شپش حشره اي است که زندگي انگلي دارد و از خون انسان تغذيه مي نمايد. بزاق شپش حاوي مواد ضدانعقادي است که از لخته




شدن خون جلوگيري کرده و موجب خارش شديدي مي شود. در واقع شپش نمي پرد و نمي جهد، بلکه حرکت لغزشي دارد. شپش ماده تا 30 روز زندگي مي کند و رنگ آن بين خاکستري تا قرمز متغير است. تخمهاي شپش ماده کوچک بوده و به ساقه مو چسبندگي پيدا مي کند.
دخترها بيشتر از پسرها به شپش سر مبتلا مي شوند که علت آن تماس سر به سر بيشتر در اين جنس مي باشد. اين نکته مهم است که هر کسي مي تواند بدون ارتباط با شرايط اجتماعي- اقتصادي خاص يا وضعيت خاص بهداشت فردي اش به شپش مبتلا شود .
شپش در آب زنده نمي ماند، زيرا از طريق سوراخهاي کوچکي که در اطراف بدنش بنام «اسپيراکل» دارد تنفس مي کند. به همين دليل در مناطقي مثل استخر قادر به فعاليت نيست و از طريق شنا و استخر منتقل نمي شود.
اگر کودک شما مبتلا به شپش شد، بدانيد که بدترين اتفاق عالم براي او رخ نداده است و مهمترين نکته آن است که در اين خصوص والدين نترسند. البته شپش اگر براي مدتي بدون درمان بماند، مي تواند مشکلاتي براي سلامتي فرد و ديگران ايجاد کند.
بزرگترين مشکل، ايجاد حس مشمئز کننده اي است که در دوستان و اطرافيان فرد مبتلا به وجود آمده و به مختل شدن روابط بين فردي مي انجامد.
ابتلا به شپش يکي از بيماريهاي شايع در همه سنين بويژه در سنين مدرسه مي باشد.
شپش علاوه بر ناراحتي هايي که بر اثر گزش ايجاد مي کند، ناقل بيماري تيفوس و تب راجعه نيز مي باشد.
بنابراين آگاهي از علايم و نشانه هاي اين بيماري در مدارس، گامي مثبت براي کنترل بيماري محسوب مي شود.
* مشخصات کلي شپش
حشره اي کوچک، بدون بال و خونخوار است که انگل خارجي بدن انسان بوده و مي تواند تن، سر و عانه را آلوده کند.
تخم شپش، «رشک» نام دارد و بيضي شکل و سفيد رنگ و به اندازه ته سنجاق مي باشد و به مو و درز لباسها مي چسبد.
* انواع شپش
1 - شپش سر
2 - شپش بدن
3 - شپش عانه
* محل زندگي
شپش سر در لابه لاي موهاي سر زندگي مي کند و اين مناطق(عقب سر و نيز قسمت پشت گوش) را مورد گزش قرار مي دهد.
شپش بدن، در مسير درزهاي داخلي و چين هاي لباسها زندگي مي کند.
شپش عانه در محل عانه است و احتمالاً در ساير نقاط موارد بدن ممکن است مشاهده شود. در بچه ها شپش عانه در پلکها و مژه ها نيز يافت شده است .
* راه هاي انتقال
1 - از طريق تماس مستقيم افراد سالم با افراد آلوده
2 - از طريق تماس غيرمستقيم به صورت استفاده از وسايل شخصي آلوده « لباسها، پتو، ملحفه، شانه، کلاه، روسري و 5 )
* علايم
1 - علايم ابتلا به شپش سر
الف ) خارش شديد
ب ) التهاب و تورم در ناحيه ريشه مو به دليل خاراندن شديد
ج ) بزرگ و حساس شدن غدد لنفاوي پشت گوش و پشت سر و گردن
2 - علايم ابتلا به شپش بدن
الف ) خارش شديد
ب ) ضخيم شدن پوست
3 - علايم ابتلا به شپش عانه
الف ) خارش غير قابل تحمل در ناحيه عانه
ب ) لکه هاي آبي رنگ
* عوارض ابتلا به شپش
- خارش شديد در سطح بدن به دليل تلقيح ماده بزاقي به پوست فرد مبتلا.
