وحيد عماد

برادران دوقلو، «سام» و «استان» استوما، كه از دبيرستان شهر كلمبيا فارغ التحصيل شده اند، بيشتر تحصيلاتشان را در منزل انجام



داده اند. درس خواندن به عهده خودشان بود. وقتي درسهايشان آسان بود، آنها سريعتر جلو مي رفتند و وقتي سخت تر بود، آهسته تر. زماني كه موضوعي جالب براي «بحث و مناظره در كلاس درس» پيدا مي كردند، اين بحث را بين خودشان انجام مي دادند. آنها چند معلم «غيرمتعارف» نيز داشتند، از جمله يك سياستمدار محلي كه به آنها سخنراني در جمع را درس داد و والدينشان، «استيو» و «سندي» استوما، دروس بسيار متنوعي را به آنان درس دادند؛ خود آنها نيز اين كار را مي كردند.
برادران دوقلوي استوما «دانش آموزان خانگي» بودند، بخشي از يك روند كوچك، ولي رو به رشد كه والدين در منزل به فرزاندانشان آموزش مي دهند. طبق برآوردهاي انجام شده، در كلمبيا، ناحيه شهري با جمعيتي حدود516 هزار نفر، سالانه 2 هزار دانش آموز در خانه تحصيل مي كنند و در بهار هر سال تقريباً 120 تن از اين دانش آموزان از دبيرستان فارغ التحصيل مي شوند.
تحصيلات خانگي به دلايل مختلفي طي حدود 20 سال گذشته رشد كرده است. برخي از خانواده ها اين روش تحصيل را به دليل دلايل مذهبي انتخاب مي كنند. براي مثال، براي اطمينان حاصل كردن از اين امر كه دروس آموخته شده با آموزشهاي مذهبي همخواني داشته باشد، اين كار را انجام مي دهند. برخي ديگر اين تصميم را به دلايل ديگري مي گيرند، دور بودن محل زندگي از مدرسه و سخت بودن رفت و آمدهاي روزانه فرزندانشان.
با نگاه به گذشته و تحصيلات ابتدايي و دبيرستاني در خانه، دوقلوهاي استوما كه اينك 18 ساله هستند، مي گويند كه چيزهاي بسياري آموخته اند، ولي دو دليل ويژه از هر چيزي مهمتر به نظر مي رسد: ياد گرفتن اينكه چگونه درس بخوانند و فرا گرفتن انضباط و خويشتنداري در زندگي.
سام مي گويد: يكي از چيزهايي كه بيشتر از همه درباره تحصيل خانگي دوست دارم، اين است كه ياد مي گيريد چگونه به خودتان آموزش دهيد. اگر چيزي را نمي فهميد، از والدينتان هم مي توانيد كمك بگيريد، ولي ياد مي گيريد چگونه درباره يك موضوع تحقيق كنيد و پاسخها را خودتان پيدا كنيد.
استان مي گويد: بيشتر دانش آموزاني كه تحصيلاتشان را در خانه انجام داده اند، مرحله اي را پشت سر مي گذارند كه وسوسه مي شوند تكاليفشان را جدي نگيرند. ولي به جايي مي رسيد كه متوجه مي شويد يا بايد خود را مجبور كنيد و سخت تر تلاش كنيد تا در زندگي موفق شويد، يا اينكه از كارهايي كه بايد انجام دهيد، شانه خالي كنيد و در زندگي با شكست مواجه شويد. به اندازه كافي درباره انضباط و خويشتنداري در زندگي آموخته ايم كه طي يكي دو سال اخير، وسوسه انجام ندادن تكاليف ديگر مشكلي براي ما ايجاد نكند.
سام مي گويد: هميشه از اينكه «برنامه مشخصي وجود نداشت» لذت مي برديم! تا زماني كه تكاليفمان را به موقع انجام مي داديم، براي والدينمان مهم نبود اگر مي خواستيم ديرتر از خواب بيدار شويم!
آنها با معدل بسيار خوبي فارغ التحصيل شدند؛ معدلي بسيار بالاتر از حداقل معدل تعيين شده توسط انجمن مدارس خانگي غيروابسته كاروليناي جنوبي. اين سازمان مسؤوليت سنجش و نظارت بر پيشرفت دانش آموزان مدارس خانگي را بر عهده دارد و ديپلم دبيرستان آنها را صادر مي كند. رتبه علمي برادران استوما آنقدر بالاست كه موفق شدند بورسيه كامل به دست آورند. اين بورسيه ها تمامي مخارج آنان را براي تحصيل در كالج فني ميدلندز، يك كالج دو ساله در كلمبيا، تأمين خواهد كرد. در نهايت، برنامه آنها اين است كه ليسانس شان را از دانشگاه كاروليناي جنوبي دريافت كنند.
هر دوي آنان علاقه زيادي به دروس رياضي و علوم دارند. به عقيده سام اين علاقه منجر به ادامه تحصيل وي در رشته فضا يا هوانوردي خواهد شد. استان شيفته رشته مهندسي شيمي است و ممكن است به دنبال رشته اي در زمينه تحقيق يا ساخت دارو برود.
چرا خانم و آقاي استوما تصميم گرفتند فرزندانشان در خانه تحصيل كنند؟
زماني كه دو فرزند بزرگتر استيو و سندي استوما، دخترشان استيسي و پسرشان استيو جونيور، به سن مدرسه رفتن رسيدند، آنان در شهر دالاس و تگزاس زندگي مي كردند.
استيو سينيور مي گويد: تحصيل خانگي را در آنجا شروع كرديم؛ احساس مي كرديم كه اين كار به بچه ها كمك خواهد كرد تا شروع بهتري در محيط رقابتي كلاس درس داشته باشند.
در آن زمان شغل وي در زمينه فناوري اطلاعات بود. سندي در خانه ماند تا آموزگار فرزندانشان باشد. در سال 1990، آنها به كاروليناي جنوبي نقل مكان كردند و در پروژه اي براي ساخت و راه اندازي يك استاديوم ورزشي سرپوشيده كار مي كردند. سام و استان در اين استاديوم ورزشي به طور نيمه وقت كار كرده اند.
استيو سينيور مي گويد: وقتي به كاروليناي جنوبي نقل مكان كرديم، دليل ما براي تحصيل در خانه كمي تغيير كرد.
وي اشاره مي كند: مدارس دولتي در كل مدارس ضعيف تري محسوب مي شدند. با وجودي كه منطقه آموزشي اي كه در آن زندگي مي كرديم مدارس بسيار خوبي داشت، با اين حال احساس مي كرديم نمرات امتحاني دانش آموزان مدارس دولتي در كاروليناي جنوبي قابل رقابت با نمرات امتحاني دانش آموزان ديگر نقاط نبود. فرستادن آنان به مدارس خصوصي، كه برنامه هاي تحصيلي و علمي بهتري داشتند هم گزينه اي بود كه مي توانستيم در نظر بگيريم، ولي انجام اين كار در توان ما نبود. بنابراين تصميم گرفتيم به تحصيل آنان در خانه ادامه دهيم.
استيسي استوما كه اكنون 26 ساله است و استيو جونيور 24 ساله، پس از اتمام تحصيل خانگي مدارك ليسانسشان را از دانشگاه كاروليناي جنوبي گرفتند. استيسي اكنون معلم كودكستان است و استيو جونيور به زودي كارش را در زمينه مهندسي رايانه آغاز خواهد كرد.

