*اميرعلي حسنلو

روزگاري كه امام رضا (ع) مي زيست، مسايل علمي خاص رونق گرفته وباامور سياسي و اجتماعي در هم تنيده شده بود. امام در



اين زمان از نظر سياسي كاملا محدود وقيامهاي اجتماعي عليه حاكمان عباسي رو به فزوني گذاشته وبحرانهاي فكري وسياسي برجامعه حاكم بود.
عوامل مختلفي درنشاط علمي عصرامام رضا(ع) مؤثربوده، بحرانهاي فكري و ورود ملل مختلف به اسلام وجودفرقه هاي مذهبي كه با افكار مختلف سؤالات كلامي وفلسفي، خود را به ساحت اسلام عرضه مي كردند، وسعت سرزمين اسلامي و آزاد بودن مهاجرت مليتهاي مختلف در اين جغرافياي بزرگ، سبب تبادل افكار به شكل گسترده اي مي شد. اين افكار براي پاسخ يافتن بيشتر به مكتب ائمه (ع) رجوع و پاسخ مي گرفت و از سرچشمه  علوم به توليد علوم مختلف منجر مي  شد. چنان كه در صدر اسلام پس از پيامبر(ص) امير مؤمنان (ع) تنها فردي بود كه از عهده پاسخ واقعي پرسشگران بر آمد. در دوره عباسيان بيان مسايل كلامي و عقلي و فلسفي پر رونق و گرايش عمومي در جامعه به عقلگرايي بيشتر بود. معتزله در اين بستر اجتماعي شكل گرفت، و مورد حمايت خليفه  عباسي واقع شد، اين گرايشها جامعه را نيز تحت تأثير قرار داد. امام رضا (ع) نيز در اين دوره شيعه را از اين جهت تقويت مي  كرد .
از مسايل مهم انديشه  علمي اسلام كه قرنها بر سر آن، ميان علما اختلاف بوده، عقلگرايي در مسايل ديني است كه سبب پيدايش فرقه هاي متعددي در جهان اسلام شده است. در عصر امام رضا (ع) نيز منازعات معتزله و اشاعره و فرقه  هاي ديگر رواج داشت؛ بيت الحكمه تأسيس شده، به واسطه ترجمه آثار يونانيان افكار فلسفي و عقلي به جهان اسلام وارد شد و علماي اسلام را به تكاپو وا داشت، تا پاسخ اين شبهات و سؤالات را بيابند، دوره  مأمون اوج منازعات كلامي بود. بعد از مأمون نيز اين بحثها تا قرن ششم و هفتم در بين علما و دانشمندان وجود داشت. معتزله تأثيرات علمي و فكري در جهان اسلام به وجود آوردند، عقلگرايي معتزلي به نوبه خويش جامعه اسلامي را در مقابل افكار وارداتي مسلح نمود، اگر چه افراط و تفريط نيز در كار آنها آسيبهايي فكري بسياري در پي داشت.
در واقع جهت گيري عملي و علمي ائمه اين بود كه با انديشه هاي سلفي و انحرافي به شدت برخورد و مبارزه شود. امام رضا (ع) در اين دوره از اسلام اصيل و انديشه  هاي ناب پيامبر اكرم(ص) به شيوه هاي ذيل دفاع كرد:
1 روش علمي:
الف) پا سخگويي به شبهات علمي وعقيدتي مردم در زمينه هاي مختلف
ب) برگزاري جلسات علمي و تربيت شاگردان و نخبگان كه حافظ وناشرميراث علمي وعملي معصومان بودند.
ج) شركت در مناظرات علمي و كلامي كه با حضور رهبران مذاهب و اديان فراهم مي شد.
 2 روش عملي:
الف) دفاع ازامامت دربرابر واقفيان(كساني كه امامت امام رضا(ع) را قبول نكرده وباور به زنده بودن امام كاظم (ع) داشتند) .
ب ) مواضع كلامي در برابر مأمون.
ج) ارتباط با مردم و حضور در جمع آنها. اما آنچه منظور نظر اين نوشته است، نقش امام رضا(ع) در ترويج عقايد كلامي است كه به نكاتي در اين خصوص اشاره مي شود:
1 روايات كلامي امام (ع) در باب توحيد
*آفرينش
برخي از ماديون براي آفرينش آفريننده قائل نيستند. و اساس افكار آنها بر روي همين فكر و انديشه شكل مي گيرد، بنابراين درباره  تمام مسايل بر محور مادي بحث و نظر مي  دهند، مكاتب سرمايه داري و امپرياليستي امروز نيز چنين تحليلي از هستي دارند.
در عصري كه امام رضا(ع) زندگي مي  كرد، عده اي بر اين نظريه معتقد بودند، لذا مباحثي پيش مي آمد و آن حضرت نظر خود را درباره مبادي جهان و علل حدوث و آفرينش بيان مي  فرمودند، اين گروه در آن دوره به زنادقه معروف بودند روزي جماعتي از زنادقه به حضور حضرت رسيدند و درباره خداوند سؤال كردند و حضرت آنها را مجاب فرمود و درباره  مسايل فلسفي نظير، اين و كيف و ادراك و حس، در مورد خداوند بحث و درباره  نظم حاكم بر آفرينش و وجود انسان و كهكشان سخن گفتند.