- عفونت ثانويه مثل زرد زخم که بر اثر خاراندن شديد پوست رخ مي دهد.
- عوارضي ديگر مانند: خستگي عمومي، افسردگي و پريشاني رواني و بي خوابي و ضايعات پوستي به صورت بثورات ريز قرمز رنگ
* راه هاي پيشگيري
- آموزش به مردم در مورد شستشوي لباس و ملحفه در آب جوش به مدت 30 دقيقه و يا استفاده از ماشين لباسشويي. خشک کن و اتو کردن درزهاي لباس براي از بين بردن شپش و رشک
- رعايت بهداشت فردي (بخصوص استحمام مرتب)
- شانه کردن روزانه موي سر
- تميز کردن همه روزه برس و شانه
- شستشوي منظم لباسها، روسري، کلاه و...
- استفاده نکردن از شانه، برس و کلاه ديگران
- پرهيز از تماس با اشيا و لباسهاي فرد آلوده
- کنترل روزانه موي سر و بدن (در صورت لزوم) دانش آموزان در مدرسه و ورزشگاه ها
- گزارش موارد آلوده مشاهده شده به نزديکترين مرکز بهداشتي درماني
*راه هاي مبارزه
- درمان مناسب فرد و ساير افراد خانواده به طور همزمان طبق دستورهاي مراکز بهداشتي درماني
- اتو کردن لباسها (بخصوص درزهاي لباس)
- جوشاندن تمامي وسايل شخصي آلوده (حوله، ملحفه، لباسهاي زير و رو و... ) در آب جوش به مدت حداقل نيم ساعت (در مورد شپش تن)
- شستشوي منظم و يا پودرپاشي وسايل خواب و ساير وسايلي که قابل شستشو نبوده يا شستشوي آنها مشکل مي باشد.
- استفاده از داروهاي ضد شپش (از جمله شامپو و لوسيون گامابنزن، شامپو و لوسيون پرمترين در صورت دسترسي و طبق دستور پزشک)
* در چه مواردي موي سر دانش آموز بايد بررسي شود؟
- وقتي يک مورد شپش در کلاس کشف شد، تمام دانش آموزان همان کلاس بايد بررسي شوند.
- برادران و خواهران و اولياي دانش آموزان مبتلا نيز بايد مورد بررسي قرار گيرند.
- موارد جديد بايد فوري درمان شوند.
- وقتي بيش از سه کلاس يک مدرسه درگير باشند، تمام کلاسهاي مدرسه بايد از نظر شپش غربالگري شوند.
- کنترل کردن موي سر بايد زير نور کافي انجام شود.
- دانش آموز مبتلا زماني که دوره درمانش تمام شد يا تمام تخمها از موهايش زدوده شد بايد پذيرفته شود.
- دانش آموز مبتلا بايد به مدت 14 روز مورد بررسي روزانه قرار گيرد.
- اعضاي خانواده بايد تا 10 روز موهايشان از نظر ابتلا به شپش مورد بررسي روزانه قرار گيرد.
در مبارزه با شپش، فرد آلوده و تمامي افراد خانواده و ساير افرادي که با او در تماس نزديک مي باشند بايد نکات بهداشتي را رعايت کنند.

طبق مدارک به دست آمده و مطالعات انجام شده در دهه اخير، مسائل مهمي در مورد ارتباط ميان سلامت عمومي افراد و بهداشت

شايد بهترين راه براي حمله به سرطان، جلوگيري از پيشرفت در رشد آن در اولين نقطه است. بر اساس پژوهشي که اخيراً پژوهشگران دانشگاه ويسکونسين- ماديسون منتشر کرده، ممکن است نانوذرات قادر باشند که پيشگيري شيميايي از سرطان را به واقعيت تبديل نمايند.




پژوهشگران با استفاده از نانوذراتي که از پليمر زيست سازگار ساخته شده است، توانستند يک نوع مولکول از چاي سبز را کپسوله نمايند. اين مولکول موجب آغاز مرگ سلولي شده و از تشکيل رگهاي خوني جلوگيري مي نمايد. اين دو عمل بيوشيميايي مي توانند از سرطان جلوگيري نمايد.
