|
خريدن يك رايانه شخصي هيچ و

قت به اندازه خريد يك توستر يا مسواك برقي ساده نبوده است، اما امروزه شركتهاي سازنده مغزهاي الكترونيكي يا همان ريزپردازنده هاي رايانه، با انواع توليدات خود، اين كار را سخت تر نيز كرده اند.
در آغاز، شركت «اينتل» بزرگترين سازنده اين تراشه ها بود، اما بعدها رقيبي با نام «اي ام دي» نسخه هاي ديگري از همين تراشه را ساخت كه سرعت پردازش بيشتري داشتند.وقتي اين شركتها با استقبال مشتريان مواجه شدند، شركت اينتل تراشه هايي با نام Pentium و شركت «اي ام دي» تراشه هاي Athlon را ساخت.
با اين حال، در سالهاي اخير وقتي كسي براي خريد رايانه شخصي اقدام مي كند، با انتخابهاي بسيار زيادي روبروست.
با افزايش استقبال از بازيهاي رايانه اي در خانه و ويرايش تصاوير و فيلمهاي ويديويي خانوادگي، وجود پردازنده هايي با دو يا چهار هسته و شايد در آينده نزديك با تعداد بيشتر، ضروري به نظر مي رسد. اما واقعاً چه تعداد هسته براي چنين استفاده هايي لازم است؟
كارشناسان مي گويند: چنانچه كاركرد اصلي را وب گردي، تايپ و ايميل در نظر بگيريم، يك پردازشگر دوآل كور (دو هسته اي) واقعاً كافي است. پردازشگرهاي دو هسته اي، به جاي يك مغز، دو مغز دارند.
كمپاني اينتل علاوه بر پردازشگرهاي تك هسته اي و دو هسته اي، نوع چهار هسته اي را نيز براي كارهاي سنگين تر از قبيل ويرايش فيلمهاي ويديويي با كيفيت بالا يا بازيهاي پيشرفته تر به فروش مي رساند.
با همه اينها، اگر دقت كنيد پردازشگري با قدرت1/3 تا 6/1 گيگاهرتز هم مي تواند كافي باشد. زماني كه شما ويديويي را از سايت يوتيوب تماشا مي كنيد يا مشغول نگاه كردن به برنامه اي از تلويزيون آنلاين در يك شبكه هستيد، گرچه كيفيت آن مانند يك تلويزيون معمولي نخواهد بود، اما قابل استفاده و ارزان تر است.
شركت «اي ام دي» در سايتش، بازديد كنندگان را به مقايسه قيمتهاي انواع ريزپردازنده هاي توليد شده دعوت مي كند: Phenom, Athlon, Turion. هر كدام از اين انواع سرعتهاي متفاوتي دارند، بدين معنا كه تراشه با چه سرعتي دستورالعمل داده شده را اجرا مي كند.
دليلي كه باعث شد اين شركتها به فكر ساخت پردازشگرهاي چند هسته اي بيفتند، اين نبود كه براي محاسبات به هسته بيشتري نياز هست، بلكه به اين خاطر بود كه شركتهاي اينتل و «اي ام دي» قادر به افزودن فركانسها در يك پردازشگر با يك مغز نبودند.
قبل از اين كه اين دو شركت اقدام به ساخت پردازشگرهاي چندهسته اي بنمايند، اول آزمايش كردند كه ترانزيستورها - سوئيچهاي بسيار كوچكي كه با هم نيمه رساناها را مي سازند- تا چه حد توانايي روشن و خاموش شدن را در جريان يك دستورمحاسباتي دارند.
اما هر چقدر كه تراشه ها در فركانسهاي بالاتري عمل مي كنند، پردازشگر برق بيشتري مصرف مي كند و مقدار زيادي حرارت در رايانه و لپ تاپها ايجاد مي كند.
بنابراين امروزه كاربران انواع مختلفي از تك هسته اي و دو هسته اي را انتخاب مي كنند (شركت «اي ام دي» پردازشگري با سه مغز را نيز به فروش مي رساند). قيمت يك رايانه با اين پردازشگرها از ماركهاي مختلف امروز بين 300 دلار تا 4 هزار دلار (با قابليت فوق العاده براي بازيهاي رايانه اي) تغيير مي كند.
با تنوعي كه ذكر شد، سازندگان PC مانند شركت Dell و هولت پاكارد hp و سازندگان پردازشگرها انواع و اقسام رايانه با سرعتهاي متفاوت را در سه طبقه بندي اصلي قرار داده اند تا براي خريدار انتخاب ساده تر باشد.
چيزي كه شما خريداري مي كنيد، داراي ارزش گذاري خوب، بهتر و عالي است. براي كساني كه مي خواهند وب گردي كنند، ويديوي آنلاين ببينند، عكس و موسيقي ذخيره كنند، فيلم تماشا كنند، تايپ و ايميل داشته باشند و در نهايت در هزينه صرفه جويي كنند، يك رايانه دو هسته اي ساخت «ام دي ام» يا اينتل مناسب خواهد بود.
اما پردازشگر چهار هسته اي در استفاده خانگي براي كساني مفيد است كه براي مثال مي خواهند ويديوهاي HD ويرايش كنند، يا ميكس موسيقي را در خانه تمرين كنند و يا جزو كساني هستند كه خوره بازي رايانه اي شمرده مي شوند. |