فردي درباره حدوث عالم در آفرينش سؤال كرد آن حضرت پاسخ داد، تو پيش از اين نبودي و خود مي داني كه خودت را هستي ندادي و وجود خود را مديون كسي هستي كه او نيز محتاج به يك آفريننده است.مسايلي از اين قبيل درباره آفرينش و خلقت و حدوث و قدم عالم سؤال مي  كردند و آن حضرت پاسخ مي  داد: اينها از مسايل عقلي و فلسفي بودند كه بر اثر ترجمه دانشهاي يوناني در جامعه، بروزكرده بود و براي مردم تازگي داشت، اگر چه اين مباحث در كلام معصومين پيشين وجود داشت، ولي چندان مطرح نبود، امام رضا (ع) اين مبادي عقلي را احيا كرد.
* رؤيت خدا
درباره رؤيت خداوند نيز كه از مباحث جدي و پر سر و صداي فِرَق مختلف بود، رواياتي از حضرت نقل شد: ابومره روزي به حضور حضرت رسيد و سؤال كرد: ما رؤيت خداوند و كلام او را تقسيم كرديم بين انبياء: موسي و محمد.
حضرت فرمود: اين ايده، هرگز درست نيست، او را چشمها نبيند و علوم نتواند احاطه كند.
با استناد به آيه 109 سوره  طه، فرمود: اگر چشم او را ببيند ماهيت بايد داشته باشد، يعني علوم او را احاطه خواهد كرد چشم بايد او را هرگز نبيند، بلكه با قلبش آياتي از خداوند را مشاهده نمايد.
در اين بحث آن حضرت به ماهيت با عبارت (صورت البشر) و احاطه علم به كيف و اَين اشاره فرموده است امام با استدلال برهاني بر اينكه اگر خداوند به چشم ديده شود لازم مي آيد كه محدود به زمان و مكان باشد و خدائي كه محدود و داراي جسم باشد ، بايد عوارضي كه بر جسم عارض مي شود مثل پيري و مرگ به او نيز وارد شود در اين صورت با انسان فرقي نخواهد داشت، بنابراين ذات خدا از اين نسبتها پاك است، چون چيز قابل مشاهده داراي ماهيت مي شود كه بايد عوارض ماهيت بر او عارض شود، لازمه ديگر جسمانيت و رؤيت شرك است كه بايد خداوند شريكي داشته باشد در حالي كه قرآن كريم و معارف ديني خداوند را، بري از شرك و جسمانيت و رؤيت دانسته اند، بنابراين افكار قائلين به رؤيت خداوند باطل و خرافه و نقيض قرآن و سيره و گفتار نبوي است.
امام رضا (ع) با اين موضع گيري در ابطال اين نظريات به استدلال و برهان فلسفي و كلامي پرداخت چون شبهات وارده از اين مجري بود كه امام، به تناسب مجراهاي شبهه آنها را پاسخ مي گفت .
* قضا و قدر و جبر و اختيار
قضا و قدر از جمله مسايل مهم و ريشه  دار دوره  امام رضا (ع) بود، كه از صدر اسلام وجود داشت؛ امويان جبر را توسعه مي دادند و طرفدار جبر بودند، لذا اهل حديث نيز كه ريشه آنها در زمان امويان شكل گرفته بود، اغلب طرفدار اين انديشه بودند. معتزله در مقابل آنها قائل به تفويض و اختيار كامل بودند، امام(ع) در اين خصوص، استناد به حديثي ازامام سجاد وموضع امام صادق (ع) در مقابل آنان كرد و ديدگاه اهل بيت را مطرح و مفهوم آن را براي آنان بيان كرد:
محمد بن ابي نصر بزنطي پرسيد، برخي از شيعه قائل به جبر و برخي قائل به تفويض (اختيار) شده اند ، حضرت در پاسخ به او فرمود، بنويس: «به نام خداوند بخشنده  مهربان. فرمود: علي بن الحسين. اي فرزند آدم به مشيت من و به قدرت من فرائض را انجام مي  دهي و با نعمتي كه به تو داده ام (قدرت) به گناه من اقدام مي  كني تو را بينا و شنوا قرار داده ام، گناهان از تو و به اختيار توست، نيرويي كه به تو دادم حسنات را به وسيله آن انجام مي  دهي و نسبت دادن كارهاي نيك به من شايسته است، چون من قدرت را در تو براي اعمال خير داده ام تا بوسيلهء نيروي الهي به تعالي برسي و به غايت آفرينش راه يابي، نه اينكه با معاصي از هدف و غايت آفرينش باز ماني...»
امام (ع)در مقابل جبريه موضع سر سخت مي  گرفت و مي  فرمود: «كساني كه جبري هستند به آنها زكات و صدقات ندهيد و شهادتش را نپذيريد.»
و در كلامي ديگر مي فرمايد: هر كس قائل به جبر و تشبيه باشد (مشبهه) كافر و مشرك است ما در دنيا و آخرت از او بيزاريم. به خاطر اينكه اينها فاسد العقيده مي شوند، لذا شهادتشان مشروع نيست، از اين رو امام شهادت آنها را باطل مي  داند. فلسفه موضع گيري ائمه دربرابر افكاري نظير جبر اين است كه انسان را ازحالت انفعال وسازش باظلم وزندگي ذلت بار خارج كرده وبفهمانند كه انسان برسرنوشت خودمختار، ودردگرگون ساختن جامعه وپيشرفت آن، نقش مستقيم دارد كه مضمون آيه كريمه :«ان ا... لايغير ما بقوم حتي يغير مابانفسهم....رعد/11»مي باشد ائمه با درنظر گرفتن پيامدهاي سياسي واجتماعي جبر و...براي انسانيت با آن مخالفت مي كردند.
