* غلامرضا قلندريان

ميشل سليمان دوازدهمين رئيس جمهور لبنان امروز دوشنبه در رأس هيأتي بلندپايه در راستاي تعميق و تقويت روابط بيروت با جامعه بين المللي، بويژه كشورهايي كه در كنار آن ايستاده و همچنان از قضيه لبنان دفاع مي كنند، وارد تهران مي شود و در مجموعه نهاد رياست جمهوري مورد استقبال رسمي رئيس جمهور كشورمان قرار خواهد گرفت.
اكنون سفر مذكور محور و كانون توجهات رسانه هاي منطقه قرار گرفته و صاحب نظران سياسي آن را گامي مؤثر در راستاي تحكيم روابط دو كشور ارزيابي مي كنند.
جمهوري اسلامي ايران همواره خواهان برقراري صلح و ثبات و استقرار امنيت پايدار در بيروت بوده و مخالفت خويش را با هرگونه مداخله بيگانگان در اين كشور اعلام نموده است. تهران راه حل مشكلات داخلي لبنان را در وهله نخست بهره گيري از ظرفيتهاي داخلي با اهتمام به رويكردهاي بومي مي داند و در صورت عدم دستيابي به توافق و ناتواني از حل معضلات، ساز و كارهاي ديگر را بدون دخالت عنصر خارجي توصيه مي نمايد.
امروز دولت و ملت لبنان بسترهاي قابل اعتنايي را در دو كشور براي همگرايي منطقه اي باور دارند و ايران را به عنوان بازيگري مي شناسند كه همواره تحقق منافع و امنيت ملي لبنان را بر خلاف جهت گيريهاي تفرقه انگيز قدرتهاي منطقه اي و فرامنطقه اي، در تعاملات سياست خارجي خويش قرار داده است.
تردد شخصيتهاي مطرح و ديپلماتهاي عالي رتبه لبنان به تهران، بيانگر عزم جدي آنها براي تقويت محور تهران- دمشق و بيروت مي باشد. اين در حالي است كه بيماري «ايران هراسي» برخي كشورها، به عنوان سوژه خبري رسانه ها همواره از سوي دشمنان ايران با هدف انزوا و مرعوب نمودن كشورهاي ديگر از ايران، در دستور كار قرار گرفته بود تا از اين رهگذر جمهوري اسلامي را غايب مناسبات جغرافياي جهان اسلام معرفي نمايند و بتوانند با اين سرمايه در بدنه ساختار سياسي- فرهنگي لبنان نفوذ كنند. با وجود اين، سفرهاي اخير را مي توان نوعي تحليل عيني و عملي به پروپاگانداي مخالفان تهران اعلان نمود.
افزون بر تلاشهاي فرامنطقه اي برخي قدرتهاي زياده خواه و نظام سلطه، بعضي كشورها در جغرافياي منطقه نيز در همسويي با ديگران، كاهش و تيرگي روابط تهران، بيروت و دمشق را خواستارند تا از اين منظر ضمن خوش خدمتي به مقامهاي كاخ سفيد، هزينه اقدامهاي رواني و تبليغي نظام هژمونيك را به حداقل برسانند.
موضوع ديگري كه مي تواند قرابت سياسي و استراتژيك بين محور تهران- بيروت برقرار نمايد، تهديد رژيم غاصب صهيونيستي است كه تاكنون بارها بر خلاف تعهداتش حريم لبنان را عرصه تاخت و تاز خويش قرار داده است. اكنون در بيروت اين باور وجود دارد كه حمله رژيم صهيونيستي در جنگ 33 روزه به جنبش مقاوت نبود، بلكه تماميت لبنان را هدف قرار داده بود. تقويت اين ايده مي تواند چهره خون آشام رژيم اشغالگر قدس را بر همگان آشكار نمايد.
رئيس جمهور لبنان بر گزينه «مقاومت» در رويارويي با رژيم صهيونيستي تأكيد دارد و از مقاومت در مبارزه با اشغالگران براي آزاد سازي جنوب لبنان در سال 2000 حمايت كرد.
كشف فعاليت شبكه هاي تروريستي و جاسوسي رژيم صهيونيستي نيز از ديگر مواردي بود كه سليمان به خوبي از عهده آن برآمد و آخرين آن كشف يك شبكه جاسوسي اسرائيل در تاريخ 10 ژوئن 2006 در يك عمليات غافلگيركننده بود.
نقش بي بديل جمهوري اسلامي در حمايت از مردم مظلوم و ستمديده لبنان براي رويارويي با تجاوزهاي رژيم صهيونيستي و نيز پشتيباني در دستيابي گروه هاي سياسي اين كشور در توافق دوحه، قابل كتمان نيست.
تلاش ايران در بازسازي ويرانيهاي ناشي از جنگ 33 روزه، جايگاهي منحصر به فرد براي تهران در ميان كشورهاي خاورميانه ايجاد نموده است كه ديدگاه مردم لبنان به وضوح اين موضوع را تأييد مي كند.
سليمان در حالي به تهران سفر، مي كند كه پيش از اين سفر، راهي سوريه شد تا به تنش در روابط دو كشور پايان دهد و با برطرف كردن غبار روابط بعد از ترور رفيق حريري، بار ديگر روابط دو كشور را به روزهاي اوج نزديك سازد.
روابط بين سوريه و لبنان از زمان ترور رفيق حريري نخست وزير پيشين لبنان در فوريه سال 2005 در بيروت به تيرگي گراييد و دمشق در پي فشارهاي آمريكا و غرب، نيروهاي خود را در آوريل همان سال از اين كشور خارج كرد.
از سوي ديگر، اين سفر مي تواند به تبليغات گسترده و جهت دار كشورهاي غربي و برخي بنگاه هاي خبرساز مبني بر حمايت جمهوري اسلامي از يك جريان خاص خاتمه داده و ايران را آماده بسط روابط با ملت لبنان و گروه هاي سياسي اين كشور نمايد كه سفر ميشل سليمان مؤيد اين ادعاست.
بدين ترتيب، مي توان اذعان نمود، سفر رئيس جمهور لبنان به ايران مي تواند از زواياي گوناگون مورد تجزيه و تحليل قرار گيرد و دو كشور با برخورداري از ظرفيتها و توانمنديهاي فراوان فرهنگي و سياسي، زمينه توسعه روابط را فراهم نمايند كه قطعاً اين مهم، خرسندي رژيم صهيونيستي و حاميانش را در پي نخواهد داشت.
دولتهاي منطقه بايد بدانند ملتها نمي توانند اهمال و اغماض زمامدارانشان را در آماده سازي زيرساختهاي جاده سازش با رژيم غاصب ناديده بگيرند، لذا انتظار مي رود كشورهاي خاورميانه با عنايت به دشمن شناسي و بيگانه ستيزي، بستر مانور ديپلماتيك و سياسي رژيم صهيونيستي را فراهم نكنند.
كشورهاي اسلامي بايد با عنايت به وجود ظرفيتهاي چشمگير فرهنگي، سياسي، اقتصادي و... از تحقق همگرايي جهان اسلام به عنوان يك بلوك مؤثر در پروسه هاي سياسي غفلت نورزند كه كوتاهي در اين زمينه جسارت بيگانگان را در راستاي تفرقه افكني ميان كشورهاي منطقه، تقويت مي نمايد.