تبليغات X
 


صفحه اصلی
سياسي
بين الملل
اجتماعي
اقتصادي
فرهنگي
ورزشي
هنري
حوادث
پنجره
شهرستانها
خراسان امروز
ستونها
اخبار ويژه
نداي آشنا
صفحه آخر
يادداشت روز
ويژه نامه پرونده
ویژه نامه ها

جستجو

 

  Date : 2008-09-20
  آرشیو | آرشیو PDF | آرشیو نیازمندیها | ارتباط با ما | درباره ما

شنبه 30شهریور ماه 1387

[ هنري ]
 * وبلاگ هاي ادبي، شعر و شاعران ؛ دنياي مجازي، ادبيات مجازي
 * ادينبورگ از رولينگ تقدير مي كند
 * روايت ابوالفضل جليلي از شهيد آويني؛
جليلي: روزي فيلمي دربارهدفاع مقدس مي سازم
 * فراموش كار كم حرف
 * هيأت انتخاب فيلم ايراني براي اسكار معرفي شد
 * صداوسيما اعلام كرد ؛پخش سريال « بزنگاه » ادامه مي يابد
 * بزرگداشت استاد علي نقي وزيري برگزار مي شود
 * سومين سوگواره پوسترهاي عاشورايي برگزار مي شود
 * برنده نخل طلاي كن آغازگر بخش جشنواره چهاردهم آتن خواهد بود

وبلاگ هاي ادبي، شعر و شاعران ؛ دنياي مجازي، ادبيات مجازي

 

* عباسعلي سپاهي يونسي

از زمان ظهور وبلاگ هاي ادبي در ايران چند سال مي گذرد و در اين سالها، در سايه امكان جديدي به نام «اينترنت»، وبلاگها و





سايتهاي فراواني يكي پس از ديگري متولد شده اند و در اين ميان، وبلاگهاي ادبي نيز توانسته اند براي خود جايگاه ويژه اي را كسب كنند تا آنجا كه امروز مي توان در دنياي مجازي اينترنت، با انبوهي از وبلاگهاي ادبي رو به رو شد.
وبلاگهايي كه البته ارزشهاي ادبي يكساني ندارند. وبلاگهاي ادبي، جاده اي است كه يك سر آن وبلاگهاي ادبي ارزشمندي است كه نويسندگان آنان جزو شاعران و نويسندگان و يا منتقدان ادبي نام آشناي امروزند و وبلاگهاي آنان مي تواند مرجعي براي آنهايي باشد كه هنوز در شروع راه سرودن و نوشتن اند و سر ديگر اين جاده طولاني، به وبلاگهايي مي رسد كه در پايين ترين سطح ممكن قرار دارند.
وبلاگهايي كه نويسندگان آنان در مقوله ادبي ته ذوقي دارند و علاقه مندي آنان باعث شده تا آنها نيز بنويسند يا بسرايند. حضور فراوان شاعران در اين عرصه نوظهور اين پرسشها را مطرح مي كند كه:
1- وبلاگهاي ادبي در ارتقا يا نزول شعر چه تأثيري داشته اند و مزايا و معايب آنها چيست؟
2- آيا فضاي مجازي اينترنت و وبلاگهاي ادبي مي تواند جايگزين انجمن ها و جلسات ادبي باشد؟
اين دو پرسش را با تعدادي از دوستان شاعر و منتقد كه دستي هم در كار نوشتن در عرصه وب دارند در ميان گذاشته ايم كه مي خوانيد:

