*عليرضا حسيني

روز اول مدرسه اولين چيزي كه خوشحالم كرد، اين بود كه حياط مدرسه جديد من خط كشي ندارد. پس ما صف نمي ايستاديم. اولين

 

* معصومه فرماني كيا

جنگ برايش يك فصل عاشقي است؛ انگار هنوز هم تمام شدنش را باور نكرده، هنوز هم با قهرمانان آن زنده است؛ توپ، تانك،



مسلسل. هنوز وقتي حرفي از شهادت مي آيد ته صدايش مي لرزد. هنوز مسحور شده  شبهاي عمليات است و نام امام رضا(ع) كه اعجاز مي كند... انتخاب حميد بهمني، كارگردان دفاع مقدس، بدون مقدمه بود، بي هيچ پيش بيني و برنامه ريزي. باورم نمي شد فقط بردن نام مشهد بتواند يك نفر را تا اين اندازه هوايي كند.
*الان در حال انجام چه كاري هستيد؟
**بعد از آن فيلم سينمايي، چندين پيشنهاد داشته ام كه به انتخاب خودم، كار در سه سريال را قبول كرده ام.
*«گلوگاه شيطان» در چه مرحله اي از كار است؟
**در حال بازنويسي فيلمنامه هستم.
*شما با شنيدن نام مشهد، شعف خاصي داشتيد. اين نام چه حس و حالي را برايتان زنده مي كند؟
**اولين چيزي كه اين نام به ذهن مي آورد، بارگاه ملكوتي حضرت رضا(ع) است و مگر چيزي بالاتر از اين مي شود.
*مي توانم بپرسم از آخرين باري كه مشهد بوديد چقدر زمان گذشته است؟
**پاييز سال گذشته براي جشنواره كوثر مشهد بودم. همان جا هم اتفاقي افتاد و آن را براي هميشه ملكه ذهنم كرد.
*اتفاق؟!
**در آن سفر زماني كه در يكي از صحنها مشغول قدم زدن بودم، كسي شعري مي خواند كه عجيب به دلم نشست و آن اين بيت بود:
سلطان سرير ارتضا فرمودند
آن كس كه نشد بنده حق، از ما نيست
*فكر مي كنيد چرا به آقا سلطان «سرير ارتضا» مي گويند؟
**شايد به اين خاطر كه به سرعت راضي شده و حاجت حاجتمندان را روا مي كند و چه تكيه گاهي براي شيعيان بالاتر از اين گوهر گرانقدر.
*معمولاً هر كس با نامي حضرت را مورد خطاب قرار مي دهد. عنوان خطابي شما چيست؟
**بيشتر دوست دارم يك لحن صميمانه و خودماني بينمان حاكم باشد؛ يك زبان شفاف و ساده، با همان امام رضا(ع) بيشتر مأنوسم.
*اساساً اهل گريه كردن هم هستيد؟
**اين سؤال تا حدي خصوصي است و مربوط به رفتارهاي پنهاني آدم مي شود، مگر مي شود در آن لحظه ها اشك نباشد. اصلاً اشك، حلقه مفقوده ارتباط با معبود و ائمه است.
*راستي توجه به جنگ چطور پايش را در زندگي شما گذاشت؟
**اين سؤال بر مي گردد به سالهاي دور، به همان اوايل جنگ كه من را درگير كرد. حقيقتش جنگ به من خيلي چيزها ياد داد، آرمانها و ارزشهايي كه در طول جنگ شكل گرفت و اين كه فراموش نكنم چرا دفاع، چرا جنگ، چرا شهادت...
*اما جنگ ويراني دارد، مرگ دارد...
**درست است، يك وادي جنگ مرگ است، يك وادي انتخاب و... جنگ ما اما يك جنگ عاشورايي بود، يك جنگ ولايي، كه فتح جغرافيايي ملاك نبود. روي همين اصل، امام فرموده بودند: اگر در جنگ پيروز شويم پيروزيم و اگر شكست بخوريم، باز هم پيروزيم.
*استمداد از امام رضا(ع) در عملياتهايتان تا چه اندازه پررنگ بود؟
**يادم است در عملياتهاي آخر يك پرچم منتسب به بارگاه امام رضا(ع) بود، هر لشكر كه علمدار عمليات بود، آن پرچم متبرك شده را بعد از پيروزي در منطقه فتح شده به اهتزاز درمي آورد. من به اين موضوع به صورت نمادين در فيلم «آن مرد آمد» اشاره داشته ام.
*در طول اين همه سال كار به نشانه اي برخورد كرديد كه خودتان را به فكر بيندازد؟
**بعضي وقتها كه كارهاي خودم را نگاه مي كنم باور كردنش برايم سخت است كه اين تصاوير را من گرفته باشم. مدام هم از خودم سؤال مي كنم، يعني اين كار من است و قطعاً در اين امر موهبتي بوده است.
*انتقال مفاهيم مذهبي از كارهاي سخت است. شما به قالب و تكنيك خاصي براي آن معتقديد؟
**هر هنرمند سبك و سياق خاصي دارد. سبك و سياق من پشتوانه ديني داشتن است. به همين خاطر، تلاش مي كنم درونمايه كارهايم، درونمايه اي مذهبي توأم با معنويت باشد. هر چند شكل ظاهري فيلم ممكن است يك ماجراي جنگي باشد و اجتماعي و... اما ترجيح مي دهم جنس كارهايم شاعرانه باشد.
*اما اين جنس، جنس رواج يافته اي نيست؟
**مفاهيم بايد الگوهايي داشته باشند كه بتواني فيلم را بهتر درك كني و من سعي كردم اين موضوع را به بهترين و تأثيرگذارترين شيوه انتقال دهم.
*ترجيح مي دهيد مخاطب كارهايتان بيشتر چه اقشاري باشند؟
**طبعاً هنرمند سينما و تلويزيون دوست دارد مخاطبش فني و مردمي باشد. اما من به مخاطب زياد فكر نمي كنم، من به ماندگاري معتقدترم تا كثرت. دوست دارم كارهايم مثل اشعار حافظ جاودانه باشد و بعد از گذشت سالها باز هم بدرخشد و طرفدار داشته باشد. روي همين اصل به مخاطب زياد فكر نمي كنم. ما سريالهاي موفقي داريم كه گيشه و مخاطب خوبي داشته اند، اما بعد از دوره اي فراموش شده اند و آثار فاخري مثل «ولايت عشق»، «رنگ خدا» و... داريم كه با هر بار ديدن، تحت تأثير قرار مي گيريم.
*چقدر از توانائيهايحميد بهمني را در كار ديده ايم؟
**تمام تلاش من در توليد فيلمهايي بوده است كه دغدغه دين، انقلاب و ارزشهاي مذهبي را با يك نگاه تازه داشته باشد. حالا اگر بروز نكرده، ضعف من بوده است. من 14 سال سر اعتقادم ايستادم تا «آن مرد آمد» توليد شد و باز هم براي غناي اين پشتوانه، آماده به خدمتم و امثال من هم زياد هستند كه دوست دارند در عرصه هنر كارهايشان مطرح شود.
اميد كه مسؤولان دست اندركار حمايت از سينما، تلويزيون و هنرمندان، از رده هاي پايين كه نامي ندارند، اما توانايي اجرايي هنرمندانه اي دارند، حمايت كنند.

