گروه هنر - عفت كاظمي:طي چند سال اخير در بررسي آثار ادبي بويژه شعر، با نوعي تقسيم بندي شعر به دهه هاي مختلف روبرو

بوده ايم كه شاعران و منتقدان بسياري پيرامون آن به بحث پرداخته اند. در اين راستا نكته اي در خور تأمل وجود دارد و آن در نظر گرفتن موجي كلي در شعر شعراي يك سرزمين است كه گاهي از هر دهه به دهه ديگر تفاوت مي كند و گاهي در يك دهه دنباله رو دهه يا دهه هاي پيشين است.
بحث درباره اينكه آيا اصلاً اين طرز تلقي صحيح است يا نه مجالسي طولاني مي طلبد. اما آيا مي شود با بررسي چند يا چندين و يا حتي هزارها شعر از شعراي مختلف به يك جمع بندي رسيد كه مثلاً فلان ويژگي در شعر يك فاصله زماني معين، بارز است و در نتيجه شعر اين دوره را با توجه به آن ويژگيها توصيف كرد؟
مگر شعر يك جريان توافقي است كه همه شاعران بلااستثنا در دوره اي با رويكردي خاص شعر بسرايند و در دوره بعد توافق كنند و رويكرد شعر را عوض كنند؟ حتي اگر قايل به اين باشيم كه رويكرد شعر توافقي نيست و تأثير شرايط زماني بر شاعران سبب سرودن اشعاري با ويژگيهاي مشابه مي شود، آيا به صراحت مي توان گفت اين ويژگيها در شعر همه شاعران تجلي مي كند؟
مگر شعر چيزي جز جوشش دروني شاعر است؟ درست است كه اين درون شاعر، متأثر از بيرون و فضاي فرهنگي و اجتماعي زندگي اوست، اما با اين حال قرار نيست فضاي بيروني شعر همه شاعران از شمال و جنوب و شرق و غرب، به لحاظ تقسيم بندي زماني يكسان باشد. حالات و احوالات آنان كه به جرأت مي توان گفت بي تأثير بر اشعار آنان نيست، گاهي خيلي با هم فرق مي كند.
از سويي در بررسي اشعار يك سرزمين آثار تمام شاعراني كه شعرشان بر سير تحول ادبيات تأثير دارد بايد مد نظر قرار گيرد، مگر اينكه ملاك اين تقسيم بندي حادثه اي باشد كه كل يك سرزمين را بلااستثنا تحت تأثير قرار دهد.





اين تقسيم بندي اشتباه است!
اسماعيل اميني شاعر و مدرس دانشگاه در اين باره با نگاهي به شعر دهه 80 و دهه 70 مي گويد: «راستش را بخواهيد اين قضيه شعر دهه هفتاد، بازي رسانه اي و مطبوعاتي جمعي از شاعران بود كه خيال مي كردند با طرح و نقشه قبلي و ايجاد موجهاي تبليغاتي مي توان شهرتي به هم زد و البته آن جماعت كمابيش به شهرت هم رسيدند، اما به شعر در حوزه تأمل و ماندگار دست نيافتند.»
اميني در گفتگو با خبرنگار ما مي افزايد: «به نظر من تقسيم بندي زماني شعر بر اساس دهه ها وجه علمي ندارد. زيرا مثلاً چه تمايزي ميان سال 79 و 80 و 81 وجود دارد كه بگوييم شعر سال 79 با 80 متفاوت است؟ من برآنم كه اگر تقسيم بندي زماني شعر لازمه مطالعه دقيق تر تحولات ادبي است، بهتر است معياري كار آمدتر از اعداد 60 و 70 و 80 داشته باشيم؛ مثل شعر دوران مغول، شعر دوران مشروطه، شعر دوران استبداد رضاخاني و از اين قبيل. زيرا تغيير شرايط اجتماعي و تاريخي، لزوماً هر 10 سال يكبار نيست كه حاصل آن را بتوانيم در شعر و انديشه و زيباشناسي جستجو كنيم.»
دبير شوراي عالي شعر مركز موسيقي و سرود صدا و سيما پيشنهاد مي كند كه به جاي ارزيابي شعر در مقاطع زماني خاص به سير تحولات انديشه و زمان بر اساس تحولات تاريخي و اجتماعي توجه كنيم.