دكتر محمدرضا تركي: بايد اين عرصه ها را جدي گرفت
1- ظهور اينترنت در جهان باعث ظهور يك امكان جديد در روزگار معاصر شد كه توانايي و امكان تازه اي را براي ما رقم زد و اين اتفاقي تازه است كه در ادامه اتفاقات گذشته شاهد آن هستيم. اتفاقاتي مثل ظهور امكاناتي چون مطبوعات، راديو و تلويزيون و...
اين رسانه جديد هم كاركرد خودش را دارد و مي تواند جايگزيني براي مطبوعات و راديو و تلويزيون باشد و البته اين امكان نوظهور هم مانند همه امكانات ديگر، مزايا و معايب خود را دارد. بايد از اين عرصه استفاده بشود و بهتر است از وجه تفنني آن دور شويم تا استفاده بهتري از آن داشته باشيم. اگر وبلاگ نويسي ادبي با اين هدف ايجاد شود كه عاملي براي پيشرفت شعر بشود، اين يك حركت ممتاز است و مي تواند در جهت پيشرفت شعر نقش داشته باشد. امروزه بخش مهمي از ادبيات ما در عرصه وبلاگ ها توليد و منتشر مي شود و شعر هم از اين قاعده مستثنا نيست و اين خود دليلي بر جدي گرفتن وبلاگ هاي ادبي و خصوصاً شعري مي شود. در كنار وبلاگ هاي تفنني و وبلاگ هايي كه خيلي جدي نيستند، شاهد ظهور وبلاگ هاي جدي هستيم كه آنها را افراد صاحب نام و صاحب توانايي مي نويسند كه از ارزش بالايي برخوردار است.
2- به نظر بنده وبلاگ هاي ادبي هر چه قدر هم قوي باشند، باز احساس مي شود نمي توانند جايگزين انجمن ها و جلسات ادبي شوند. در جلسات ادبي اتفاق به طور ديگري مي افتد و در وبلاگ ها به صورتي ديگر. هر كدام از اينها كاركرد خودشان را دارند. جلسات و انجمن هاي ادبي عمر درازتري دارند و مشتريان خاص خود و نحوه نقد و بررسي كارها به نظر مي رسد در آنها جدي تر است، چون در جلسات و انجمنهاي ادبي آدمها رو در رو با يكديگر بحث مي كنند و اين خيلي اهميت دارد. آن جا شاعري شعرش را مي خواند و ديگران نظر خود را درباره شعر شاعر، مثبت يا منفي بيان مي كنند، ولي اين اتفاق با اين جديت در خوانش يك شعر و يا شعرهاي يك شاعر در فضاي اينترنت نمي افتد. آن جا چون فضا از نوعي ديگر است بررسي كارها هم متفاوت است و متأسفانه بيشتر اوقات به تعارف برگزار مي شود كه خوب نيست. برد و كاربرد جلسه ادبي با يك وبلاگ ادبي متفاوت است و حتي تأثيرگذاري اين دو هم با هم تفاوت دارد. جلسات ادبي را هم مي شود يك رسانه تصور كرد. رسانه اي كه كاربرد خود را دارد و به هيچ وجه اين دو نوع رسانه نمي توانند جايگزين يكديگر شوند، همان طور كه سينما نمي تواند جايگزين شعر شود يا تئاتر نمي تواند جايگزين سينما شود، چون هر كدام از اين ها كاركرد و تأثير خود را دارند. اما با اين حال اگر ما عرصه اينترنت را جدي بگيريم امروز بيش از ديروز و فردا بيش از امروز شاهد اين خواهيم بود كه بخش قابل توجهي از خلاقيتهاي ادبي و شعري از طريق همين فضاهاي مجازي و وبلاگها اتفاق خواهد افتاد.

جليل صفر بيگي:اين جا سطح مخاطب پايين تر است
1-وبلاگهاي شعري و ادبي محاسن و معايبي دارند. اگر خواسته باشيم از معايب آنها بگوييم مي توانيم به اين موارد اشاره كنيم كه فضاي مجازي مجاني در اختيار شاعر قرار مي گيرد كه به شاعر امكان ارتباط با مخاطبي را مي دهد كه در اقصي نقاط جهان است. شاعر يا نويسنده مي تواند هر زمان كه خواسته باشد وبلاگ خود را به روز كند. محدوديتي از نظر محتوا در وبلاگ هاي ادبي تقريباً وجود ندارد و وبلاگ كمتر با مميزي روبروست و اطلاع رساني در فضاي مجازي اينترنت خيلي ساده اتفاق مي افتد. شاعر يا صاحب وبلاگ مي تواند به راحتي به مخاطب شعر خود به روز شدن وبلاگش را اطلاع دهد و از طرف ديگر شاعر به راحتي نظر خوانندگان آثارش را دريافت مي كند اما از وجه مثبت وبلاگهاي ادبي و تأثير آنها بر شعر كه بگذريم بايد به معايب آنها هم اشاره كرد. از معايب كار مي توان به اين اشاره كرد كه شاعر با طيف شناخته شده اي از مخاطب روبرو نمي شود. يعني شاعر و صاحب وبلاگ دقيقاً نمي داند مخاطب وبلاگ او چه تحصيلاتي دارد، داراي چه قدرت و توانايي ادبي است و مشكل اساسي ديگري كه وجود دارد اين است كه در فضاي وبلاگ خيلي نقد اتفاق نمي افتد و بيشتر شاهد رد و بدل شدن تعارفها هستيم كه اينها دردي را از ادبيات ما دوا نمي كند و نمي تواند باعث پيشرفت شعر شود، چون نقد فني شعر شكل نمي گيرد. چون سطح مخاطب معمولاً در اين فضا پايين است، به تبع آن سطح شعر هم پايين مي آيد. مطلب ديگري كه مي توان از آن به عنوان معايب وبلاگهاي ادبي نام برد دچار روزمرگي شدن اين وبلاگهاست، يعني اين وبلاگها در ابتدا به طور مرتب به روز مي شوند و به مخاطب مطلب جديد عرضه مي كنند، اما با گذشت زمان و فروكش كردن تب و تاب نوشتن به روز شدنها مرتب فراموش مي شود و صاحب اثر ديگر تمايلي به اين ندارد كه مثل گذشته به طور مرتب و روزانه بنويسد و اين وبلاگ ها حتي در بعضي موارد تعطيل هم مي شوند.
2- وبلاگها نمي توانند جايگزين انجمن هاي ادبي شوند، زيرا نقد حضوري كه آن را در جلسات نقد و انجمنهاي ادبي شاهديم در وبلاگ ها نيست. در وبلاگ ها در بعضي موارد حتي مخاطب و مراجعه كننده مطلب را نخوانده نظر مي دهد كه البته بيشتر در قالب تعارفاتي از قبيل «قشنگ بود» يا «عالي بود» است. در وبلاگهاي ادبي بعضي ها بدون نام و نشان نظر مي دهند و متأسفانه در بعضي از موارد فضاهاي حاكم بر وبلاگ ها فضاي غير اخلاقي است كه اين اتفاق در انجمنهاي ادبي نمي افتد چون در انجمن، صاحب اثر و مخاطب يا منتقد در يك فضا و در كنار هم به بررسي شعر مي پردازند وبر فضاي ادبي حاكم است، ولي در وبلاگ چون طرف ناشناخته است، هر چيزي مي تواند بگويد و اين در بعضي از موارد خوب نيست و صاحب اثر هم نمي داند اين صحبتها از طرف چه كسي است. صحبتها و نظراتي كه در بسياري از موارد، بار علمي و مثبت هم ندارد.