در زمينه  جبر و تفويض دهها روايت مهم كه دربردارنده مواضع امام درمقابل اين انديشه است به ما رسيده است. اگر روشنگريهاي امام نبود، نه تنها اسلام از بين مي رفت، بلكه قرآن نيز با تفاسير غلط، در معرض تحريف قرار مي  گرفت .
2 ايمان و كفر و مراتب ايمان
يكي از مباحثي كه در عقايد فرقه هاي منحرف مطرح شده و آنها بدون توجه به فضيلت ايمان با علوم ناقص خود درباره  آن نظر داده اند، مسأله ايمان است. برخي گفته اند بين ايمان و كفر جايگاهي است كه نه كفر است نه ايمان. برخي گفته اند ايمان داراي مراتب و برخي آن را غير قابل ترقي و نقصان دانسته اند. از اين رو ائمه(ع) هر يك به مناسبت ضرورت و اقتضاي حال، در اين باره روايات فراواني ذكر كرده اند كه در منابع شيعه، اين بحث به عنوان يك باب مجزا و يك بخش مهم ذكر شده است، مرحوم مجلسي بخشهايي از بحار الانوار خود را به اين موضوع اختصاص داده است، تاريخچه  ورود اين مباحث به صورت مجادله از مرجئه شروع شده، آنها بدون تامل در آيات قرآن گرفتار تناقض در اين مسأله شده و به تاخر عمل از ايمان و مباحثي از اين قبيل معتقد شدند، بنابراين اين مسأله به بحث دامنه  داري در بين انديشه  اسلامي تبديل شد و هر يك از فرقه  ها، در اين زمينه به ارائه نظريات خود پرداختند.
رواياتي نيز از امام رضا(ع) درباره  اين بحث وارد شده كه شيعه و مسلمانان را به رأي صواب در اين مسأله هدايت فرمودند، آن حضرت، ايمان را مقدم و افضل از اسلام و داراي درجاتي دانسته كه براي كسب هر يك از درجات عمل لازم است، ذكر خصايص مومن و كسي كه به درجه  ايمان رسيده از جمله مواردي است، كه براي تبيين ايمان و درجات آن بكار برده شده، در تعريف ايمان با استناد به روايات رسول ا.. (ص) چنين فرمودند: ايمان شناخت قلبي و اقرار زباني و عمل به اركان است.
3 باب خلق القرآن
اين بحث نيز از جمله مباحث كلامي مهم بود، كه تاريخچه و پيدايش آن قبل از دوره ي امام رضا (ع) بود. امام براي مصون ماندن افكار شيعه و پيروان خود، در اين راستا مواضع روشن و راهنماييهاي از خود ارائه داد، از جمله، نامه اي به برخي از شيعيان نوشت و هشدار داد كه از اين مسايل پرهيز كنند و در مناقشات لفظي درباره قرآن وارد نشوند، كه به گمراهي كشيده مي شوند، قرآن كلام الهي است، براي هدايت انسان نه مخلوق خدا هر كس ملتزم اين قول شود به كفر كشيده خواهد شد، اين بحث درباره حادث بودن يا قديم بودن قرآن بود كه بعدها نيز استمرار يافت، ولي شيعه به بركت ائمه از اين بحران فكري نيز رها شد. بدين ترتيب، ائمه دين اسلام را از بحرانهاي فكري و اجتماعي مصون داشته و شيعه را حفظ و علوم مختلف اسلامي را تأسيس و زمينه رونق و رشد تمدن اسلامي را به وجود آورده اند.
4 نبوت
يكي از موضوعات و مباحث مهم علم كلام پس از توحيد، نبوت است، كه علماي اسلام در آن آراي مختلف داشته اند، مباحث كلامي امام (ع) در اين باب دو دسته است: 1 نبوت عامه 2 نبوت خاصه. در بحث عامه، از مسايلي نظير وجود نبي، تعريف نبي، عصمت نبي،  نبوت عامه و خاصه معجزات پيامبران و نسخ اديان و مسايل ديگر بحث مي  شود.
از مهمترين مسايل كلامي كه مورد اختلاف بين فرقه  هاي اسلامي است «عصمت» انبياء است، معتزله درباره  عصمت انبياء معتقدند كه انبيا ي در دوره ي قبل از بعثت، گناه كبيره انجام مي دهند و برخي از معتزله عقيده  دارند كه گناه صغير را پس از بعثت نيز مجازند مرتكب شوند.
اشاعره كه «قوشجي» از بزرگان آنهاست، عقيده دارد انبيا پس از بعثت از ارتكاب معاصي كبيره و صغيره منع شده اند، ولي پس از بعثت گناهان صغيره  غير عمدي از آنها سر مي زند.
شيعه در اين باره عقيده دارد كه پيامبر اكرم(ص) قبل و بعد از بعثت از كبيره و صغيره چه عمداً و چه سهواً معصوم است. چون قائل شدن به عدم عصمت مفاسد فراواني در پي دارد. پيامدهاي اين نظرمي تواند، تمام دستاوردهاي انبياء را زير سؤال ببرد. لذا شيعه عصمت انبياء را با توجه به براهين منطقي و عقلي و با استفاده از پشتوانه هاي نقلي قبول دارد.
از امام رضا(ع) روايات زيادي دراين رابطه نقل شده است.

