*جواد صبوحي

اشاره:
زندگي پر فراز و نشيب امامان معصوم(ع)بخشهاي آموزنده اي از كتاب سرنوشت ساز سعادت انسان را پيش روي ما قرار داده است كه



تاسي به آن، نيل به اين مهم را تسهيل خواهد ساخت. نگاهي به سيره زندگي امام هفتم(ع) مثال روشني از اين مدعاست. حجة الاسلام دكتر محسن الويري عضو هيات علمي دانشگاه باقرالعلوم و معاون آموزشي دانشگاه تقريب مذاهب در گفتگوي خود با ما، اين مقوله را تشريح كرده است.

*آقاي دكتر در شرايطي كه در آن به سر مي بريم بازخواني دوباره سيره نظري و عملي امام هفتم(ع) و ديگر ائمه(ع) چگونه امكان پذير است؟
** يكي از روشهاي متداول كه روش مناسبي نيز مي باشد، اين است كه از منظر پرسشهاي جديدي كه براي ما مطرح مي شود و از منظر يافته هاي جديد علمي در حوزه هاي مختلف انساني، به رفتار و سخنان ائمه (ع) بنگريم و درسهايي را متناسب با زندگي امروزمان دريافت كنيم. در سالهاي اخير بحث جديدي در مباحث اجتماعي مطرح شده است كه از آن به عنوان مديريت تعارض و يا حل و فصل مخاصمات ياد مي كنند. مديريت تعارض يكي از روشهاي اجتماعي است براي كاستن و كنترل اختلافها ميان افراد و گروه هاي اجتماعي و طبقات يك اجتماع براي ساختن جامعه اي سالمتر و آگاه تر و بدون تنش به كار مي رود.




