|
براي از تو گفتن، براي از تو نوشتن، كتابهاي فراوان كافي نيستند!كامل ترين كلمات هم در اين جايگاه، ناقص و ناتمام مي مانند و هر حرفي كه از حنجره هاي عاشقان بتراود، قادر به پرداختن جمله اي پر جلا براي جاودانگي واژه ها نخواهد بود!
اي خورشيد!اين نويد!اي محبوب شهيد!كدام آفتاب از سمت تو مي تابد كه جهان اين گونه روشن است و كدام ترانه بر لبان زمانه، عاشقانه گل مي دهد كه زمزمه هاي زاري كنندگان و نجواهاي بيدار دلان را به زيارت ضريح نگاهت فرا مي خواند؟!
اي آفتاب معنا!اي جلوه همه خوبي ها؟!دست ما را بگير و راه شيري و كهكشاني محبت و مودت را به ما بنمايان. باشد كه شفاعت شايان تو، شادي بخش ما بوده و شور و شيدايي را به ما ارزاني دارد.
اي امام رئوف!هر كه تشنه محبت توست، سيري ناپذير است و آن كه طراوت ياد تو را بر لب دارد، نواي جانش هرگز به پژمردگي نمي گرايد. تو دستهاي بلند ربوبي را بر سر ما مي كشي و مهربان تر از همه، به بدان هم مهر مي ورزي.
اي هشتمين امام گل ها و پاكي ها!ما را بر سرير لطف خويش بنشان و در همايش جاودانه صالحان، در بهشت جاودانه عاشقان، نزد خويش فرا بخوان!
* جواد نعيمي |