دهه غيبت بزرگان
اما مصطفي محدثي خراساني از زاويه ديگري به اين بحث نگاه مي كند. وي پيرامون تمايز شعر دهه 70 و شعر دهه 80 به خبرنگار ما مي گويد: «دهه 70 دهه غيبت بزرگان و نقد و گوشه گيري كساني است كه صلاحيت و توانايي راهبري و روشنگري در عرصه شعر را دارند. به موازات اين غيبت، حضور غير طبيعي و قارچ گونه نحله سازان و نحله بازان و عطشمندان بيمار گونه نوآوري و حادثه جويي در شعر رخ مي نمايد و طبيعي است كه حاصل اين غيبت و حضور چه خواهد بود.
سردبير مجله شعر مي افزايد: «در دهه 80، زمينه هاي حضور روشنگران و مشعلداران عرصه نقد و تحليل و صاحبان بينش هاي ژرف فراهم شد و از طرفي عطش نحله سازي و نحله بازي تا حد زيادي فروكش كرد و بسياري از حادثه جويان عرصه شعر و زبان، پس از فروكش كردن هيجانات فانتزي سرخورده شدند.»

شعر دهه 80 از تندروي فاصله گرفته است
در مورد وجوه تمايز شعر دهه 70 و 80 عده اي معتقدند در دهه 80، شعر به يك آرامش و سكون نسبي رسيده است كه مي تواند با استفاده از فضاي آرام اين دوره از دستاوردهاي دهه هاي پيشين بهره جويد.
محمود معتقدي در اين باره معتقد است: «شعر دهه 80 از تندروي فاصله گرفته است و پيكره شعر امروز به نوعي باز انديشي در خود رسيده است. در دهه 70 ادبيات بويژه ادبيات داستاني و شعر با بيشترين صداها و تجربه ها همراه بوده و در دهه 70 بيشترين كتابها در حوزه شعر داراي يكنواختي و فضاهاي مشتركي بوده است. بسياري از گذشته ها فاصله گرفتند و حضور خود را نوعي حادثه شعري مي خواندند كه اين فضاها بتدريج كمرنگ و كمرنگ تر شد تا به امروز كه فضاي شعر به آرامشي نسبي دست يافت و شاعران دهه 80 با تفكر و رعايت اسلوبها از دنياي تندروي فاصله گرفتند.»

حركت به سمت اعتدال
علي محمد مودب درباره شعر دهه 80 به خبرنگار ما مي گويد: «شعر دهه 80 از برخي رويكردهاي افراطي در دهه 70 تأثير پذيرفته و از برخي رويكردها تأثير نپذيرفته. به هر حال آثاري از آن جريان هنوز هست، ولي فضا به سمت اعتدال رفته است. با وجود اينكه غوغا در زمان خودش پسنديده نيست، ولي همان رويكردهاي بدعت آموز و نظريه زده باعث برخي نوآوريها و ابداعات به سامان در دهه هشتاد شده است.»
وي مي افزايد: «اين طبيعت تاريخ است كه جريانهاي اصيل و آدمهاي خلاق به همه موجها و جريانها نگاه دقيقي دارند و از موفقيتها و شكستها و افراط ها و تفريط ها مي آموزند».
مؤدب اضافه مي كند: «زمان و بازي زباني، ديگر آن اهميت عجيب را ندارد و «مضمون» دوباره دارد قدحي كشد تا توازن به قامت شعر برگردد. انگار اسكلتي كه بافتهاي تنش را تراشيده بودند دارد گوشت مي گيرد و زنده مي شود.»
دهه 80، دهه مطلوب شعر
عبدالجبار كاكائي در اين بحث به صادر نشدن نظريه هاي تدوين شده به شكل مطبوعاتي و حتي غير آكادميك اشاره دارد. اين شاعر اعتقاد دارد: بيشتر اطلاعاتي كه درباره شعر دهه 80 وجود دارد، از محافل ادبي و شعر خواني ها و برخي نشريات است و بر مبناي همين آثار موجود، دهه 80 دهه مطلوب شعر ما خواهد بود.او شعر دهه 70 را نوعي واكنش در مقابل دهه 60 مي داند و در توصيف شعر دهه 80 مي گويد: دهه 80 دهه اعتدال است. دوره صبر و سكون و استفاده از دستاوردهاي دهه 70 از اتفاقات اين دوره بوده است.