يکي از مسايل مهم در پيشگيري شيميايي - به معناي استفاده از مولکولهاي بيولوژيکي فعال براي عقيم نمودن سرطان پيش از اينکه پايگاه ثابتي در بدن ايجاد نمايد- اين است که هر يک از مواد و عوامل، به ميزان بسيار زيادي ايمن باشند؛ زيرا شخصي که در معرض سرطان است، نيازمند آن است که عامل پيشگيري کننده شيميايي را بر مبناي صحيح و براي طولاني مدت مورد استفاده قرار دهد. به علت اين نياز است که بسياري از پژوهشگران مولکولهايي که از طبيعت براي فعاليت در پيشگيري شيميايي از سرطان به دست مي آيند، را زير نظر قرار داده اند. يکي از اين مولکولها اپيگالوکاتچين- 3 -گالات ( EGCG ) است که در چاي سبز وجود دارد و قابليت پيشگيري شيميايي آن در بسياري از مطالعات آزمايشگاهي و درون بافتي به اثبات رسيده است. اما بدن، اين مولکول را به سرعت تخريب مي کند که موجب محدود شدن اثرات باليني آن مي گردد.
به گزارش ايسکانيوز به نقل از نانو، گروه پژوهشي دانشگاه ويسکونسين اين مشکل را با استفاده از نانوذرات حل نموده اند. زماني که اين پژوهشگران « EGCG » را درون اين نانوذرات پليمري زيست سازگار قرار دادند، فعاليت آن را در ممانعت از تشکيل سرطان بيش از 10 برابر تقويت کردند. ساير مشاهدات نيز نشان مي دهد که اين افزايش فعاليت، ناشي از افزايش قابل توجه نيمه عمر « EGCG » در بدن مي باشد.
هدف گيري و کشتن سلولهاي سرطان سينه توسط نانوذرات دوقلو
داروهايي که در مدت شيمي درماني تجويز مي شوند، مي توانند اثرات جانبي بدي در پي داشته باشند، اين اثرات جانبي بدين علت رخ مي دهد که داروهاي وارد شده به بدن، همان گونه که سلولهاي سرطاني را هدف قرار مي دهد، به سلولهاي سالم نيز آسيب مي رسانند.
اکنون شيميدانهاي دانشگاه براون، نانوذره اي دوقلو را ابداع کرده اند که بطور خاص سلول سرطاني « Her - 2 - positive » که يک سلول بدخيم بوده و حدود 30 درصد از بيماران سرطان سينه را تحت تأثير قرار مي دهد، مورد هدف قرار مي دهد.
اين پژوهشگران با اتصال يک نانوذره طلا به يک نانوذره اکسيد آهن، نانوذره اي دوقلو را ساخته اند. آنها در يک طرف يک پروتئين پادتن مصنوعي به نانوذره اکسيد آهن اتصال دادند و در سوي ديگر نيز به نانوذره طلا، سيس پلاتين را متصل نمودند. ظاهر اين نانوترکيب همانند يک دمبل کشيده شده است.
در اين حالت نانوذره اکسيدآهن همانند GPS عمل نموده و مشابه يک موشک هدايت شونده درون سلول سرطان سينه « Her - 2 » جا مي گيرد. پادتن متصل شده، از آن رو حائز اهميت است که با پادژن- پروتئيني که بر روي سطح سلول بدخيم واقع شده است- پيوند برقرار مي نمايد. از سوي ديگر، زماني که پادتن و پاد ژن به يکديگر متصل مي شوند، خودروي نانوذره اي بر روي سلول سرطاني لنگر مي اندازد. در اين هنگام خودرو، مسافر خود- سيس پلاتين- را درون سلول بدخيم پياده مي کند.
به گزارش ايسکانيوز به نقل از نانو، گروه پژوهشي براون در حرکتي ماهرانه براي پيوند دادن نانوذرات طلا با سيس پلاتين، از پيوند کووالانسي حساس به pH استفاده نمودند تا اطمينان حاصل نمايند که دارو در داخل بدن رها نشده، بلکه تا زمان آزاد شدن در درون سلول بدخيم، اتصال خود را با نانوذره حفظ کرده است.در آزمايشهاي انجام شده در آزمايشگاه، ترکيب طلا- نانوذره آهن به طور موفقيت آميز سلولهاي هاي سرطاني را هدف قرارداده و داروهاي ضد سرطاني را درون سلولهاي بدخيم وارد نمودند و در 80 درصد از موارد، اين سلولها را از بين برد.

