* مليحه پژمان

دكتر اكبر عالمي، استاد دانشگاههاي تهران، تربيت مدرس (گروه انيميشن) و كارشناس و منتقد سينماست. اگر بيننده برنامه سينما



ماوراء شبكه چهارم سيما باشيد، دكتر عالمي را به عنوان مجري و كارشناس در اين برنامه مي بينيد. او سالهاست كه در حوزه سينما مطالعات و تحقيقات گسترده اي دارد و ديدگاههاي جالبي را در خصوص سينماي جهان مطرح مي كند و سينماي ديني و معناگرا حوزه اي است كه دكتر عالمي با جديت به آن مي پردازد.
او در مورد سينماي ديني و تقسيم بندي آن به عنوان يك ژانر مي گويد: اين تقسيم بندي درست است، اما بايد يك فيلمساز چرتكه بيندازد و خيلي حسابگرانه به ميدان وارد شود. نه اينكه با خودش فكر كند كه من مي خواهم بروم سراغ آثار معنا گرا چون بازار گرمي دارد و جامعه به من احترام مي گذارد !در اين شرايط، بوي ريا از همان اول به مشام مي رسد، يعني ما بايد خودمان باشيم نه اينكه تقليد كنيم.
در سالهاي خيلي دور و در كتاب «حقوق زن» شهيد مطهري مطلب جالبي خواندم كه خيلي به دلم نشست و در آن زمان تحولي عجيب در من ايجاد كرد.
سينماي ديني ما به اين كتابها و تحقيقات گسترده احتياج دارد. ما مسلمانان از دوره دبستان اين حديث را از قول امام حسين(ع) شنيده ايم كه فرموده اند: «اگر دين نداري لااقل آزاده باش» و در ادامه هم در اسلام مساله «لا اكراه في الدين» را داريم، يعني اينكه به زور نمي تواني كسي را وادار به خدا پرستي كني. سينماي ديني ما بايد سرشار از معاني و محتواهاي تازه باشد، چرا كه فرهنگ غني ديني كه در اختيار ماست، نبايد به واسطه بي دقتي ما دچار تحريف شود و آثار سينماي ديني ما بايد مبين شعائر ديني و انساني مورد توجه دين باشند.
وي در خصوص ژانر سينماي ديني در غرب مي گويد: اگر بخواهيم بگوييم سينماي ديني يك واژه يا ژانر رسمي در فرهنگ واژگان غرب دارد يا خير؟ بايد بگويم غربي ها دو واژه را خيلي استفاده مي كنند: اسپريچووال سينما يعني روح كه قابل لمس نيست و ما آن را حس مي كنيم، اما نمي توانيم آن را ببينيم و ديگري متافيزيك است. اين دو واژه در فرهنگ لغت غرب به راحتي پيدا مي شود، اما وجود واژه معنا گرا در سينما براي من قابل هضم نيست، چرا كه به عقيده من نمي شود گفت برخي فيلم ها معنا دارند و برخي ديگر ندارند !به نظرم، اين واژه جعلي است، چرا كه همه چيزها در دنيا معنايي به همراه دارند، حتي اگر پوچ باشند. در غرب هنري به وجود آمد به نام «پوچي» و اين نشان مي دهد كه در پوچ هم معنايي وجود دارد.
اين استاد دانشگاه با اشاره به ترويج بي بندو باري و فساد از طريق سينما در غرب مي گويد: برخي سينما گران غربي فيلم به اصطلاح ديني مي سازند و در جهت ترويج فساد و اين آثار از شبكه هاي تلويزيوني دنيا هم با وقاحت پخش مي شوند كه حتي مورد اعتراض واتيكان هم قرار گرفته است. اين به منزله استفاده نادرست از سينماست و سينما هم نبايد تا اين اندازه وقاحت داشته باشد كه به خلوت و تنهايي آدمها راه پيدا كند. البته گاهي در اين زمينه استثنا هم ديده مي شود، اما اين استثنا هم نمي تواند به قاعده تبديل شود و من مي خواهم بگويم سينماي بي معنا وجود ندارد و هر چيزي به اندازه ظرف و اندازه اش معنايي دارد.
اين كارشناس سينما خاطرنشان مي كند: همه اديان الهي احترام دارند و در سينما بايد به اين مساله خيلي توجه شود. من فيلم هاي مذهبي «برادر خورشيد، خواهر ماه» و «مارتين لوتر» را بسيار دوست دارم.
مارتين لوتر، كسي است كه پايه گذار مكتب پروتستانيزم در قرن 16 بود. در اين فيلم نكته هاي عجيبي نهفته است، نكته اي كه همه جوانان ايران بايد به آن افتخار كنند. شيعه اصلاً تمام آن ضرورتي را كه دكتر مارتين لوتر چهار قرن پيش براي پايه گذاري مكتب پروتستانيزم احساس كرده بود، با وجود حضرت علي (ع) در دل خودش دارد. مارتين لوتر آمد و گفت كه دين نكته سختي نيست و شما مي توانيد، انجيل را به زبانهاي ديگر ترجمه كنيد و بعد از آن انجيل را به آلماني ترجمه كرد و البته مجازات شد.