سعيد بيابانكي:وبلاگها جايگزين جلسات ادبي نمي شوند
1-وبلاگهاي ادبي محاسن خوبي دارند زيرا شاعر مي تواند بدون هيچ تشريفاتي شعر خود را منتشر كند. يعني ديگر لازم نيست براي انتشار شعر خود در وبلاگ مجوز كسي را داشته باشد و اين باعث سرعت بخشي به انتشار شعر شاعر مي شود.
شاعر و صاحب يك وبلاگ ادبي مي تواند در وبلاگ خود از جلوه هاي سمعي و بصري هم بهره ببرد، چون اگر رسانه ها را به رسانه هاي شنيداري، نوشتاري و ديداري تقسيم كنيم، وبلاگ مي تواند هر سه اينها را داشته باشد و اين يك حسن است كه مي توان از آن در پيشرفت شعر كمك گرفت.
اما از ضعفهاي وبلاگهاي ادبي مي توان به اين موارد اشاره كرد كه ايجاد وبلاگهاي ادبي بي حساب و كتاب است و مراد بنده از طرح اين ضعف، شدت و ضعف حاكم بر وبلاگهاست. يعني شما در دنياي وبلاگهاي ادبي (كه اين جا بيشتر شعر مد نظر است) هم با آثار فاخر رو به رو مي شويد و هم با آثاري كه هيچ ارزش ادبي ندارند و اين باعث سردرگمي براي مخاطبي مي شود كه شناخت روشني از موضوع ادبيات ندارد، اما به اين موضوع علاقمند است. بحث دوم، بحث محدود بودن دايره مخاطبان است. اينترنت محدود نيست، اما كساني سراغ وبلاگهاي ادبي مي روند كه وبلاگ نويس هستند. شاعران علاقمندي كه صاحب وبلاگ نيستند كمتر خواننده وبلاگهاي ادبي هستند و از اين جهت خوانندگان و نويسندگان وبلاگ ها با هم برابر نيستند، در صورتي كه در بحث كتاب اين طور نيست يعني شما كتاب شعر چاپ مي كنيد و شاعران و مخاطبان غير شاعر هم كتاب را مي خوانند و از اين جهت خواننده كتاب شعر بيشتر از يك وبلاگ شعري مي شود.
2- خير. من هم كار در انجمنهاي ادبي را تجربه كرده ام و هم كار در فضاي مجازي اينترنت را. در انجمنهاي ادبي و جلسات نقد، كار شاعر رو در رو نقد مي شود و در فرايند نقد شعرها، خرد جمعي دخيل است، ولي در وبلاگ هاي ادبي به علت مشخص نبودن مخاطب اين اتفاق را شاهد نيستيم. در بسياري از موارد كسي كه نظر مي دهد با اسم و فاميل غير واقعي خود حرف مي زند و در بعضي موارد گوينده از جاده ادب هم خارج مي شود. اتفاق ديگري كه در وبلاگهاي ادبي بسيار ديده مي شود(كه يك ضعف است) رد و بدل شدن تعارفات است و يا دعوت به بازديد از وبلاگ. با اين همه باز هم تأكيد مي كنم كه وبلاگهاي ادبي مطلقاً نمي توانند جايگزين جلسات ادبي شوند.

