شنوايي شايد مهمترين حس باشد. به نحوي که بدون بهره مندي از آن توانايي انسان در ايجاد ارتباط با پيرامون خود به طور

محسوسي کاهش مي يابد. اين توانايي بالا در ايجاد و ارتباط، انسان را در مقايسه با ساير موجودات از جايگاه ويژه اي برخوردار مي کند. متأسفانه تعدادي از بيماريها با ايجاد اختلال در سيستم شنوايي باعث محدوديت در اين توانمندي مي شوند. بنابراين بررسي اختلالات شنوايي دقت بيشتري را طلب مي کند.شنوايي سنجي با صداي خالص، متداول ترين روش شنوايي سنجي در کلينيک محسوب مي شود، با اين حال اين روش تنها قادر به تشخيص کم شنوايي متقارن و دو طرفه حسي- عصبي بوده، در حالي که علت اختلال قابل تشخيص نمي باشد. شنوايي سنجي گفتاري در صورت دسترسي از دو حيث کمک کننده است: اول، اينکه اختلال شنوايي سنجي گفتار نسبت به صداي خالص از ارزش تشخيصي بيشتري برخوردار است و اين روش مي تواند اختلال در ناحيه حلزون و اختلال عصبي يا اختلال مرکزي را مشخص کند.





*شنوايي سنجي با صداي خالص
با استفاده از دستگاه شنوايي سنج با صداي خالص، اصواتي با فرکانسهاي مختلف به فرد مي دهند و آستانه شنوايي هاي تعيين شده براي انتقال هوايي و انتقال استخواني به طور جداگانه اندازه گيري شده و به ترتيب توسط خطوط ممتد و نقطه چين بهم متصل مي شوند.
*اديوگرام
اديوگرام داراي دو ستون است. ستون عمودي شدت صوت را نشان مي دهد (برحسب دسي بل). در اين ستون عدد صفر بيانگر حداقل شدت صوتي است که بيش از نيمي از افراد مي توانند طبيعي بشنوند. اگر فردي قادر به شنيدن يک فرکانس مفروض در 10 دسي بل باشد، يعني وي مي تواند اين فرکانس را بهتر از يک فرد ميانگين بشنود. شنوايي طبيعي وقتي است که آستانه شنوايي گوش از 25 دسي بل بالاي صفر بيشتر نباشد. ستونهاي افقي، فرکانسهاي به کار رفته را نشان مي دهند. معمولاً 7 فرکانس از 250 تا 8000 هرتز که بيشتر سر و کار داريم، مورد بررسي قرار مي گيرند.
*محاسبه ميزان کاهش شنوايي
براي محاسبه ميزان کاهش شنوايي، ميانگين شنوايي ها را براي فرکانسهاي 500 ، 1000 و 2000 بر حسب هرتز حساب مي کنند. در حد آستانه شنوايي انتقال هوايي و استخواني را اندازه گرفته و انتقال هوايي را به خط ممتد و انتقال استخواني را به نقطه چين و بالاتر از انتقال هوايي ترسيم مي کنند. گوش راست را با رنگ قرمز و گوش چپ را با رنگ آبي، نشان مي دهند. در شنوايي طبيعي دو خط بر هم منطبق هستند و در نمودار هر دو بالاي 20 هرتز هستند. در کاهش شنوايي عصبي دو خط برهم منطبق هستند و هر دو زير 20 هرتز مي باشند. در کاهش شنوايي انتقالي دو خط بيش از 10 هرتز باهم فاصله دارند.
*شنوايي سنجي گفتاري
در روش « Speech auiometny » به جاي صداي خالص از صداهاي گفتاري (واژگان) استفاده مي شود. اين آزمون شامل دو قسمت است:
* آستانه درک گفتار
سطحي است که در آن فرد شنونده بايد بتواند 50 درصد واژه هاي يک فهرست از واژه هاي دو سيلابي مشخص را تکرار کند. PAT و SRT بايد به هم شبيه باشند.
* توانايي تفکيک گفتار
با استفاده از يک فهرست واژه هاي تک سيلابي و با شدت معادل 40 هرتز يا بيشتر انجام مي شود. افراد طبيعي، 100 - 95 درصد اين واژه ها را به درستي تکرار مي کنند. بيماران مبتلا به کاهش شنوايي عصبي يا مرکب ممکن است قادر به تکرار ميزان بسيار کمتري از واژه ها باشند.