او 400 سال پيش گفت كه بايد دين را برابر با زمان درست تفسير كرد، در حالي كه قبل از اين فرضيه، شيعه اين مساله را مطرح كرده و حضرت علي(ع) به امت خودش مي گويد: «تربيت فرزندان بايد مطابق روز باشد» دكتر مارتين لوتر مي گفت، اين تفاسير غلط شما از دين مربوط به 1600 سال پيش است و شما همچنان در يك نقطه راكد باقي مانده ايد، در حالي كه در دين مباني عميقي مطرح شده كه بايد به ضرورت جامعه، مورد بررسي و بازنگري قرار بگيرد.
دكتر عالمي در ادامه به سينماي ديني كشور كه مي خواهد براي نسل امروز مسائل و مفاهيم ديني را به تصوير بكشد، اشاره مي كند و مي افزايد: قبل از هر چيز بايد به زبان تصوير بگوييم كه دين در تمام دنيا براي چه مطرح شده است؟ دين آمده تا انسان را به تعالي برساند و اين تعالي مي تواند از مجراي آخرين دين آسماني(اسلام) مطرح شود.
حالا با اين تعريف مي گويم كه ما در اين 28 سال، 70 درصد فيلمهايمان به سمت رستگاري و درست انديشيدن گام برداشته اند و 30 درصد به گيشه و پول فكر كرده اند.
تازه اين 30 درصد هم مجبور بوده اند، برخي از چارچوب هاي جامعه را رعايت كنند. اوايل انقلاب حسن جلاير كه در حوزه سينمايي بنياد مستضعفان فعاليت داشت، جمله خوبي را مطرح كرد مبني بر اين كه فيلم ديني، فيلمي نيست كه در آن دقيقه به دقيقه گلدسته و اذان و نماز به نمايش گذاشته شود، اما در برخي آثار مي بينيم كه هنوز به اين مسائل توجه دارند.
به عقيده من، برآيند بردار يك اثر سينمايي و آنچه كه در ته ظرف رسوب مي كند مهم است نه رنگ و لعاب ظاهري. يادمان باشد كه ممكن است فيلمي را ببينيم و مدتهاي طولاني تحت تاثير رفتارهاي انساني و دين گراي بازيگران آن باشيم. وي در ادامه مي گويد: فيلم «رابرت وايز» با عنوان «اشكها و لبخندها» يك فيلم ديني است كه غربي ها ساخته اند. در اين فيلم با وجود آوازهاي طولاني كه در آن وجود دارد، بسيار لطيف مباني ديني مثل احترام به نعمتهاي خداوند مطرح مي شود كه نه به معناي زهد فروشي، بلكه درصدد ترغيب و تشويق مخاطبان و مردم به شكرگزاري از نعمات خداوند است و يك الگوي كامل به زبان سينما را از معناي دين به نمايش گذاشته.
فيلم ديگري كه با سرمايه يهودي هاي مقيم هاليوود ساخته شده محصول 1960 به نام «ويولن زن روي بام» است كه به عنوان يك فيلم ديني سرشار از معنا مطرح است. يادم هست در كلاس درس جامعه شناسي سينما اين فيلم را براي برخي دانشجويان كه جانباز جنگ بودند به نمايش گذاشتم و وقتي فيلم تمام شد و چراغها را روشن كردم، ديدم كه گريه مي كنند. در اين فيلم مباني مهم سينما مثل روانشناسي تاثير، جمله پردازي، اصول دراما، جذابيت، همذات پنداري و .... به انضمام درك درست از مباني اخلاقي و انساني به نمايش گذاشته شده است.
دكتر عالمي كارشناس برنامه سينما ماوراء خاطر نشان مي كند: سينماي ماورايي، معنا گرا، ديني و هر اسمي كه مي خواهيم روي آن بگذاريم، بايد حال انسان را به حال بهتري برساند. يعني همان كاري كه 124 هزار پيامبر در خصوص انتشار اخلاق و انسان گرايي و توجه به توحيد و يگانگي خدا در ميان مردم انجام دادند، تا حال آدمها بهتر شود و به رستگاري برسند.
پس اين مساله چندان هم پيچيده نيست كه به دنبال اين باشيم كه كليسا، مسجد و يا معبد به نمايش بگذاريم، بلكه بهره برداري درست از دين مهم است، چون نگاه همه در دين رستگاري و توحيد است. و سينما با قدرتي كه دارد مي تواند تصويرگر واقعيتهاي دين باشد.