 

نام بلوري از تكنولوژي ليزر آبي (از نوع بنفش) مشتق شده است كه براي خواندن و نوشتن اين نوع ديسكها استفاده مي شود. به دليل طول موج كوتاه (405 نانومتر)، ظرفيت ذخيره اطلاعات بلوري بيشتر از DVD (ليزر با نور قرمز و طول موج 650 نانومتر) است. يك



ديسك بلوري دو لايه، مي تواند 50 گيگابايت ذخيره كند كه 6 بار بيشتر از ظرفيت يك دي وي دي دو لايه است.
در آوريل سال 2008 بيشتر از 350 عنوان ديسك بلوري در آمريكا و بيش از 250 عنوان نيز در ژاپن منتشر شد. در طي رقابت ديسكهاي نوري با كيفيت بالا، بلوري در حال رقابت با HD DVD بود و در فوريه سال 2008 ، زماني كه شركت توشيبا - توليد كننده اصلي HD DVD- اعلام كرد كه اين ديسك بعد از اين توسعه نخواهد يافت، بلوري برنده و پيشتاز ديسكهاي با كيفيت بالا شد.
در ابتدا به دليل اينكه لايه ذخيره اطلاعات در اين ديسك، در مقايسه با دي وي دي، به لايه رويي نزديكتر بود، در برابر خش آسيب پذيرتر مي نمود و با لايه كارتريج محافظت مي شد، اما با پيشرفت دانش پليمر، وجود اين لايه ضرورتي نداشت.
يك پلير براي پخش بلوري نياز به پشتيباني از كدكهايي مانند MPEG-2, H.264/, SMPTE VCAVC-1 دارد. براي پخش صوت، پلير بايد از تكنولوژي Dolby Digital AC3- DTS, linear PCM پشتيباني كند.
نرم افزار جاوا نيز در توسعه بلوري نقش دارد و نسخه بلوري جاوا به نام BD-J، در افزودن منوها و امكانات بيشتر در بخشهايي مانند زيرنويسها، در اين توليد مشاركت داشته است.

