|
* حميدرضا پديدار
دل كندن از خوبيها چقدر سخت است، دل بريدن از ديدار ميهماني عزيز كه روزها و شبهاي مديدي با او همنفس بوده اي و براي همدلي و همدمي با او، در دل شب از خواب برخاسته اي تا با لحظه هاي خلوتش همراه و همكلام شوي و پيشترها از او شنيده اي كه:
در دل شب خيز و ريز قطره اشكي ز چشم
كه دوست دارم كند گريه گنهكار ما
اين ميهمان دلنشين كه از وجودش رحمت و محبت مي بارد، مثل باراني كه رهگذر دوست دارد از ريزش يكريز آن خيس شود، تمام خشكي هايت را مي شويد و روحت را تازه مي كند.
رمضان چنين لطف و لطافتي دارد. چون نسيم و باران مي وزد و مي ريزد و در مسيرش همه را مي نوازد. به كردار رودخانه تمام سنگريزه ها را از بستر وجود مي زدايد و با خود مي برد.
اين باران آسماني مأمور است تا فطرتهاي گرد و غبار گرفته تمام آدميان را شستشو دهد و زنگارها را از آينه فطرت بزدايد و آنها را جاني تازه تر بخشد.
و انسان به حكم (كل مولود يولد علي الفطره) با فطرتي پاك و پيراسته پاي در خاك مي گذارد. فطرتي كه هيچ ردپايي از گناه در آن نيست و تو گويي قطعه اي از آسمان صاف و آبي است در يك روز تماشايي آفتابي. همين فطرت آبگون در گذر از جاده هاي پرپيچ و خم زندگي، گاهي در هاله اي از گرد و غبار تعلقات و تمنيات مادي فرو مي رود كه روح آدمي را زمين گير مي كند و دقيقاً همين جاست كه باران رحمت الهي در رمضان باريدن آغاز مي كند.
رمضان از راه مي رسد و ما را بي چتر به زير باران مي خواند تا با او همقدم شويم. شايد كه در زلال آرايه هاي اين باران، آلايه هاي وجود خويش را بزداييم و همچون كسي كه تني به آب مي زند، بار ديگر فطرت خود را پاك كنيم. و اينك اين ميهمان مهربان آهنگ رفتن ساز كرده و از پس يك ماه قرابت و مؤانست مي خواهد ترك يار و ديار كند و باز ما را در تنهايي خويش شناور سازد. احساس وداع در دل شعله مي كشد و اشك را در چشم گرم مي كند و سينه ها پر سوز و آه مي شود. خداحافظي با تمام لحظات كرامت افزاي رمضان تلخ مي نمايد.
چطور مي توان به عادت روزهاي روزه داري، دلتنگ لحظه هاي آرام بخش افطار نشد؟!
دلتنگ (ربناي زيباي استاد شجريان) و اذان (مرحوم مؤذن زاده اردبيلي)؟!
هرچند كه اهل صيام به شيوه حضرت سجاد(ع) غمين تمام شدن و از دست رفتن اين ماه مبارك هستند، اما در آستانه هلال ماه شوال چشم انتظار رضايت پروردگارند و اين گونه است كه عيد فطر، روز درخشش فطرتهاي طراوت يافته اي است كه به اميد «لعلكم تتقون» دوست، يك رمضان ديگر در معرض وزش نسيم رحمت و مغفرت او قرار گرفتند تا پيرايش شوند. عيد فطر، زمان دست افشاني روزه داران با ايماني است كه در آينه فطرت جلا يافته خويش، به تماشاي جلوه هاي خداوندي مشعوف شده اند. اين عيد بر صاحبان فطرت هاي شستشو يافته، مبارك. |