 

كارگردان مجموعه تلويزيوني «يوسف پيامبر» بخش عمده ايرادهاي مركز پژوهش هاي اسلامي صدا و سيما را به فيلمنامه مجموعه،



بي اساس يا نظر شخصي دانست و منبع تحقيقات خود را الميزان و تفاسير شيعه عنوان كرد.
فرج ا... سلحشور درباره انتقادهاي مركز پژوهش اسلامي صدا و سيما به «يوسف پيامبر» به مهر گفت: من نمي دانم چرا همه دنبال ايرادهاي يوسف هستند و اين براي من سؤال است كه چرا خبرگزاريها در پي اشكالهاي مجموعه و يافتن افرادي هستند كه اشكالهاي بسيار دارند و از آنها سؤال خود را مي پرسند. آيا «يوسف پيامبر» محسناتي ندارد و مردم از آن استقبال نكرده اند؟
وي درباره انتقاد مركز پژوهشها مبني بر سنديت نداشتن خواب حضرت يعقوب و انتقاد آية ا... سبحاني به مجموعه گفت: آية ا... سبحاني اين مسأله را رد نكردند، بلكه گفتند بهتر بود مسأله زنان يعقوب مطرح نمي شد. من دوست نداشتم قصه اي دروغ بسازم كه در كارهاي تاريخي ديگر همچون امام حسن(ع) و امام رضا(ع) آمده، همچون نامزد، اسب سواري و قهرمانان الكي.
كارگردان و تهيه كننده «يوسف پيامبر» ادامه داد: آقاي رحيم زاده از بي سوادي اين مسائل را مطرح كرده، چرا كه اگر مطالعه كرده بود نمي گفت اين خواب سنديت ندارد. در قرآن يك هزارم ماجراهاي يوسف نيامده و تنها منبع ما قرآن نبود. من حاضرم ايرادهاي آقاي رحيم زاده را با سند محكم در مطبوعات درج كنم تا مردم خود قضاوت كنند ايرادها تا چه حد باربط يا بي ربط بوده است.
وي درباره اينكه تا چه حد در رفع ايرادها كوشيده گفت: اغلب ايرادها اساسي نبود يا نظر شخصي بود. مثلاً عنوان كرده بودند به نظر شما بهتر نيست اينجا اين مسأله اين طور بيان شود. يا گفته بودند اين مطلب عنوان شده سنديت دارد يا نه. وقتي شما نمي دانيد كدام سند است و كدام نيست پس چطور اظهار نظر مي كنيد؟ در مجموع بخش ناچيزي از ايرادها درست بود كه من آن را اعمال كردم.
سلحشور ادامه داد: تحقيقات اين مجموعه مطابق با نظر الميزان و تفاسير شيعي بوده كه خيلي بيشتر از رحيم زاده مي دانند.
همچنين از نظر استاداني چون حبيب ا... عسگراولادي و پرورش بهره برديم. از سوي ديگر آية ا... سبحاني سر پروژه «ملك سليمان» با دوستان صحبت كردند و اشاره اي هم به يوسف داشتند، اما رد نكردند كه آن زمان حضرت يعقوب با دو خواهر ازدواج كرده بود.
اين كارگردان سينما و تلويزيون اشاره كرد: ايشان گفته بودند بهتر بود اين مسأله مطرح نمي شد، در حالي كه به دليل نگفتن هم اشاره نشده بود. از سوي ديگر ايشان به اسرائيليات يعني تحريفها اشاره كردند، اما ما براساس مستندات مجموعه تلويزيوني «يوسف پيامبر» را ساختيم و منابع تحقيق ما هم معتبر است.
وي در پايان گفت: اي كاش آقاي رحيم زاده و ديگران كه اكنون احساس تكليف مي كنند و با يك اثر مذهبي اين طور خصمانه برخورد مي كنند، تكليف و تعهد خود را در اين 30 سال در مورد هزاران فيلم ضداسلامي و ضداخلاقي كه از سينما و تلويزيون ساخته و پخش شد، مي دانستند و واكنش نشان مي دادند.