*اين تعارضها چيست و در چه علمي از آن بحث مي شود ؟
** در حال حاضر در سه حوزه دانش حقوق، مديريت و دانش سياسي اين بحث بيشتر مورد استفاد ه قرار مي گيرد. اين مقوله مبحثي است كه در آن براي كاستن از تعارضهاي حقوقي ميان گروه هاي مختلف مورد استفاده قرار مي گيرد. در دانش مديريت نيز از منظر مديريتي به اين بحث نگريسته مي شود و از ساز و كارهايي است كه اگر بخواهيم اختلاف ميان فرد و يا دو گروه با يكديگر را در مقياس سازمان كوچك و يا بزرگ بررسي كنيم، اين مقوله را در نظر خواهيم گرفت. دانش سياسي هم بيشتر براي حل اختلافها و مخاصمات سياسي دو گروه و يا كشور مختلف به اين مبحث مي پردازد.
* اين تعارضها شكل واحدي دارد و يكباره در جامعه اتفاق مي افتد؟
** اين تعارضها مراحلي دارد. اولين و ساده ترين مرحله آن اختلاف و تفاوت دو فرد و يا دو گروه اجتماعي نسبت به ديگران و درك اين اختلاف است كه من فردي با افكار، انديشه ها و خواسته هاي مشخص و ديگري نيز فردي است با افكار و انديشه هاي ديگر ؛ يعني تفاوت درك از خود و درك از ديگري.
همين تفاوت قايل شدن بين خود و ديگري نقطه آغازيني براي برخوردهاست. در مراحل بعد نيز ممكن است اختلاف منافعي با يكديگر داشته باشيم و اين اختلاف به تنش و سردي روابط و در واپسين مرحله نيز به جنگ و برخوردهاي شديد منجر شود. پس ساده ترين نوع تعارض، اختلاف ميان خود و غيرخود مي باشد. همه بر اين نكته اتفاق نظر دارند كه اگر مديريت اجتماعي هوشمندي وجود داشته باشد، بهترين مرحله مواجهه با تعارض با مديريت همان مرحله نخست است؛ يعني مرحله اي كه مانع ورود به مراحل بالاتر مي شود و در همان گامهاي اوليه ازبروز تعارض پيشگيري مي كنيم. يعني زماني كه هنوز سرمايه هاي فردي و اجتماعي به مخاطره نيفتاده است، اگر بتوانيم از بروز اين تعارضها پيشگيري كنيم بهترين خدمت را به بشريت كرده ايم.
تعارض گاه ميان افراد و گاه ميان گروه هاي اجتماعي رخ مي دهد. اين گروه ممكن است از مجموعه اي دو نفره يا جامعه اي تشكيل شده باشد كه از آن به عنوان يك ملت نام مي بريم. مراحل ساده تر آن تعارضهاي خانوادگي و يا ميان گروه هاي سياسي در كشورهاي مختلف است. ريشه تعارضهاي اجتماعي به تعارضهاي فردي بر مي گردد.وقتي دو سازمان با يكديگر مبارزه مي كنند، نقطه آغازين آن به تعارض ميان دو نفر مي رسد. در حقيقت، هواداران اين دو هستند كه نزاع و تعارضهاي جمعي را باعث مي شوند. بنابراين، اگر بخواهيم اين تعارض را مديريت كنيم، بهتر است از نقطه فردي شروع كنيم تا اين پيشگيري انجام شود تا قبل از آنكه به پديده مخرب اجتماعي تبديل شود آن را كنترل كنيم.
* اين نكات چه ارتباطي با زندگي امام هفتم(ع) دارد؟
** اگر به سخنان امام هفتم و ساير ائمه (ع) نظري انداخته شود مشحون از نكاتي است كه مي تواند به عنوان يك نمونه در اينجا مورد توجه قرار بگيرد. به عنوان مثال امام(ع) در جايي بيان فرموده اند كه: مهرباني كردن نسبت به مردم و مودت ورزيدن نسبت به آنها نيمي از عقل است. امام در رساله مشهور «رسالة العقل» خود اين نكته را مطرح كرده اند كه مناسب ترين عقل، عقلي است كه انسان و سعادت هميشگي و بهشت برين را براي او تضمين كند. نيمي از اين عقل، مهرباني كردن نسبت به مردم است. لازمه اين نگاه اين است كه مبناي رفتاريمان در مواجهه با عامه مردم مهرورزي و مودت با مردم باشد همان گونه كه امام هفتم(ع) مصداق عيني اين مفهوم است. در اينجا، وقتي امام از واژه «ناس» استفاده مي كنند، مقصود ايشان تنها شيعيان و يا مسلمانان نيست و به قول علما اين عام، عام استغراقي است و شامل همه اعم از تمامي كساني كه گرايشهاي سياسي، مذهبي و. . . دارند، مي شود. اين نگاهي است كه امام (ع) مطرح مي كنند و اگر كسي با اين نگاه با مردم رفتار كرده و رفتارهاي اجتماعي خود را بر اساس آن تنظيم كند زمينه بسياري از تعارضهاي اجتماعي و فردي از بين مي برد.امام(ع) در روايت ديگري مي فرمايند كه: هيچ دو نفري نيستند كه با يكديگر زبان به دشنام بگشايند، جز اينكه؛ آنكه در مرتبه بالاتر است به مرتبه پايين تر تنزل پيدا مي كند.
در اين حالت، اگر روابط به سوي تعارض حركت مي كند، كسي كه پرورده مكتب امام هفتم مي باشد و با معارف امام(ع) آشناست، خود را درگير چنين فضايي نمي كند و به دام اين دايره نمي افتد، زيرا مي داند در غير اين صورت سقوط مي كند. امام روش پيشگيري را براي مواجهه با اين تعارضها پيشنهاد مي كنند؛ يعني اجازه نمي دهد تا مساله اي حاد شود تا بعد بخواهيم آن را از بين ببريم.
