* غلامرضا قلندريان

اكبر گنجي نويسنده روزنامه هاي دوم خردادي طي مقاله اي با عنوان «تأملاتي در باب تروريسم مقدس» با انكار كلام ا... بودن قرآن به سرفصلهاي نظراتش درباره دين پرداخته است.
فارغ از روايات و احاديث در اين باره، خداوند موضوع الهي بودن قرآن را در سوره هاي «حاقه، يونس، نجم، نساء، ابراهيم، يوسف، انعام و...» در پاسخ به ابهامها و ايرادهاي جاهلان زمان بيان فرموده است.
البته گنجي پيشتر وجود مقدس حضرت مهدي(عج) را رد كرده و پديد آمدن چنين باوري بين شيعيان را حاصل دعواهاي ارثي بعد از يازدهمين امام، به خاطر نبود فرزند ذكور اين حضرت پنداشته و زنده بودن يك فرد بعد از 1400 سال را غيرمعقول اعلام كرده و به صراحت به يازدهمين امام شيعيان نيز اهانت و به ايشان نسبت «قاتل» داده است!
اين سخنان در حالي از سوي وي مطرح مي گردد كه در كنفرانس اورشليم كه انديشمنداني از نقاط مختلف جهان به منظور شناخت شيعه گرد آمده بودند، آنان دليل پويايي اين مذهب را در كنار قيام سرخ عاشورا، وجود آقا امام زمان(عج) معرفي نموده اند.
گنجي نخست از حوزه سياسي شروع نمود و جزوه «مانيفست جمهوري خواهي» را نوشت كه در آن به جدايي كامل دين از سياست پرداخت و براي اولين بار در تاريخ جمهوري اسلامي بالاترين مقامهاي كشور را بشدت مورد انتقاد قرار داد. وي نهمين دوره انتخابات رياست جمهوري را رسماً تحريم كرد و در ادامه فعاليتهاي قلمي اش با وقاحت و پرده دري تمام، به دفاع از همجنس بازي پرداخت!
اكنون در اين نوشتار بر آن نيستيم كه به واكاوي و تحليل سخنان وقيحانه گنجي بپردازيم، اگر چه پاسخهايي از سوي ارباب معرفت و بزرگان حوزه علميه در خصوص اظهارات او ارائه گرديده است، ولي با خزعبلات متفاوت وي كه تاكنون پرده هاي مختلفي از نمايش اسلام ستيزي اش با انعكاس رسانه اي مواجه شده است، اين سؤال در ذهن مخاطب ايجاد مي شود كه مسافر كنفرانس برلين از طرح اين ادعاهاي پوچ و بي منطق چه هدفهايي را پيگيري مي كند.
به نظر مي رسد، در سالهاي اخير به موازات رفتارهاي ساختار شكنانه غربيها مبتني بر ايجاد فضاي رواني ضد اسلام كه از طريق كاريكاتور، نمايش فيلم، هنرهاي تجسمي به مبارزه با اسلام برخاسته اند، بنگاه هاي اسلام ستيز اين حركت را ناكافي دانسته و برخي از چهره هاي طرد شده و اپوزيسيون را نيز براي پيگيري هدفهايشان به خدمت گرفته اند تا با اطمينان بيشتري سوژه مورد نظر را دنبال كنند.
از سوي ديگر چنانچه طرح پرسش و ابهام با هدف يافتن پاسخ مطرح گردد، ساز و كار تعريف شده اي دارد كه مي توان بر اساس منطق و با رعايت نهايت ادب و احترام آن را پيگيري نمود، ولي بدون ترديد طرح شبهات از سوي اين چهره اپوزيسيوني با غرض ورزي صورت پذيرفته كه بايد آن را خوش خدمتي به بنگاه هاي اسلام ستيز غرب تلقي كرد.