 

انتشارات اميركبير مي گويد در 8 سال اخير تلاش كرده تا با همكاري استادان توانا، ويرايشي تازه از «فرهنگ فارسي محمد معين»



منتشر كند. اما مهدخت معين مي گويد: براي اين كار بايد فردي هم مرتبه محمد معين انتخاب شود.
فرهنگ فارسي 6 جلدي محمد معين چند سالي است در بازار كتاب به صورتهاي ناهمگون و آشفته و در قطع هاي جيبي و رقعي منتشر مي شود.
اگرچه ناشر، وارث و وزارت ارشاد اذعان دارند كه انتشار اين فرهنگ با استناد به قانون مؤلف و مصنف منع قانوني ندارد، اما انتشار فرهنگ  جيبي و گزيده معين با قانون مؤلف و مصنف مغايرت دارد. طبق ماده 16 قانون حمايت از حقوق مؤلفان و مصنفان، حقوق مادي پديدآورنده يك اثر از تاريخ نشر يا عرضه به مدت 30 سال در اختيار پديدآورنده آن است.
پس از 30 سال ناشر مي تواند عين آن اثر را بدون كم و كاست منتشر كند. اين در حالي است كه فرهنگ هاي فارسي معين در بازار كتاب اين گونه نيستند. در واقع، مي توان گفت كپي برابر با اصل نيست.
مهدخت معين در اين زمينه به خبرنگار فارس گفت: با توجه به گذشت 30 سال از مرگ مؤلف، هر ناشري تنها اجازه چاپ عين اثر را دارد، نه مشابه آن را.
به گفته وي، چاپ فرهنگ جيبي محمد معين غير قانوني است و ارشاد نبايد اجازه چاپ فرهنگ معين را در قطع ها و جلدهاي مختلف بدهد.
انتشارات معين در سالهاي اخير فرهنگ فارسي معين را در يك جلد منتشر كرده است. صالح رامسري، مدير انتشارات معين در اين باره گفت: طبق قانون مؤلفان نمي توان هيچ گونه شكايتي از ناشراني كه فرهنگ معين چاپ مي كنند، كرد.
از سوي ديگر، محمد ده دشتي، مشاور فرهنگي مؤسسه انتشاراتي اميركبير نيز به همين موازين قانوني اشاره كرده است. ده دشتي گفت: در مورد كساني كه در مورد اثر احساس مسؤوليت نمي كنند و به آن چيزي مي افزايند يا از مطالب آن مي كاهند، طبق قانون موجود، جايي براي رسيدگي به شكايتي وجود ندارد.
به گفته وي، طبق قانون مرگ مؤلف، بعد از 30 سال، اثر او اثري آزاد محسوب مي شود و هر ناشري با هر سليقه اي مي تواند آن را چاپ كند و نه از طرف خانواده و نه از طرف ناشر اول كتاب، هيچ شكايتي نمي تواند صورت بگيرد.
با اين حال، مهدخت معين مي گويد: براي سر و سامان  دادن به انتشار فرهنگ فارسي معين شكايتهايي صورت گرفته ولي هيچ كدام به نتيجه نرسيده اند.
فرهنگ فارسي محمد معين حدود 5 دهه پيش شكل گرفته است و تحولات 5 دهه اخير باعث شده بسياري از اطلاعات آن به روز نباشد.
