|
خبرنگار اين هفته ورود آزاد به سراغ يكي از بازيكنان بزرگ و كوچك اندام واليبال كشور رفت تا بتوانيم با زندگي حرفه اي و خصوصي

كسي را كه در رسيدن به هدفش كه همان واليبال حرفه اي است و سختي زيادي متحمل شده بيشتر آشنا شويم شايد اگر مخاطبان زندگي وي را مرور كنند بتواند معناي واقعي استقامت و پشتكار را دريابند.ميهمان اين هفته ورود آزاد فرهاد ظريف بهترين ليبروي نوجوانان جهان است.
* از چه زماني وارد دنياي حرفه اي واليبال شديد و از كجا به تيم ملي راه يافتيد؟
** واليبال باشگاهي را از سال 78 در تيم قطعات محوري مشهد كه در ليگ دسته يك بازي مي كرد با مربيگري آقاي محسن سالاري شروع كردم، اين مربي در واليبال حرفه اي من نقشي بسيار اساسي را ايفا كردند، چرا كه تا آن زمان من در پست پاسور بازي مي كردم اما آقاي سالاري پيشنهاد داد به پست دريافت كننده و ليدر بروم و همين باعث اكثر موفقيتهاي من شد.
* چه زمان به اردوي تيم ملي راه يافتيد؟
** در سال 79 به تيم ملي نوجوانان كشور راه يافتم و همزمان از تيم صنام تهران هم پيشنهاد داشتم، صنام در آن دوره يكي از قطبهاي واليبال ليگ كشور محسوب مي شد و بزرگاني مثل تركاشوند، منظمي، قاسميان، نادي و... در آن بازي مي كردند و اكثر بازيكنان تيم ملي بزرگسالان هم يك دوره حضور در صنام را در كارنامه خود داشتند كه همين مسائل حضور من به عنوان يك نوجوان در اين تيم را تبديل به فرصتي بسيار ايده آل جهت كسب تجارب مختلف مي ساخت.
* از افتخاراتتان در عرصه ملي و باشگاهي بگوييد.
** از سال 79 كه عضو تيم ملي نوجوانان شدم تقريباً افتخاراتم شروع شد، در سال 2001 در مسابقات قهرماني نوجوانان جهان به همراه تيم ملي نايب قهرمان جهان شدم، در همان سال بهترين ليبروي آسيا و جهان شدم، در سال 80 عنوان بهترين بازيكن واليبال ايران را از آن خودم كردم و در همان سال هم به عنوان يكي از 10 ورزشكار برتر كشور شناخته شدم، در رده سني جوانان هم بهترين ليبروي جوانان آسيا شدم. در رده سني بزرگسالان يك بار به عنوان بهترين ليبروي زير گروه جهاني انتخاب شدم، اما بهترين عنواني كه در اين رده سني داشتم عنوان پنجمين ليبروي برتر جهان در مسابقات جهاني ژاپن بود.
* آقاي ظريف! به نظر مي رسد با توجه به شرايط فيزيكي خاص شما و قد كوتاهتان در رسيدن به تيم ملي واليبال مشكلات زيادي پيش رو داشته ايد، در اين زمينه توضيح مي دهيد.
** من در همان ابتداي راه چون هدفم را انتخاب كرده بودم، تمام مشكلاتش را هم پذيرفتم و با اين احساس كه در واليبال استعدادهاي نهفته ام شكوفا خواهد شد، خيلي دوست داشتم به هدفي كه دارم برسم، البته در همان روزها بسياري از اقوام و دوستان علاقه زيادي داشتند كه من درس را ادامه دهم و تنها از اين راه پيشرفت كنم چرا كه از نظر درسي هم وضعيت بسيار خوبي داشتم، اما خودم عاشق واليبال بودم و هر طور بود و حتي دور از چشم خانواده و شبها زماني كه همه خواب بودند، بيرون مي رفتم و تمرين مي كردم.
* آن زمان باور داشتيد روزي بهترين ليبروي جهان شويد؟
** الان كه فكر مي كنم مي فهمم شايد آن زمان هنوز كامل به اين عقيده نرسيده بودم كه مي توانم يك واليباليست حرفه اي شوم، اما با كمك خداوند و خانواده و دوستانم و پشتكار و تمرينات شبانه روزي خودم به همه فهماندم كه بزرگترين علاقه مندي من واليبال است.
* خوب با اين شرايط فيزيكي حتماً مشكلات زيادي در آغاز راه ورزش حرفه اي داشته ايد، نه؟
** در ابتداي راه كه خواستم وارد ورزش واليبال شوم با قد 170 سانتي متر و با توجه به اينكه آن زمان حضور بازيكنان كوتاه قد در واليبال مانند امروز امري عادي نبود، شرايط از هر جهت خيلي برايم سخت بود بخصوص اينكه همگام با باقي افراد تمرين كرده و در مسابقات شركت كنم، ابتداي حضور من در واليبال به عنوان ليبرو هنوز 2 يا 3 سال از به وجود آمدن پست ليبرو گذشته بود و بيشتر تيمها و كشورهاي بزرگ براي اين پست روي بازيكنان بزرگ كار مي كردند و ورود من به عنوان يك نوجوان در اين مسير خيلي سخت بود.
اما بالاخره فرهاد ظريف تمام موانع را كنار زد و شد ليبروي برتر تيم ملي، آسيا و جهان درست است كه ليبروي نسبتاً خوبي شدم، اما به نظر خودم ورود من به عرصه واليبال به نوعي ايجاد مسيري جديد براي ساير كوتاه قدهاي علاقه مند به واليبال بود، چنانچه مي بينيم امروز در كشور ليبروهاي كوتاه قد كم نيستند.