دكتر سيامك بهرام پرور:اين چاقو دو لبه دارد!
1- وجود وبلاگهاي ادبي به عنوان يك امكان امروزي و جديد اتفاق خوب و ارزشمندي است و در اينكه بايد باشد شكي نيست. وبلاگ ادبي دسترسي به آثار يك شاعر را به راحتي به وجود مي آورد و اين امكان زماني بيشتر ارزشمند مي نمايد كه بدانيم شاعران شهرستاني كه از امكانات پايتخت به دور هستند مي توانند از وجود وبلاگ ها به عنوان تريبوني عمومي براي شناساندن شعر خود به جامعه ادبي و شناختن شعر ديگر شاعران استفاده كنند.
در كنار اين حس بايد به اين نكته منفي هم اشاره كرد كه در جريان خلق آثار اينترنتي، شما گاهي با موجهايي روبرو مي شويد كه مثلاً كشفي در فرم است و بعد از مدتي اين كشف همه گير مي شود و شما با انبوهي شعر يك شكل مواجه مي شويد و ادبيات خاص وبلاگي شكل مي گيرد.
و اين چندان ارزشمند و خوب نيست. مطلب دوم اين است كه وبلاگ نويسي ما هم گاهي با جنجال آفريني هاي بعضي از افراد، باعث وارونه جلوه دادن بعضي چيزها مي شود. اتفاقي كه در مطبوعات ما هم گاهي ديده مي شود. مورد ديگر كه از ضعفهاست اين است كه در وبلاگهاي ادبي ممكن است امكان شمارش بازديد كنندگان وبلاگ انجام شود، ولي ارزشگذاري در كار نيست و مفيد نيست. اينكه شما چه اندازه بازديد كننده و يادداشت داريد، باعث ارزشگذاري صحيح كار شما نمي شود. شايد يك معيار باشد اما مطمئناً همه معيار نيست !مطلب بعدي كه مي توان از آن به عنوان يك ايراد نام برد، فضاي فاجعه گونه نقد در فضاي وب است، هر چند اين مشكل يك مشكل مختص به وبلاگها هم نيست و در مجموعه نقد ادبي اين مشكل را داريم. در وبلاگها معمولاً نظرات به چاق سلامتي و تعارف و تبليغات خلاصه مي شود و در بسياري از مواقع نظرات، تعريف هاي نابجا از شعر است تا دل شاعري را به دست بياورد !در اين ميان افرادي هم هستند كه خيلي خوب كار مي كنند و وبلاگهاي آنان مي تواند وبلاگ مرجع باشد، چون در ضمن ارائه شعر، مطالبي هم دراين حوزه مي نويسند كه راهگشاي ديگر شاعران بخصوص شاعران تازه كار مي تواند باشد.
كوتاه سخن آن كه اين چاقو دو لبه دارد و بايد ديد چگونه از آن استفاده مي شود.
فقط بايد ايرادها را كم كنيم، مثلاً سعي كنيم در كامنت ها به جاي تعارف هاي معمول به نقد آثار بپردازيم.
2- هر كدام از اين جلسات ادبي يا وبلاگ هاي ادبي كاركرد خود را دارند. مزيت انجمن هاي ادبي (كه وبلاگ هاي ادبي از آن بي بهره اند) برخورد چهره به چهره است.
در برخورد چهره به چهره، سوء تفاهمات برطرف مي شود، چون انتقال معنا سريعتر و صحيحتر اتفاق مي افتد. در وبلاگ شما بايد مكتوب نظر بدهيد. و در اين ميان ممكن است سوء تفاهمي را كه زاييده نوشتن است شكل بگيرد و شما مجبوريد انرژي فراواني براي برطرف شدن سوءتفاهم ها مصرف كنيد، در صورتي كه در ارتباط رو در رو اين اتفاقات كمتر پيش مي افتد. مسأله ديگر اين است كه در مجامع و جلسات ادبي افرادي شركت مي كنند كه در فضاي وب حضور ندارند. مثلاً پيشكسوتهاي شعري داريم كه زياد با اين امكان جديد ارتباطي ندارند و اين افراد را مي توان در نشست هاي شعري ديد و از نظرات و اشعار آنان استفاده كرد. از طرف ديگر (حداقل در حال حاضر) فضاي وب گروه گروه شده است. مثلاً گروههاي 10 يا بيست تايي كه همه براي همديگر «پيغام» مي گذارند و فقط كارهاي همديگر را مي خوانند. اين اتفاق تا حدودي قابل قبول است، يعني شما وقتي موافق يك نحله شعري هستيد، درباره آن نحله و شعرهاي آن نحله بيشتر مطالعه مي كنيد، اما اين به آن معنا نيست كه شعرهاي ديگر نحله ها و درباره ديگر نحله ها مطالعه نكنيد. در نشست هاي ادبي و شب شعرها فضا بازتر است، يعني شما بدون مراجعه به شعر شاعري خاص شعر آن شاعر را هم مي شنويد در صورتي كه در «وب» اين گونه نيست. شما بايد به وبلاگ من مراجعه كنيد تا شعرم را بخوانيد، اما در يك نشست ادبي شايد شما آمده ايد شعر فلان شاعر را بشنويد ولي در كنار آن، شعر چند شاعر ديگر را هم مي شنويد! در نشستهاي ادبي تعامل مستقيم و رو در رو وجود دارد و در اين تعامل شما به طور غير منتظره با موضوعاتي برخورد مي كنيد كه ممكن است ارزشمند و جذاب باشد. در عين حال هيچ كدام از اين دو جاي همديگر را نمي گيرد و در كنار همديگر مي توانند به پيشرفت جريانهاي شعري مؤثر باشند.