 

دلهايمان تنگ شده. براي صفاي بچگي هايمان. براي حرمهاي چهارشنبه هايمان. براي اشكهاي بي ريايمان و براي تمام شبهايي كه خواب بهشت مي ديديم. خدايا تو بهتر مي داني كه صاف بوديم و زلال. شعر را مي فهميديم. نمازهايمان حال داشت و دلهايمان دريايي بود.
گم شديم خدا! گم شديم!
طفل مي گريد كه راه خانه را گم كرده ام، چون نگريم من كه صاحبخانه را گم كرده ام.
بچه بوديم و دنيا را نمي فهميديم. آدم بزرگها و كارهايشان برايمان بچگانه و خنده دار بود. واويلايي داشتيم وقتي همين آدم بزرگها به ما درس اخلاق مي دادند كه دروغ ال است تهمت بل... تا وقتي كه ما هم بزرگ شديم. آش دنيا زير دندان ما هم مزه كرد. ما هم اين مسافرخانه موقت و سر راهي را به خانه واقعي خودمان اشتباه گرفتيم. شعرهاي مولوي كشك شد و «ما ز بالاييم و بالا مي رويم» شعار آسانسور (بالابر) سواريمان.
راستي خدا! تو گم شدي يا ما؟ نه! گمان كنم ما گم شديم. تو كه همانجا، چه مي گويم، همه جا بودي و هستي. او هم بود و هست. همو كه ظهورش را منتظريم.
تو بودي و هستي و خواهي بود. ما نبوديم و هستيم به هست تو. تو داري و ما تصور مي كنيم كه داريم. تو مي بخشي و كم نمي شود، ما نمي بخشيم كه كم نشود. تو محبت مي كني تا از بيراهه اي كه رفته ايم، به سويت، به خانه مان، به اصلمان باز گرديم، ما اداي محبت را در مي آوريم تا سودمان، نفعمان، يا حداقل وجدانمان را تأمين نماييم.
در حالي كه ما در خودمان و دنيايمان فرو رفته بوديم و در دل آرزو داشتيم صدايمان كني، كه رهايمان نكني، تو باز هم ما را شرمنده كردي و او را فرستادي. رمضان را مي گويم. خيلي وقت است منتظر بهانه اي هستيم. دلمان تنگ شده بود. تنگ تنگ تنگ تو. تنگ خودمان. (خود خودمان. همان خودي كه تو ما را با آن آفريده اي و دوست داري. همان كه بر آن رنگ فطرت زدي و ما با غبار غفلت رنگ زيبايش را كدر كرده ايم.) نه! خواب نيستيم. او آمده و بويش فضاي را پر كرده است. سحرهايشان گرچه دلمان براي رختخواب ضعف مي رود، اما ته تهش، خوشيم كه نمرديم و چند روزي هم قبل از اذان بلند شديم. روزه هايش تشنگي و گرسنگي، دارد، ولي همين كه اين ضعف بعد از مدتها ياد آن روز را، آن روز سخت حساب و كتاب را به ياد خفته مان مي آورد، خوشحاليم. و چه صفايي دارد نواي ربنا و سفره افطار و نشاط روزه دار بر سفره كرم تو!
رمضان را مي فرستي تا باز بهانه اي داشته باشي براي بخشيدن و بخشودن. تا فرصت دوباره اي به ما بدهي تا خودمان را و تو را بشناسيم و تكليفمان را با دنيا و آخرتمان مشخص كنيم كه از اينجا چه مي خواهيم و براي آنجا چه كرده ايم. تو خوبي. خوبتر از همه آنهايي كه مي شناسم، ديده ام و شنيده ام. كاش كمكمان كني تا قدر اين فرصت را بدانيم.
* حسيني