كدگذاري ناحيه اي
بعضي از اين ديسكها ممكن است رمزگذاري شوند. همانند اصول رمزگذاري ناحيه اي براي دي وي دي، بسته به منطقه اي كه بلوري در آن پخش مي شود، رمزگذاري شده و فقط در ناحيه مشخص شده قابل اجرا هستند. هدف اين اقدام، رعايت حقوق شركتهاي فيلمسازي براي قيمت گذاري و نوع محتواست. بعضي از ديسكها نيز بدون كد توليد مي شود و در همه جا قابل اجرا خواهد بود.
در سال 2008 دو سوم بلوري هاي توليد شده بدون محدوديت منطقه اي بودند.بلوري هاي اوليه، قابليت پخش دي وي دي را داشتند، اما سي دي بر روي آنها اجرا نمي شد. بعدها تمام گرداننده هاي ديسك بلوري قابليت پخش دي وي دي و يا سي دي را پيدا كردند.
با اينكه ويژگيهاي بلوري مشخص و نهايي شده اند، اما مهندسان همچنان در حال توسعه آن هستند. بلوري بت چهار لايه و 100 گيگابايت فضا، شش لايه و 200 گيگا بايت فضا، ديسكهايي هستند كه كار بر روي آنها شروع شده و در حال تحقيقات و پيشرفت است. توسعه لايه ها حتي تا 10 لايه اما با 250 گيگابايت نيز مطرح شده، اما مشكل توليد آن، پايين بودن فناوري ديسك خوانهاي امروزي عنوان شده.

ميني بلوري
ميني بلوري با ابعاد 8 سانتي متري قابليت ذخيره 7/5 گيگابايت فضا روي خود را داراست و مشابه ميني دي وي دي است. در حالت عادي يك ديسك بلوري تنها يك بار قابليت نوشته شدن را دارد، اما با توليد BD-RE پاك كردن و دوباره نوشتن روي ديسك نيز امكان پذير شد.

 