شعر دهه 80، شعر شكوفا
برخي از شاعران عقيده دارند شعر دهه 80 به شكوفايي رسيده است و نوآوريهاي زيادي در اين زمينه وجود دارد؛
محمد علي بهمني مي گويد: شعر دهه 80 توانسته است از هستي اي كه هنر و شعر را مي سازد، بهره خوبي ببرد.
سيد علي صالحي نيز يكي ديگر از شاعراني است كه نسبت به شعر دهه 80 اظهار خوشبيني مي كند. وي مي گويد: شعر دهه 80 چه در ميهن و چه در هزار سوي اين سياره، بلوغ و روشنايي را نويد داده است.
اين شاعر معتقد است با سرزدن به صفحه وبلاگها و سايتهاي اينترنتي، شعر پويا و تكان دهنده نسلهاي زنده امروز ايران را مي توانيم بخوانيم و اين همان دستاورد دهه 80 است كه شاعران و فرزندان جوان، و حضور شورانگيز مردم، شواهد رسمي اين ادعاست.تحولات تكنولوژيكي و صنعتي نيز مي تواند مانند تحولات فرهنگي و اجتماعي، بر ابعاد گوناگون زندگي انسان و حتي روح و انديشه او تأثير داشته باشد. تا جايي كه گاهي ردپاي اين تحولات را مي توان در آثار ادبي شعرا و نويسندگان يك مرز و بوم مشاهده كرد.
دكتر بيژن باران مي گويد: قرن 21 با فراگيري دو صنعت ارتباطي گسترده تلفن همراه و اينترنت آغاز شد. اين دو صنعت رابطه انسان با انسان و انسان با اطلاعات را در وراي مرزها به سرعت انديشه ميسور كردند.
اين دو پديده در واقع بين حافظه فعلي انسان و ذخاير معنوي تاريخي او ارتباط برقرار كردند. با اين جهش رسانه اي فرهنگ نويني در پندار، گفتار و كردار انسان هم در جهان كليد خورد.
اكنون دهه از نيمه گذشته است اما شعر آن، چه كيفي و چه كمي با شعر گذشته ايران رابطه چنداني ندارد. از آثار فرامرزي، شهرستاني، قومي و... كنوني مي توان گمانه زد كه تعداد شاعران تنها دهه 80 بيش از تمام شاعران قرن 20 است. لذا منطقي است كه تعداد تجارب جديد شعر خيلي بيش از گذشته باشد كه نياز به نقد و كنكاش همه جانبه دارد. دكتر باران عقيده دارد به خاطر غناي شعر دهه 80 نقد اين شعر پرچالش است.
وي مي گويد: شعر ديجيتالي ايراني، رها از قيود قبلي با آغاز كاربرد ابزار نوين، متصل به شعر معاصر جهاني مي باشد.

