|
در اولين تماس جهت قرار گذاشتن براي وقت مصاحبه، آرامش و سادگي در صداي عباس فلاح موج مي زد، اما فكر نمي كردم آن صدا
مال يك جودوكار دسته سنگين وزن با حدود 190 سانتيمتر قد و چهره اي نسبتاً زمخت باشد كه خيلي راحت حرف مي زند، راحت انتقاد مي كند اما خيلي سخت از خودش تعريف مي كند، در اولين نگاه به راحتي از چهره اش مي توان حدس زد كه رزمي كار است اما باور كنيد اصلاً نمي شد حدس زد كه خوش مصاحبه باشد، شايد اين راحت ترين مصاحبه ام بود.
* از ابتدا ورزش حرفه ايتان را با جودو آغاز كرديد؟
** نه، من مدتي در آشخانه كشتي آزاد كار كردم و در همان زمان به جودو علاقه مند شدم، چرا كه اين ورزش شباهت زيادي به كشتي چوخه دارد و همين شباهت باعث شد كه من براي شروع ورزش جودو مشكل چنداني نداشته باشم، در ضمن قبل از آغاز به كارم در ورزش جودو گاهي همراه دايي ام به مشهد آمده و در مسابقات چوخه شركت مي كردم.
البته در دوران خدمت سربازي هم به خاطر اينكه زياد درگير خدمت، نگهباني و كارهاي آن نباشم (زيركار دررويي!) در مسابقات كشتي آزاد شركت مي كردم، در همان زمان خدمت، پس از انجام تمرينات خاص جودو در يكي از مسابقات آن شركت كرده و خيلي سريع به اردوي تيم ملي دعوت شدم و همان زمان كه سال 1378 بود آغاز حضور فعال و حرفه اي ام در ورزش جودو بود.
* گفتيد سال 79 كه سال 2000 ميلادي بود به تيم ملي جودو دعوت شديد، چند سال عضو تيم ملي بوديد؟
** از سال 2000 تا سال 2007 عضو تيم ملي جودو بودم، البته پس از ايجاد يك سري مشكلات با فدراسيون و مسؤولان تيم ملي كنار گذاشته شدم، سال گذشته در مسابقات انتخابي تيم ملي هم شكست خوردم، مدتي هم به دلايلي تمرين نمي كردم، الان هم چند وقتي است كه به اردوي تيم ملي دعوت نمي شوم، در المپيك هم كسي كه جايگزين من شد نتوانست سهميه بگيرد، اگر بشود براي مسابقات جهاني 2009 هلند خودم را آماده مي كنم.
* از افتخاراتتان در عرصه مسابقات ملي و بين المللي بگوييد.
** چهار مدال آسيايي دارم كه مدال مسابقات آسيايي بوسان برايم خيلي با ارزش است، از مسابقات دانشجويان جهان هم يك مدال طلا و برنز دارم، در مسابقات جهاني مصر پنجم شدم و يكي از بهترين مدالهايم هم نايب قهرماني المپيك آتن است.
* بهترين پيروزيتان در مسابقات ملي كدام بود؟
** قهرماني دانشجويان جهان برايم خيلي با ارزش بود، چرا كه تا آن زمان كلاً ايران از مسابقات سنگين وزن جودوي دانشجويان جهان مدال طلا نداشت، از يك جهت من براي رسيدن به آن قهرماني خيلي از جودوكاران خوب جهان را از جمله يك حريف ژاپني كه نايب قهرماني المپيك بود، شكست دادم، وقتي در آن مسابقات روي سكوي قهرماني ايستادم در دو طرفم يك ژاپني و فرانسوي كه هر كدام از قطبهاي جودوي جهان هستند را مي ديدم و همين لذت اين پيروزي را صد چندان كرد.
* تلخ ترين شكست تان چه بود؟
** تلخ ترين شكستم در فينال المپيك بود كه از حريف جلو بودم، اما چند ثانيه مانده به انتهاي مسابقه به اشتباه فكر كردم كه بازي تمام شده و حريف از اين غفلتم استفاده كرد و ضربه فني ام كرد، در مسابقات جهاني مصر هم كه پنجم شدم در مسابقه رده بندي دو ثانيه مانده به آخر مبارزه تقريباً اتفاقي مشابهي رخ داد كه هيچ وقت خاطره تلخ اين دو شكست از ذهنم خارج نخواهد شد.