صالح رامسري مي گويد: تعاريفي كه از علوم در فرهنگ فارسي محمد معين ارائه شده مربوط به 30 سال پيش است و اين تعاريف نياز مراجعه كننده را بر طرف نمي كند.
به گفته وي، فرهنگ فارسي محمد معين به روز نيست و بايد همچون ديگر فرهنگ هاي لغت به  روز رساني شود. رامسري واژه «جمعيت» را در اين فرهنگ 6 جلدي مثال مي زند. وي مي گويد: با مراجعه به اين واژه متوجه مي شويم اطلاعات جمعيت 30 - 40 سال پيش ايران در زير اين مدخل آمده است.
عبدالكريم جعفري سال 1328  انتشارات اميركبير را تأسيس كرد و به گفته خودش ديدن فرهنگ عربي «لاروس» باعث شد تا به فكر انتشار فرهنگي مثل آن باشد.
اما با گذشت 45 سال از انتشار جلد نخست فرهنگ فارسي محمد معين، اين فرهنگ همچنان هماني است كه روز اول بود.
انتشارات اميركبير بعد از گذشت 45 سال مي گويد: نسبت به فرهنگ فارسي محمد معين همواره احساس مسؤوليت داشته و به همين خاطر از 8 سال پيش جلسات متعددي را براي رسيدگي به انتقادها و پيشنهادهايي كه نسبت به ويرايش مجدد فرهنگ معين صورت مي گرفته، برگزار كرده است.
انتشارات اميركبير تاكنون 25 بار فرهنگ فارسي محمد معين را تجديد چاپ كرده و در اين سالها نيز ويرايشي تازه از آن ارائه نكرده است.
محمد ده دشتي، مشاور فرهنگي مؤسسه انتشاراتي اميركبير مي گويد: سعي انتشارات اميركبير در اين جلسات 8 ساله اين بوده تا كسي را براي سرويراستاري فرهنگ برگزيند كه شايستگي تصحيح اين فرهنگ را داشته باشد.
به گفته وي، انتخاب اين فرد شايسته اگرچه نقطه قوت فرهنگ فارسي محمد معين است، اما پاشنه آشيل آن شده و نزديك شدن به آن را سخت كرده است.
اگر چه فرهنگ فارسي محمد معين در اين سال ها در خاطره بسياري از دانشجويان و دانشگاهيان ثابت مانده است؛ اما فرهنگها و واژه نامه ها به آب كري مي مانند كه با گذشت زمان طعم و بوي خود را از دست مي دهند.
مهدخت معين مي گويد: فرهنگ فارسي محمد معين اثري ملي است و براي اصلاح آن بايد فردي هم مرتبه و يا بهتر از دكتر معين به آن بپردازد تا از شأن و مرتبه اثر كاسته نشود.
انتشارات اميركبير در اين باره گفته است: تسلط اساتيدي كه براي ويرايش فرهنگ فارسي معين دعوت شده اند بر همه آشكار است و آن ها از جانب نخبگان و اهل فن تأييد شده اند.
صالح رامسري نيز مي گويد: از طرف خانواده دكتر معين و نيز انتشارات اميركبير كوتاهي صورت گرفته است و آشفتگي در مورد فرهنگ معين، مربوط به ساختار فرهنگي ايراني هاست.
وي مي گويد: بعد از 30 سال خانواده دكتر معين مي گويد: نبايد به اين فرهنگ دست زد و كمي متعصبانه عمل مي كنند.