مالتيپل اسکلروز( MS ) بيماري است که مغز، طناب نخاعي و عصب بينايي را درگير مي نمايد و مي تواند موجب



اختلالاتي در کنترل و قدرت عضلات، سيستم بينايي، تعادل و حس (اختلالات حسي مثل سوزن سوزن شدن يا بي حسي در انگشتان دست و پا) و عملکرد ذهني مثل فرآيند شناخت و عواطف گردد.
علايم «ام اس» ناشي از التهاب در سيستم اعصاب مرکزي و در نتيجه تخريب ميلين به وجود مي آيند.
ميلين ترکيبي است از جنس پروتئين که پيرامون رشته هاي عصبي را فراگرفته است. فرآيند تخريب ميلين را «دميلينيزاسيون» مي گويند و درنتيجه اين فرآيند، انتقال پيام عصبي در سلول عصبي دچار مشکل و اختلال مي گردد. اسکلروز سيستميک اغلب در گروه سني جوانان و ميانسالان رخ مي دهد. در واقع دو سوم موارد MS بين سنين 20 تا 40 سالگي آغاز مي گردد و بيشترين احتمال ابتلا در سن 30 سالگي است. بروز MS در کودکان و افراد بالاي 60 سال بسيار نادر است.
علت بيماري مالتيپل اسکلروز چيست؟
علت اصلي اين بيماري ناشناخته است. ممکن است در اين ميان عوامل ژنتيک نقش داشته باشند، زيرا احتمال ابتلاي فرزندان افراد مبتلا بيشتر مي شود. منطقه جغرافيايي محل زندگي نيز ممکن است داراي اهميت باشد.
محققان موفق شدند رابطه اي بين منطقه جغرافيايي محل زندگي فرد در کودکي و ابتلا به بيماري MS بيابند. شايد علت اين رابطه، شيوع بيماري هاي ويروسي دخيل در بيماري MS در مناطق جغرافيايي خاص بوده باشد.
ايجاد اختلال در سيستم ايمني که در سنين بالاتر ايجاد مي شود، موجب شعله ور شدن بيماري MS در افرادي مي گردد که از کودکي مستعد ابتلا به بيماري MS بوده اند.
علايم بيماري SM
علايم و نشانه ها بر حسب اينکه کدام قسمت از مغز يا طناب نخاعي درگير شده باشند، متفاوت است.
شايعترين علايم زودرس MS شامل موارد زير است :
- علايم عضلاني: ضعف عضلاني، لرزش پا، سفتي عضلات، احساس سنگيني و اختلالات تعادلي
- علايم بينايي: ديد تيره و مه آلود، درد کره چشم بخصوص به هنگام حرکت چشم، کوري و دو بيني
علايم با شيوع کمتر
- علايم حسي: سوزن سوزن شدن و دردهاي سوزشي، بي حسي اندامها و احساس برق گرفتگي به هنگام خم شدن روبه جلو يا عقب
- اختلالات تعادل: گيجي و سرگيجه دوراني
راههاي تشخيص SM
پزشکان اغلب وقتي بيماري MS را تشخيص مي دهند که بيش از يک منطقه از بدن درگير شده باشد. هنگامي توجه به سمت MS جلب مي گردد که بيمار در مرحله فعاليت بيماري، حداقل دو علامت يا نشانه از علايم و نشانه هاي شايع بيماري MS را بروز داده باشد.
در بيماران مبتلا به MS تصاوير MRI اغلب شامل ضايعاتي در بيش از يک منطقه از سيستم اعصاب مرکزي مي باشد.
سير و پيش آگهي بيماري MS چگونه است؟
رفتار MS در افراد مختلف متفاوت است. در بيماراني که مبتلا به نوع خفيف بيماري مي باشند، ممکن است اختلالي در کارهاي روزمره به وجود نيايد، در حالي که بيماران مبتلا به انواع شديد ممکن است به کلي ناتوان شوند.