* تمپانومتري
در شنوايي «امپدانس» يا «تمپانومتري» ميزان قابليت پذيرش (کمپليانس) يا برعکس آن، مقاومت (امپدانس) سيستم شنوايي سنجيده مي شود. هر چقدر قدرت پذيرش بيشتر باشد، انرژي صوتي بيشتري جذب خواهد شد و هر چقدر مقاومت بيشتر باشد، سيستم غير قابل انعطافتر بوده و انرژي بيشتري به مجراي گوش برمي گردد. تمپانومتري روش ساده اي است که بويژه در کودکان کم سن و سال مفيد واقع مي شود، ولي هيچ وقت جايگزين SA و PTA نمي شود.
در تمپانومتري از يک گوش ويژه با سه سوراخ مجزا استفاده مي شود که مي توان با ايجاد صوت و دميدن هوا از طريق آن، شرايط انتقال را در حالات مختلف سنجيد. با رسم کردن قابليت پذيرش گوش در يک محور و فشار هوا در محور ديگر، يک تمپانوگرام به دست مي آيد، که ميزان مقاومت و پذيرش انرژي صوتي توسط گوش را نشان مي دهد. قابليت پذيرش صوتي هنگام مساوي بودن فشارها، در دو طرف پرده صماخ بيشترين مقدار را دارد.
*آزمون بلع
اين آزمون رايج ترين آزمايش براي بررسي وضعيت شيپور استاش است. در اين آزمايش در صورت طبيعي بودن عملکرد شيپور استاش- به علت متعادل بودن فشار در دو طرف پرده صماخ- تمپاگرام حداکثر قابليت پذيرش را نشان مي دهد. در صورت انسداد شيپور استاش، تمپانوگرام فشار منفي را نشان خواهد داد.
* شنوايي سنجي در کودکان و شيرخواران
ارزيابي شنوايي در کودکان به علت اهميت آن در يادگيري، بسيار مهم است. دقيقترين و قابل اعتمادترين روش براي آزمايش شنوايي در اين گروه سني، بررسي آستانه شنوايي با ارزيابي پاسخ به تحريک ساقه مغز است.
ارزيابي قدرت شنوايي در افراد مختلف بخصوص کودکان از اهميت بسياري برخوردار است. بعضي از بيماريها باعث کاهش شنوايي مي شوند، بايد با تشخيص زود هنگام اختلالات شنوايي از عوارض بعدي آن پيشگيري کرد. امروزه علم پزشکي پيشرفت زيادي کرده و روشها و دستگاه هاي زيادي براي اين منظور و ساير بيماريها ابداع شده است.
* ساختار گوش
صوت دو خصوصيت دارد؛ يکي فرکانس و دومي دسي بل يا شدت آن است. صوت وقتي از يک محيط به محيطي ديگر وارد مي شود، انرژي آن بازتابش شده و درصد کمي از آن وارد محيط جديد مي شود. ورود صوت از هوا به مايع آب باعث از دست رفتن انرژي زيادي از آن مي شود، لذا وقتي در حال ماهي گرفتن هستيد، با خيال راحت مي توانيد حرف بزنيد؛ چون ميزان صداي کمي از محيط بيرون به درون آب وارد مي شود.
در گوش انسان گيرنده هاي شنوايي درون مايع قرار داشته، لذا صوتي که از محيط هواي بيرون بدن ما وارد مي شود، ميزان زيادي از انرژي خود را از دست مي دهد. گوش انسان با وجود اوريکل و کانال گوش که تقويت کننده فرکانس 3000 هرتز است و نيز با وجود پرده تمپاني که 18 برابر دريچه گرد است و در نهايت با کمک اهرمهاي اوستخوانچه ها، توانسته است اين ميزان افت شنوايي ناشي از ورود صدا به درون محيط مايع را جبران کند.
گوش انسان قدرت بالايي دارد و مي تواند فرکانس بين 20 هرتز تا 20 هزار هرتز را درک کند اما تنها فرکانس هاي 3000 تا 4000 هرتز براي درک گفتار حائز اهميت هستند. فرکانس 3000 هرتز در درک گفتار نقش مهمي دارد و نتيجه آن در تعيين درصد کم شنوايي مورد استفاده قرار مي گيرد. فرکانس 4000 هرتز در تشخيص کم شنوايي ناشي از سر و صدا حائز اهميت است. گوش در ناحيه فرکانسهاي مياني بين 1000 تا 1500 هرتز، حساسيت بسيار بالايي دارد. در طبيعت، صوت خالص وجود ندارد و آنچه هست صوتهايي با فرکانس و شدت دسي بل متفاوت است.