به نظر مي رسد، گنجي و امثال وي در صددند با بازسازي شرايط رنسانس در ايران آموزه هاي ديني را مطابق آموزه هاي تحريف شده مسيحيت قرار داده و با مقايسه دوران حاكميت ارباب كليسا، افق نوزايش عقلاني را با رويكرد «عقل خود بنياد محض» كه مفروض پذيرش اين گزاره، گسست حلقه ارتباط با آموزه هاي وحياني مي باشد، به عنوان پارادايم مسير نوگرايي معرفي نمايند.
حاملان اين انديشه با ايجاد تشكيك در مباني ديني و آموزه هاي آسماني اسلام، تفسير موجود از كاركردهاي دين را سرمايه و دستمايه ضديت با انقلاب اسلامي قرار داده اند.
هدف ديگري كه صاحبان اين انديشه هاي انحرافي دنبال مي كنند، «نسبيت گرايي» است تا از اين طريق ثابت كنند هيچ سخن و ادعاي ثابتي وجود ندارد، بلكه هر هنجار و ارزشي مي تواند «نسبي» باشد، بنابراين به باور آنها در صورت قوت گرفتن اين ايده، تهاجم فلسفي و بنياني به آموزه هاي ديني بدون هزينه تحقق خواهد يافت.
موضوع ديگري كه با طرح اين ايده در صدد تحقق آن هستند، سكولاريسم مي باشد، كه مانيفست جمهوري خواهي گنجي بر بناي «جدايي دين از سياست» بنيان نهاده شده است تا با تعقيب انگاره ياد شده، مشروعيت ولايت فقيه را با تشكيك مواجه نمايد و از اين منظر مدل حكومتي شيعه در عصر غيبت را در مقايسه با مدلهاي موجود دنيا، انديشه اي كهنه و بدون كارآيي معرفي و با طرح «جمهوري مطلق» به مهمترين و اساسي ترين ركن نظام، يعني «اسلاميت» آن خدشه وارد نمايد.
غرب در دوران مدرنيته، آموزه هاي اين مقطع از تلاشهاي بشر را ناكافي دانسته و با پذيرفتن اشتباهاتش در حذف «سنت» براي خروج از بن بست موجود در كنار مؤلفه عقلانيت، علم و تجربه، «سنت» را نيز به عنوان يك عنصر تأثيرگذار پذيرفته است.
اينك اين گروه با لابي بيگانگان كه در دشمني آنها با اسلام ناب ترديدي وجود ندارد با پناه بردن به باورهاي پوسيده غربي، به ستيز با اسلام برخاسته و با ژست روشنفكر مآبانه در صدد مدرن نمودن جامعه اسلامي مي باشند.
انتظار مي رود، جريانهاي سياسي كه افكار وي را مغاير با آموزه هاي ديني تفسير و تعبير مي نمايند، در مواضعي صريح با محكوم كردن اظهارات سخيف وي، مرزهاي شفاف سياسي و عقيدتي خود را با اپوزيسيون دين ستيز اعلام نمايند.
گنجي كه از انتقادهاي جزئي شروع نمود و جسارت به قرآن و پيامبر(ص) را در قالب عقايد روشنفكري فقيهانه روانه بازار باور و انديشه نمود، نبايد فراموش كند كه ابزار دست بنگاه هاي اسلام ستيز غربي قرار گرفته كه پس از ناكامي در اتخاذ شيوه هاي مقابله با جهان اسلام و جمهوري اسلامي با وجود يارگيري از برخي سران اسلامي، ناگزير هتك حرمت عقايد مسلمانان را دستاويز بازيهاي سياسي قرار داده اند تا از اين منظر هدفهاي پليدشان را پيگيري كنند.
گروه هاي مخالف براي مبارزه با «وحي محمدي» در تمام اعصار، توجيه ها و تصورهايي داشته اند، ولي ماهيت توجيه و تفسيرهاي باطل در تمام زمانها يكسان بوده است. آنچه هست، در عصر حاضر، همان تهمتها و ناسزاها، همان توجيه و تفسيرهاي ابوجهلي و ابوسفياني، تغيير شكل داده و به صورت كالاي نو و به عنوان يك تحقيق به اصطلاح علمي عرضه شده است.