دوره ادا و اطوار درآوردن به سر رسيده است
پيرامون رشد شعر در دهه 80 نسبت به دهه 70، محدثي خراساني به خبرنگار قدس مي گويد: دوره ادا و اطوار درآوردن در شعر به سر رسيده است و از ابعاد مختلف زمينه هاي جلوه دوباره جريان اصيل شعر فارسي فراهم شده است.
وي تأكيد مي كند: اين فرصت به وجود آمده را بايد غنيمت بشماريم. گرايش نسل جوان به جريان اصيل شعر فارسي و حركت بر مدار تعادل چه در مخاطبان جوان و چه سرايندگان، نويد روزهاي شكوهمندي را براي شعر به همراه دارد.
علي محمد مودب هم اعتقاد دارد: شعر جلو مي رود هر چند برخي شاعران در جا بزنند و لج كنند. از جنبه هاي مختلفي شعر دهه هاي قبل بر شعر دهه 80 تأثير گذاشته است.
شاعران اين دهه فقط به دهه 70 نگاه نمي كنند، زيرا تاريخ شعر ما از اين دهه آغاز نشده است. بخصوص تجربه هاي اصيل شاعراني مثل منزوي، قيصر، بهمني، فروغ، سهراب و نيما، هنوز خيلي زنده است و خيلي از ظرافتهاي آن تجربه ها هنوز به طور كامل استفاده نشده است.
گروه ديگري از شعرا و منتقدان ادبي، شعر دهه 80 را دنبال رو شعر دهه هاي قبل مي دانند كه در آن جز تكرار و تقليد اتفاق ديگري نيفتاده است.
دهه جشنواره ها و جلسه ها
اسماعيل اميني درگفتگو با خبرنگار ما مي گويد: درباره رشد شعر با تاثر فراوان مي گويم كه تا دلتان بخواهد جلسه و جشنواره و جايزه و مجموعه شعر و كتاب سال و چهره مطرح داريم، اما اگر بخواهيم شعر خوب بخوانيم ناگزيريم چراغ برداريم و گرد شهر بگرديم. شايد از ميان انبوه كتابهاي رنگارنگ و موج هاي پرتلاطم گاهي سطري خواندني بيابيم.
محمدعلي سپانلو اعتقاد دارد، تفاوت عمده اي ميان شعر اين دهه و دهه قبل ديده نمي شود.
وي معتقد است: حالا كه به ميانه دهه 80 رسيده ايم، متوجه مي شويم كه شعرمان با دهه 70 تفاوت عمده اي نداشته است.
در اوايل دهه 70 حركتي پيدا شد كه مشخصه اصلي آن معنا گريزي و نفي همه قواعد فني بود. البته در ابتدا به اين حركت اميدوار بوديم، ولي امروزه به معنا گريزي تبديل شده است.
وي مي گويد: بايد توجه داشت هر چيزي معناي اوليه اي دارد كه امكان مي دهد در ساختن معناهاي ديگر شركت كند. اما به نظر مي رسد جنبشي كه در دهه 70 رخ داد، در دهه 80 ادامه يافت و تركيب ظاهراً حق به جانب «معنا گريزي» به بي مسؤوليتي نسبت به زبان و كلام تبديل شده است كه اين اتفاق هرگز در ادبيات ما نيفتاده بود.

فقدان انديشه
به نظر عليرضا قزوه نيز شعر دهه 80 «خاك بازي» است.
قزوه در اين باره به فقدان انديشه در شعر دهه هاي 70 و 80 اشاره مي كند؛ چيزي كه به نظر او بيش از هر چيز ديگري، شعر اين دو دهه را آزار مي دهد.
اين شاعر هم، عقيده دارد شعر دهه 70 با دهه 80 تفاوت عمده اي ندارد و مي گويد: شعر دهه 70 و 80 متعلق به جوانهاست و يك شاعر تثبيت شده و بزرگ در اين دهه ها خود را نشان نداده است.
يدا... مفتون اميني هم دهه 80 را دهه تجديد چاپها و تكرار توسط شاعران مي داند.وي معتقد است: شاعران در دهه 80 بيشتر خود را تكرار مي كنند.
به گفته اين شاعر، شعر دهه 70 بر مبناي تئوري اي كه صادر شد، يك حركت مستقيم داشت و روي آن خط حركت كرد، اما شعر دهه 80 قدري از خط مستقيمي كه داشت عبور كرده و انشعاب هايي به آن اضافه شده است. مفتون اميني شعر دهه 80 را شعر ترويجي دانست كه از سال 75 تا 85 را شامل مي شود. بخصوص بعد از سال 85 اثرات دهه 70 ادامه مي يابد و بعد از اين سال دوره تكرار و تقليدها شروع مي شود.