عليرضا بديع:اكنون وبلاگ ها آن پويندگي لازم را ندارند
1- وبلاگهاي ادبي از خيلي از جنبه ها، مانند كنگره هاي ادبي عمل مي كنند. به طور مثال وبلاگ هاي ادبي يا انجمنهاي ادبي مجازي مخاطب را با زبان روز با جريانهاي نوپاي ادبي و با تمام آن چيزهايي كه جريان ادبيات كشور را به پيش مي برد آشنا مي كند. اما در مورد وبلاگهاي ادبي يك اتفاق هم مي افتد كه اتفاق فرخنده اي نيست و آن اين است كه بعد از يكي دو سال همراه شدن شاعر با ادبيات وبلاگي و اينترنتي، شاعر به سمت همگرايي با جريان شعري حاكم بر فضاي اينترنت پيش مي رود. بدين معنا كه شعر خراساني كه شعري است اصيل و ريشه دار و صاحب شناسنامه، بعد از چند سالي كه از حيات مجازي آن مي گذرد ديگر آن شعر اصيل خراساني نيست و اين اتفاق درباره شعر ديگر استانها هم اتفاق مي افتد. اين اتفاق مثل اين است كه شما چند رنگ مختلف را با هم مخلوط كنيد كه حاصل، يك رنگ نامشخص و كدر و كثيف مي شود! انجمنهاي مجازي ادبي و وبلاگها هم با شعر جوان ما همين كار را كرده اند. و اين در كنار آن چيزهاي خوبي است كه وبلاگهاي ادبي به شعر ما هديه كرده است. مثلاً خيلي از كساني كه در شهرستانها زندگي مي كنند و مجال طرح شعرشان در كنگره ها و جلسات ادبي وجود ندارد، مي توانند از امكان خوب و وبلاگ هاي ادبي براي طرح شعر خود استفاده كنند.
وبلاگ اين فرصت را به شاعر مي دهد كه با وجود زندگي در يك شهر دور دست و دور از پايتخت به راحتي با مخاطب خود در سراسر جهان ارتباط پيدا كند و اين از توانايي وبلاگهاست كه نمي توان آن را ناديده گرفت و به نظر بنده بهترين دوره حيات وبلاگهاي ادبي سالهاي 81-80 بود، اما اكنون به هر دليلي وبلاگهاي ادبي ما آن پويندگي لازم را ندارند، چون در بسياري از مواقع آثاري كه در يك وبلاگ ادبي منتشر مي شود، آثار نازل از جهت ادبي است. و به اين بايد اضافه كرد فضاي مسموم حاكم بر وبلاگها كه كم نيست.
به قول معروف «هزار چهره و هر چهره نيز پشت نقاب» گاهي يك نفر درباره شعر شما نظر مي دهد كه هيچ سواد و پشتوانه اي ندارد از طرفي گاهي نقدها معمولاً به تعريف برگزار مي شود براي همين اگر شاعر اهليت لازم را نداشته باشد، اي بسا كه به بيراهه برود.
2- خير در انجمن هاي ادبي سخن از نفس شاعر است و لمس آن، شاعراني كه در يك انجمن ادبي در كنار يكديگر مي نشينند، پيش از آن كه يكديگر را بشنوند روح آنها با همديگر آشنا مي شود و پيوند مي خورد و اين ارتباط روح هاست كه مهم است. در وبلاگها اين اتفاق نمي افتد، شعر يك بعدي معرفي مي شود. در خيلي از موارد ما شعر شاعر را با خود شاعر دوست داريم، مثلاً من شعر زنده ياد قيصر امين پور را با شخصيت آن مرحوم دوست دارم و اين در وبلاگ ها اتفاق نمي افتد صفحه اي با تعدادي كلمه روبروي آن باز مي شود.
در انجمنهاي ادبي نفس شاعر هم با مخاطب حرف مي زند، شعر مجسم مي شود و اين مهم است. وبلاگها به هيچ عنوان نمي توانند جاي انجمن هاي ادبي ما را بگيرند.

  


ادينبورگ از رولينگ تقدير مي كند

 

جي .كي. رولينگ- خالق هفت گانه  پرفروش «هري  پاتر» - به خاطر دستاوردهاي ادبي اش در ادينبورگ اسكاتلند تقدير شد.به



گزارش ايسنا، هيأت داوراني از جهان هنر، اقتصاد و علم با اكثريت آرا، رولينگ را براي دريافت «جايزه   ادينبورگ» انتخاب كرد ه اند.
اين جايزه  تقدير از افرادي است كه دستاوردهاي چشمگيري براي شهر ادينبورگ به ارمغان آورده باشند.
به گزارش فرانس پرس، رولينگ در اين باره گفت: واقعاً برايم يك افتخار است كه اين جايزه را دريافت مي كنم؛ چرا كه ادينبورگ كاملاً خانه  من است و جايي است كه هري  پاتر در قالب هفت كتاب ظهور يافت و ساعتهاي بسياري را در كافه هاي آنجا به نوشتن گذراندم.
او افزود: از زماني  حدود 15 سال پيش كه به ادينبورگ آمدم، با اتفاقات شخصي و عاطفي زيادي مواجه شدم. دريافت اين جايزه واقعاً ويژه و معنادار خواهد بود.در همين حال، شهردار ادينبورگ، رولينگ را «سرمايه و دارايي گرانبهاي ادينبورگ» ناميد كه هفت كتاب «هري  پاتر» او به 67 زبان دنيا، فروش 400 ميليون جلدي داشته اند.
او گفت: همه  داستان معروف نوشته  شدن اولين كتاب «هري پاتر» رولينگ در كافه هاي مختلف ادينبورگ و اين  را كه موفقيت ادبي او واقعاً ادينبورگ را روي نقشه قرار داد، مي دانند.

