*غلامرضا قلندريان

آقاي ليبرمن رئيس مؤسسه «ييزراعيل بيتنو» اخيراً در سخناني تند خطاب به حسني مبارك، اظهار داشت: «رئيس جمهور مصر به سرزمينهاي اشغالي سفر نمي كند، به جهنم برود.» همچنين وي اعلام نمود كه قاهره در حال آماده شدن براي حمله به اسرائيل است.
به نظر مي رسد، برخي مقامهاي صهيونيستي پس از عواقب و پيشامدهاي شكست در جنگ 33 روزه كه مقامهاي اين رژيم را يكي پس از ديگري قرباني نمود و در نهايت پس از استعفاي اولمرت و ناتواني خانم ليوني در تشكيل كابينه، اكنون كه موضوع انتخابات زودرس در پيش است، با شعارهاي جديد تبليغاتي برآمده از نيازهاي جامعه فعلي رژيم غاصب، اين موضوعات را مطرح مي كنند.
بر كسي پوشيده نيست، سرخوردگي جامعه اسرائيل پس از شكست در نبرد ياد شده، تبعات جبران ناپذيري را بر اين رژيم تحميل نموده است كه شعاع آن را در حوزه هاي گوناگون سياسي، اقتصادي و ايدئولوژيك مي توان مشاهده نمود.
از سوي ديگر، اين سخنان نشان داد كشورهايي كه با اين رژيم غاصب كنار آمده اند، چگونه امروز مورد بي حرمتي واقع مي شوند و با لحني غير ديپلماتيك مورد هتاكي اشغالگران قدس قرار مي گيرند. اظهارات تند ليبرمن در خصوص عدم سفر حسني مبارك رئيس جمهور مصر به سرزمينهاي اشغالي، در واقع بازخورد كنار آمدن قاهره است كه پس از نشست كمپ ديويد با جهت گيريهاي همسو با انتظارهاي مقامهاي تل آويو، حمايت خويش را از جنبشهاي اسلامي كم رنگ نمود و جوانان پرشور و مبارز وابسته به جريانهاي جهادي را در انتخاب الگوي مبارزه مسلحانه با رژيم غاصب رها كرد، به گونه اي كه جنبش جهاد اسلامي فلسطين سكوت جامعه جهاني بويژه كشورهاي عربي در برابر حملات رژيم صهيونيستي عليه غزه و محاصره اين منطقه را به شدت محكوم كرد و اين سكوت را نشانه همدستي با رژيم اشغالگر براي به شكست كشاندن اراده ملت فلسطين دانست.
جنبش جهاد اسلامي خواستار حمايت كشورهاي عربي از ملت فلسطين در برابر محاصره و تجاوز به غزه شد و تأكيد كرد تاريخ به كساني كه از انجام وظيفه خود در برابر ملت فلسطين كوتاهي كرده باشند، هرگز رحم نخواهد كرد. اين در حالي است كه پيشتر حسني مبارك در اظهارنظرهايي اعلام نموده بود در صورت ورود جوانان فلسطيني به مصر از گذرگاه «رفح» پاي آنها را قلم خواهد نمود. وي با وجود اتخاذ اين لحن به اهدافش نرسيد و ناگزير با ادبيات تندتري اعلان داشت، در صورت ارتكاب جرم ورود به مصر از گذرگاه ياد شده، گردن فلسطينيان را خواهد شكست.
اكنون مي توان اين اظهارنظرها را در كنار ديدگاه هاي جريان پساصهيونيسم قرار داد كه نه تنها با افشاگري ماهيت رفتارهاي ضد انساني اين رژيم مخالفت نموده، بلكه اقدامهاي ضد تعاليم ديني را نيز كه سرمايه معنوي جنايتهاي آنهاست، رسانه اي كرده اند، به نحوي كه «جاناتان ساكس» خاخام بزرگ انگليس بصراحت سياست «اسرائيل» در قبال ملت فلسطين و كودكان آنها را محكوم كرده و در اين باره گفته است: «وضعيت بسيار اسفبار است، زيرا اين وضعيت با ارزشهاي دين يهود سنخيت ندارد و با تعاليم حقيقي دين يهود مغاير است.»