تقسيم بندي؛ درست يا نادرست؟
در بررسي دهه به دهه شعر و جستجوي برخي ويژگيها و جريانهاي خاص در شعر دهه هاي مختلف گاهي مشاهده مي شود كه برخي ويژگيهاي شعر يك دهه ريشه در دهه گذشته دارد و حتي اين موج از سالهاي پاياني دهه گذشته آغاز شده است. در اين صورت اين دهه ها از لحاظ ويژگيهاي شعر با هم تداخل مي كنند و اينجاست كه اين تقسيم بندي نادرست مي نمايد.
به نظر مي رسد در تقسيم بندي دهه به دهه، پويايي و سياليت جريان ادبي ناديده انگاشته مي شود و شعر به مثابه رشته اي در نظر گرفته مي شود كه در پايان هر دوره قطع مي شود و دوباره با آغاز دهه بعد از سرگرفته مي شود. در حالي كه شعر جوشش احساسات و تاملات دروني شاعر است كه هر روز مي تواند گوناگون باشد.جستجوي جريانهاي خاص درون شعر به حيثيت وحي گونه اي شعر لطمه مي زند و شعر يك نمود كوششي و سفارشي پيدا مي كند كه شاعر سعي مي كند آن جريان خاص را در شعرش لحاظ كند.
اسماعيل اميني به خبرنگار قدس در بررسي جريان مخاطب محوري در شعر دهه 80 نسبت به دهه هاي گذشته مي گويد: به اين شيوه ارزيابي شعر، خوشبين نيستم؛ مگر شعر بيانيه حزبي يا نامه اداري است كه با تصميم قبلي و تمهيد مقدمات و در نظر گرفتن همه جوانب و از جمله مخاطب محوري و مخاطب گريزي و مركز گرايي و گريز از مركز و ساير بازيها نوشته شود؟
وي اضافه كرد: حتي با كمي بدبيني بيشتر عرض مي كنم كه همين تعابير نيز بازمانده همان بينش دهه بازي و موج بازي است.

دهه آشتي شعر با مخاطب
از طرف ديگر عده اي از صاحبنظران عقيده دارند دهه 80 دوران آشتي شعر با مخاطبان خود است و شعر اين دهه توانسته خود را بيش از پيش به مخاطب نزديك كند.
مصطفي محدثي خراساني در اين باره بيان كرد: طبيعي است كه شعر دهه 80 نزديكي بيشتري با جريان اصيل شعر فارسي دارد و دغدغه بيشتري براي رابطه با ذهن و زبان مخاطب در درون خود دارد. سردبير مجله شعر حدس مي زند كه اين روند در طول سالهاي آينده شتاب بيشتري بگيرد و شاهد آشتي بيشتر مخاطبان با شعر باشيم.
علي محمد مودب نيز درباره مخاطب محوري شعر دهه 80 به خبرنگار قدس گفت: شعر به خاطر برخي شلوغ بازيهاي زباني و بي حاليهاي تكنيكي رابطه خودش را با معشوقش يعني مخاطب از دست داده بود، حالا با شاخه هاي گل از هر سو به مخاطب روي آورده است و تلاش مي كند تا دل شكسته او را باز به دست آورد.
هر چند ترميم دل شكسته بسيار دشوار است و رقيبان قلدري مانند سينما و رسانه هاي تصويري و اينترنت هم در اين مدت سعي كرده اند دل اين معشوق رها شده را به دست آورند.اما به هر حال شعر، عشق اول اين سرزمين است و اميد به آشتي بسيار.

 

گابريل گارسيا ماركز - نويسنده  كلمبيايي برنده  نوبل ادبيات - از روزنامه نگاري به عنوان بهترين حرفه در جهان ياد كرد.




به گزارش ايسنا، ماركز كه چند دهه  در مكزيك زندگي كرده است، در همايشي در شهر «مونتري» شمال مكزيك در جمع دانشجويان و روزنامه نگاران اعلام كرد: هيچ شغلي در جهان بهتر از روزنامه نگاري نيست.
او از اين كه روزنامه نگاران امروزي مجبورند تا در كمترين زمان، كار خود را به انجام برسانند، انتقاد كرد و گفت: وقتي فردي تحت فشار باشد، وقت و فرصتي براي فكر كردن ندارد؛ براي همين فرداي آن روز به خودش مي گويد،  اگر اين  كار را انجام مي دادم، بهتر بود.ماركز همچنين اظهار كرد: وقتي ما جواهري در يك داستان پيدا مي كنيم، از آن لذت مي بريم؛ اما وقتي زبان را به شكل نادرستي مورد استفاده قرار مي دهيم، بشدت  رنج مي بريم.خالق «صد سال تنهايي» كه اكنون هشتاد و يك ساله است، ابتدا به عنوان يك روزنامه نگار چهره شد و اغلب مي گويد براي آن كه مجبور نباشد صحبت كند، مي نويسد.
به گزارش فرانس پرس، نويسنده  «عشق سالهاي وبا» همچنين اعلام كرد كه تا پايان امسال، نگارش رمان جديدش را با موضوعي عاشقانه به پايان خواهد رساند؛ اما گفت، اين هرگز آخرين كتاب او نخواهد بود. ماركز براي اين كتاب دويست و پنجاه صفحه اي هنوز عنواني انتخاب نكرده است.

