|
* محمد هرمزي
گروه اقتصادي: رشد 170 درصدي تسهيلات بخش مسكن كه از رقم 10 هزار ميليارد تومان به 27 هزار ميليارد تومان در سال جاري

افزايش يافته، از عزم جدي دولت براي توليد مسكن در كنار سياستهاي مهار قيمت زمين حكايت مي كند.
بنابراين اكثر كارشناسان اقتصادي، بانكي و بخش مسكن در مجموع از سياستهاي دولت با هدف تأمين مسكن براي افراد فاقد سرپناه استقبال كرده، در عين حال هزينه و فايده اينگونه سياستها را در ترازوي نقد گذاشته اند. بنابر اظهارات آنان تزريق اين حجم پول (27 هزار ميليارد تومان) به بخش مسكن در كوتاه مدت آثار تورمي در پي دارد اما آثار منفي آن به مراتب كمتر از فايده هاي آن است.
آنان مي گويند: تورم ناشي از توليد مسكن هر چند تلخ است اما با حلاوت و شيريني مسكن دار شدن مردم قابل قياس نيست بنابراين نبايد از ترس تورم به ركود دامن زد.
آنان در عين حال تأكيد دارند كه ممكن است منابع سيستم بانكي تكافوي پرداخت چنين تسهيلاتي را نداشته باشد، از همين روست كه مشكل كمبود منابع بانكي را يكي از موانع اصلي اجرايي تزريق اين مقدار پول به بخش توليد مسكن مي دانند.
به هر حال ممكن است راههاي ديگري منجمله برداشت از حساب ذخيره ارزي مورد توجه قرار گيرد كه با توجه به رقم بالاي آن، ممكن است با مخالفتهايي روبرو شود.
حساب سرانگشتي
اما تسهيلات اختصاص يافته در توليد مسكن چقدر به گراني قيمت مصالح ساختماني دامن مي زند؟ و در مجموع چقدر در تورم نقش دارد؟ در پاسخ به آن يك كارشناس ارشد شوراي مركزي سازمان نظام مهندسي تهران به خبرنگار ما مي گويد: هزينه مصالح ساختماني براي توليد مسكن در مقايسه با قيمت زمين بسيار ناچيز است و حتي اگر قيمتها 5/1 تا 2 برابر هم شود چندان تأثيرگذار نيست.
مهندس لطفي زاده با اشاره به افزايش قيمت برخي اقلام ساختماني بويژه قيمت آهن تأكيد دارد كه افزايش 60 درصد آن تجربه شد اما در مجموع هزينه هاي مصالح ساختماني آنقدر زياد نيست كه نگران شويم.
به گفته وي، ممكن است تسهيلات اختصاص يافته به مسكن موجب گراني شود، اما هزينه آن در برابر ايجاد تحرك در ساخت مسكن چندان اهميت ندارد.
وي ادامه داد: اگر اين مقدار اعتبارات (27 هزار ميليارد تومان) در بخش مسكن درست سرمايه گذاري شود، اين سرمايه گذاري حداقل براي 100 سال سرمايه است كه نبايد از آن چشم پوشي كرد.
آثار تورمي كوتاه مدت
در همين حال يك كارشناس اقتصادي نيز با بيان اينكه افزايش تسهيلات مسكن در بلندمدت بخشي از مشكلات اين بخش را حل مي كند، به خبرنگار ما گفت: نمي توان منكر آثار تورمي در كوتاه مدت شد اما سرمايه گذاري يك سياست بلندمدت است.
دكتر خطيب تأكيد كرد: اينكه افزايش نقدينگي باعث تورم مي شود بايد گفت كه اين برداشت كلي است زيرا هرگونه افزايش نقدينگي به تورم دامن نمي زند، بنابراين اينكه به سمت سياستهاي رياضتي و سخت پولي براي كنترل حجم نقدينگي و به تبع آن تورم برويم مشكلي از تورم را حل نمي كند.