بيشتر بيماران بين اين دو طيف قرار مي گيرند و مراحل متنوع بيماري شامل مرحله حمله، مرحله فروکش کردن علايم وعود، به تناوب اتفاق مي افتند. ممکن است بيماري سالها بدون علامت باقي بماند، در حالي که بيمار ديگري طي دوره اي کوتاه مکرراً مبتلا به حملات آزار دهنده MS گردد.
درمان SM
داروهايي که روي سيستم ايمني تأثير مي گذارند موجب کاهش تناوب و شدت حملات MS شده و ممکن است ميزان بروز ناتواني هاي ناشي از MS در طول زمان را کاهش دهند. مصرف اين داروها بايد به محض تشخيص MS آغاز گردد.
گاهي به هنگام عود بيماري از داروهاي کورتوني براي کاهش التهاب استفاده مي شود.
درمانهاي تکميلي مثل رژيمهاي تغذيه اي و مکمل هاي غذايي، ماساژ درماني و روشهاي آسوده سازي گرچه مورد استفاده قرار مي گيرند، ولي به نظر نمي رسد، ميزان عود اين بيماري را کاهش دهند.

پژوهشهاي تازه نشان مي دهد، استفاده از داروهاي رايج براي کاهش حالت اسيدي معده يا به اصطلاح عمومي «ترش کردگي»،



ممکن است بر خطر ابتلا به سرطان معده بيفزايد. دانشمندان بر اين باورند داروهاي ضداسيدي مي تواند براي باکتري هايي که بدن تلاش مي کند آنها را از بين ببرد، محيط مساعدي فراهم مي کند. دو پژوهش تازه حاکي از آن است، اين باکتري ها احتمالاً عامل ورم معده هستند که گاهي به زخم و سرطان معده منجر مي شوند.
به گزارش خبرنگار سايت پزشکان بدون مرز به نقل از بي بي سي ، گروهي از پژوهشگران دانشگاه ميشيگان بتازگي با بررسي بر روي موشهاي آزمايشگاهي دريافتند: مصرف بيش از اندازه داروهاي ضد اسيد با افزايش ميزان رشد باکتريها در معده، احتمال بروز سرطانهاي اين عضو را افزايش مي دهد.
بر اساس نتايج تحقيق اين پژوهشگران، رشد بيش از حد گونه اي باکتري مولد زخم معده موسوم به هليکوباکترپيلوري منجر به بروز سرطان معده مي شود.
پژوهشگران تاکيد دارند، مصرف گاه گاه داروهاي ضداسيد با تجويز پزشک، احتمال ابتلا به سرطان را افزايش نمي دهد و تنها مصرف مداوم اين داروها به مدت چند ماه تا چند سال در ايجاد اين بيماري مؤثر است.
اين تحقيقات نشان مي دهد، باکتري «هليکو باکتري» که در اثني عشر رشد مي کند، عامل عمده انواع سرطان معده است. اما تحقيق ديگري که روي موش انجام شده است، نشان مي دهد، اين باکتري تنها شريک جرم در ابتلا به سرطان نيست و داروهايي که براي کاستن از حالت اسيدي معده استفاده مي شود، ممکن است به رشد اين باکتري کمک کند.
پژوهشگران دانشگاه ايالتي ميشيگان آمريکا مي گويند، قوي ترين ضداسيدها در صورتي که در درازمدت مصرف شود بيشترين خطر را دارند. اين محققان، موش آزمايشگاهي را به مدت دو ماه با ضداسيد «امپرازول» مورد معالجه قرار دادند. به دنبال اين معالجات، موشها به ورم معده مبتلا شدند که ناشي از رشد مجدد باکتري بود. وقتي به موشها آنتي بيوتيک داده شد، مشکل ورم معده برطرف شد.