نكته ديگري كه مي توان از هدفهاي اين اظهارها استنباط نمود، بزرگنمايي خطر مصر با هدف كسب كمكهاي مالي و مادي بيشتر از سوي اربابان و حاميان لندن و واشنگتن است تا با ارائه تصويري تصنعي و مجازي، ضمن دريافت مساعدتهاي آنها، بستر تحركات آتي اين رژيم را نيز به مناطق فلسطيني غزه و كرانه باختري رود اردن تشديد نمايند.
افزون بر مطالب مذكور، آنها در تلاش هستند با تهديد كشورهاي عربي بويژه مصر كه از نفوذ و جايگاهي در ميان كشورهاي عربي برخوردار است، اين كشور را وادار نمايند تا با اهرم نفوذ و فشار، روند به اصطلاح صلح را از بن بست موجود خارج نموده و افكارعمومي فلسطينيها را با نقشه صلح ترسيم شده از سوي رژيم صهيونيستي همراه نمايند.
بر اساس برآورد آنها، واقعيتهاي عيني درون جامعه رژيم صهيونيستي گوياي اين موضوع است كه جبران ناكاميهاي سالهاي اخير با چهره اي تندرو و مقتدر امكان پذير است كه در شرايط فعلي با توجه به بن بست اقدامهاي خانم «ليوني» شريك و متهم شكست در جنگ عليه حزب ا...، شرايط به نفع شخصيتي با ديدگاه متفاوت كه قادر به پيشبرد هدفهاي راديكاليسم رژيم صهيونيستي باشد، فراهم گرديده است.
از سوي ديگر، در سالهاي اخير بي اعتمادي سران اين رژيم نسبت به كشورهاي اسلامي با وجود مواضع همسو با منافع آنها هيچ گاه كاهش نيافته است و همچنان كشورهايي كه بالاترين سطح روابط ديپلماتيك را با دشمن بالفعل مسلمين در منطقه با هزينه انزوا در ميان مسلمانان برقرار نموده اند، به عنوان دولت متخاصم نگريسته مي شوند. البته، طبيعي به نظر مي رسد كه غلبه رويكردهاي امنيتي، مسؤولان تل آويو را وادار كند به دليل عدم مشروعيت موجوديتشان، همواره حتي نگران دولتهايي باشند كه اگر آنها را دوست اشغالگران قدس اطلاق نكنيم، در دشمني با اين رژيم اقدام نگران كننده اي را متوجه آنها نكرده اند. همان گونه كه ليبرمن هشدار داد: «مصر منتظر فرصت مناسب است تا بار ديگر مانند سال 1973 اسرائيل را غافلگير كند.»
بدين ترتيب، بر اساس ادعاي ليبرمن بايد اذعان نمود، وي با اتهام به حاكمان فعلي تل آويو و بزرگنمايي خطر مصر، اگر از راهبردهاي افراطي دفاع مي كند، نبايد وعده توخالي تأمين امنيت 120 روزه شارون را فراموش كند كه هيچ گاه تحقق نيافت و نبايد فراموش كند شارون با لحني ملتمسانه و مستأصل، پذيرش يك كشته اسرائيلي را در مقابل 100 كشته فلسطيني امري طبيعي عنوان مي كرد كه تداوم جنگ به كشته شدن 3 نفر فلسطيني در مقابل يك اسرائيلي منجر شد.
سير حوادث فلسطين از دهه 80 ميلادي تاكنون كه حمايت گسترده مردم اين سرزمين از گزينه مقاومت رو به تزايد مي باشد، عرصه را براي اشغالگران تنگ نموده و افق مبارزات مجاهدان آزادي قدس شريف را نويد مي دهد. اميد مي رود كشورهاي اسلامي با الهام از روح بيداري انقلاب اسلامي و بازبيني در تدوين الگوي مناسبات، با موجوديت نامشروع اسرائيل غاصب، مدل متمايز از رويه معمول در ارتباط با مناسبات منطقه اي را طراحي نمايند كه برونداد آن عزت و شوكت مسلمانان جهان را به نمايش بگذارد.