 

گروه هنر- فيلمهاي جمعه 12.45، قاصدك، جنگجوي موشكي، رقص خاك، 12 مرد خشمگين و كيلر در تعطيلات آخر هفته از شبكه هاي مختلف سيما روي آنتن مي رود.




در ماه رمضان برنامه سينما يك به دليل پخش مجموعه «روز حسرت» پخش نمي شود. فيلم سينمايي «جمعه 12.45» به كارگرداني سعيد ابراهيمي فر و تهيه كنندگي عليرضا سبط احمدي روز جمعه 15 شهريور ساعت 16 از شبكه يك روي آنتن مي رود.
نازنين فراهاني، ميلاد كيمرام، فاطمه نقوي، ستاره پسياني، آفرين چيت ساز و مليحه نيكجومند بازيگران «جمعه 12.45» هستند.
فيلم سينمايي «قاصدك» امشب ساعت 23.50 از شبكه دو پخش مي شود. اين فيلم به كارگرداني توماس ژيلو سال 2007 بر مبناي فيلمنامه اي از ژيلو، ژان كوسموس و مسعود هاتو ساخته شد و در آن ژرار دوپارديو، ناتالي باي، ماتيو آمالريك و سامي صغير نقش آفريني مي كنند.
داستان فيلم در فرانسه در دوران تلاش الجزاير براي استقلال از اين كشور روي مي دهد...
فيلم رزمي «جنگجوي موشكي» ساخته چالرم وونگ پيم جمعه 15 شهريور ساعت 17.30 از شبكه دو پخش مي شود. دان چاپونگ، پانا ريتيكاري و لئو پات در اين فيلم 103 دقيقه اي بازي كرده اند و داستان درباره يك جنگجوي تايلندي جوان است كه علاوه بر تواناييهاي رزمي، قابليت استفاده از موشكهاي بزرگ و كوچك را براي مقابله با دشمنان خود دارد.
فيلم سينمايي «رقص خاك» كه سال 1370 به نويسندگي و كارگرداني ابوالفضل جليلي ساخته شد، روز جمعه 15 شهريور ساعت 22.30 در قالب برنامه صد فيلم از شبكه سه روي آنتن مي رود.اين فيلم روايتگر نوجواني به نام ايليا است كه تنها در كوره پز خانه اي قديمي كار وزندگي مي كند. دختركي به نام ليمووا، كه با مادرش در همان كوره پزخانه به كار مشغول است، با ايليا دوست مي شود و...
فيلم سينمايي «12 مرد خشمگين» روز جمعه 15 شهريور ساعت 20.30در قالب برنامه سينما چهار از شبكه چهار روي آنتن مي رود. اين فيلم آمريكايي را سيدني لومت سال 1957 به مدت 95 دقيقه و با نقش آفريني هنري فاندا، لي ج. كاب، اد بگلي، ا.ج. مارشال، جك واردن، مارتين بالسام، جان فيدلر، جك كلاگمن، ادوارد بينز و جوزف سوييني جلو دوربين برد.فيلمنامه اين اثر سياه و سفيد را رجينالد رز بر مبناي فيلمنامه  تلويزيوني نوشته خودش نوشت. در خلاصه داستان «12 مرد خشمگين» آمده است: نيويورك، آخرين ساعتهاي دادگاهي كه براي بررسي اتهام ارتكاب به قتل يك پسر نوجوان پورتوريكويي تشكيل شده است. شواهد حكايت مي كند كه پسر، پدرش را با چاقو به قتل رسانده و همه انتظار يك حكم سريع را دارند و ...
فيلم در سه رشته فيلم، كارگرداني و فيلمنامه اقتباسي نامزد اسكار شد و لومت براي آن خرس طلايي جشنواره برلين را برد. «12 مرد خشمگين» به ويژه از اين جهت كه تنها در يك صحنه اتفاق مي افتد شهرت دارد. جز سه دقيقه اول و انتهاي فيلم و دو صحنه كوتاه ديگر كل فيلم در اتاق هيئت منصفه روي مي دهد. ضمن اينكه جز دو مورد هيچكس در فيلم به اسم صدا زده نمي شود.
فيلم سينمايي «كيلر» روز جمعه 15 شهريور ساعت 14:10  از شبكه تهران روي آنتن مي رود. اين كمدي محصول سال 1997 لهستان به كارگرداني يوليوش ماچولسكي است و در آن سزاري پازورا، يرزي اشتور و يانوش روينسكي بازي مي كنند. داستان درباره يك راننده تاكسي به نام يرزي كيلر است كه پليس و مافيا او را با يك قاتل مزدور اشتباه مي گيرند.فيلم 104 دقيقه اي «كيلر» در لهستان بسيار پرفروش بود و ماچولسكي از فيلمنامه نويسان و كارگردانان مطرح لهستان است.