امام(ع) در روايتي ديگر مي فرمايند: «در روز قيامت ندايي برخواهد خواست كه هر كس از خداوند اجري طلب دارد، برخيزد. از مضمون كلي اين روايت اين گونه بر مي آيد كه همه اجرها داده شده است؛ يعني همه افراد بابت كارهاي نيك خود اجر گرفته اند و بعد از آن ندا داده مي شود كه اگر كسي اجري طلب دارد برخيزد و اعلام كند. امام(ع) در ادامه اين روايت مي فرمايند: كسي برنخواهد خواست جز دو گروه از مردم؛ يك گروه كساني هستند كه عفو كرده اند و ديگري كساني كه اصلاح اجتماعي انجام داده اند. روز قيامت، روز دادن پاداشهاست. مثلاً وقتي خداوند در مورد روزه مي فرمايند پاداش روزه، خود من هستم و پاداش روزه را من مي دهم نشان مي دهد كه اين پاداش ها داده شده است. اما دو مقوله است كه براي آن پاداش مشخصي تعيين نشده است و هر چه شخص بخواهد، مي تواند به ازاي آن دريافت كند. پس اين فرصت و مجال به او داده مي شود كه بر خيزند و پاداش خود را آن گونه كه خود مي خواهند، دريافت كنند. بنابراين بهتر است با تاسي از امام هفتم، اين روش را مبناي زندگي اجتماعي خود قرار دهيم و نسبت به ديگران نگاه توام با عفو داشته باشيم و نه نگاه انتقامجويي و در پي فرصتي براي انتقام گرفتن از ديگران نباشيم.
* امام(ع) در سيره عملي خود چگونه اين مسأله را جامه عمل مي پوشانند؟
** ما همواره در كشور خود و در ديگر كشورها از كثرت مراجعات قضايي مردم به نهادهاي حقوقي و قضايي سخن مي گوييم، در حالي كه آتش بسياري از اين موارد در همان لحظه اول بر اساس تصميمهاي عجولانه آغاز مي شود. بر اساس اين رهنمود امام(ع) اگر بخواهيم به اين مضمون حديث عمل كنيم، راه وقوع بسياري از اين جرايم بسته مي شود. شايد بر همين اساس است كه امام هفتم لقب كاظم يعني فروبرنده خشم را كسب مي كند و سيره نظري و عملي ايشان مي تواند به عنوان الگوي عملي تمام عيار براي ما مطرح شود. اين مسأله، هشدار مناسبي است تا دايما سخنان امام را نقل كنيم تا مراقب چگونه سخن گفتن خويش باشيم.
امام جعفر صادق(ع) درباره فرزند خويش امام كاظم(ع) مي فرمايند: در فرزندم صفاتي وجود دارد، علم، جود و بخشندگي و حسن خلق. ايشان اين صفات را به عنوان صفات برجسته آن امام ياد مي كنند. اين هم شاهدي است بر اينكه آنچه امام به آن اشاره مي فرمايند و خود نيز به آن عمل مي كنند. در اظهار نظري كه ديگران نسبت به امام هفتم(ع) كرده اند نيز اين نمونه ها را مي توان شاهد بود؛ چنانكه «ابن جوزي» از علماي اهل سنت دريكي از آثار خود با وجود ديدگاه تند خود نسبت به شيعيان، در خصوص امام مي گويد: وقتي خبر به امام هفتم مي رسيد كه كسي اسائه ادب نسبت به ايشان مي كند و حرمت ايشان را نگاه نمي دارد امام نسبت به ايشان مقابله به مثل نمي كرد و حتي اگر او نيازي داشت، براي او اموالي مي فرستاد و سعي مي كرد مشكل مالي او را حل كند. اين مضمون را «خطيب بغدادي» نيز در تاريخ بغداد خود آورده است و به تاريخچه اي اشاره مي كند كه در آن امام نسبت به كسي كه چنين روشي را نسبت به امام داشت و در شهر ديگري زندگي مي كرد، هديه اي را براي وي فرستاد و با اين روش اخلاقي عملا به ما آموختند كه چگونه در مواجهه با بديها رفتار خوب داشته باشيم.
محمد ابن طلقي شافعي نيز درباره امام چنين تعبيري دارد و به همين نكته اشاره دارد كه: كسي كه به امام بدي مي كرد، ايشان با احسان خود واكنش نشان مي داد.
* از حضورتان دراين گفت و گو سپاسگزارم