گوش براي شنوايي به لاله گوش، مجرا، پرده گوش، استخوانچه ها، حلزون شنوايي، عصب شنوايي و درنهايت ساقه مغز و کورتکس سالم نياز دارد. محيط گوش مياني هم بايد فشار طبيعي داشته باشد تا پرده تمپان بتواند حداکثر ارتعاش را داشته باشد.براي شنوايي سنجي لازم است، آستانه شنوايي، محيط فيزيکي، سيستم حلزون شنوايي، سيستم عصبي، سيستم ساقه مغز و کورتکس شنوايي ارزيابي شوند. با انجام اوديومتري با صوت خالص مي توان آستانه ها را به دست آورد، با انجام تمپانومتري مي توان محيط گوش مياني را بررسي کرد، «اتوآکوستيک اميشن» قادر است حلزون شنوايي را کامل بررسي کند و در نهايت سيستم عصبي با کمک اوديومتري ساقه مغز ارزيابي مي شود.
* شنوايي سنجي
در بررسي افت شنوايي اولين قدم شرح حال است. شرح حال دقيق به ما کمک مي کند که تشخيص صحيح و درمان مناسب را براي بيمار طراحي کنيم. مراجعه به پرونده هاي پزشکي بيمار و آزمايشهاي قبلي وي نيز بسيار کمک کننده است. پيش از شروع اولين مرحله آزمايش با پرسشهاي کلي و خاص مي توان اطلاعات زمينه اي به دست آورد و سپس با پرسشهاي تکميلي اطلاعات کامل تري درباره هدف آزمون کسب کرد. در پرسشها هرگز به بيمار جهت ندهيد و فقط با پرسشهايتان باز به او اجازه دهيد کامل در مورد مشکل خود صحبت کند. با استفاده از اين روش در مدت زمان کمتر، اطلاعات فراواني درباره بيمار به دست مي آيد. حتي در حين اتوسکپي مي توانيد اين پرسشها را از بيمار بکنيد. با دقت در شرح حال مي توان راه را براي انتخاب آزموني مناسب هموار کرد.
*پرسشهاي معمول در ارزيابي شنوايي
علت اصلي مراجعه چيست ؟ به پاسخ بيمار دقت کنيد و تمامي آنها را به دقت تحليل کنيد. کدام گوش بهتر است؟ شروع کم شنوايي تدريجي بوده يا ناگهاني؟ در افت شنوايي حسي عصبي ناگهاني افت در کمتر از سه روز در بيش از سه فرکانس و آستانه بيش از 30 دسي بل افت مي کند. آيا گوش درد دارد؟ وجود گوش درد علامت وجود روند التهابي است. آيا وزوز گوش دارد؟ وزوز گوش در مراحل اوليه افت شنوايي و نيز در مشکلات عروقي گوش رخ مي دهد.
مشکل فرد يک طرفه است يا دو طرفه؟ هميشه روندهاي يک طرفه بسيار پراهميت تر هستند. تشخيص و درمان قبلي چگونه بوده است؟ آيا براي بيمار جراحي صورت گرفته است؟ سابقه کم شنوايي در خانواده وجود دارد؟ با آگاهي از اين موضوع و طراحي نحوه وراثت به روند ژنتيکي بيمار پي خواهيد برد. سرگيجه وجود دارد؟ سرگيجه علاوه بر افت شنوايي نشان دهنده روندي است که هم سيستم وستيبولار و هم شنوايي را درگير کرده است، لذا با بيماري مشکل تري روبه رو هستيم.
شرح حال دقيق تر از بيمار: تاريخچه قرارگيري در معرض سر و صدا، استفاده از داروهاي اتوتوکسيک، ضربه به سر، بيماريهاي دوران کودکي ( بخصوص اوريون که شايع ترين علت کاهش شنوايي يک طرفه در کودکان است)، استفاده از داروهاي معمولي و ابتلا به آلرژي، گفتار و نحوه صحبت کردن بيمار نيز اطلاعاتي درباره توانايي برقراري ارتباط و توانايي هاي گفتار و زبان فراهم مي کند.