 

ناشر آمريكايي كتابهاي جي.كي.رولينگ جايگزين احتمالي «هري پاتر» را براي انتشار آماده مي كند.
به گزارش مهر به نقل از آسوشيتدپرس، انتشارات اسكولاستيك كه حق پخش و نشر مجموعه «هري پاتر»ها را در اختيار دارد اعلام كرده با پايان گرفتن نگارش اين كتابها جايگزين احتمالي آنها را به زودي روانه بازار مي كند.
مجموعه كتاب جديد «39 مدرك» نام دارد و ريك ريوردان اولين نسخه از اين مجموعه را با نام «هزارتوي استخواني» نوشته كه به زودي در شمارگان 500 هزار نسخه منتشر خواهد شد.
استيون اسپيلبرگ پيشاپيش حقوق كامل ساخت آثار سينمايي را براساس كل اين مجموعه خريده و به نظر مي رسد در صورت انتشار اين كتابها و استقبال عمومي از آن بلافاصله بايد منتظر حضور قهرمانان اين رمانهاي جديد بر پرد سينماها باشيم.
قصه اين كتابهاي جديد در مورد دو كودك خردسال است كه در تلاش براي يافتن راز قدرت غيرعادي خانواده خود پاي به راه جستجويي دنباله دار و طولاني مي گذارند و قصه بلند كتاب را آغاز مي كنند.

 

لوئيس گلوك - ملك الشعراي پيشين آمريكا - جايزه  «والاس استيونس» را دريافت كرد.به گزارش ايسنا، آكادمي شاعران آمريكا جايزه   يك صدهزار دلاري «والانس استيونس» را براي مهارت و تبحر چشمگير در هنر شعر، به اين شاعر اعطا كرد، كه در سال4 - 2003، ملك الشعراي آمريكا بود و مجموعه هاي شعر معروفي چون: «آورنو»، «هفت  عصر» و «ويتا نووا» را در كارنامه ي ادبي خود دارد.

 

گزيده  شعرهاي قيصر امين پور به تركي استانبولي چاپ مي شود.
به گزارش ايسنا، ترجمه  گزيده اي از شعرهاي امين پور به قلم وحيد طلعت دربرگيرنده  غزلها و شعر هاي نو اين شاعر معاصر به پايان رسيده است، كه به گفته  مترجم، انتظار مي رود در تركيه  منتشر شود.

 

آلبوم موسيقي «بي گاه» به آهنگسازي نويد دهقان و آواز سينا سرلك منتشر شد.
به گزارش خبرنگار مهر، «به فردا» با شعري از محمد زهري، «آتشي در دوردست »، «تكنوازي كمانچه»، «بي گاه»، براساس اشعار مولانا، «سوخته بال»، با شعري ازاخوان ثالث(م. اميد)، «شورشباهنگ»،» ساز و آواز» با استفاده ازشعرحافظ و «برباد» با شعري ازهوشگ ابتهاج(ه.ا.سايه) از جمله قطعات اين آلبوم در چهارگاه و آواز دشتي است.
نويد دهقان نوشته است: قطعه «آتشي دردوردست» را به استاد عزيزم سعيد فرجپوري تقديم مي كنم شايد كه جبران قطره اي باشد ازدرياي مهرش...