مالايي ها بزرگترين گروه قومي در مالزي هستند كه بيش از نيمي از جمعيت اين كشور را تشكيل داده و به زبان ملي مالزي تكلم مي كنند. به همراه قديمي ترين مردم بومي گروهي را تشكيل مي دهند كه بومي «پوترا» ناميده مي شوند كه به معني پسران يا شاهزادگان زمين هستند. تقريباً تمام مالايي ها مسلمان هستند. اگر چه امروزه مالايي ها بيشتر در شهرها ديده مي شوند، ولي فرهنگ سنتي مالايي در اطراف كامپونگ يا دهكده ها متمركز شده اند.
چيني ها براي قرنها طرفهاي بازرگاني مالزيايي ها بوده اند و پس از شنيدن اخباري در ارتباط با ثروت در قرن نوزدهم به تعداد انبوه در اطراف درياي جنوب يا «نانيانگ» جمع شدند. اگرچه بيشتر در قالب يك تصور نمادين، چيني ها به عنوان بازرگانان مالزي شناخته شده اند كه در اغلب صنايع موفق بوده اند. زماني كه اولين بازرگانان چيني به مالزي آمدند، اگر چه معمولاً سخت ترين كارها را از قبيل استخراج قلع در معدن و يا احداث راه آهن را انجام مي دادند. بيشتر آنها از بودايي هاي تائويي هستند كه با اجداد خود در سرزمين مادري خود ارتباطات محكمي دارند. آنها حدود 35 درصد جمعيت را تشكيل مي دهند.
هندي ها نيز بيش از 2000 سال است كه به مالزي آمده اند، اما تا قرن نوزدهم مهاجرت دسته جمعي به مالزي نداشتند. بيشتر آنها از جنوب هند بودند كه از فقر اقتصادي فرار كرده بودند. خيليها كارهاي لاستيك سازي مي كردند و خيليهاي ديگر به ساختن بناهاي زيرساختاري و برخي ديگر اقدام به تأسيس مشاغل كوچك دست زدند. امروزه ده درصد مالزيايي ها اصالتاً هندي هستند. فرهنگ آنها با معبد نفيس هندوها، غذا و لباسهاي رنگارنگ خود در سراسر مالزي يافت مي شوند.
قديمي ترين ساكنان مالزي مردم قبيله اي مالزي هستند. جمعيت اين عده تقريباً 5 درصد كل جمعيت را تشكيل مي دهد كه بيشتر آنها در ايالت «ساراواك» و «صباح» زندگي مي كنند. اگر چه مردم قبيله اي مالزي دوست دارند با مشخصات قبيله اي خود طبقه بندي شوند، ولي مردم شبه جزيره مالزي آنها را با عنوان «اورنگ» اصلي قرار مي دهند كه به معني «مردم اصلي» مي باشد. در ايالت ساراواك اغلب مردم از قبيله «داياك» هستند كه عموماً در خانه هاي دسته جمعي كه به صورت يك كريدور طويل است، زندگي مي كنند كه يا در آب زندگي مي كنند و يا در خشكي. در ايالات صباح بيشتر قبيله ها «كادازان» هستند. اغلب مردم قبيله اي مالزي وابستگي رواني شديدي با جنگلهاي انبوه پر باران دارند.از ابتداي تاريخ مالزي، اين كشور شاهد ادغام فرهنگهاي مختلف و متفاوتي بوده است. بيش از 1500 سال پيش پادشاهي مالي در دره بوجانگ به بازرگانان هندي و چيني خوش آمد گفت. با آمدن طلا و ابريشم راه براي ورود بودايي ها و هندوها نيز هموار گرديد. پس از يكهزار سال بازرگانان عرب هم به مالاكا رسيدند كه با خود بنياد مفاهيم اسلامي را آوردند. زماني كه پرتغالي ها به مالزي آمدند، متوجه شدند كه سلطنتي را كه با آن مواجه شده اند، از سلطنت كشور خودشان فراگيرتر است.
تركيب فرهنگي مالزي توسط فرهنگهاي مختلفي شكل گرفته است كه فقط بعضي از آنها توانستند تأثير بسزايي بر كشور داشته باشند. مهمترين آنها فرهنگ مالايي سنتي و فرهنگ دو فرقه غالب ديگر كه به عنوان طرفهاي تجاري مالزي در طول تاريخ محسوب مي شدند كه عبارتند از چيني ها و هندي ها. اين سه گروه اصلي با قبيله هاي متفرقه تلفيق شده اند كه اغلب آنها در جنگل و يا مناطق ساحلي «بورنيئو» زندگي مي كنند. اگرچه هر يك از اين قبيله ها بشدت سنتها و تركيب سنتي جامعه خود را حفظ كرده اند، بلكه آنها با تركيب با يكديگر نسل جديد متفاوتي از مالزي جديد را ايجاد كرده اند.
يك نمونه از پيچيدگي فرهنگ مالزي كه جمعيت مهاجر در طول تاريخ پديد آورده اند، تاريخ مهاجران چيني است. اولين چيني هايي كه از ابتدا در اطراف «مالكا» سكونت داشته و پس از آشنايي با فرهنگ و ازدواج با آنها در خليج سكونت گزيدند، ابتدا از شهر «مالاكا» و اطراف آن آغاز شد. اين افراد كه به «باباس» و «ننوناس» معروف هستند بتدريج تلفيقي ايجاد كردند كه منعكس كننده اعتقادات، رفتار و هنري بود كه تركيبي از سنت مالايي و چيني به وجود آمد، به نحوي كه فرهنگ جديدي را تشكيل داد. بعدها چيني هايي كه براي بهره برداري از صنايع قلع و لاستيك به مالزي آمدند، فرهنگ خود را با دقت بيشتري حفظ نمودند كه به طور مثال اگر كسي به شهر «پنانگ» سفر مي كرد، بيشتر احساس مي كرد كه در چين به سر مي برد تا در مالزي.
مثال ديگر از تبادلات فرهنگي مالزي مربوط به مراسم ازدواج مالزيايي ها است كه در برگيرنده سنت هندوهاي جنوب هند است كه عروس و داماد در لباسهاي زيباي ابريشمي كه طي اين مراسم با دستهاي رنگ كرده به حنا به يكديگر پلوي زرد رنگ خواهند داد. مسلمانان با پيروي از سنت چيني ها در فستيوالهاي خود بنا به نياز به يكديگر پول (آنگ پائو) در بسته هاي قرمز رنگ مي دهند. بسته هاي پولي كه مسلمانان در ايام تعطيل به يكديگر مي دهند، در پاكتهاي سبز رنگ با نوشته عربي روي آن مي باشد.