در مواردي که پرسشها از بيمار علايمي نظير سرگيجه، عدم تعادل، گيجي، سبکي سر، اختلال در راه رفتن را نمايان کند بايد تستهاي وستيبولار انجام شود. دقت کنيد که سرگيجه واقعي داشته باشد. احساس دوران محيط بسيار اهميت دارد. مدت زمان ابتلا به بيماري نيز براي تشخيص نوع مشکل سرگيجه اي بيمار حائز اهميت است. اگر سرگيجه چند ثانيه طول بکشد و وضعيتي باشد، نشان دهنده سرگيجه حمله اي خوش خيم وضعيتي است.
سرگيجه اي که چندين دقيقه طول بکشد و همراه آن سردرد ضربان دار و علاقه به سکوت و نور کم وجود داشته باشد نشان دهنده ميگرن است. سرگيجه اي که چندين ساعت طول بکشد و همزمان احساس پري گوش و نيز وزوز گوش و افت شنوايي فرکانس پايين وجود داشته باشد، نشان دهنده سندرم منير و سرگيجه اي که چندين روز دوام يابد و شرح حال عفونت راه هوايي فوقاني مثبت باشد، نشان دهنده لابيرنت يا التهاب عصب دهليزي است.
پرسشهاي مهم در شرح حال :
افت شنوايي را چه زماني متوجه شده است ؟
علايم افت شنوايي دايمي هستند يا متناوب؟
اگر علايم متناوب است، چه موقع ايجاد مي شود و چقدر طول مي کشد؟
شدت بروز علايم چقدر است؟
شدت علايم بهتر مي شود يا بدتر ؟
علايم دو طرفه است يا يک طرفه؟ اگر دو طرفه و متناوب است، به طور همزمان در هر دو گوش بروز مي کند با به طور مجزا؟ اگر مشکل دو طرفه است، در هر دو گوش همزمان شروع شده است ؟
اگر بيمار بيشتر از يک مشکل دارد، اين مشکلات مجزا هستند يا به صورت همزمان بروز کرده اند و آيا به صورت يک سندرم ظاهر شده اند؟
علايم همراه بيماران مبتلا به افت شنوايي عبارتند از : وزوز، کم شنوايي، گوش درد، ترشح گوش و سرگيجه. بيشتر افراد در محيطهاي ساکت وزوز را مي شنوند و معمولاً اين وزوز قابل تحمل است، اما هنگامي که به مدت طولاني باقي مي ماند، سبب نگراني و ناراحتي فرد شده و شبها مانع خوابيدن وي مي گردد.
برخي نيز به دليل شدت وزوز ناتوان شده و نمي توانند فعاليتهاي روزانه خود را انجام دهند. وزوز ضرباني به خاطر بيماريهاي تومورال بخصوص عروقي است و مثال آن تومور گلوموس تمپانيکوم است. اگر ساير افراد خانواده بخصوص در سنين پايين، دچار کم شنوايي هستند، بايد گزارش شود. زماني که فرد براي اولين بار کم شنوايي را احساس کرده، بايد سرعت پيشرفت کم شنوايي نيز بيان شود. تعيين اين زمان، بويژه در کودکان بسيار مشکل است.
در بررسي کودکان بايد با افراد خانواده و معلمان آنان، مشورت کرد. تنها در 50 درصد از بزرگسالان، گوش درد به دليل اختلالات و بيماريهاي گوش است و در ساير موارد ممکن است منشأ ديگري داشته باشد. دردهاي راجع به منشأ غير گوشي هم در بزرگسالان و هم در کودکان ديده مي شود. گوش درد معمولاً به دليل اختلالات حنجره، حلق و لوزه ها و بخصوص دندان ايجاد مي شود. عفونت لوزه ها و التهاب گلو دو علت معمول درد در کودکان است.
مشکلات عضلات ماستوئيد و مفصل فک نيز از علل درد گوش هستند. ترشح آبکي و زرد و سبز گوش به دليل عفونت است. تاريخچه بيمار در اين موارد بسيار حائز اهميت است. کلستاتوم و ماستوييديت مزمن نيز سبب ترشح مي شوند، اما ترشح همراه با درد معمولاً به دليل عفونت حاد ايجاد مي شود. پارگي پرده گوش به دنبال اوتيت حاد مياني با گوش درد شديد همراه است. اوتيت حاد خارجي، با ترشح گوش و گوش درد حاد مشخص مي شود.