  


روايت ابوالفضل جليلي از شهيد آويني؛
جليلي: روزي فيلمي دربارهدفاع مقدس مي سازم

 

ابوالفضل جليلي كارگردان سينماي ايران گفت: اگر موقعيت پيش بيايد حتماً فيلمي با موضوع دفاع مقدس خواهم ساخت.




جليلي در گفتگو با ايلنا، همزمان با هفته دفاع مقدس گفت: من در زمان جنگ، مدت زيادي در جبهه نبودم، در آن زمان براي تهيه گزارش براي تلويزيون به جبهه رفته بودم و چيزهايي كه در آن زمان ديدم بسيار وسيع تر و گسترده تر از اين چيزهايي است كه هم اكنون در فيلمهاي سينمايي مي بينيم. وي ادامه داد: جنگ ما جنگ نبود بلكه يك مبارزه ايدئولوژيك بود كه اسلحه ما قلم ما بود، به همين خاطر سينماي جنگ ما، در ژانري جنگي كه در دنيا مرسوم است، نمي گنجد.وي تأكيد كرد: كارهاي شهيد آويني نزديكترين آثار به جنگ ما بود.جليلي همچنين با ذكر خاطره اي از شهيد آويني گفت: من زماني كه شهيد آويني در قيد حيات بود طرحي درباره جنگ را كه به نظرم خيلي زيبا بود پيش ايشان بردم و گفتم دوست دارم بر اساس اين طرح فيلمي بسازم. از شهيد آويني نظر خواستم كه گفت: جليلي تو دست روي هر موضوعي گذاشته اي خراب كرده اي، اين يكي را خراب نكن.وي ادامه داد: من سالها پيش فيلم «جستجوي 2» ساخته امير نادري را ديدم، فيلمي كه در آن زمان حتي اجازه قطع نگاتيو نگرفت . آن زمان به نظرم آمد كه در اين فيلم غلو شده و دروغ است، ولي بعدها بسياري از بچه هاي جبهه و جنگ برايم تعريف كردند كه اين فيلم واقعي ترين فيلم سينماي ايران درباره جنگ است.

  


فراموش كار كم حرف

 

مش غلام، بناي فراموش كار كم حرف، جدا از خانواده اش زندگي مي كند. سالها پيش كه او تنها يك فرزند داشت، بهترين بناي



شهرستانشان بود، او شاگرد بهترين بناي ايران استان محمدرضا شالچي به شمار مي آمد. زماني كه در حال به پايان رساندن ساخت بزرگترين مسجد ايران در تبريز بود، پايش از روي داربست ها مي لغزد و سقوط مي كند.
سقوط او از داربست باعث شكستگي كمر، گردن و فراموشي او شد، اما از حق هم نبايد گذشت كه زنده ماندن او تنها با لطف خدا امكان پذير شد. تمامي كساني كه او را مي شناختند، گمان مي كردند كه اين فراموشي، موقتي است اما سالها و سالها سپري شد ولي مش غلام هرگز چيزي را به خاطر نياورد.
خانواده، كار، دوستان و آشنايان همگي به نظر مش غلام بيگانه و غريبه بودند. در اين مدت، خانواده و اطرافيان سود جوي او به جاي اينكه مراقب اطراف او باشند، نه تنها از اين قضيه به نفع خود بهره بردند بلكه او را از خود طرد كرده و در خانه قديمي اش تنها گذاشتند. آنها چيزهايي را به مش غلام تحميل مي كردند كه به نفع خودشان بود. چيزهايي كه مش غلام نه آنها را انجام داده بود و نه هرگز قصد انجام آنها را داشت.
مش غلام بيچاره با شخصيتي كه ديگران براي او ساخته بودند، آهسته آهسته وفق پيدا كرد اما درست در زماني كه نزديك بود تمام دار و ندارش را به اطرافيانش ببازد، بر اثر يك شوك شديد كه از يك تصادف برايش پيش آمد، همه چيز يكباره به خاطرش برگشت. مش غلام بعد از اين ماجرا به قدري از نامردي اطرافيانش دلگير و ناراحت بود كه نتيجه اش چيزي جز مرگ او در تنهايي و بي كسي نبود. فرزندان گستاخ او كه هنوز از كرده خود پشيمان نبودند، مجلس ترحيم را به ختم نرسانده، به سراغ وصيت نامه او رفتند، وصيت نامه با اين جمله شروع مي شد: مش غلام بناي فراموش كار كم حرف جدا از خانواده اش زندگي مي كند.
* نسرين وظيفه
***
دوست گرامي
اغلب، فرمهاي ضد ساختار و ميني ماليسم يا به عبارت خودماني تر آثار «هنري» مثل وسوسه اي مقاومت ناپذير، تازه كاران را به سوي خود مي كشد.شيفتگي از خلق شاهكار و مطرح شدن و به روز بودن و ستيزه جويي بخصوص در جوانان، اغلب عامل اصلي اين تمايل غلط است.
خيلي ها بدون آنكه معني ذاتي فرم و ساختار را بدانند، تنها به سبب زرق و برق و نماي ظاهري اين گونه آثار تلاش مي كنند تا هر چه بيشتر نوشته هاي خود را به آثار شاخص ضد پيرنگ شبيه سازند. اما متأسفانه از آنجا كه هنوز اصول را نشناخته اند، سعي در شكستن آنها دارند. بديهي است، راه به جايي نبرده و نوشته شان مشتي كلمات و لغات درهمي مي شود كه بيش از همه نويسنده اش را مي فريبد.
اين مقدمه را از آن جهت آوردم كه بدانيد رسيدن به مرز نويسندگي خلاق بدون تمرين و ممارست و مطالعه در ادبيات داستاني، ممكن نيست. توصيه من به شما اين است كه بيش از آنكه به فريبندگي فرم و زيبايي كلمات فكر كنيد و مغبون آنها شويد، به داستان و شخصيت اهميت بدهيد. آگاه باشيد كه اولين كار كرد يك داستان، سرگرمي است و بعد از آن است كه پند و اندرز و آگاهي خود را مطرح مي سازد.البته منظور از سرگرمي، با نگاهي به شأن و منزلت والايي است كه براي آن در نظر مي گيريم.
بدانيد، وظيفه يك نويسنده در خصوص جهان داستانش در دو چيز خلاصه مي شود: اول، ارايه اطلاعات داستاني و دوم، ايجاد جذابيت.هرگاه مرحله اول را به سلامت و سادگي ارائه نموديد، مي توانيد به مرحله دوم بپردازيد و در نهايت با دوباره نويسي و يا چند باره نويسي داستان، آن را به پختگي قابل قبولي برسانيد كه ديگران را ذوق زده نماييد و نه خويش را.همواره بخوانيد و بنويسيد و مطمئن باشيد كه با پشتكار به آنچه مي خواهيد باشيد، خواهيد رسيد.
موفق باشيد-* رضا خسرو زاد