 

سالاري

عرضه و تقاضا




قبل از اين كه اين خبر را بخوانيد، يك عدد ماشين حساب ساده جهت اطمينان و انجام مراحل حساب دو دوتا كنار دست مبارك بگذاريد بهتر است.
و اما خبر اين كه يك كارشناس مسائل خانواده، ازدواج دختران 25 سال به بالا را يكي از نقاط بحراني در امر ازدواج عنوان كرد و گفت: آمار مي گويد، تعداد دختران ازدواج نكرده 2 برابر پسران است.اين آقاي كارشناس خبره گفته كه در بررسيهاي آماري مشخص شد، ميزان دختران 27-17 سال با تعداد پسران 32-23 سال برابر است، اما از 25 سال به بالا تفاوت زيادي بين دختران و پسران ازدواج نكرده وجود دارد.تازه اين، همه ماجرا نيست و ايشون اين خبر خوب رو تكميل تر هم كرده اند كه تقريباً 500 هزار دختر بالاي 31 سال هستند كه ازدواج نكردند و در مقابل پسراني كه سنشان از 31 بيشتر مي شوند، ديگر سر عقل آمده اند و تمايلي به ازدواج ندارند. ولي از آن طرف، به 500 هزار تاي دختر خانمها 500 هزارتايي هم خانمهايي كه يكبار ازدواج كرده اند و طلاق گرفته اند، اضافه مي شود. البته ايشون همچون پدري دلسوز موضوع را همين جوري روي هوا ول نكردند و راه حل هم پيشنهاد دادند. اون هم اين كه دخترهاي بالاي 25 سال بروند با مرداني ازدواج كنند كه همسران خودشان را از دست دادند يا اين كه آنها را طلاق داده اند. ما در همين جا هر گونه ارتباط با اين فرد معلوم الحال را تكذيب كرده، به محض دريافت خبر از محل اختفا، مراتب را به اطلاع كليه دخترهاي عزيز خواهيم رساند.

تقاضا و عرضه




در همين اول كاري و به منظور جلوگيري از فشار هواي متراكم جوي بر روان آقا پسرهاي گل گلابي، اين خبر رو هم مي آوريم پشت بند خبر اول كه همه چيز به خير و خوشي تمام شود.
با وجود تعداد كم و نازك كردن پشت چشم توسط آقا پسرها، همگي بايد بدانند كه هنوز هم بايد دنبال يك همسر خوب براي خودشان اين در و اون در بزنند، چون اتفاقاً نتيجه يك كار تحقيقاتي بين المللي نشان داده كه پسرهايي كه ازدواج مي كنند، خيلي خوشبخت تر از كساني هستند كه اين كار را نمي كنند.
حالا قسمت جالب ماجرا اينجاست كه اين پسرهاي متأهل خيلي بيشتر از خانمهاي ازدواج كرده احساس خوشبختي مي كنند و اين دقيقاً يعني اين كه پسرها تمايل بيشتري براي ازدواج دارند و اگر ازدواج كنند، كلاً بيشتر به نفع آنهاست، نه خانمهايشان.در ضمن اين را هم بگويم كه اين تحقيق مربوط به جوانان آلماني مي شود و آنجا ديگر خبري از ميهمانداري از قوم خويش شوهر و سر و كله زدن با مادر شوهر هم نيست كه بخواهيم اين خوشي كمتر دخترها را به حساب آن بگذاريم. به هر حال چه خوشتان بيايد چه نه، موضوع اين است كه پسرها در ازدواج بيشتر سود مي كنند. حالا براي سود هم كه شده راه بيفتيد دنبال يك دختر خوب و نجيب و شروع كنيد به التماس و خواهش تا قبول كند شما را خوشبخت كند.