* سرگيجه
بروز سرگيجه علل مختلفي دارد که بسياري از آنها به استخوان گيجگاهي و سيستم گوش مربوط نيست. موارد زير بايد از بيمار پرسيده شود:
منظور دقيق بيمار از سرگيجه چيست؟ آيا واقعاً احساس چرخش دارد؟
اولين بار چه موقع ظاهر شد ؟ چه مواقعي بروز مي کند و هربار چقدر طول مي کشد؟
سرگيجه وضعيتي است يا نه؟
همراه با سرگيجه، تهوع، استفراغ و عرق کردن نيز ديده مي شود؟
آيا بيمار پيش، در حين يا پس از سرگيجه دچار افت شنوايي و وزوز گوش و احساس پري گوش مي شود؟
آيا انجام برخي فعاليتها سبب شروع سرگيجه مي شوند؟
آيا سرگيجه همراه با بروز اختلالات در بلع، صحبت کردن يا تغيير در بينايي است؟
آيا در هنگام سرگيجه، فرد کاملاً هوشياري خود را از دست مي دهد؟
سرگيجه هايي که منشأ وستيبولار دارند، همراه با حالت چرخش هستند. سبکي سر، گيجي يا سياهي رفتن چشم معمولاً منشأ لابيرنتي ندارد و به اختلالات هموستاز متابوليک و عمومي ربط دارد. بايد از سابقه ميگرن در خانواده و بروز سردرد، قبل در حين و بعد از سرگيجه نيز مطمئن شد.
ميگرن، علت معمول بيشتر سرگيجه ها در دوران کودکي است. ساير مشکلات بيمار از جمله اختلالات عروقي، تاريخچه ديابت يا کاهش فشار خون نيز در اين زمينه حائز اهميت بوده و تاريخچه پزشکي وي بايد به طور کامل ذکر شود. افراد سالخورده معمولاً از مشکلات تعادلي شکايت دارند.

معاينه باليني گوش
ارزيابي گوش با بررسي لاله آغاز مي شود. اندازه و شکل لاله و وضعيت آن بايد با دقت ثبت شود. برخي از کودکان به دليل انسداد مادرزادي مجرا، لاله ندارند، برخي لاله کوچک يا بدشکل دارند. در برخي از کودکان لاله گوش، بالاتر يا پايين تر از وضعيت طبيعي قرار دارد. وجود « Low set ear » علامت وجود سندرمهاي مشکل ساز است.
اندازه کانال گوش خارجي نيز بايد بررسي شود. در برخي موارد، کانال گوش دچار «کلاپس» مي شود، در حالي که مدخل آن باز است. اين مورد بخصوص درکودکان کم سن و سال و نيز در پيران ديده مي شود. در اين مورد بايد دقت شود تا در هنگام ارزيابي از گوشي هاي داخلي استفاده شود. براي بررسي کانال گوش، لاله بايد بالا و عقب کشيده شود. اين عمل سبب مي شود که بخش خارجي قسمت غضروفي کانال باز شود و بتوان کانال استخواني را بررسي کرد.
در کودکان کم سن و سال بايد لاله گوش به عقب و پايين کشيده شود. پس از آن براي بررسي کانال شنوايي خارجي و پرده تمپان اتوسکوپي انجام مي شود. تعيين اندازه کانال کمک مي کند تا اسپکولوم با اندازه مناسب انتخاب شود. بايد بزرگترين اسپکولوم را که به راحتي وارد کانال گوش بيمار مي شود، انتخاب کرد. اسپکولوم طوري طراحي شده که از قسمت غضروفي کانال، جلوتر نمي رود، ولي اگر به داخل کانال وارد شود، فشار مختصري ايجاد مي کند که بسيار دردناک خواهد بود. براي بررسي کانال گوش، سر بيمار بايد به سمت شانه مقابل متمايل باشد.
اگر جرم، مجرا را مسدود کرده باشد و پرده تمپان قابل مشاهده نباشد، لازم است که آن را از گوش خارج کرد. جرمي که سخت و فشرده بوده يا در قسمت عمقي کانال باشد، به سختي از کانال خارج مي شود. بيشتر بيماران براي خارج کردن جرم گوش به متخصص گوش ارجاع داده مي شوند. براي خارج کردن جرم درکودکان بسيار کوچک، معمولاً از بيهوشي عمومي استفاده مي شود. براي مشاهده کل پرده از بررسي هاي اتوسکوپي و ميکروسکوپي استفاده مي گردد. بخش شل پرده بين دو لايه قدامي و خلفي استخوان چکشي قرار گرفته است.