اگر شما از يك دهكده در مالزي به محل ديگري مثل «پنانگ» سفر كنيد كه محل كار هندي هايي است كه به كار لاستيك سازي مشغولند و از آنجا به محله چيني ها در «كونگ سي» برويد، احساس خواهيد كرد كه از ميان 3 مليت مختلف عبور كرده ايد. اما در شهري مانند كوالالامپور، متوجه خواهيد شد كه مردم از چه تنوع تركيبي وسيعي برخوردارند. از خانه اي صداي اپراي چيني مي آيد، از خانه ديگر مسلمانان در حال نيايش هستند و... .
شايد سهل ترين راه براي درك پيچيدگي فرهنگ در مالزي، تعمق در سياست باز دولت مالزي در زمان انجام آداب و رسوم مذهبي است. اگرچه فرهنگ سنتي مالزي كه گاهي توسط گروههاي قومي حفظ شده است، تمام اقوام ديگر مالزي طي مراسم مذهبي در را بر اعضاي با فرهنگ ديگر باز مي نمايند. چنين تكاملي يقيناً بيشتر از حذف مرز در مذهب بوده و تفاهم را گسترش مي دهد. اين يك جشن مثبتي است كه در مسير همزيستي سنتي براي هزاره اي است كه باعث پيشرفت مالزي خواهد بود.
در مالزي علاقه مردم به صرف غذا خارج از خانه تا آنجا تأثيرگذار بوده است كه خانه ها داراي آشپزخانه هايي كوچكتر از حد معمول مي باشند. دست كم براي ايرانيها كوچك بودن آشپزخانه هاي منازل مالزي به نسبت خانه هاي ايران جلب توجه مي كند. شايد يك علت تنوع قوميتي اين كشور باشد. يكي از صاحبان رستوران به اسم « كيكي سون» تحليل متفكرانه اي از علاقه هموطنانش به خوردن غذا در رستورانها ارائه مي دهد.
وي مي گويد: «چون ما چند قومي هستيم و هر قوم غذاهاي مخصوص به خود را دارند، مادرانمان هر چقدر هم تلاش مي كردند، نمي توانستند طبخ همه غذاهاي چيني، هندي و مالايي را فراگيرند در نتيجه هر قومي براي خوردن غذاي قومي ديگر مجبور بوده از آنها غذاي طبخ شده بخرد. اين تبديل به عادت شده كه بسياري از مردم وعده هاي بيشتري را خارج از خانه صرف كنند».
طبيعتاً به مرور زمان وجود تقاضا و اشتياق از جانب مردم باعث شده رستورانهاي متنوعي در مالزي شكل بگيرد. منوي رستورانها آنقدر مفصل است كه بيننده ايراني را به تعجب وا مي دارد. معمولاً در رستورانهاي ايران عناوين غذاها از 10 مورد تجاوز نمي كند، در حالي كه در بعضي منوهاي رستورانهاي مالزي بيش از صد نوع غذا فهرست شده است كه براي ناآشنايان انتخاب را خيلي مشكل مي كند. بهتر است رستوران رفتن را با يك همراه وارد آغاز كنيد.
امروزه در مالزي غذاها و رستورانهاي: مالايي، چيني، هندي، پاكستاني، تايلندي، ويتنامي، هنگ كنگي، تايواني، ژاپني، ايتاليايي، آمريكايي، فرانسوي، ايرلندي، لبناني و اخيراً ايراني به راحتي در دسترس هستند. هرچند بعضاً طمع، رنگ و شكل و شمايل خود رستورانها و غذاهايشان براي توريستها و تازه واردها چندان دلچسب نيست، اما افراد كنجكاو هم كم نيستند كه از ديدن اين همه تنوع به وجد مي آيند و به خود جرأت امتحان كردن مي دهند. اين كنجكاوي بعضي اوقات طبعات دلخراشي دارد، اما در بسياري موارد تجربه اي به يادماندني به جاي مي گذارد. ميلاد يك دانشجوي ايراني كه دو سال و نيم پيش به مالزي آمده است، مي گويد براي آنكه در محيط جا بيفتم و بتوانم راحت تر باشم، از خوردن غذاهاي محلي ابايي نداشتم، هرچند، چند مورد را واقعاً نتوانستم بخورم، اما خود مالايي ها هم همه غذاها را دوست ندارند. بالاخره ذائقه ها متفاوت است. وي همچنين خوردن غذا بيرون از خانه را اقتصادي تر و سريع تر از طبخ غذا مي داند.
جنبه ديگر از بحث غذا در مالزي اين است كه هر قوميت براي مناسبتهاي مختلف غذاها و تنقلات مخصوص به آن مناسبت را دارد. اين رسوم كه شباهت زيادي به رسوم ايران دارد هنوز هم در مالزي كاملاً رايج هستند. طبخ شيرينيهاي مخصوص، غذاهاي مخصوص و حتي ميوه هاي مخصوص هر مناسبت يكي ديگر از جذابيتهاي فرهنگي خوشمزه مالزي مي باشد. اگر دوست چيني داشته باشيد حتماً در سال نوي چيني تجارب جالبي از غذاها و تنقلات عيد چيني را به دست مي آوريد. هندي ها و مالايي ها هم هر كدام در مناسبتهاي مختلف به همين منوال عمل مي كنند؛ چون تقويم اين كشور مناسبتهاي شاد را ارج مي نهد و هر قوم هم شادي خود را با اقوام ديگر تقسيم مي كند تنوع حتي در غذا يكي از عوامل همزيستي مسالمت آميز اين مردم در كنار يكديگر است.اما در ميان اين همه غذا و رستوران بعضي مردم حساسيتهايي نيز دارند طبيعتاً مسلمانان در سفر نيز جوياي غذاي حلال هستند. از اين نظر نيز در مالزي نه تنها مشكلي وجود ندارد كه تنوع هم به فراواني قابل مشاهده است. همه رستورانهاي حلال يا محصولات غذايي حلال يا محصولات بسته بندي شده كه در فروشگاه ها قابل تهيه است، با برچسب و علامت حلال مشخص شده اند. تصوير علامت حلال در ذيل اين گزارش درج گرديده است. ضمناً فست فودها و غذا فروشيهاي زنجيره اي نظير مك دونالد، كي اف سي و پيتزا هات نيز غذاي حلال تهيه مي كنند. دولت نظارت دقيقي روي حلاليت غذاها دارد. پس جاي نگراني نيست.