سوخت طبيعي




وقتي حرف از صرفه جويي در مصرف سوخت مي شود و بخصوص وقتي كارت سوخت آدم ته مي كشد، بايد دست به ابتكار و نوآوري زد تا هر جور شده اين كمبود را جبران كرد. فرقي هم نمي كند چه «سي ان جي» چه سوخت سگي، به هر حال پياده كه نمي شود راه رفت.

آموزش جودو




از قديم و نديم گفته اند كه آدم بايد حداقل يك مهارت ورزشي را ياد بگيرد تا به درد روز مبادايش بخورد. حالا هم ولاديمير پوتين كه جودو باز ماهري هم هست، اعلام كرده كه مي خواهد به ساركوزي جودو ياد بدهد. كلاسهاي آموزشي هم كه قطعاً بايد در روسيه برگزار شود، چون خوبيت ندارد استاد برود دنبال شاگرد. از قرار اين ساركوزي كه هيچ وقت زبان درست و حسابي نداشت، خبطي كرده و يكبار از دهانش در رفته كه به جودو علاقه دارد. حالا پوتين هم گير داده كه بيا تا بهت ياد بدم .
با وجود ماجراهاي قفقاز و اين درگيري جديد، فضاي يكي از كلاسهاي آموزشي احتمالاً شبيه اين خواهد بود: در حياط پشت كاخ كرملين در دماي زير 47 درجه پوتين با لباس جودو سر حال بالا پايين مي پرد و ساركوزي با دوتا پتوي دورش روي ويبره قرار گرفته. در لحظه اي كه نيكولا مي خواهد دستهايش را گرم كند، پوتين دوتا پاي او را از زمين مي كند و در حالي كه دماغ ساركوزي بين دو تا آجر كف حياط گير كرده و تا گردن توي برف فرو رفته، پوتين روي كمر ساركوزي نشسته وكف پاهايش را به طرف پس كله اش فشار مي دهد و توضيح مي دهد كه:
خوب دقت كن، اين حركت را در مقابل حرفهاي اضافه حريف اجرا مي كنيم، آن هم زماني كه بخواهد در ماجراي كشورهاي همسايه دخالت بي خود كند. اين حركت خودش سه چهار امتياز دارد و دهن حريف را آسفالت مي كند. ياد گرفتي؟ كله ساركوزي هنوز بين آجرها گير كرده و پوتين دارد به تلفنش جواب مي دهد.

قرص پله




نزديك بود پيام بهداشتي اين هفته را فراموش كنيم و اين هفته مطلب ناقص بدهيم دست سردبير كه خدا رحم كرد و اين دم آخري ياد پيام بهداشتي هم افتاديم.اين هفته مي رويم سراغ كلسترول و فشار خون و پله. اين هفته دانشمندان سوئيسي زحمت تحقيق و پژوهش را كشيده اند، ولي مثل اين كه سرشان شلوغ بوده و وقت نداشتند روي آدمهاي بيشتري تحقيق كنند و فقط به 69 نفر كفايت كرده اند. اين كه چرا حالا 70 نفر نكرده اند كه سر راست بشود هم خودش جالب است. به هر حال، اين كه اين 69 نفر را كه همه كارمند بيمارستان بوده اند و هر روز از آسانسور استفاده مي كردند و داشتند زندگي خودشان را مي كردند مجبور كرده اندكه 12 هفته، همه ساختمان بيمارستان به اون بزرگي را از پله بالا و پايين بروند و آخر كار به اين نتيجه رسيده اند كه از وقتي ديگر سوار آسانسور و پله برقي نشده اند، كلسترول و فشار خون و ظرفيت ششهاي اين 69 نفر كلي از وضع قبلش بهتر شده. تازه احتمالاً 15 درصد ديرتر از همسايه هايشان هم مي ميرند.البته در اين تحقيق نيامده كه در اين 12 هفته چند تا از بيماران اين بيمارستان به دليل اين كه دارو و لوازم دير بهشان رسيده و پيكي كه رفته دارو را بياورد وسط پله ها دارد نفس چاق مي كند، مرده اند و يا بلايي بدتر از مردن سرش آمده، ولي اگر شما در بيمارستان كار نمي كنيد بهتر است هر چند وقت يكبار به جاي فشار دادن دكمه آسانسور، به ماهيچه هاي مبارك فشار بياوريد و از پله ها بالا و پايين برويد، بد نمي بينيد.