 

* جواد نعيمي
زائر عزيز!اي آمده تا آفتاب!اي مسافر مهتاب!اي تبرك جوينده از پنجره هاي بهشت!اي يار امامت و ولايت!اي شيعه ي شعور و شعر



كرامت!به سرزمين نور و نوا و رضا خوش آمدي!
زائر عزيز!اي تن سپرده به روشناي خورشيد!اي غريق درياي رأفت و مهر!اي پناهنده  دامان عطوفت و رحمت!به گلزار معنويت و صفا خوش آمدي!
زائر عزيز!اي دست هاي پيوند خورده به جان جهان!اي آشناي شوق مند همه ي شورانگيزي ها!اي پيماينده وادي معطر طوس!اي بوسه زننده بر درگاه خلوص!اي شتابنده به سوي روشنايي و روز!گام هايت در حريم ولايت استوارتر باد و قلب پاكت از پرتو نور رضوي رضامند و حاجت روا و تپنده باد.
زائر عزيز!در ملتقاي سپيده و باران، در اوج آسمان آبي ايمان!به هنگام شكوفايي گل هاي نيايش و سرسبزي بهاران، و در آن زمان كه دل و ديده ات به ياري هم، اوج مي گيرند و روح مشتاق و پاك تو را شستشو مي دهند و در آن هنگام كه احساس مي كني نسيم عنايت حضرت دوست بر تن و جانت وزيدن گرفته است، ما را نيز به ياد بياور و براي ما و براي همه  مؤمنان، دعا كن!شهد زيارت در كام جانت گوارا و جاودانه باد!