 

مدير عامل دايملر طي مصاحبه اي در يكي از روزنامه ها اعلام كرد، اين كارخانه در نظر دارد مدلي از خودرو مرسدس بنز را كه با نيروي برق كار مي كند تا سال 2010 روانه بازار سازد.




Dieter Zetsche در مصاحبه اي با روزنامه Frankfurter Allgemeine Zeitung گفت: ما برنامه ريزيهايي براي ساخت موتورهاي برقي با نام Smart انجام داديم كه طي اين برنامه ها قرار است تا سال 2010 نمونه اي از اين موتورها بر روي خودروي بنز نصب و روانه بازار شود.
دايملر در حال حاضر و در لندن ناوگاني از يكصد خودرو متعلق به اولين نسل از خودروهاي Smart را كه با نيروي الكتريسيته كار مي كنند، توليد كرده است.
برخلاف جنرال موتورز كه قول ساخت مدلي از خودرو شورلت برقي با نام Chenrolet Volt را با قيمت سي هزار دلار و تا سال 2010 داده است، Zetsche گفت كه هنوز در خصوص قيمت اين بنز برقي هيچ تصميمي اتخاذ نشده است.
وي گفت: اين ميزان بستگي به اين دارد كه آيا باطريها را به همراه خودرو بفروشيم يا اينكه آنها را اجاره دهيم.
وي افزود: گروه صنعتي دايملر امكان ساخت موتور برقي توسط خود را به عنوان يك احتمال بررسي مي كند.

 

ياهو با هدف افزايش آدرسهاي ايميل و به خصوص آزاد كردن برخي نامهاي دلخواه براي كاربران، اقدام به معرفي دو دامين رايگان جديد نمود.




سرويس Yahoo Mail يازده سال پيش راه اندازي شده و تا به امروز داراي حدود 260 ميليون كاربر در سراسر جهان مي باشد.
اين موضوع باعث شده تا ثبت آدرسهاي سرراست جديد براي اشخاصي كه فاقد اسامي خاص بوده و يا از حافظه قوي بهره نمي برند، كاري سخت و دشوار باشد.
به همين خاطر و با هدف فراهم سازي ميليونها آدرس جديد، ياهو اكانتهاي ايميل رايگان را تحت دو دامين تازه com.ymail. wwwو com.rocketmail. wwwارائه كرده است.
John Kremer نايب رئيس Yahoo Mail در اين باره مي گويد: ما دريافتيم كه بايد دنياي Yahoo Mail را گسترش دهيم.
وي مي افزايد: ما آدرسهاي زيادي بر روي دامين اصلي داريم و علاوه بر آن، باز هم مي خواهيم آدرسهاي جذاب بيشتري را به آنها بيفزاييم.
اين اكانتها با ارائه بر روي دامينهاي كشوري و ملي و همچنين پشتيباني از حجم نامحدود براي ايميلها از جذابيت بيشتري هم برخوردار خواهند شد. دارندگان اكانتهاي قبلي هم مي توانند از امكانات موجود براي مهاجرت به آدرس جديد و انتقال پيامها و دفترچه تماسهاي خود به اين آدرس بهره مند شوند.
ياهو اعلام كرد، آدرسهاي خاصي كه از جذابيتهاي فوق العاده برخوردار هستند براي اهداف بشردوستانه و در عملي خيرخواهانه به سازمانها و مراكز عام المنفعه و مؤسسات خيريه اهدا خواهد شد.