* آقاي فلاح با توجه به اينكه خانواده تان در آشخانه بودند، در ابتداي آغاز حرفه اي جودو و مهاجرت به مشهد حتماً مشكلات زيادي داشتيد، از آن دوران برايمان بگوييد.
** من مدت زيادي از خانه و خانواده دور بودم، زيرا زماني كه به مشهد آمدم در اوايل جواني ام بود و حدود 6 يا 7 سال تنها زندگي كردم، در آن دوره هم درس مي خواندم و هم براي گذران زندگي و تأمين هزينه زندگي و درس كار مي كردم و هم به طور مستمر به تمرينات جودو مي پرداختم كه اين مسائل فشار زيادي را از هر جهت بر من وارد مي آورد.
* نمي شد در شهرستان ورزش را ادامه دهيد؟
** نه، آخر در شهرستان نه مربيان آن مهارت و علم كافي را داشتند و نه امكانات حرفه اي تمرينات جودو وجود داشت، البته در مشهد هم امكانات خيلي كامل نبوده اما علم مربيان و اطلاعات روز فنون و تمرينات جودو خيلي سهل الوصول تر از محل تولدم بود، من هم چون تصميم گرفته بودم در هر صورت ورزش را حرفه اي دنبال كنم، به مشهد آمدم و با پشتكار تمام سختي ها را به جان خريدم.
* در درس وضعيت تان چگونه است؟
** الان ترم آخر كارشناسي تربيت بدني دانشگاه فردوسي هستم و به خاطر مدال طلاي دانشجويان جهان سهميه ارشد هم دارم، اگر خدا بخواهد قصد دارم درس را با گرفتن دكتري تمام كنم.
* آقاي فلاح! موفقيت در ذهن شما چگونه معنا مي شود؟
** به نظر من موفقيت همواره در دستهاي ماست، چرا كه موفقيت در به دست آوردن خواسته هاي عقلاني و منطقي ما خلاصه مي شود و هيچ چيز نيست كه آدم نتواند به دست بياورد، به نظر من تلاش و پشتكار منطقي و حساب شده است كه مي تواند انسانها را به همه جا برساند، انسانها خيلي استعدادها دارند كه از هر راه مي توانند به جايي برسند اما اكثراً يك راه را انتخاب مي كنند، به نظر من موفقيت يعني انسان بهترين راه را براي پيشرفت انتخاب كند و قوي ترين نيروي بالقوه خود را به فعل برساند.
* خوب به نظر شما چگونه مي توان به هدف انتخاب شده رسيد؟
** به نظر من اگر آدم پشتكار داشته و با استفاده از معلومات كافي كه از مسير خود، هدف مورد نظر و گوشه و زوايا و حاشيه هاي آن دارد، گام در راهي بنهد و در نهايت علم، برنامه و معيارهاي فرهنگي و اخلاقي را چاشني عمل خود كند، مي تواند در رسيدن به موفقيت و هدف خود اميدوار باشد، شخصاً هرگاه در رسيدن به هدفي شاخصه هاي مذكور را در نظر گرفته ام، موفق بوده ام، اما هر زمان كه كمي از منطق و عقلانيت دور شده و احساسات را مورد توجه قرار داده ام، ضربه خورده ام.
* كارشناسان معتقدند، گرايش جوانان نسل ما به ورزش جودو كمرنگ شده است، نظرتان در اين مورد چيست؟
** در كل انسانها هميشه راحت طلبند و تمامي اكتشافات و اختراعات انسانها هم زاييده همين راحت طلبي هاست، خوب جودو هم انصافاً ورزش سخت و طاقت فرسايي است و اكثر افرادي كه وارد اين ورزش مي شوند فقط از سر علاقه يا استعداد ذاتي است، البته ناگفته نماند كه اطلاع رساني و استعداديابي تخصصي و حرفه اي در حوزه ورزش ايران خيلي ضعيف است، ممكن است خيلي ها در برخي رشته هاي ورزشي استعداد خاصي داشته باشند يا آن تفكراتي كه در سر دارند، با ورزشي بيشتر هماهنگ باشد، اما چون اطلاعات كافي از آن ورزش ندارند و درست هم راهنمايي نمي شوند، به آن ورزش علاقه مند هم نمي شوند.