 

قسمت اول
* علي محدث
اشاره:
گردش در سرزمينهاي مختلف و ديدن اقوام و ملتهاي ديگر، براي پندآموزي مورد سفارش خالق دانا و نيز توصيه حكما و بزرگان است.




انسان براي فهم بهتر آنچه مربوط به فرهنگ و جامعه اوست، مي تواند خود را در مقام مقايسه با ديگران قرار دهد و سير و سياحت يكي از بهترين راه هايي است كه امكان مشاهده، مطالعه و مقايسه را ممكن مي سازد.
سفر به هندوستان كهن كه 350 فرقه گوناگون و 100 زبان متفاوت را در خود جاي داده، فرصتي بود تا به همراهي گروهي از روزنامه نگاران، سير و سياحت در سرزمين «هزار اديان» را تجربه كنيم.
مجموعه يادداشت هايي كه از امروز در اين ستون تقديم مي شود، بريده اي از مشاهدات ما در اين سفر است. اميد كه براي خوانندگان محترم جالب وقابل تأمل باشد.

تاكسي هاي هند
در مجاورت فرودگاه بمبئي، دهها تاكسي در انتظار مسافر، صف كشيده اند كه اندازه، شكل و شمايل و نوع آنها، اولين موضوعي است كه براي هر خارجي، جالب توجه و تا حدودي، غير منتظره به نظر مي رسد.خودروهايي شبيه فيات كه كوچك، بسيار قديمي و فرسوده هستند و سه چرخه هايي به نام «ريكشا» تاكسي هاي بزرگترين شهر هند را تشكيل مي دهند.اغلب تاكسي هاي بمبئي احتمالاً بيش از 15 سال عمر دارند و از تزئينات و تجهيزات داخلي، در اين خودروها خبري نيست.
رانندگان تاكسي در بمبئي اغلب مطابق باورهاي خود، تعدادي فلفل سبز و قرمز و ميوه هايي مثل ليمو و چند گل به نخ كشيده و از آينه، ميله فرمان و يا حتي اگزوز خودرو آويزان مي كنند تا از چشم زخم در امان باشند.

لطفاً بوق بزنيد
جالب است بدانيد كه در شهر 40 ميليوني بمبئي، هرگز شاهد وقوع تصادف نبوديم. دوستي كه بيش از 30 بار به هندوستان سفر كرده نيز مي گفت، حتي براي يك بار شاهد صحنه تصادف در اين كشور نبوده است.
در خيابانهاي بمبئي، صداي بوق خودروها هرگز قطع نمي شود، آنها حتي اگر 50 متر با عابر يا مانعي فاصله داشته باشند، دست خود را روي بوق مي گذارند و به طور ممتد هشدار مي دهند.
پشت شيشه بعضي از تاكسي ها، نوشته «لطفاً بوق بزنيد»، و شايد بوقهاي هشدار دهنده، يكي از علل كاهش تصادف در هند باشد.
آلودگي صوتي ناشي از بوق زدنهاي بسيار، براي شهروندان هندي نامفهوم است، آنها چنان به صداي بوق عادت دارند كه هرگز اعصاب آرامشان به هم نمي ريزد و كسي به خاطر شنيدن بوق بجا و نابجا اعتراضي نمي كند.
البته، اين پديده منحصر به فرد، براي خارجي ها بويژه ايراني ها كه صداي بوق براي آنها معناي اعتراض و انتقاد نيز دارد- بويژه در روزهاي آغازين سفر- بسيار ناراحت كننده و آزاردهنده است.
از طرفي، تاكسي هاي هند كه عمده ترددها و سفرهاي درون شهري به وسيله آنها صورت مي گيرد، با سرعت پايين و حداكثر 50 كيلومتر در ساعت حركت مي كنند، لذا پايين بودن سرعت را نيز مي توان از عوامل بازدارنده از تصادف در هند برشمرد.
در بمبئي از چراغ راهنما براي گردش به راست و چپ كمتر استفاده مي شود. اغلب تاكسي هاي اين شهر فاقد چراغ راهنما مي باشند و رانندگان، دست خود را از پنجره خودرو بيرون كرده و با تكان دادن آن، گردش خود را به راست يا چپ اعلام مي كنند.
رانندگان اتوبوس نيز روش جالبي براي اعلام گردش به چپ و راست دارند، آنها راكتي در اختيار دارند و با تكان دادن راكت مسير خود را به ديگران اعلام مي كنند.
اتوبوسهاي درون شهري هند اغلب بسيار فرسوده هستند و بيننده را به ياد اتوبوسهاي جنگ جهاني دوم مي اندازد.
همچنين، فرمان خودروها در هند در سمت راست قرار دارد و جهت حركت سواره ها و پياده ها، برعكس كشورمان- ايران- مي باشد.يكي از چيزهايي كه گردشگران ايراني بايد به آن توجه داشته باشند اين است كه براي عبور از عرض خيابانهاي هند، ابتدا بايد سمت راست خود را كنترل و سپس سمت چپ را مشاهده كنند.

