|
* مهدي نصيري
حافظه تلويزيوني ما ايراني ها مجموعه ها و قهرمانان ژاپني و کره اي زيادي را از سالها پيش به خاطر دارد. از جان و هوتاروي بيچاره
گرفته، تا اوشين سختکوش و هانيکوي ماجراجو و زندگي پر از شگفتي او گرفته تا گروه مبارزان لين چان و همين اواخر يانگوم مهربان که با همه رقابتها و بدجنسي ها مي جنگيد و مهرباني را با انسان دوستي تبليغ مي کرد. همه اين سريالها و شخصيتها آن قدر دوست داشتني و محبوب بودند که هفته ها و شبها و ساعتهاي زيادي از وقت ما را پاي تلويزيون صرف مي کردند و حالا هم که به گذشته نگاه مي کنيم، مي بينيم دوستشان داريم.
اما در ميان همه اين سريالها آنچه بيشتر تعجب برانگيز است، اينکه سريال جومونگ با نوع ساخت و تکنيک هاي غير حرفه اي و ساده اش و بدون داشتن قهرمانان آن چنان محبوب، توانسته مثل همه سريالهاي کره اي و ژاپني ديگر جاي خود را در ميان برنامه هاي روتين و برنامه ريزي شده مخاطبان تلويزيوني باز کند و بويژه در روزهاي تعطيلات نوروزي با پخش روزانه اش، عده بسيار زيادي از بينندگان تلويزيون را با اشتياق به تماشا وا مي داشت.
البته کمي دقيق تر که به موضوع و داستان جومونگ نگاه مي کنم، متوجه مي شوم اين سريال هم همان مؤلفه هاي اصلي و اساسي ساختار ژاپني- کره اي را داراست. اين ساختار که ريشه هايش را از افسانه ها و اسطوره هاي شرقي آسيا گرفته است، بر مبناي مبارزه اي هميشگي طراحي شده است، مبارزه اي که هميشه خير و شر را در مقابل هم قرار مي دهد؛ يک شخصيت خوب با انگيزه ها و رفتارهاي انسان دوستانه در اين افسانه ها در مقابل گروهي از آدمهاي دسيسه باز و توطئه گر قرار مي گيرد و با اينکه او و ياريگرانش در موضع قدرت نيستند، هميشه به مدد نيت پاک و انسان دوستانه شان پيروز مي شوند.اين اتفاق در هر قسمت از سريال يانگوم براي قهرمان محبوب زن اين سريال مي افتاد و حالا هم جومونگ را هميشه بر دشمنانش پيروز مي کند.
جومونگ در پس زمينه ساختار داستاني اش يک الگوي رفتاري اخلاق گرايانه را دارد و همين ويژگي هم هست که سريال را براي تماشاگران ما محبوب ساخته است. يک سيستم حکومتي با توطئه ها و دسيسه ها و فسادهاي معمول در مقابل مظلوميتي کم رنگ از جامعه و مردم قرار گرفته و يک قهرمان و زن رويايي اش به عنوان ناجي اين مردم، با توطئه و فساد مبارزه مي کند. آنچه اين مبارزه را براي مخاطبان ما جذاب تر مي سازد، آن است که مبارزه قهرمان، مبارزه سالم و انسان دوستانه است و به مدد رفتار پسنديده و هوش و ذکاوت او صورت مي پذيرد. نکته ديگر اينکه ضعف ساختاري حضور قهرمان در برابر قدرت مخوف دشمنانش، اين مبارزه و لذت پيروزي را براي بينندگان سريال شيرين تر و جذاب تر مي سازد.
مبارزه، در جومونگ تنها يک بخش مهم از قضيه است، معماي زندگي قهرمان که تماشاگر آن را مي داند و شخصيتها از آن بي خبرند، بخش ديگري از معماي داستان است و لذت تعقيب کردن ماجراها را براي بينندگان دو چندان مي کند. اجازه بدهيد، اين دو حوزه را با جداسازي شخصيتها از هم ادامه بدهيم؛ گروه مردان، سرداران و قهرمانان، مبارزه ميان ظالم و مظلوم و قدرت توطئه گران در مقابل جومونگ را مي سازند و گروه دوم که جذابيتي کمتر از اولي ندارد، گروه زنان سريال است که همواره حضوري مؤثر، قوي، همراه اما در پشت سرمردان دارند. زنان، بخش معماگونه داستان را مي سازند و توطئه و دسيسه و معما و تحليل مي کنند و در آن دخالت دارند.
معماي خانواده جومونگ در اين بخش طراحي مي شود. اصلاً پس از اخراج جومونگ از قصر، دو زن هستند که اين جوان تنبل و شرور را بازسازي مي کنند و به يک قهرمان مبدل مي سازند و از همه مهمتر اينکه در ميان اين زنها دختري وجود دارد که اولاً مثل همه مردان سريال يک جنگجو و قهرمان است و دوماً عشق او به قهرمان، بخش ديگري از روايت را تشکيل مي دهد.
به هر حال، مثلث مبارزه بر سرسلطنت، نبرد خير و شر، دسيسه و توطئه و خنثي سازي آن مجموعه اي از ابزارها، مؤلفه هاي ساختار و داستان هستند که اين روزها جومونگ را به يک سريال محبوب و پر مخاطب تبديل کرده است و بويژه در پخش هر روز نوروزي، تقريباً اکثر بينندگان تلويزيون به تماشاگران اين سريال اضافه شده اند.
در پايان اجازه بدهيد تأکيد کنم که عادت هم عامل مهمي در پر بيننده کردن سريال جومونگ است. تماشاگران و بينندگان تلويزيون وقتي عادت کنند هر روز برنامه اي را سر ساعت و از يک شبکه دنبال کنند، مشکل مي توانند اين عادت را ترک کنند، بويژه آنکه پاي يک داستان دنباله دار جذاب در ميان باشد. |