 

باراك اوباما نامزد دموكرات مقام رياست جمهوري ايالات متحده وب  سايتي را با هدف مقابله با تاكتيكهاي تهمت زني سياسي راه اندازي كرد.




اين سايت كه نام آن «مبارزه با تهمت زني» (com.fightthesmears.www) مي باشد، براي مقابله با شايعات روزافزوني كه آبرو و حيثيت سياسي و اجتماعي اولين كانديداي سياهپوست ايالات متحده را هدف قرار داده، ايجاد شده است.
شايعاتي مانند اين مورد كه همسر وي در جريان يك سخنراني از واژه نژادگرايانه «سفيدها» استفاده كرده، روز به روز بيشتر و گسترده تر مي شوند. تصميم براي راه اندازي اين وب سايت زماني گرفته شد كه طي يك نظرسنجي مشخص شده به عقيده يازده درصد از آمريكاييها، اين شايعات حقيقت دارند.اعضاي تيم انتخاباتي اوباما اينك به طور فعالانه در حال جمع آوري شايعات منتسب به وي و تهيه پاسخها و دلايل مناسب براي رد اين مطالب و انتشار آنها بر روي سايت مي باشند.

 

بر اساس آخرين گزارش منتشر شده از سوي مركز مطالعاتي و تحقيقاتي گارتنر، IBM بر اساس ميزان درآمدهاي خود در سال 2007 ميلادي بزرگترين مركز توليد نرم افزارهاي مخصوص پورتالهاي سازماني در سراسر جهان محسوب مي شود.
بخش پورتالهاي جامع شركت IBM هم اكنون بيش از 6 هزار مشتري دارد كه از جمله آنها مي توان به شركتهاي Cisco Systems و  Duke Medicine،  دولت استراليا، مركز Gauteng Disaster Management در آفريقاي جنوبي و ... اشاره كرد.نرم افزارهاي جامع پورتال به سايتهاي اينترنتي خارجي و داخلي سازمانها كمك مي كند تا تمامي اطلاعات، ابزارها و برنامه هاي خود را به صورت شخصي براي هر كاربر ارايه كنند.
شركت IBM نسخه هاي جديد نرم افزار پورتال خود را بر پايه 0.Web2   طراحي كرده است و بر اين اساس، كاربران مي توانند تمامي نيازهاي خود را در هر يك از اين نرم افزارها برطرف سازند.

 

سرطان پس از اختلالات دستگاه گردش خون، دومين عامل مرگ زا در آلمان است.




در اين كشور سالانه 430 هزار نفر به شمار تازه مبتلايان سرطان اضافه مي شود.وزير بهداشت اين كشور طرح مبارزه  ملي عليه اين بيماري را مطرح كرده است.
از اين پس تشخيص و درمان سرطان بايد بهتر از گذشته صورت گيرد. «اولا اشميت» (Ulla Schmidt) وزير بهداشت و درمان آلمان، در نظر دارد با سلسله برنامه ها و تدابير سازماندهي شده به جنگ اين بيماري كشنده برود.
او كه در روز جمعه، 13 ژوئن در نشست مشترك خود با اعضاي انجمنهاي مبارزه با سرطان و مركز تومور درماني آلمان صحبت مي كرد، از تعميق همكاريهاي پزشكي ميان گروههاي متخصص خبر داد. اشميت با اشاره به آمار و نتيجه هاي به دست آمده از سوي انجمنهاي مبارزه با سرطان گفت: شمار كساني كه در آينده به بيماري سرطان مبتلا خواهند شد، همچنان در حال افزايش است، علت آن يكي بالا رفتن طول عمر افراد و ديگري خطر ابتلا به سرطان در سنين بالاست.

رشد شمار تازه مبتلايان
بنا به گفته هاي «فريدريش يانسن» رئيس مركز مبارزه با سرطان آلمان، سالانه 430 هزار نفر به شمار مبتلايان سرطان افزوده مي شود. از ميان اين تازه مبتلايان، 210 هزار نفر بر اثر سرطان مي ميرند. اين در حالي است كه به گفته كارشناسان، مي توان با تغيير شيوه زندگي، از جمله تغيير در رژيم غذايي، سيگار نكشيدن و ورزش مرتب، از بروز دو سوم سرطانها جلوگيري كرد.
«ميشاييل بامبرگ»، رئيس جامعه مبارزه با سرطان آلمان، در سخنان خود، همكاري دو جانبه سازمانهاي فعال در زمينه سرطان را با سياستمداران به نفع بيماران ارزيابي كرد و گفت: اين نخستين بار است كه دست اندركاران مبارزه با سرطان و سياست مداران، برنامه مشتركي را جهت بهبود سلامتي مبتلايان آغاز كرده اند.