 

رسانه ها به عنوان حلقه واسط استخراج آموزه هاي فرهنگي و ديني و ارايه آن به جامعه نقشي اساسي دارند.




به گزارش ايرنا،  فهيمه فرهمندپور با بيان اين مطلب  اظهار داشت: اگر سنت معصومين و قرآن را به عنوان مبدأ صدور باورهاي ديني و گام اول توليد فرآيند دين در جامعه بدانيم،  اين باورها همانند ماده خامي است كه قابليت مصرف براي عام را ندارد و بايد با پالايشي صحيح، متناسب با نياز و قابليت جامعه در اختيار مردم قرار گيرد.
وي حوزه علميه و دانشگاه را به عنوان اولين و مهمترين نهادهايي كه وظيفه تهيه و استخراج مفاهيم و آموزه هاي ديني را دارند معرفي كرد و افزود: البته نقش حوزه علميه در اين زمينه پررنگتر از دانشگاههاست، زيرا دانشگاهها بخش عمده ماده مصرفي خود را بايد از حوزه علميه دريافت كنند.
فرهمندپور افزود: بخش دوم اين فرآيند جريان ورود فرهنگ ديني،  دستگاههاي فرهنگ ساز و رسانه ها هستند، بدين ترتيب كه وقتي مفاهيم و مباني ديني توسط حوزه و دانشگاه تهيه شد، وظيفه انتقال و ارايه آنان به مردم است.
وي در ادامه به جايگاه فقه اجتماعي و مدني در جامعه پرداخت و گفت: به آن ميزاني كه از صدر اسلام تاكنون فقه عبادي مورد توجه و بررسي قرار گرفته، به همان ميزان فقه اجتماعي و مدني مهجور واقع شده كه يكي از دلايل آن سابقه محدود حكومتهاي ديني بخصوص شيعي بوده و همين مسأله باعث شده تا كمتر به اين موضوع مهم پرداخته شود.
فرهمندپور تصريح كرد: فرهنگ سازي در جامعه نه يك باره شكل مي گيرد و نه تغيير مي كند، زيرا فرهنگ مقوله اي است كه تدريجي شكل مي گيرد، بنابراين براي جهت گيري فرهنگي بايد شكل گيري تدريجي و داشتن برنامه هاي كوتاه مدت، ميان مدت و بلند مدت مورد توجه قرار گيرد.
وي از اظهار نظرهاي غيركارشناسي در حوزه فرهنگي گلايه كرد و گفت: گاهي اوقات اين نوع اظهار نظرها اثري معكوس و منفي در جامعه مي گذارد.