پارگي يا توکشيدگي عميق بخش شل پرده ممکن است نشان دهنده وجود اختلال عملکرد شيپور استاش است. ترشحات چرکي بسيار بدبو و وجود پوليپ علامت کلستاتوم باشد. زوايد بلند و کوتاه استخوان چکشي، زايده بلند سنداني و عصب کورداتمپاني در پرده طبيعي قابل مشاهده هستند. با اين حال، اگر سر استخوان چشکي يا تنه استخوان سنداني ديده شود، در قسمت فوقاني مجراي شنوايي خارجي و ديواره خارجي فضاي گوش مياني، خوردگي ايجاد شده است. اين موارد اغلب در حضور کلستاتوم ظاهر مي شوند.
پرده «رترکته» که مستقيماً روي محل اتصال سنداني و رکابي قرار مي گيرد، وضعيت خاصي ايجاد مي کند که به آن « Myringo stapedio pexy » گفته مي شود. در بسياري از موارد، علت توکشيدگي طولاني اختلال عملکرد شيپور استاش است. اما ممکن است در اين شرايط شنوايي نزديک به حالت طبيعي باشد. در اين بيماران درمان جراحي بسيار مشکل است و درمان تحت نظرگيري بسيار بهتر است. اتوسکوپ پنوماتيک براي اعمال فشار مثبت و منفي به پرده استفاده مي شود. اين تغييرات فشار سبب ايجاد حرکات قابل مشاهده در پرده تمپان مي شود. با استفاده از اتوسکوپ پنوماتيک، آزمايشگر مي تواند درجه حرکات پرده را ارزيابي کند. براي مثال وجود مايع در گوش مياني سبب عدم حرکت پرده مي شود.
پارگي پرده تمپان معمولاً بدون وجود لايه مياني فيبروزي، ترميم شده و پرده ثانويه نازکي ايجاد مي شود. در اغلب مواقع بدون استفاده از ميکروسکوپ نمي توان پارگي را از نئوتمپان نازک تشخيص داد. استفاده از اتوسکوپ پنوماتيک هم به تشخيص اين مورد کمک مي کند.حرکت پرده نازک ترميم شده نشان مي دهد که پارگي بهبود يافته است. اگر نور اتوسکوپ کم باشد، نئوتمپان براحتي با پارگي اشتباه مي شود. اديومتري ايميتانس نيز براي تأييد سالم بودن پرده استفاده مي شود. اگر پرده سالم باشد، تمپانوگرام نوع A به دست مي آيد.
ناهنجاريهاي مختلف سبب ايجاد توده پشت پرده تمپان مي شوند. رنگ اين توده نيز بسيار مهم بوده و علت ضايعه را مشخص مي کند. براي مثال توده سفيد رنگ نشان دهنده وجود کلستاتوم، تمپانواسکلروز و يا بندرت استئوماي گوش مياني است. توده آبي تيره، ساختار عروق وريدي مانند وريد ژوگولار را نشان مي دهد.توده قرمز تيره نشان دهنده تومورهاي عروقي مانند تومورگلوموس تمپانيک يا گرانوليشن است. وجود ضربان درتوده نشان مي دهد که منشأ آن وريدي ياشريان است. اين امر با اعمال فشار مثبت به پرده و با استفاده از اتوسکوپ پنوماتيک ثابت مي شود. فشار مثبت، جريان خون داخل توده را کاهش داده و سبب سفيد شدن قسمتي از پرده که روي توده گوش مياني است، مي گردد. اين سفيد شدن نشان مي دهد، علامت برآون مثبت بوده و توده يک نئوپلاسم عروقي است. در موارد اتواسکلروز معمولاً يک لکه قرمز رنگ در ناحيه دريچه بيضي قابل مشاهده است که ممکن است به عنوان توده تلقي شود، اما در حقيقت به دليل فعاليت زياد عروقي در ناحيه استخواني است ( شوارتز ساين ).ارزيابي اتولوژيک بدون بررسي عصب صورتي، کامل نمي شود. بايد از بيمار خواسته شود که اخم کند، لبخند بزند، بيني خود را چروک دهد، سوت بزند، دندانهاي خود را نشان دهد و چشمان خود را ببندد تا عصب هفتم بررسي شود. هر گونه عدم تقارن يا ناتواني درانجام هر يک از اين فعاليتها بايد گزارش شود.