 

* محمد كاظم كاظمي




خداوند را شكرگزاريم كه كارگاه شعر، بتدريج مخاطبان ثابتي يافته است؛ شاعراني جوان كه شعرهايشان را دقيقاً به منظور نقد براي ما مي فرستند و ارتباطشان با صفحه خودشان ادامه دارد. چند هفته پيش، به شعرهايي از يك نوجوان مستعد پرداختيم كه مي تواند آينده خوبي در پيش داشته باشد. و حال نامه اي ديگر از او را در پيش داريم كه در مطلعش نوشته شده است: «لطفاً اين شعر را مورد نقد قرار داده و مشكلات ساختاري و معنايي آن را در كارگاه شعر بازگو نماييد و اگر قابليت لازم را دارد، آن را در روزنامه قدس چاپ نماييد.» و ما كارگاه شعر اين هفته را به شعرهاي اين دوست نوجوان اختصاص مي دهيم.
***
جناب مصطفي شاكري
چنانكه نوشته ايد، اين شعر پاره اي از مجموعه شعر «ماهي قرمز» است. تهيه يك مجموعه مدون شعر، توسط شاعر نوجواني مثل شما، البته ارزش خاص خود را دارد و از جديتتان در كار شعر خبر مي دهد.ابتدا چند بند از شعري را كه به حضرت اباعبدا...(ع) تقديم كرده ايد، مرور مي كنيم:
« رودي پُر از تلاطم وحشت
رودي كه دست و پاي ندارد
سر داده ناله هاي غريبي
اين ناله ها صداي ندارد
*
مَشكي كه تشنه است، به گريه
خواهد گلو تر كند از آب
خواهد زدايد ابر بهار و
بيند دوباره چهره مهتاب 
*
از زير آب، ماهي سرخي 
خيره شده به پهنه هامون 
خون گريه مي كند به شبيهي
چون صيد دست و پا زده در خون »
اين شعر، از نظر قالب، چهارپاره است و ويژگيهاي اين قالب به درستي در آن رعايت شده است، يعني هر بند شعر، چهار مصرع دارد و مصرعهاي دوم و چهارم هم قافيه اند. چهارپاره از قالبهاي ابداع شده در قرن اخير در شعر فارسي است و چون از نظر قافيه، قيد و بند بسيار ندارد، دست شاعر را براي مضمون آفريني و نوآوري باز مي گذارد. به همين دليل ، اغلب كساني به چهارپاره گرويده اند كه حس مي كرده اند قالبهايي مثل غزل و مثنوي براي آنها دست و پاگير هستند. بنابراين ما در اين قالب انتظار نوجويي بيشتري را داريم و به واقع شاعر بايد بيشتر بر تخيل متكي باشد؛ چون وزن و قافيه در اينجا بسيار پررنگ نيستند.مقدمه چيني شما خوب است؛ يعني مستقيم وارد بحث اصلي نشده ايد، بلكه در آغاز، سخن از يك رود كرده ايد، رودي پر از تلاطم و وحشت. اين كار، خواننده را ترغيب مي كند كه ببيند اين چگونه رودي است و شاعر به چه چيزي اشاره دارد. از بند دوم، با ورود كلمه «مشك » فضا قدري روشن مي شود و در بند سوم ، استفاده از يك بيت از شعر معروف محتشم كاشاني «اين كشته فتاده به هامون حسين توست / اين صيد دست و پا زده در خون حسين توست» كاملاً آشكار مي شود كه شعر براي چه سروده شده است. اين يك مسير خوب براي ورود به موضوع است.
اما از تصويرگري نسبتاً خوب و بيان غيرمستقيم اين بندها كه بگذريم ، بايد به بعضي نارساييهاي وزني در اينجا و ديگر جاهاي شعر اشاره كنيم كه قابل تأمل است. مثلاً مصرع «خواهد گلو تر كند از آب» گويا قدري كم مي آورد؛ يعني آدم انتظار دارد كه بگوييد «خواهد گلوي تر كند از آب» تا وزن درست شود، نظير آنجا كه «صدا» را به «صداي» تبديل كرده و گفته ايد «اين ناله ها صداي ندارد»اين يك مشكل خفيف بود، اما در يك بند ديگر، خروج از وزن قدري آشكارتر است و بايد حتماً فكري برايش بكنيد. آنجا كه مي گوييد:
وقت است جاي دختر خردت\اين تيرها به آغوش بگيري
اينجا كلمه «آغوش» در وزن نمي گنجد. مثلاً اگر «دوش» مي بود درست مي شد، هر چند از لحاظ معنا آن زيبايي را نداشت.در بندي ديگر، تركيب «بارگه قبر» را داريد. البته قافيه كردن اين تركيب با «جبل الصبر» بيت بعد، زيبا و هنرمندانه است. ولي «بارگه» (بارگاه) براي قبر بسيار نامناسب است. مي شد «دامگه قبر» گفت و يا در كل، مصرع را چنين سرود: «جسمش براي اوست چنان قبر».
در بيتي ديگر داريد:
شد خطبه خوان چنانكه نه زينب\صوت علي، مهيب حسن بود
يا شايد كلمه «صهيب» است و ما درست نخوانديم. در اينجا نيز به نظر مي رسد كلمه «خروش» مناسب تر باشد؛ چون براي مخاطبان امروز، مأنوس تر است.ولي غزلي كه در ميلاد حضرت زهرا(س) سروده ايد، اين مقدار تصويرگري و نوآوري را ندارد. شايد اين تفاوت، به سبب قالب باشد، چون گفتيم كه در چهارپاره امكان نوگرايي بيشتر است. در اين غزل شما شايد به تبع سنت غزل كهن فارسي، به سراغ همان عناصر و مضامين قديم رفته ايد و اين خوب نيست:
بشكن آيينه كه آيينه ساقي سر زد
گوي دلها ز كف جاذبه داور زد
كار خمار و بت ميكده از رونق رفت
آن زماني كه به كوثر صدف ساغر زد
اميدواريم كه در آينده بتوانيد آن زبان و بياني را كه در چهارپاره تان اختيار كرده ايد، به قالب غزل هم تسري بدهيد.

