|
* شروين طاهري
سالهاست تيم مكتب رينوس ميشل دلها را مي شكند. هلند را برزيل اروپا ناميده اند شايد از بعد نژاد و زبان، پرتغالي ها را برزيل اروپا ناميده اند، اما از بعد محبوبيت و دل شكستن. طرفداران قهرماني نارنجي، دست كمي از عاشقان طلايي پوشان ندارند. هلند تيم هجومي است و ستارگان بي شماري به دنياي فوتبال عرضه نموده است. در اوايل دهه 70 آژاكس با هنرمندي شاهزاده خود يوهان كرايف در اروپا يكه تازي مي كرد. آژاكس، كواچ و ميشل در آن سالها قهرماني اروپا را در سالهاي 1972، 1973 و 1974 كسب مي كردند و همه از مردان ميشل انتظار داشتند در جام جهاني 1974 هم قهرمان شوند اما ياران يوهان بزرگ در برابر قيصر آلمان شكست خوردند و غم بزرگي به جان طرفداران لاله هاي نارنجي ريختند.
دور بعد جام جهاني، لاله ها شايد يوهان ستاره بزرگ آن سالهاي بارسا را در تركيب خود نداشتند اما مرداني چون رابي رنسنبرينگ و يوهان نيسكنز و رودي كرول و برادران وندر كركوف... به رهبري مربي فقيد اتريشي خود ارنست هاپل به فينال رسيدند، ولي باز حق قهرماني را به ميزبان دادند و در سال 1978 هلند مغموم و به مقام تشريفاتي نايب قهرماني رسيد. سالها گذشت و باز عقربه تاريخ آخرين شيفر خود را در عدد 8 نهاد و سال 1988 شد. اين بار هم ميزبان صاحب نام آلمان، هلنديها را به مهماني فرا خواند، اما هلندي ها نه تنها آلماني ها را بردند، بلكه در فينال با مرداني چون ون باستن، رودگوليت، رونالد كومان و... ياران داسايف بزرگ را مقهور خود كردند و رينوس ميشل اين پير افسانه اي هلند طعم قهرماني را چشيد و به دوستداران هلند چشاند و اين پايان ماجراي قهرماني بود.
سالها گذشت و باز عقربه تاريخ بر روي عدد 8 توقف كرد. سال 1998 فرا رسيد. تيم هلند با ستارگان جديدي چون بركمپ، سيدورف، داويدز، كلايورت و ... براي فتح جام جهاني آمده بود و باز به مانند نيمه نهايي غم انگيز سال 1974 دو محبوب جام يعني برزيل و هلند در مقابل يكديگر قرار گرفتند و اين نيمه نهايي به گونه اي ديگر رقم خورد. برزيلي ها اين بار هلندي ها را در تراژدي پنالتي ها بر خلاف بازيهاي مونيخ بردند و به مصاف فرانسويهاي ميزبان رفتند تا تراژدي باخت به ميزبان جام جهاني را اين بار برزيلي ها به جاي هلندي ها اجرا كنند و حالا باز عقربه تاريخ بر روي عدد 8 ايستاده است.
سال 2008 ميلادي است و هلند با ستارگاني نوين چون ون پرسي، اشنايدر، كوئيت، آرين روبن، بابل و بزرگاني چون ون درسار و نيستلروي و جوواني كه در سالهاي آخر بازيگري خود هستند پاي به جام ديگري گذاشتند؛ جايي كه موطن مربي بزرگ سالهاي دورش يعني ارنست هاپل است و در گام اول، بعد از 30 سال ايتاليا قهرمان جام جهاني را بردند.
آخرين برد هلندي ها در برابر ايتاليايي ها در نيمه نهايي جام جهاني 1978 بود با آن گلهاي زيباي وندر كركوف و آري هان و ديگر در تيم ايتاليا بنكا وجود نداشت تا ايتاليايي ها را جلو بيندازد. اين بار ايتاليايي ها از آغاز عقب افتادند و سرانجام به گونه اي سخت تحقير شدند و باز شوق قهرماني را به دل هواداران هلند و لاله هاي نارنجي انداختند.
اين هلند ديگر تنها احساس و شور نيست، مرد سنگي هلندي يعني فان باستن مي خواست با افتخار به رده باشگاهي برود. او تحقير دوستان قديمي اش يعني ريكارد و كومان را در رقابتهاي امسال باشگاهي ديد.
اين تيم هلندهر چند زيرك است، دفاع مستحكمي دارد و برخلاف بسياري از تيمهاي هلند سالهاي دور، از راه ضد حمله به گل مي رسيد. اما آيا هلند نتوانست چون تمامي سالهاي با رقم آخر 8، موج جديدي از اميد را به وجود آورد؟ |