 

به همراه تفسير قرآن كريم، سيد يحيي يثربي ترجمه  گزيده  «اسفار» ملاصدرا را منتشر مي كند. اين استاد فلسفه كه در حال حاضر



به تفسير قرآن كريم مشغول است، در اين باره گفت: قسمت عمده  مقدمه  تفسير ياد شده را نوشته ام كه به همراه تفسير سوره هاي مباركه   حمد و بقره در يك مجلد منتشر مي شود و احتمالاً تفسير كل قرآن در 10 يا 12 مجلد به پايان برسد. يثربي تأكيد كرد كه تفسير ياد شده تلاشي است براي تفسير عقلاني قرآن و فهم خود اين كتاب الهي با توجه  به آيات؛ نه بر اساس موضع گيريها و تفسيرهاي مختلف ديگر؛ چون خود قرآن بيانش روشن است.او گزيده اي را نيز از برخي قسمتهاي «اسفار» ملاصدرا كه به زبان عربي نوشته شده است، با موضوعاتي كه بيشتر به اصالت وجود، معاد جسماني و حركت جوهري مربوط مي شوند، انتخاب و ترجمه كرده است، كه در كتابي با حجم 600 صفحه منتشر مي شود. متن عربي نمونه ها هم در كنار ترجمه  فارسي ارايه خواهد شد. كتاب تحقيقي يثربي درباره  حكمت متعاليه  ملاصدرا نيز در مراحل پاياني تأليف است.

 

دهمين همايش بزرگ استادان بسيجي سراسر كشور از سوم تا پنجم مرداد در تالار قدس كتابخانه مركزي آستان قدس رضوي برگزار مي شود.به گزارش اداره كل روابط عمومي آستان قدس رضوي، در اين همايش كه به همت سازمان بسيج اساتيد دانشگاهها برگزار مي شود، حدود يك هزار نفر از استادان بسيجي سراسر كشور حضور دارند.دكتر لاريجاني رئيس مجلس شوراي اسلامي، متكي وزير امور خارجه، زاهدي وزير علوم، دكتر جليلي دبير شوراي عالي امنيت ملي، آية ا... مهدوي كني، پروفسور حميد مولانا و مهندس ضرغامي از جمله ميهمانان ويژه اين همايش هستند كه سخنراني خواهند داشت. 260 دقيقه برنامه مستقيم و غيرمستقيم نيز براي پخش از شبكه هاي مختلف داخلي و بين المللي صدا و سيما در مدت زمان برگزاري اين همايش در نظر گرفته شده است.

 

مديركل امور فرهنگي وزارت علوم با يادآوري تقارن آغاز سال تحصيلي جديد با ماه مبارك رمضان گفت: فعاليتهاي قرآني مدون و منظم



دنبال مي شود و دانشگاهها در اين ماه با طرحهايي نظير طرح بلوتوث قرآني و فضاسازي قرآني فضايي متفاوت خواهند داشت.
دكتر محسن اسلامي در گفتگو با مهر، با بيان اين مطلب افزود: با توجه به تقارن سال تحصيلي جديد با ماه مبارك رمضان بايد دانشگاهها در حوزه اجرائيات، آماده سازي و فضاسازي ماه مبارك در خوابگاهها و دانشكده ها آمادگي پيدا كنند.
مديركل امور فرهنگي وزارت علوم برنامه هاي كميته امور قرآني وزارت علوم را استراتژيك دانست و گفت: دانشجويان، استادان و كاركنان بايد توجه ويژه اي به قرآن داشته باشند تا فضاي دانشگاهها، فضايي قرآني باشد.
اسلامي، درباره طرح فضاسازي قرآني دانشگاهها در آغاز سال تحصيلي گفت: 40 بنر متنوع با همكاري دانشگاه يزد طراحي شده و در سطح دانشگاهها نصب مي شود كه به آيات قرآني با ترجمه و طراحي زيبا مزين هستند.

 

از ميان 4200 ناشر در سطح كشور بيش از 900 ناشر كه بيش از سايرين در حوزه دين فعاليت كرده بودند، شناسايي و از آنها براي شركت در جشنواره كتاب دين دعوت شد.
به گزارش مهر، اين ناشران كه بيشتر آنها از شهرهاي تهران و قم هستند، در سال بيش از 7 يا 8 كتاب در حوزه دين منتشر كرده اند.علاوه بر اين، كتابهاي خريداري شده از سوي دفتر تهيه و تأليف متون و نشريات معاونت پژوهشي و آموزشي سازمان تبليغات اسلامي نيز براي شركت در جشنواره كتاب دين گزينش مي شوند.
در سومين جشنواره كتاب دين كه در 12 ارديبهشت سال 88 برگزار مي شود، مؤلفان و ناشران برتر كشور در حوزه دين معرفي مي شوند.