 

گروه هنر- «ريچارد ليكاك» فيلمساز مشهور سينماي مستند جهان، شاگرد و همكار رابرت فلاهرتي و ملقب به «پدر سينما وريته»،



ميهمان ويژه دومين جشنواره  بين المللي فيلم مستند ايران، سينما حقيقت خواهد بود.
به گزارش روابط عمومي مركز گسترش سينماي مستند و تجربي، «ريچارد ليكاك» كه سابقه  شصت سال مستندسازي خلاق داشته و به انجام ابداعات فراوان در زمينه  صدا و تصوير و دوربينهاي سبك در سينماي مستند معروف است، با دعوت جشنواره بين المللي «سينما حقيقت» و در مهرماه سال جاري، به ايران سفر خواهد كرد.
دومين جشنواره بين المللي فيلم مستند ايران،سينما حقيقت، طي روزهاي 23 تا 28 مهرماه 1387، در تهران برگزار خواهد شد.

 

با انحلال گروه كودك شبكه يك سيما و انتقال آن به شبكه دو، شبكه دو به شبكه كودك تبديل مي شود.
به گزارش فارس، شبكه دو سيما با افزايش حجم برنامه هاي كودك به زودي به شبكه كودك تبديل خواهدشد.
بنابر اين گزارش، طي تصميم گيري مديران سيما، گروه كودك و نوجوان شبكه اول سيما با مديريت «محمد ميركياني» به زودي منحل شده و برنامه هايي كه تا به حال از شبكه يك پخش مي شدند، به شبكه دو منتقل خواهند شد.
مديريت سيماي كودك شبكه دو كه از اين پس ساعات بيشتري را به پخش برنامه هاي ويژه كودكان و نوجوانان خواهد پرداخت، با «محمد ميركياني» خواهد بود.