  


هيأت انتخاب فيلم ايراني براي اسكار معرفي شد

 

اسامي هيأت انتخاب فيلم ايراني براي شركت در بخش بهترين فيلم غير انگليسي زبان هشتاد و يكمين دوره مراسم اسكار اعلام شد.
به گزارش مهر، روابط عمومي بنياد سينمايي فارابي اعلام كرد؛ اعضاي اين هيأت به ترتيب حروف الفبا عبارتند از: امير اسفندياري، محمد بزرگ نيا، فرهاد توحيدي، عزيزا... حاجي مشهدي، محمد داوودي، محمد سرير، عليرضا شجاع نوري، رسول صدرعاملي و فاطمه معتمد آريا.
به گفته اسفندياري، نشستي با حضور اعضاي هيأت انتخاب و مديران عامل خانه سينما و بنياد سينمايي فارابي برگزار و در آن در خصوص شيوه ها و راهكارهاي مطلوب براي حمايت بيشتر از نماينده سينماي ايران در مراسم اسكار تبادل نظر شده است. پيش بيني مي شود نماينده سينماي ايران براي حضور در اسكار در روزهاي آينده اعلام شود.

  


صداوسيما اعلام كرد ؛پخش سريال « بزنگاه » ادامه مي يابد

 

روابط عمومي سازمان صداوسيما اعلام كرد؛ پخش مجموعه تلويزيوني «بزنگاه» از شبكه سوم سيما ادامه خواهد يافت.به گزارش



فارس، اين روابط عمومي اعلام كرده است طبق اعلام قبلي فقط در ليالي ويژه قدر سريال پنج قسمتي «زماني براي پشيماني» به جاي اين مجموعه پخش مي شود.
در اين اطلاعيه آمده است؛ نظرات شوراي محترم نظارت بر سازمان صداوسيما دلسوزانه بوده و همواره مورد توجه مديران و برنامه سازان رسانه ملي قرار خواهد گرفت.
شوراي نظارت بر برنامه هاي صداوسيما چهارشنبه در نامه اي خطاب به رياست سازمان صداوسيما دستور توقف اين سريال را صادر كرده بود.
حسين مظفر در اين نامه اعتراض گسترده مردمي و نخبگان و كارشناسان حوزوي و دانشگاهي را دليل اين توقيف اعلام كرده بود.به اعتقاد وي، توقيف «بزنگاه» از ادامه هنجارشكني هاي غيراخلاقي و غيرشرعي و حتي غيرقانوني اين سريال جلوگيري مي كند.