 

بزرگداشت «داريوش مهرجويي» در موزه هنرهاي معاصر بوستون در آمريكا برگزار مي شود.
«داريوش مهرجويي» در گفتگو با فارس اظهار داشت: در اواسط ماه نوامبر مراسم تجليلي در موزه  هنرهاي بوستون در آمريكا خواهم داشت كه برخي از فيلمهايم را نيز قرار است به نمايش بگذارند ولي هنوز مشخص نيست كه چه آثاري انتخاب خواهد شد.
بنابراين اساس،«داريوش مهرجويي» پيش از اين در سال 78 نيز در موزه  هنرهاي زيباي بوستون مورد تقدير قرار گرفت و فيلمهاي درخت گلابي، ليلا، سارا، هامون، اجاره نشين ها، مدرسه اي كه مي رفتيم، دايره مينا، گاو در اين موزه به نمايش در آمد.

 

سي  و سومين جشنواره فيلم تورنتو كانادا امروز با نمايش فيلم «پاسچاندائلا» از كشور ميزبان به كارگرداني «پائول گراس» افتتاح خواهد شد تا فصل رقابت براي هشتاد و يكمين دوره جوائز اسكار به شكل غيررسمي آغاز شود.
اگرچه بسياري از 249 فيلم دعوت شده به جشنواره تورنتو پيش تر در جشنواره هايي چون كن و ونيز به روي پرده رفته اند، اما جشنواره تورنتو به عنوان نقطه آغازين اصلي اكرانهاي آمريكاي شمالي و فيلمهاي رقابت كننده براي اسكار محسوب مي شود.
به گزارش ايسنا به نقل از ورايتي، امسال 312 فيلم بلند و 64 فيلم كوتاه در 10 روز برگزاري جشنواره به نمايش درخواهند آمد كه محوريت اصلي بر آمريكاي جنوبي است.
همچنين  116 فيلم اكران جهاني در تورنتو نمايش داده مي شوند كه از سرشناس ترين آنها «معجزه در سينت آنا» ساخته  «اسپايك لي» با موضوع جنگ دوم جهاني و همچنين «انسانهاي خوش اقبال» ساخته  «نيل برگر» با موضوع جنگ عراق مي توان نام برد.
فيلم «پس از خواندن بسوزان» جديدترين ساخته برادران «كوئن» نيز كه آغازبخش جشنواره امسال ونيز بود، در ميان آثار دعوت شده به تورنتو ديده مي شود.
امسال «سميرا مخملباف»، كارگردان جوان ايراني به عنوان مدرس كارگاه استعداد جشنواره تورنتو انتخاب شد.
گفتني است: بزرگترين آوردگاه سينمايي آمريكاي شمالي روز 13 سپتامبر (24 شهريور ماه) با نمايش «سنگ سرنوشت» ساخته  «چارلز مارتين اسميت» از اسكاتلند پايان مي يابد.

 

فيلم آفريقايي «شبنم» ساخته هايلي جريما فيلمساز كهنه كار اتيوپيايي روز سه شنبه در بخش مسابقه شصت و پنجمين جشنواره فيلم ونيز به نمايش درآمد و توجه منتقدان را جلب كرد.
به گزارش مهر، رويترز اعلام كرد «شبنم» داستان يك روشنفكر اتيوپيايي است كه در دوران «وحشت سرخ» ماركسيستي در دهه 1980 از كشور خود مي گريزد و به آلمان مي رود، اما در آنجا نيز به شكلي وحشيانه مورد حمله جوانان نژادپرست قرار مي گيرد.«شبنم» يكي از 21 فيلم بخش مسابقه جشنواره ونيز است و استقبال گرم در نشست مطبوعاتي، نام آن را به عنوان يكي از رقباي جدي جايزه شير طلايي در مراسم اختتاميه مطرح كرد كه روز شنبه برگزار مي شود.برخي تكاندهنده ترين صحنه هاي «شبنم» در سال هاي 1980 و زماني روي مي دهد كه اتيوپي تحت حكومت منگيستو هايله ماريام در موجي از پاكسازيها، دادگاههاي نمايشي و اعدامها فرورفته است.اين در حالي است كه تا روز گذشته، منتقدان از سطح فيلمهاي حاضر در اين دوره از جشنواره ونيز بشدت اظهار ناخرسندي و نا اميدي كرده بودند.