 

حسن ذوالفقاري با اعلام اين خبر به ايسنا، گفت: مجوز تأسيس انجمن نقد ادبي ايران از طرف وزارت علوم، تحقيقات و فناوري صادر شده است، تا با تأسيس انجمني براي نقد ادبي، منتقدان ادبي نيز صاحب انجمن شوند.
او از رضا سيدحسيني، محمد صنعتي، سيروس شميسا، كاووس حسن لي،  علي محمد حق شناس، ناصر نيكوبخت، ابراهيم خدايار و خودش به عنوان اعضاي هيأت  مؤسس اين انجمن نام برد.
مسؤول پيگيري تأسيس انجمن نقد ادبي ايران هدف از تشكيل اين انجمن را توسعه  مباحث  نظري و نقد ادبي دانست و افزود: انتشار فصلنامه  نقد ادبي از اهداف انجمن است و همچنين پيشنهاد و پيگيري راه اندازي رشته هاي مورد نياز در حوزه ي نقد ادبي، از ديگر اهدافي است كه در انجمن دنبال مي شود. از سويي، سعي داريم با برگزاري سلسله نشستها و همايشها ي مرتبط با نقد، نهادينه كردن مباحث نقد ادبي را در ايران دنبال كنيم.
ذوالفقاري برقراري ارتباط محافل غيرآكادميك نقد ادبي با دانشگاه و نيز تعامل جريانهاي نقد ادبي بيرون و درون دانشگاهها را از ديگر اهداف انجمن نقد ادبي ايران عنوان كرد.
اين انجمن در مرحله  آغازين عضو گيري قرار دارد و به گفته  او، انتظار مي رود مجمع عمومي  آن تا مهرماه، برگزار شود.
هم اكنون دفتر انجمن نقد ادبي ايران، مركز تحقيقات زبان و ادبيات فارسي دانشگاه تربيت مدرس است. ضمن اين كه علاقه مندان مي توانند فرم عضويت انجمن را از سايت مركز يادشده تهيه كنند و به عضويت انجمن درآيند.
ذوالفقاري اين طرح را ابتكار مركز تحقيقات زبان و ادبيات فارسي و همكاري دانشگاه تربيت مدرس توصيف كرد.

 

گروه هنر- شش عنوان فيلم ايراني و خارجي در چهارمين مرحله از توزيع فيلم هاي سينمايي در سال جاري و با قيمت ويژه (1000 تومان) توسط مؤسسه رسانه هاي تصويري معاونت امور سينمايي وارد شبكه نمايش خانگي كشور شد.
به گزارش روابط عمومي مؤسسه رسانه هاي تصويري، در اين مرحله دو فيلم ايراني «جاده جنايت» به كارگرداني جهانبخش ايماني (محصول سال 1386) و «پازل» به كارگرداني علي غفاري (محصول سال 1386) به همراه فيلم كنسرت «ودود مؤذن» به كارگرداني شهنام سجودي زاده وارد شبكه نمايش خانگي كشور شدند.
«و اكنون...خانمها و آقايان» (محصول مشترك سال 2002 فرانسه و انگلستان)،«مبارز» (محصول سال 2000آمريكا) و «بدو بدو» (محصول سال 2006 هندوستان) از جمله فيلمهايي هستند كه به شبكه نمايش خانگي راه يافته اند.
همچنين فيلمهايي چون: «عاشقانه» به كارگرداني عليرضا داوود نژاد و با حضور زنده ياد «خسرو شكيبايي»،«ديوانه وار» به كارگرداني كامران قدكچيان،«عود سروران كولي» به كارگرداني جان مدن،«مبارزه با جنايت» به كارگرداني اي بي كلاچر و «كار و بار» به كارگرداني راكش روشن كه پيش از اين وارد شبكه نمايش خانگي شده بودند براي دومين بار عرضه شدند.