  


بزرگداشت استاد علي نقي وزيري برگزار مي شود

 

بزرگداشت استاد علي نقي وزيري، پدر موسيقي نوين ايران مهرماه در تالار وحدت برگزار مي شود.
به گزارش ايلنا، گروه موسيقي ايكوم بزرگداشت استاد علي نقي وزيري فارغ التحصيل موسيقي اولين هنرستان عالي موسيقي ايران را به عنوان جزئي از ميراث موسيقي كشور برگزار مي كنند.استاد  علي نقي  وزيري    موسيقيدان  و پايه گذار موسيقي  جديد ايران در سال   1266  به  دنيا آمد و از  14  سالگي  با موسيقي  آشنا شد. وي  در  31 سالگي  به  مدت   5 سال  در پاريس  و برلين ، به  تحصيل  و تجربه  در علوم  متعارف  موسيقي  غرب  پرداخت  .وزيري  در  1302  كه  به  ايران  بازگشت   مدرسه  عالي  موسيقي  را تأسيس  كرد و به  چاپ  كتابهاي  متعدد و كنسرتها و ضبط صفحات  گرامافون  اقدام  كرد.
در اين  فرصت   به  تحقيق  در زمينه  موسيقي  پرداخت  و هيأت  علمي  دانشگاه  تهران  پس  از مدتي  وي  را به  عنوان  استاد كرسي  هنر و زيباشناسي  به  تدريس  در دانشگاه  مأمور كرد.وزيري  پس  از شهريور  1320  به  رياست  اداره  موسيقي  كشور و مجله  موسيقي  و اداره  راديو مشغول  شد،  اما چون  با كارشكني ها مواجه  شد به  دانشگاه  برگشت  و تا پايان  زندگي  به  تدريس  پرداخت.وزيري اولين  پايه گذار و پدر موسيقي  جديد ايران  پس  از انقلاب  مشروطه  است  و بايد او را پايه گذار موسيقي  جديد ايران  دانست.وزيري  در ساختن  و پرداختن  نخستين  سرود ملي  جمهوري  اسلامي  ايران  نيز فعاليت  كرد. استاد وزيري  همچنين  نخستين  كتاب  در رشته  موسيقي  ايراني  به  شيوه  علمي  را با نام   شيوه نامه   تار نوشته  است.
استاد علي نقي  وزيري  سرانجام  در 18 شهريور سال 1358، در  92 سالگي  درگذشت  .

  


سومين سوگواره پوسترهاي عاشورايي برگزار مي شود

 

سومين سوگواره پوسترهاي عاشورايي به دبيري محمد خزايي با موضوع يكي از شهدا و ايثارگران واقعه كربلا برگزار مي شود.
خزايي در اين باره به مهر گفت: فراخوان سومين سوگواره پوسترهاي عاشورايي از هفته اول مهرماه منتشر خواهد شد. قصد داريم براي اين سوگواره در كنار موضوع اصلي عنواني خاص را نيز در نظر بگيريم كه در دوره هاي آينده نيز به شخصيت شهدا و ايثارگران واقعه كربلا مي پردازد.
وي در ادامه افزود: از ديگر برنامه هاي اين دوره ارايه پوسترهاي عاشورايي به نهادهايي است كه در ايام محرم اقدام به ارايه موارد تبليغي مي كنند. اين سوگواره از دو دوره گذشته آثاري ارزشمند در اختيار دارد كه محمدحسين نيرومند سرپرست مركز هنرهاي تجسمي حوزه هنري در حال رايزني براي ارايه آنها به هيأتها و تكاياي مذهبي در ايام محرم است.دبير سومين سوگواره پوسترهاي عاشورايي افزود: اين سوگواره با نظر شوراي سياستگذاري قرار است در دوره هاي آينده در ديگر شاخه هاي هنرهاي تجسمي مانند نقاشي، تصويرگري، مجسمه و... نيز برگزار شود.

  


برنده نخل طلاي كن آغازگر بخش جشنواره چهاردهم آتن خواهد بود

 

فيلم برنده  نخل طلاي كن براي نمايش در افتتاحيه  چهاردهمين جشنواره فيلم آتن انتخاب شد.
به گزارش ايسنا، برگزاركنندگان چهاردهمين جشنواره بين المللي فيلم آتن اعلام كردند، فيلم «كلاس» ساخته  «لاورنت كانتت» از فرانسه كه نخل طلاي كن شصت و يكم را به دست آورد، در مراسم افتتاحيه  اين رويداد سينمايي به نمايش درخواهد آمد.براي مراسم اختتاميه  جشنواره آتن نيز فيلم «بي خيال» از انگليس ساخته «مايك  لي» انتخاب شده است.امسال 13 فيلم در بخش مسابقه بين الملل حضور دارند كه مي توان به «پس از مدرسه» ساخته «آنتونيو كمپس»، «جميل، صلح كن» ساخته «عمر شرقاوي»، «پادشاه پينگ پونگ» ساخته «جنس جونسون» و «آتش بس» ساخته  «ماكدارا والي» اشاره كرد.
به گزارش اسكرين ديلي، امسال همچنين هيأت  داوران جوان اروپا متشكل از داوران 18 تا 25 ساله از كشورهاي عضو اتحاديه اروپا جايزه «آتن طلايي» به ارزش 14 هزار دلار را به بهترين فيلم اعطا خواهند كرد.

  

 

 

 

 

موسسه فرهنگی قدس
روزنامه قدس
 info@qudsdaily.com