وي در پاسخ به اين پرسش كه آيا تزريق اعتبارات بخش مسكن با سياستهاي كنترل حجم نقدينگي در تضاد نيست، تصريح كرد: سياست كنترل حجم نقدينگي نه تنها مشكل تورم را حل نمي كند بلكه به افزايش نرخ بيكاري دامن مي زند به طوري كه در حال حاضر اقتصاد كشور در حالت ركود تورمي است پس علاج آن سياستهاي پولي و تزريق نشدن تسهيلات بخش مسكن نيست.
وي با بيان اينكه تزريق اعتبارات به بخش توليد مسكن تورم زا نيست، ادامه داد: تورم بيش از آنكه پيامد بخش توليد باشد ريشه در مصرف دارد به طوري كه يكي از عوامل اصلي تورم در حال حاضر افزايش اجاره بها و افزايش قيمت زمين و مستغلات است.
دكتر خطيب در مورد اينكه آيا بازار ساخت و ساز توان جذب اين مقدار تسهيلات را دارد، اذعان كرد: اين بحث ديگري است، يعني به اين موضوع بر مي گردد كه آيا سرمايه گذاري در مصالح ساختماني به موازات افزايش سرمايه گذاري در بخش مسكن پيش مي رود بنابراين، اين مسائل را نبايد از هم مجزا ديد و تحليل كرد.
اين اقتصاددان پيشنهاد مي دهد: اگر بخشي از اين تسهيلات صرف سرمايه گذاري در توليد مصالح ساختماني شود در واقع بخش مسكن و مصالح تقويت خواهند شد اما چنانچه با كمبود مواجه شود نه تنها قيمت آنها گران مي شود بلكه تقاضاي مسكن به اقتضاي تزريق تسهيلات به شدت افزايش يافته كه در مجموع مشكلات فراواني را در پي خواهد داشت و ضد اهداف اوليه عمل خواهد كرد.
نبود نگاه اقتصاد سياسي
ديگر كارشناس اقتصادي از زاويه ديگري به موضوع تأمين مسكن با استفاده از تسهيلات اختصاص يافته مي پردازد. دكتر بهنام ملكي اظهار داشت: ترديدي نيست كه هر فردي بايد داراي سرپناه باشد اما وضعيت فعلي بگونه اي است كه اكثر تحليل هايي كه در اين بخش ارائه مي شود با يك نوع ملاحظه كاري همراه است يعني واقعيتها كمتر در تحليلهاي رايج پرداخته مي شود.
اين استاد دانشگاه ادامه داد: مشكل گراني مسكن مربوط به كلان شهرها و نقدينگي هاي تزريق شده به اين بخش است.
وي تأكيد كرد: نبايد نگاه اقتصاد سياسي به موضوع مسكن داشت و منابع را به سنگ و گچ تبديل كنيم!
اين تحليل گر مسائل اقتصادي ادامه داد: براي حل مشكل مسكن بايد مراكز پيراموني مورد توجه قرار گيرد، نه كلان شهرها كه تسهيلات به آنها تزريق شود.
وي با بيان اينكه بازار مسكن توان حجم تسهيلات اختصاص يافته را ندارد، اذعان كرد: تزريق اين اعتبارات و ساخت مسكن در كلان شهرها انحراف در اقتصاد كشور را بيشتر مي كند در حالي كه در كلان شهرها بايد سياستهاي نبود تمركز جمعيتي مورد توجه قرار گيرد.
ملكي به اين نكته اشاره كرد كه رشد 170 درصدي تسهيلات مسكن به عدم تعادل در سكونت گاهها دامن مي زند.
وي در عين حال اقدام دولت در اختصاص اعتبارات به بخش مسكن را قابل قبول دانست و افزود: هر سياستي كه در بخش مسكن مورد توجه قرار گيرد داراي هزينه- فايده است.
اما در حال حاضر اين مقدار تزريق اعتبارات به نبود تعادل در مراكز جمعيتي دامن مي زند. اين وضعيت سبب مي شود در عين اينكه مسكن برخي متقاضيان تأمين مي شود. اما بلافاصله به تعداد افراد بي مسكن جديد به حاشيه شهرها افزوده مي شود كه حاصل تزريق تسهيلات به كلان شهرها و بي توجهي به سياستهاي آمايش سرزميني است و اين در تضاد است. |