راهكار هاي پيشنهادي
از مهمترين اهداف اين طرح، بهبود روشهاي رسيدگي و مراقبت از بيماران و همچنين راهنمايي و اطلاع  رساني بهتر به بيماران است. در نخستين مرحله از اين طرح كه تا سال 2010 به طول مي انجامد، تشخيص زودهنگام سرطان و نيز تأمين نيازهاي دارويي و درماني بيماران در نظر گرفته شده است. پيش از اين نيز اقدامهايي در جهت تشخيص به موقع سرطان سينه و پروستات صورت گرفته بود كه به عقيده اشميت كافي نبوده  است.
در راستاي بهبود خدمات درماني، قرار است براي بيماران تخفيفهاي درماني در نظر گرفته شود. همچنين از اين پس بيماران با گرفتن پيغامي از سوي پزشك خود، از تاريخ مراجعه بعدي خود به پزشك مطلع مي شوند و به اين ترتيب احتمال فراموش  كردن تاريخ معاينه به حداقل مي رسد. از ديگر برنامه ها، اختصاص مراكز درماني تخصصي ويژه  براي مبارزه با سرطان و نيز معرفي و شناسايي اين واحد ها به بيماران مي باشد.

 

انجام بازيهاي ويديويي براي ساعتهاي متمادي، گرچه ممكن است سلامت بازي كننده را از جنبه هايي مورد تهديد قرار دهد، اما بر



طبق تحقيق اخيري كه محققان استراليايي انجام داده اند، آسيبي به تواناييهاي رفتار اجتماعي افراد وارد نمي كند و منجر به پديد آمدن افرادي منزوي و غيراجتماعي نمي شود.دانيل لوتون، استاد روانشناسي دانشگاه ويكتورياي استراليا، در يك تحقيق كه به صورت آنلاين و بر روي621 جوان انجام شد، دريافت كه 15 درصد آنان را مي توان به عنوان «بازي كنندگان مشكل دار» محسوب كرد كه بيش از 50 ساعت از اوقات خود را در طول هفته به بازي كردن سپري مي كنند.اما فقط در يك در صد از آنان مشكلات حاد در خصوص تواناييهاي اجتماعي، بخصوص خجالتي بودن كه - پيش از اين به دفعات بسيار به بازي كنندگان نسبت داده شده بود- مشاهده شد.بر پايه بررسيهاي پروفسور لوتون، به اين ترتيب تمام فرضيات قبلي مبني بر اينكه بسياري از بازي كنندگان به اين علت كه توانايي برقراري روابط اجتماعي را ندارند، مبتلا به عوارضي چون انزوا، پرخاشگري يا اعتياد به رايانه و بازي مي شوند، رد مي شود.
همچنين اين تحقيقات مشخص كرد، اكثر كساني كه به عنوان بازي كننده هاي مشكل دار شناسايي شدند، كساني بودند كه به شدت خود را غرق بازيهاي نقش آفريني چند نفره آنلاين (MMORPGs) مانند«Ultima Online » «World of Warcraft» (كه بيش از 10 ميليون مشترك در جهان دارد) كرده اند.اين تحقيقات در پاسخ به نتايج تحقيقات يك سال پيش انجمن پزشكي آمريكا(AMA) انجام شد كه در آن ادعا شده بود بازيهاي MMORPG با به انزوا بردن تدريجي بازي كننده از اجتماع، منجر به افسردگي رواني و درك نادرست وي از روابط واقعي اجتماعي مي شود.
حتي اين انجمن پيشنهاد داده بود تا سال 2012 بيماري «اعتياد به بازيهاي ويديويي» نيز در فهرست اختلات رواني گنجانده شود.اما آقاي لوتون بر اين عقيده است كه معتاد ناميدن كساني كه نسبتاً زياد بازي مي كنند، اظهار نظري نادرست و افراط گرايانه است.
وي مي گويد: از نقطه نظر باليني، اعتياد به يك نوع بيماري رواني گفته مي شود كه همراه با عوارضي جدي و ماندگار است، اما در اين موضوع خاص، به نظر نمي رسد كساني كه بازي مي كنند، عوارضي مشابه معتادان به مواد مخدر، الكل يا شرط بندي داشته باشند.گفتني است، پرفسور لوتون، در طول دو سال گذشته كه مشغول تحقيق بر روي اين مسأله بوده است، سعي كرده با انجام برخي بازيها به طور شخصي، به نتايج عيني تر و واقع بينانه تري برسد.