در پژوهش دوم، دانشمندان با استفاده از تکنيک هاي مهندسي ژنتيک، موشي را پرورش دادند که «گاسترين» توليد نمي کند. گاسترين يک نوع هورمون و عامل ترشح اسيد معده است. اين موش به ورم معده يا همان «گاستريت» مبتلا شد، اما به «هليکوباکتري» آلوده نشد. معلوم شد که انواع باکتري هاي مختلف به وسعت در معده موش رشد کرده و جايي براي رشد «هليکوباکتري» باقي نگذاشته اند.
رهبر گروه محققان توضيح داد، مسأله اين است که ابتدا اين باکتري ها به معده صدمه مي زنند. بدن براي مقابله با اين باکتري واکنش نشان مي دهد، اما همين واکنش که به گاه به سرطان معده مي انجامد.
وي افزود: اگرهليکوباکتري يا رشد بيش از حد ساير باکتريها عامل صدمه به معده باشد فرقي نمي کند، چون واکنش معده در هر حالت يکسان خواهد بود.
باکتري هايي که مي توانند دخالت داشته باشند، شامل «لکتوباسيلوس»، «انتروبکتر»، «استافيلوکوکوس» و «پروبيونيبکتريوم» است.
دکتر مرچنت گفت: استفاده گاه گاهي از قرصهاي کلسيم ضداسيد و حتي مصرف ضداسيدهاي تجويز شده احتمالا خطري دربرندارد.
وي گفت: گمان نمي کنم در کوتاه مدت مسأله اي وجود داشته باشد. خنثي کردن مزمن اسيد معده براي ماه ها و سالهاي مداوم است که مشکل مي آفريند.

گروهي از محققان در شيکاگو روشي را براي بررسي زنده بيني سلولي (بيوپسي) و تشخيص علايم اوليه سرطان پانکراس (که تاکنون مشاهده نشده بودند) توسعه داده اند.
با وجودي که کارايي اين روش هنوز در آزمايشهاي باليني به اثبات نرسيده است، اما شايد روزي بتواند در تشخيص زودهنگام سرطان پانکراس و ساير انواع سرطانها در مراحل اوليه آنها کمک کند.
اين روش به محققان امکان مي دهد نمونه هاي سلولي را که از بدن انسان گرفته اند، بررسي نموده و علايم مربوط به سرطان پانکراس را شناسايي کنند.
معمولاً آسيب شناس هاي بيمارستاني علايم ايجاد شده در سلولهاي بافت پانکراس را که با استفاده از زنده بيني سلولي از بدن خارج شده اند، در زير ميکروسکوپ بررسي کرده، بدين ترتيب به وجود سرطان پانکراس پي مي برند. مشکل اين است که در مراحل اوليه اين بيماري، بسياري از سلولهاي آسيب ديده، طبيعي به نظر مي رسند. تا زماني که سلولهاي سرطاني متحمل تغييرات قابل مشاهده شوند، ممکن است براي درمان مؤثر اين بيماري دير شده باشد.
در حقيقت سرطان پانکراس تنها در 7 درصد بيماران در مراحل اوليه شناسايي مي شود. در اين مراحل سلولهاي سرطاني هنوز در محلهاي اوليه خود قرار دارند. بيماري بيش از نيمي از کساني که دچار سرطان پانکراس مي شوند، زماني تشخيص داده مي شود که اين بيماري در کل بدن پخش شده است.
«وديم بکمن» استاد مهندسي زيست پزشکي دانشگاه «نورث وسترن» که اين روش ميکروسکوپي جديد را توسعه داده است، مي گويد: «در آغاز بيماري سلولها طبيعي به نظر مي رسند». اين روش جديد تغييرات نانومقياس ايجاد شده در معماري دروني سلول را شناسايي مي کند، تغييراتي که ممکن است نشان دهنده وجود سرطان در سلولهايي باشند که در زير ميکروسکوپ طبيعي به نظر مي رسند.
بکمن و همکارانش براي بررسي روش جديد خود با همنت روي و راندال برند، متخصصان بيماريهاي روده و معده همکاري نمودند. اين متخصصان نمونه هايي از زنده بيني سلولي بيماران را براي تشخيص سرطان پانکراس در اختيار بکمن قرار دادند.