 

گروه فرهنگي- پژمان: يكي از رشته هاي علوم قرآن، حفظ قرآن كريم است كه در كشور ما مورد توجه بسياري از مردم علاقه مند به مفاهيم قرآني است. ما در اين زمينه حافظان مختلفي در گروههاي سني متفاوت داريم از حافظان كوچك 2 ساله گرفته تا سنين ديگر.



اما هر كس روش خاص خودش را براي حفظ قرآن دارد. بعضي ها در طول روز فقط يك آيه را حفظ مي كنند و برخي هم چندين صفحه، و البته در طول روز بارها آنها را مرور مي كنند، اما محمدمهدي بحرالعلوم يكي از حافظان قرآن كريم كشورمان است كه از سنين كودكي حفظ قرآن را شروع كرده و البته حفظ پيوسته و كل قرآن را از 19 سالگي شروع كرده و بيشتر فعاليتهايش در زمينه حفظ قرآن بوده است، او علاوه بر اينكه خودش حافظ كل قرآن است، در اين زمينه هم تدريس مي كند و البته در راديو قرآن هم هفته اي يك روز به آموزش حفظ قرآن مي پردازد و داوري مسابقات را در اين زمينه هم دنبال مي كند. او هم اكنون معاون ارتباطات سازمان دارالقرآن است. او از حضورش در مسابقات قرآني چنين مي گويد: «من در زمينه حفظ قرآن رتبه هاي مختلفي را كسب كردم كه مهمترين آنها حفظ 20 جزء مسابقات بين المللي تهران در سال 1375 بوده است.» مي پرسم چه تعريفي براي جايگاه حفظ قرآن در كشورمان دارد، مي گويد: «به لحاظ جلب مخاطب و گسترش در بين مردم به نسبت سالهاي گذشته بسيار وضعيت مطلوبي در حفظ قرآن به وجود آمده است. به خصوص در ميان خانمها اين علاقه بيشتر شده و يكي از طرحهايي كه ما در سازمان دارالقرآن اجرا مي كنيم، طرح اعطاي مدرك به حافظان قرآن است و طبق آزمونهايي در 5 درجه به اين عزيزان مدرك مي دهيم كه اين مدارك مورد تصويب شوراي عالي انقلاب فرهنگي است.
اما انواع شيوه هاي حفظ، نوع حفظ كردن را براي حافظان متفاوت كرده است. از بحرالعلوم مي پرسم چه شيوه تدريسي را در حال حاضر دنبال مي كند كه مي گويد: « اصل كار حفظ قرآن بر پايه تكرار است. اما روشهاي جديدي كه در حال حاضر باب شده مثل روشهاي اشاره براي كودكان، در واقع به نوعي همان روش تكرار است با شيوه ديگر. من از اين روشها استفاده نمي كنم، ضمن اينكه ما در كشور مركزي نداريم كه آموزشهاي قرآني را استاندارد كند و رسميت ببخشد كه به نظرم خيلي ضروري است. اما در هر صورت هر كس از روشي براي حفظ استفاده مي كند، اما نگهداري مفاهيم و كليات در ذهن مهم است.»
مسابقات قرآني چه تأثيري در ارتقا و توجه مردم به قرآن دارند؟ «برگزاري مسابقات قرآن لازم است، اما كافي نيست، يعني اينكه فقط بگوييم مسابقات را خوب برگزار كنيم و به مسائل ديگر توجه نداشته باشيم درست نيست.
به نظرم فعاليتهاي قرآني يك مجموعه است كه در كنار هم بايد پازلي را طراحي كند كه متأسفانه ما اين برنامه ريزي و تمركز اين فعاليتها را نداريم. چه خوب است مركزي براي بررسي در زمينه فعاليتهاي قرآني و مسابقات داشته باشيم.» اما جايگاه فضاي قرآني كشورمان در مقايسه فضاي قرآني ساير كشورهاي اسلامي چگونه است؟ اين حافظ قرآن در اين مورد تصريح مي كند: « از برخي كشورها بهتر و از برخي كشورها ضعيف تر است. اما فكر مي كنم كشور ما در زمينه حفظ تعميق بيشتري دارد و ممكن است تعداد حفاظ كمتري نسبت به ساير كشورها داشته باشيم، اما مردم ما اهتمام بيشتري براي اجراي حقيقت قرآن دارند. البته اين نظر من است.»

 

در تاريخ اسلام كمتر كسي را مي يابيم كه مثل ابوطالب در دفاع از اسلام در روز غربت آن كوشيده باشد و اگر حمايت هاي بي دريغ آن بزرگوار نبود، درخت نوپاي اسلام به ثمر نمي نشست.
ابوطالب در سخت ترين حالات پيامبر(ص) و مسلمين يعني در آن سه سال كه آنها در دوره مخصوصي در نزديكي خانه خدا كه بعداً به شعب ابيطالب معروف شد، در محاصره دشمن بودند مثل پروانه گرد شمع وجود پيامبر(ص) مي چرخيد و با تمام وجود در حفظ او مي كوشيد. هر شب محل خواب و استراحت پيامبر(ص) را عوض مي كرد و فرزندش را در جاي او مي خوابانيد و به او فرمود: «من تو را فداي فرزند عبدا... نمودم». او از همان كودكي به سبب نشانه هاي روشن به آينده پيامبر اسلام پي برده بود و در حفظ و حراست ايشان از كينه دشمنان سخت مي كوشيد و حتي زماني كه پيامبر در قنداقه بود و شيرخوار، به وسيله او از خدا باران طلبيد و خشكسالي مكه برطرف شد و شعر معروفي را با مضمون زير سرود:
و ابيض يستسفي الغمام بوجهه * شمال اليتامي عصمة لا رامل
اما با اين وجود دشمنان اسلام به او تهمت كفر زدند و اگر جز اين شعر معروف ابوطالب در لوح پيامبر(ص) در دست نبود كافي بر بطلان اين تهمت ناروا بود كه:
لقد اكرم ا... النبي محمدا * فاكرم خلق ا... في الناس احمد
و شقق له من اسمه ليجله * فذوالعرش محمود و هذا محمداً
مرحوم علامه اميني در جلد هفتم كتاب نفيس الغدير اين شعر را از منابع اهل سنت نقل مي كند شعري كه در ايمان به نبوت آن حضرت به اين مصرع دارد.
اينجانب به سهم خودم از همه كسانيكه در تلاشند تا زوايايي از زندگي و ايمان محكم او را به اسلام روشن كنند سپاسگزارم.

