|
* رسول بهروش
1 - آقاي زمان، دست نگه دار. از اين همه چرخش خسته نشده اي؟ صبحها را شام و شبها را روز مي کني، روزها را پياپي تغيير مي
دهي و سالها و قرنها را به سليقه خودت روي تقويم بشر مي چيني.
عقربه هاي ساعتت، به اندازه عمر آدم در گردش بوده اند و بر انسان حکم رانده اند، اما کمي مدارا کن، لختي از حرکت بايست، دمي به جان خسته ات که قرنهاست رنگ توقف را نديده، استراحت بده؛ اينجا کاتالونياست!
2 - نفرين به عقربه هاي ساعت که حتي هنگام بازي هاي بارسا هم مأموريت ابدي شان را فراموش نمي کنند و بي وقفه روي آن صفحه سفيد مأيوس کننده مي چرخند تا «مينياتور رشک برانگيز» آبي و اناري ها هم فقط 90 دقيقه طول بکشد!
آقاي ساعت! مگر نمي بيني توپ به لئوي کبير رسيده است؟ آيا جاي آن نيست که به احترام ذات هنر، چندي از کار بيفتي و بگذاري ميليونها آدم از لذت ناب تماشاي دريبلهايش سرشار شوند، بدون آنکه دغدغه تمام شدن وقت را داشته باشند؟ دست کم مدتي به حرمت آندرس اينيستا توقف کن؛ اجازه بده ماتادور خوش نقش، با دواندن توپ روي زمين نيوکمپ ترانه اش را بسرايد. باور داشته باش در سراسر کره خاکي آدمهاي زيادي از عمق جان به اشعار او دل سپرده اند! با آنري چه خواهي کرد؟ چگونه وقتي مرد فرانسوي از مسابقه فوتبال، صحنه تئاتر مي سازد تا صدها ميليون بيننده شاهد جادو شدن توپ باشند، تو مي تواني هنوز به آن وظيفه شرم آورت توجه کني و انسان را هر لحظه بيشتر به پايان تاريخ نزديک کني؟ از کار بيفت عقربه لعنتي؛ سامي، ژاوي، کارلوس و رافا مارکز هم مي خواهند سمفوني دوستانشان را تکميل کنند!
3 - بارسا را فقط تو مي تواني مهار کني آقاي ساعت! بي آنکه دلت بخواهد، به تنها دشمن بزرگمردان کاتالونيا تبديل شده اي. همه رقبا - نااميد از ساقهاي خودشان- چشم به ساقهاي طلايي عقربه هاي ساعت بسته اند تا چه بسا به مدد اتمام وقت بتوانند از مسلخ جدال با بارسا جان به در ببرند. موسيقي آبي و اناري را هيچ کس نمي تواند متوقف کند. ارکستر با شکوه شاهزاده هاي لاماسيا، آنقدر با عظمت است که مربيان حريف هم ترجيح مي دهند به جاي پيدا کردن راهي براي فرار از شکست سنگين، محو تماشاي درخشش «فرزندان آزادي» شوند و از ته دل، لذت ببرند! تو اما آقاي زمان، بي توجه به اين همه ظرافت، لحظه اي دست از حرکت دادن چرخ دنده هاي آهني و زنگار گرفته تاريخ بر نمي داري! شگفتا!
4 - کاتالونيا ساعت نمي خواهد. برو در کالچوي ايتاليا، لاشامپيونه فرانسه يا ليگ برتر انگلستان آنقدر عقربه هايت را بدوان که سرگيجه بگيري و از روي ديوار سقوط کني. ما را به حال خود رها کن آقاي زمان. بگذار پاي تماشاي اين اثر شکوهمند، آنقدر غرق زيبايي شويم که به روياهاي دور و دراز راه ببريم.مي دانيم که به «افسانه بارسا» حسادت مي کني؛ اما مشکلي نيست، تا تو به خودت بجنبي، دروازه رقبا گلباران شده است. مردان کاتالونيا، فوتبال را نقاشي مي کنند! |