* اولين گام در تهيه غذاي سالم
- براي تميز کردن سطوح آشپزخانه از حوله کاغذي استفاده کنيد و اجرام بيماري زا را با حوله دور بيندازيد و اگر حوله پارچه اي استفاده مي کنيد، آن را اغلب شستشو کرده و با آب داغ بشوييد.

محققان دانشگاه بافالو، نانوذرات پايداري توليد کرده اند که مولکول هاي RNA کوتاه را براي خاموش کردن يا از کار انداختن ژني که در انواع زيادي از اعتيادهاي دارويي نقش اساسي بازي مي کند، به مغز تحويل مي دهد.
روش جديد توسعه يافته اين محققان ممکن است، در درمان بيماري پارکينسون، سرطان و گستره اي از ديگر اختلالهاي رواني و عصبي که نياز به تحويل داروهاي مطمئن به مغز، دارند نيز قابل کاربرد باشد.
استنلي اسچوارتز، يکي از اين محققان مي گويد: يافته هاي اين تحقيق نشان مي دهند، اين نانوذرات ايمن هستند و يک راه خيلي مؤثر براي تحويل داروهاي جديدي که ژنهاي غيرطبيعي را از کار مي اندازند، به بافت هاي متنوع مي باشند.
در اين مطالعه، اين محققان راهي براي از کارانداختن ژن « DARPP - 32 » (يک پروتئين مغز) ابداع کرده اند. اين ژن احتمالاً يک ماشه مرکزي براي زنجيره اي از سيگنال هاست که در اعتيادهاي دارويي اتفاق مي افتد.
« DARPP - 32 » يک پروتئين در مغز است که رفتارهاي اعتيادي را تسهيل مي کند. از کارانداختن اين ژن با انواع معيني از اسيد ريبونوکلئيک( RNA ) به نام RNA مداخله کننده کوتاه( siRNA ) مي تواند از توليد اين پروتئين جلوگيري کرده و در نتيجه به ترک اعتياد کمک کند. مشکل اصلي تاکنون پيداکردن راهي بوده است که بتوان« siRNA » را به صورت مؤثر و ايمن به محل مورد نظر تحويل داد. اين محققان با ترکيب اين مولکول ها و نانوميله هاي طلا در آزمايشهاي برون زيستي توانسته اند، اين مشکل را حل کنند.
به گزارش ايسکانيوز به نقل از نانو، نانوميله هاي توليد شده اين محققان، علاوه بر زيست سازگار بودنشان، مزاياي ديگري نيز دارند. آنها در مقايسه با شکل کروي مولکولهاي « siRNA » بيشتري روي سطح خود بارگذاري مي کنند، در نتيجه پايداريشان افزايش يافته و نفوذشان به داخل سلولها بهتر مي شود. در مرحله بعد، اين محققان در آزمايشهاي درون زيستي اين نانوميله هاي طلا- مولکولهاي « siRNA » را مورد بررسي قرار خواهند داد.

مسکن ها از ابتلا به بيماري آلزايمر جلوگيري نمي کنند




يک مطالعه جديد نشان داد، مسکن ها از جمله ايبوپروفن نمي توانند از ابتلا به بيماري آلزايمر جلوگيري کنند، اما به نظر مي رسد، مانع گسترش آن شوند.
به گزارش بي بي سي، آسپيرين، ايبوپروفن و استامينوفن ممکن است فشار خون را بالا ببرند و همچنين خطر بيماري قلبي را در مردان افزايش دهند.
ميليون ها نفر هر روز براي درمان سردرد، التهاب مفاصل (آرتريت)، دردهاي عضلاني و ساير دردهاي بدني، از اين قرصهاي مسکن استفاده مي کنند.
داروهاي مسکني که در روز تعداد بسياري از آنها توسط مردم سراسر دنيا مصرف مي شود، از عوامل بالا رفتن فشار خون در افراد و همچنين بروز بيماريهاي قلبي در مردان هستند. همچنين طبق يک پژوهش ديگر از سوي محققان آمريکايي مشخص شد، مرداني که امروزه تعداد بيشتري مسکن نسبت به گذشته مصرف مي کنند، خطر بيشتري در مورد مشکلات قلبي از جمله حملات قلبي براي آنان پديد آمده است.

فيبر وارد بدنتان کنيد تا دچار سرطان نشويد