 

قسمت چهارم * علي محدث

هنديها با گل به طور روزانه سروكار دارند، آنها حداقل روزي يكي - دو گل طبيعي از خودروي خود آويزان مي كنند. براي رفتن به عبادتگاه ها، گل مي خرند.




قاب عكس درگذشتگان خود را با رشته اي از گل تزئين مي كنند، هر مكان مقدسي را با رشته هاي گل آذين بندي مي كنند و فروشگاه هاي كوچك و بزرگ گل تقريباً در جاي جاي بمبئي وجود دارد. حتي در پياده روها و توسط بساطي ها، گل عرضه مي شود.

ظرفيت چانه زني
در برخي از جوامع، قيمت كالاها به صورت مقطوع پيش بيني و به خريداران كمتر اجازه چانه زني داده مي شود.
در كشور ما چانه زني امري معمول است، اما در هند ظرفيت چانه زني فراتر از كشور ماست.
در برخي موارد، كالايي با قيمت 1500 روپيه را مي توان به 200 روپيه نيز خريداري كرد. ظاهراً سازمان نظارت بر قيمت كالاها در هند نيز نظارت دقيق بر روند قيمت گذاريها ندارد.
فروشندگان اين كشور آزادانه هر قيمتي كه به ذهنشان برسد را چاپ و روي كالاهاي خود مي چسبانند.

فرهنگ شرقي
در شهر بمبئي با 40 ميليون نفر جمعيت و در هند يك ميليارد و دويست و پنجاه ميليوني كه تقريباً 90 درصد آنها را پيروان اديان غير آسماني تشكيل مي دهند. يكي از هنجارهاي اجتماعي قابل توجه در هند، عدم حضور زنان خارج از منزل، بعد از تاريك شدن هواست.
تقريباً پس از ساعات اوليه شب، زنان هندي را كمتر مي توان در خيابانها مشاهده كرد.

جاي خالي آدمهاي چاق
چاقي عارضه اي است كه در اغلب جوامع وجود دارد، اما هند و بخصوص شهرهايي كه مورد بازديد ما قرار گرفت، هرگز مشكلي به نام چاقي در آن موضوعيت ندارد.
تقريباً همه شهروندان شهر بمبئي و شهرهاي اطراف آن را آدمهاي بسيار لاغر و يا لاغر تشكيل مي دادند.
با وجود بارندگي هاي بسيار و وجود جنگلها و علفزارهاي فراوان، حتي حيواناتي چون گاوها نيز بسيار لاغر و نحيفند.
در شهري مثل بمبئي، حيواناتي چون سگ و گربه و پرندگان مانند كلاغ و كبوتر در همه خيابانها و محلات وجود دارند و با آدمها زندگي مسالمت آميزي دارند.
خوب است بدانيد، چون شهروندان هندي هرگز به حيوانات رها شده در خيابانها و محل كار و زندگي شان كاري ندارند، حريم آنها با حيوانات بسيار نزديك به هم است.
سگها در پياده روها، كنار خيابان، ورودي فروشگاه ها و حتي كنار مجسمه هاي خدايان مي خوابند و كلاغها در 20 سانتي متري آدمها اين طرف و آن طرف پرواز مي كنند. در اينديا گيت، محلي هست كه براي كبوتران چاهي، گندم نذري مي ريزند و كبوتران بسياري در آن جا تجمع مي كنند.

 

بزرگداشت حضرت ابوطالب(ع) در 26 رجب همزمان با سالروز رحلت اين حامي بزرگ اسلام در سراسر كشور برگزار مي شود.