* دليلي هم براي اين گفته خود داريد؟
** بله، در بسياري موارد خودم مشاهده كرده ام كه بعضي افراد خيلي اتفاقي با يك جلسه تمرين در جودو خيلي به اين ورزش علاقه مند شده اند در صورتي كه قبلاً هيچ آشنايي با اين ورزش نداشته اند، جالب است كه بعضي از همين افراد هم جودو را حرفه اي ادامه داده و حتي موفق به كسب عناوين ملي و بين المللي شده اند.
* بحث استعداديابي مطرح شد، تفاوتهاي كشور ما در اين حوزه با جوامع پيشرفته و صنعتي حوزه ورزش چيست؟
** در آن جوامع از سنين پايه در مدارس و مراكز مختلف استعداديابي ورزشي از افراد انجام شده و براساس استعداد كشف شده، هر فرد در ورزش خاص به كار گرفته مي شود و به راحتي همين ورزشكاران كه در سن پايين صحيح آموزش ديده اند در سن جواني مي توانند افتخارآفرين باشند، اما در كشور ما هم به دليل كمبود امكانات و هم عدم مديريت صحيح و هم نبود علم كافي و همچنين پراكندگي جمعيت استعداديابي به شكل صحيح انجام نمي شود و به همين دليل در ورزشهاي سخت چون جودو مشاهده نمي كنيم كسي از سنين پايه در اين ورزش پرورش يابد.
* آقاي فلاح! در حال حاضر وضعيت خراساني ها در تيمهاي ملي جودوي ايران چگونه است؟
** جودو در خراسان طرفداران و استعددهاي زيادي دارد و علت اصلي آن هم كشتي چوخه خراساني ها و شباهت زياد آن با جودوست، طي چند سال گذشته ما همواره تا چهار نفر خراساني را در اردوي فقط تيم ملي بزرگسالان داشتيم، اما امروز بيشتر از يك يا دو نفر خراساني در تيم ملي جاي ندارند كه باز هم به نظر من اشكال در استعداديابي و امكانات ورزش جودوي خراسان است.
* تجربه تان در امر ورزش و زندگي سختي كه داشته ايد را در چند جمله به جوان ترها منتقل كنيد.
** من به همه جوان ترها مثل يك برادر و دوست مي گويم كه وقت خيلي با ارزش است، اگر قرار است اين وقت در جايي صرف شود بايد فقط به شرط نتيجه گرفتن صرف شود، بايد توجه كنيم كه اگر يك روز از عمرمان مي گذرد در راه مثبت باشد تا پس اندازي براي آينده شود، چرا كه اگر هدر رفت جبران آن سخت است.
* آقاي فلاح! كمي وارد زندگي خصوصيتان مي شويم، ازدواج كرده ايد؟ كي؟ فرزند هم داريد؟ اصلاً از ازدواجتان خاطره خاصي در ذهن داريد؟
** بله، من 26 سالگي ازدواج كردم و هنوز فرزندي ندارم، خاطره ازدواجم سرعت بالاي آن است، مراسم خواستگاري و عقد من دو يا سه روز طول كشيد، در ضمن اصلاً فكر نمي كردم روزي در مشهد ازدواج كنم.
* تفريح خاصي هم داريد؟
** من كوهنوردي و گردش در طبيعت را خيلي دوست دارم.
* غذاي مورد علاقه تان چيست؟
** طي چند سال گذشته به دليل اينكه بيشتر وقتم را در اردوهاي آمادگي تيمهاي ملي و باشگاهي بودم خيلي غذاي حاضري و رستوراني خورده ام و در زمان استراحت بين اردوها كه به خانه مي آيم يك غذاي ساده مثل املت مي خواهم، ناگفته نماند قيمه هاي مادرم را هم خيلي دوست دارم.
* كلام آخر؟
** زندگي محدود و نامشخص است، قدر تمامي لحظات خوب و بد آن را بدانيم.
* علي يزداني |