به گزارش ايسکانيوز به نقل از نانو، اين روش جديد با شناسايي نوسانات ايجاد شده در ضريب شکست سلول کار مي کند. تغييرات نانومقياس ايجاد شده در معماري دروني سلولها بر اين نوسانات تأثير مي گذارند. اين تغييرات بسيار زودتر از زماني اتفاق مي افتند که آسيب شناسان بتوانند تغييرات ميکروسکوپي را مشاهده کنند. هر چه تغييرات ساختاري درون سلول بيشتر باشد، نوسانات ضريب شکست بيشتر است.
محققان دانشگاه شيکاگو نشان دادند، با اندازه گيري اين نوسانات با استفاده از طيف سنجي ميکروسکوپي موجي جزئي مي توان سرطان سلولها را تشخيص داد.

توده هاي سفت، به رنگ پوست يا تيره تر هستند که در نتيجه يک عفونت ويروسي، بر روي پوست ايجاد مي گردند.
* سن
شايعتر از همه در کودکان و بالغين جوان رخ مي دهد.
* نحوه زندگي
آب و هواي گرم و مرطوب يک عامل خطر است.
* جنس و ژنتيک
عوامل خطر مهمي نيستند. زگيل ها که «وروکا» هم ناميده مي شوند. توده هاي کوچکي هستند که توسط «پاپيلوما» ويروسهاي انساني ايجاد مي گردند. اين ويروسها به سلولهاي پوستي تهاجم پيدا کرده و آنها را به تکثير وادار مي نمايند، بنابراين نواحي ضخيم شده اي از پوست به وجود مي آيند. زگيل ها معمولاً روي دستها و پاها ايجاد مي شوند و عموماً بي ضررند. با وجود اين، بعضي از انواع زگيل ها، ناحيه تناسلي را مبتلا کرده و شدت بيشتري دارند.
زگيل ها بر اثر تماس مستقيم با يک فرد آلوده يا از ذرات ويروسي موجود در پوسته هاي پوستي که اخيراً ريزش کرده، انتقال مي يابند. عفونت معمولاً در آب و هواي گرم پخش مي شود.
بيشتر مردم تا سن 20 سالگي حداقل يک زگيل داشته اند. اما بعضي زگيل ها عود مي کنند.
افراد مبتلا به يک بيماري تضعيف کننده سيستم ايمني مثل ايدز ممکن است دچار تعداد زيادي زگيل شوند.
* انواع زگيلها
سه نوع اصلي زگيل وجود دارد. اين انواع براساس شکل ظاهري و محلهاي متفاوتي از بدن که در آنجا به وجود مي آيند، طبقه بندي شده اند.
* زگيل هاي شايع
اين زگيل ها اغلب روي دستها ايجاد مي شوند. اين زگيل ها به شکل زير هستند:
- سفت با يک سطح برجسته و خشن
- معمولاً گرد
- با تعدادي نقطه هاي سياه کوچک، منقوط شده اند. نقطه هاي سياه، عروق خوني کوچک مي باشند.
زگيل هاي شايع اغلب به صورت گروهي رشد مي کنند.
* زگيل هاي پلانتار
اين زگيل ها در کف پاها ايجاد مي گردند. هر چند زگيل هاي پلانتار، مشابه زگيل هاي شايع هستند، اما به دليل اينکه دائماً تحت فشار ناشي از وزن بدن هستند، به داخل پوست رشد مي کنند.
ويروسي که به زگيل هاي پلانتار منجر مي شود، معمولاً بر اثر پا برهنه راه رفتن در نواحي آلوده مثل رختکن ها و استخرهاي شنا ايجاد مي شوند.
* درمان يک زگيل
شما مي توانيد، زگيل هاي شايع يا پلانتار را با استفاده از ژلها يا لوسيونهاي بدون نسخه اي که حاوي اسيد سالسيليک هستند و باعث حل شدن لايه ضخيم پوست مي شوند، درمان کنيد.
اين درمان را هر روز براي چندين هفته به کار بريد تا اينکه زگيل ها ناپديد گردند.
وسايل مورد استفاده براي درمان را از ساير اشياي موجود در حمام جدا نگه داريد تا مانع انتشار ويروس شويد. از وسايل مشترک حمام استفاده نکنيد.