محمدحسن شفيعي شاهرودي، دبير ستاد بزرگداشت حضرت ابوطالب(ع) در مورد شخصيت بلند و مقام شامخ حضرت ابوطالب(ع) پدر بزرگوار مولاي متقيان حضرت علي بن ابيطالب(ع) مي گويد: «حضرت ابوطالب(ع) ابوالائمه الاطهار، زعيم مكه، رئيس بني هاشم و حامي رسول ا...، شخصيتي منحصر به فرد و داراي ابعاد گوناگون است كه بيشتر صفات ارزنده ايشان بر مسلمانان پوشيده است و سزاوار است نسل جوان و جامعه كنوني اسلام تاريخ حيات و زندگي آن حضرت را الگو قرار دهند و درسهاي بزرگ و آموزنده زندگي ايشان را بياموزند. ابوطالب(ع) به همه امت اسلام حق دارد و همه وامدار اويند و روزهاي چهل و دو سال حمايت، كمك و خدمت او به رسول خدا(ص) بيش از چهارده هزار روز است كه هر كدام تاريخ ساز و الهي است.
هر يك از اين ايام به حساب پشتيباني آن مرد تاريخ از اسلام، دين توحيد و آن حركت بزرگ كه جامعه انسانيت را به سوي ترقي و تكامل هدايت كرد، روز خدا و روز اسلام است. هيچ كس شمار روزهاي نصرتش از پيامبر اكرم(ص) و دعوت او به اين تعداد نرسيد.
ابوطالب(ع) به واسطه فداكاريهاي بسيار و مواجهه محكم با دشمنان دين خدا، آنان را از خاموش كردن نور الهي بازداشت و همه روزها و همه كارهايش سزاوار نكوداشت و الگوگيري است. او بارها در شعر و نثرش ايمان محكم خود را نسبت به پيامبر اسلام(ص) ظاهر كرد، ولي دور افتادگان از خدا و پيامبر اكرم(ص) بارها بزرگترين تهمت را به ايشان زدند و گفتند: ابوطالب كافر از دنيا رفت! و به اين ترتيب تمام كينه هايي را كه نسبت به فرزندش داشتند، به پدر بروز دادند و تمام شواهد تاريخي را ناديده گرفتند: از اين رو ابوطالب(ع) همچون فرزندش علي(ع) مظلوم بزرگ تاريخ است و بر ماست كه با نوشتن كتابها و مقالات و برگزاري بزرگداشت از حقوق اين بزرگوار دفاع كنيم.»
وي در ادامه مي افزايد: «سال گذشته در پي تأكيد مراجع تقليد، به همت مؤسسه فرهنگي ميراث نبوت ستاد برگزاري بزرگداشت حضرت ابوطالب(ع) تشكيل شد و طي مراسم باشكوهي در 26 رجب همزمان با سالروز وفات آن حضرت سراسر كشور معطر به نام ايشان مي شود كه اهم اين فعاليتهاي ستاد در سال گذشته از اين قرار است:
«انتشار كتاب ابوطالب(ع) حامي پيامبر(ص) برگرفته از كتاب الغدير علامه اميني، تهيه دهها هزار پوستر، پلاكارد و CD و ارسال به سراسر كشور، انتشار حدود يك ميليون نسخه از پيامهاي مراجع معظم تقليد درباره لزوم بزرگداشت مقام حضرت ابوطالب(ع)، هماهنگي با راديو معارف و توليد چندين ساعت برنامه درباره آن حضرت و...»
دبير ستاد بزرگداشت حضرت ابوطالب(ع) از مهمترين برنامه هاي ستاد در برنامه امسال اين طور ياد مي كند كه: «امسال هم در راستاي اهداف سال گذشته قصد داريم با انتشار كتاب (ابوطالب حامي پيامبر(ص)) با تيراژ گسترده سابقه سراسري (تنها ياور) را داشته باشيم و پس از آن برنامه هايي چون: (تدوين دانشنامه حضرت ابوطالب(ع) در 20 جلد به سه زبان فارسي، عربي و اردو، تدوين و چاپ بروشورهايي مشتمل بر خلاصه زندگي ايشان، پيگيري نهايي براي ساخت سريال تلويزيوني در مورد حضرت ابوطالب(ع)، ترجمه قصيده لاميه حضرت ابوطالب(ع)، چاپ ديوان حضرت ابوطالب(ع) با ترجمه و شرح فارسي، برگزاري نمايشگاههاي فرهنگي و هنري در ايام رجب و... در دست اجرا داريم.»
* مليحه پژمان