|
اولين بستني قيفي توسط يك مهاجر ايتاليايي به نام ايتالو مارچيوني (Italo Marchiony) در نيويورك تهيه شد و او فالب مخصوص خود

را در 1903 به ثبت رساند. در 1904 قيف بستني به طور اتفاقي در نمايشگاه جهاني سنت لوييس معرفي شد. در اين نمايشگاه يك توليد كننده وافل (نوعي نان شيرين كه در قالب آهني پخته مي شود) اهل سوريه به نام حموي تعدادي وافل را به شكل مخروط لوله كرد تا همسايه بستني فروشش بتواند براي توزيع بستني از آن استفاده كند. اين شكل عرضه بستني، تا امروز يكي از محبوب ترين شيوه ها باقي مانده است و در سال بيليونها قيف بستني توليد ميشود. توليد انواع ديگر بستني از نوع چوبي، بستني با رويه متفاوت (ميوه اي و شكلاتي) و... از سال 1920 آغاز شده است كه در آن زمان «پديده اي نوظهور» ناميده مي شدند.
شيوه توليد بستني در كارخانه
ماده اوليه براي توليد بستني، خامه و مواد لبني ديگر است كه با شيرين كننده مخلوط مي شوند. اين مواد به ميزان لازم در يك مخزن مخصوص با دقت مخلوط مي گردند. اين مخلوط ممكن است شامل مقدار كمي از مواد ديگر چون ثابت كننده ها باشد كه از ايجاد بلورهاي يخ در بستني جلوگيري مي كند.
اين مخلوط سپس به بخش پاستوريزه مي رود و پس از حرارت ديدن تا زمان خاصي در يك دماي ثابت نگه داشته مي شود. يكي از اين روشها شيوه دماي بالا در زمان كوتاه است كه در آن مخلوط به مدت 25 ثانيه در دماي 175 درجه فارنهايت (79 درجه سلسيوس) حرارت مي بيند.
اين مخلوط داغ به بخش هموژنيزه مي رود و در آنجا تحت فشار 0/003 اتمسفر، مولكولهاي چربي شير به اندازه كوچكتر خرد شده و بستني را نرم تر مي كنند. پس از اين مرحله، مخلوط به سرعت سرد مي شود و دماي آن تا 4 درجه سلسيوس پايين مي آيد و سپس براي فريز شدن آماده مي گردد.
طي فريز شدن بستني، تيغه هاي مخصوصي در فريزر مخلوط را به طور مرتب به هم مي زند تا به اصطلاح «هوا بگيرد». در غير اين صورت محصول به دست آمده بلوك سخت و غير قابل مصرفي از شير يخ زده خواهد بود. در اين مرحله انواع افزودنيها مانند ميوه، انواع آجيل يا طعم دهنده هاي مايع به مخلوط اضافه مي شوند.
اكنون اين بستني براي بسته بندي در انواع ليتري، ليواني و چوبي آماده است. در آخرين مرحله بستني هاي قالب ريزي شده و آماده در اتاق مخصوصي باز هم سردتر شده و براي توزيع آماده مي شوند. |