* زگيلهاي مسطح
زگيل هاي مسطح روي مچ و پشت دستها و صورت ايجاد مي گردند.
زگيل هاي مسطح داراي اندازه متغير بوده و به شکل زير هستند:
- به رنگ پوست
- با سر مسطح و خيلي مختصر برجسته اغلب خارش دار. اين زگيل ها اغلب در امتداد خطوطي که در نتيجه خاراندن، ويروس پخش شده است، به وجود مي آيند.
- کارهايي که بايد انجام شوند:
بيشتر زگيل ها بدون درمان ناپديد مي شوند،اما ممکن است ماه ها يا سالها طول بکشد.
تعداد زيادي از داروهاي بدون نسخه براي درمان زگيل ها، در دسترس هستند.
در صورتي که، زگيلي باقي ماند يا اينکه شما شک داريد که يک ضايعه، زگيل است يا خير، با پزشکتان مشورت کنيد.
در صورتي که زگيلي دردناک شد، روي صورت يا دستگاه تناسلي به وجود آمد يا يک کودک زير 5 سال را مبتلا نمود، بايد پزشکتان را مطلع کنيد. پزشک ممکن است تصميم بگيرد که زگيل را با منجمد کردن، تراشيدن يا سوزاندن بردارد.

روان درماني به شيوه هايي گفته مي شود که در آن مشکلات رواني و عاطفي از طريق بيان مشکلات به يک درمانگر و گفتگو با او درمان مي شود. روان درمانگر به شناخت شما از خود و بهتر شدن توانايي مقابله تان کمک مي کند.
* اهداف روان درماني عبارتند از:
- تغيير الگوهاي آسيب زاي رفتاري
- بهبود احساس ارزشمندي
- حل و فصل تعارضها
روان درماني به ياد گرفتن مسايلي در مورد خودتان کمک مي کند. در بعضي از موارد، شما ياد مي گيريد که چگونه گذشته را درک کرده و آن را با زمان حال تطبيق دهيد. در موارد ديگر شما از آن دسته از پاسخهايتان که مشکلاتي را در زندگي شما ايجاد مي کنند، آگاه شده و شيوه هاي تغيير آنها را ياد مي گيريد.
* چگونه يک درمانگر انتخاب کنيم؟
درمانگر شما بايد شخصي باشد که در حضور او احساس آرامش کنيد. درمانگران شامل افراد زير هستند:
روان پزشکان، روان شناسان، پرستاران روان پزشکي، مددکاران اجتماعي و مشاوران آموزش ديده. بسياري از مردم از اشخاصي که عقيده آنان را مي پذيرند، آنان را درمانگر مي نامند. مانند دوستان، اعضاي خانواده و پزشکان.
حتي با وجود کمک گرفتن از ديگران هم، پيدا کردن يک درمانگر خوب امر بسيار شخصي مي باشد. مراقب باشيد روان درمانگران زيادي وجود دارند که صلاحيت کافي براي اين کار ندارند. مطمئن باشيد شخصي که شما به عنوان يک درمانگر انتخاب مي کنيد، حتماً داراي مجوز کار باشد و اعتبار کافي براي اين امر داشته باشد.
به همان اندازه که شما مسايل شخصي خود را براي درمانگر بيان مي کنيد، انتظار داريد که به همان اندازه هم او در اين رابطه با شما صحبت کند. به مسايل زير با دقت توجه کنيد:
- چگونه درمانگر با شما ارتباط برقرار مي کند
- به چه نحوي شنونده سخنان شماست
- درجه راحت بودن شما با درمانگر
داشتن مقداري احساس تنش و عصبيت در جلسه اول طبيعي است. اگر درمانگر داراي صفاتي است که گمان مي کنيد آن صفات نخواهند گذاشت احساسات خود را براحتي بيان کرده و يا به درمانگرتان اعتماد کنيد، بهتر خواهد بود که درمانگر ديگري انتخاب نماييد.به محض پيداکردن شخصي که در حضور او احساس آرامش مي کنيد، ضمن گشودن دريچه هاي ذهن خود شرايط را براي اعتماد به درمانگر مهيا کنيد. رک و صريح بودن در امر درمان نکته اي بسيار مهم است.