* از اولين بازيهاي ملي كه با كشورهاي بزرگ واليبال جهان رو به رو شديد و نگاه هاي متفاوتي كه به شما مي شد، خاطره اي داريد؟
** خاطره خاصي كه ندارم، اما كاملاً يادم است در اولين مسابقات با توجه به شرايط فيزيكي و وضعيت ساير بازيكنان خارجي، بسياري از مربيان و بازيكنان كشورهاي بزرگ متعجب مي شدند و حتي باورشان نمي شد كه من با اين شرايط بتوانم بازي كنم، به عنوان مثال در اولين مسابقات واليبال قهرماني نوجوانان آسيا كه من عضو تيم ملي بودم، در اصفهان خيلي ها با ديدي نامناسب به من نگاه مي كردند، ولي به كمك خداوند و تلاش خودم بازيهاي خوبي انجام دادم و با توجه به اينكه با اين قد و قواره خيلي تو چشم بودم پس از 2، 3 روز اوضاع طوري پيش رفت كه مربيان ساير تيمها در انتهاي بازيها به من تبريك مي گفتند.
* بهترين خاطره ورزشي تان چيست؟
** بهترين خاطره ام ابتدا نايب قهرماني تيم ملي نوجوانان در مسابقات قهرماني جهان و كسب عنوان بهترين ليبروي نوجوانان جهان در همان سال بود و بعد از آن در سال 80 به عنوان يكي از 10 ورزشكار برتر كشور شناخته شدم كه همزمان مقام مرد سال واليبال كشور را هم به دست آوردم، هر زمان تنديس و كاپ اين دو مقام را مي بينم، خيلي احساس شعف و شادي مي كنم.
* تلخ ترين خاطره ورزشي تان را هم مي گوييد؟
** تلخ ترين خاطره ورزشي من مرگ نابهنگام دوست و هم تيمي عزيزم «ميكائيل يولمه» بود، اين جريان باز مي گردد به زماني كه به همراه تيم ملي در مسابقات سال 83 در ژاپن، انتخابي زيرگروه المپيك را به همراه تيم ملي انجام مي داديم، در همان رقابتها «يولمه» كه در ايران بود، بر اثر تصادف فوت كرد و اين موضوع در كل اردوي تيم ملي شرايط روحي بسيار نامناسبي را براي بچه ها ايجاد كرد و خيلي طول كشيد تا روحيه ام پس از اين حادثه دوباره به شرايط معمولي باز گردد.
* بدترين شكستي كه در طول مسابقات ملي و باشگاهي داشتيد، چه بود؟
بدترين شكستي كه تيم ملي داشت و باعث شد به نوعي من هم از تيم ملي كنار گذاشته شوم، شكست و حذف از مسابقات آسيايي دوحه قطر بود، در آن مسابقات ما در دور يك چهارم نهايي مقابل كره كه آن دوره قهرمان مسابقات شد، قرار گرفته و با نتيجه 3 بر يك مغلوب شديم و نتوانستيم جزو چهار تيم برتر آسيا قرار بگيريم، البته ناگفته نماند در آن مسابقات به دليل اينكه كشورهاي عربي مسؤول برگزاري بودند، شرايط خيلي به ضرر ما بود و حتي در مراسم قرعه كشي نماينده ايران حضور نداشت و قرعه طوري ريخته شد كه تيم كشورمان بدون حضور در دور مقدماتي به يك باره در دور حذفي به كره خورد، ناگفته نماند كه ايران و كره فيناليستهاي دور قبل مسابقات بودند، منكر اين قضيه هم نمي شوم كه تيم كره يكي از قدرتهاي واليبال آسيا و جهان است و تيم ما در طول تاريخش تنها يك بار كره را شكست داده، اما با توجه به تمرينات بسيار منسجم و فشرده اي كه تيم ما در هفت ماه داشت مطمئن بوديم اگر قرعه طور ديگري بود شرايط به گونه اي ديگر رقم مي خورد.
* اگر بخواهيد تمامي تجاربي را كه در طول اين مدت به دست آورده ايد، در چند جمله به ساير جوانان و همسن و سالهايتان منتقل كنيد، چه مي گوييد؟
** به نظر من تمامي جوانان در همان ابتداي جواني، مسير و هدف زندگي خود را با برنامه ريزي دقيق مشخص كنند، البته در اين تعيين مقصد حتماً از متخصصان امر، مشاوران، كارشناسان، دوستان، بزرگترها و بخصوص پدر و مادر كمك بگيرند، در ضمن پس از انتخاب مسير تمام تلاش خود را صرف حركت در مسير اصلي و دوري از حاشيه ها كنند؛ عموماً حاشيه ها انرژي و وقت زيادي را از ما مي گيرند.
* تفريح فرهاد ظريف چيست؟ كليشه اي پاسخ ندهيد كه من تمام زندگي ام واليبال است و من بي واليبال مي ميرم و...
** من اگر وقت كنم و درس و اردوهاي آمادگي پياپي واليبال اجازه دهد، خيلي به كايت سواري و تنيس علاقه دارم، البته ناگفته نماند به موسيقي سنتي خيلي علاقه مندم و اغلب اين موسيقي را گوش مي دهم.
* اگر الان بگويند يك چراغ جادو داريد كه هر آرزويي كنيد، برآورده مي شود، چه مي گوييد؟
** آرزو دارم از نظر مالي آنقدر داشته باشم تا هر كسي را كه از نظر اقتصادي و معيشتي مشكل دارد، تأمين كنم، شايد خيلي دور از دسترس باشد، اما آرزوست.
* راستي مدرك تحصيلي تان چيست؟
** كارشناسي تربيت بدني، اگر وقت كنم حتماً ادامه مي دهم؛ چون درسهايم نسبتاً خوب است.
* ازدواج كرده ايد؟
** بله.
علي يزداني |