گروه جامعه- زهرا صابري: چند سالي است جمعي از کارشناسان بلاد فرنگ به صرافت افتاده اند که الا و بلا بايد خودروي برقي بسازيم، اما ظاهراً دلشان را عبث آب کرده اند.

سياست همسان سازي حقوق بازنشستگان تأمين اجتماعي با بازنشستگان کشوري و لشگري که باعث افزايش حقوقهاي

* محبوبه علي پور
* مغازه لوکس فروشي هنوز باز نشده، اما زن پشت ويترين پر زرق و برق آن ايستاده است و هراز گاهي روي ظرف، قاب عکس يا

گروه بانوان: ديروز که خودم را در آينه نگاه کردم، مادرم را ديدم که چند سال جوانتر شده بود. اما سالها قبل که من هنوز دختر جواني



بودم، هيچ وقت مادرم را با اين چهره نديده بودم. آن روزها من فقط مي خواستم به اندازه «او» در خانواده نفوذ داشته باشم. خواهر، برادرها و پدرم، حرفم را بشنوند.
مادرم؛ اجازه دهد تا به خانه دوستان بروم. لباس دلخواهم را بپوشم و... و امروز بعد از سالها؛ چهره جديدي از مادرم را در وجود خودم، مادر جواني ديگر، مي بينم. مادري که دخترک چهار ساله اش با لجبازي مي خواهد؛ موهاي عروسکش را قيچي کند، مشتي شکلات کاکائو بخورد و... در حالي که تب دارد دلش بستني مي خواهد... .
و امروز مي توانم درک کنم که مادربودن سخت ترين کار دنياست.
***
در خصوص رابطه مادر و دختر صاحبنظران و روان شناسان توصيه هاي گوناگوني دارند.




دکتر غلامعلي افروز در همين باره معتقد است: نقش مادر در تربيت فرزندان اهميت و حساسيت خاصي دارد و در سرنوشت فرزندان بسيار تعيين کننده است، به گونه اي که مادر در صفحه وجود دختر خردسال خود، خاطره ها و تجربيات خوشايند يا ناخوشايند زندگي گذشته خويش را مرور مي کند و با همه وجود مي کوشد تجارب ناگوار و ناکامي هاي احتمالي را از سر راه او بردارد البته همانندسازي دختر با مادر بسيار چشمگيرتر و عميق تر از پسر با پدر است. زيرا دختر در دوران رشد بويژه در سنين قبل از دبستان، در کانون خانواده فرصت تقليد و يادگيري از رفتارهاي کلامي و غيرکلامي الگوهاي همجنس بزرگسال را بيشتر از پسر دارد.
مادري که به برقراري روابط خوب اعتقاد دارد، با زبان تشويق و تأييد و منطق و تکريم با دخترش رفتار مي کند و در اين راه ثابت قدم است. دختر اين مادر در سنين نوجواني و آغاز جواني و نياز فراوان به دوستان همدل و همراه، مادر را به عنوان دوست و همدم و همراز خود انتخاب مي کند.
مادر مهم ترين و غني ترين الگوي رفتاري براي دختر است. مادري که با اعتماد به نفس، صلابت شفقت و صميميت موفق به جلب اعتماد دختر نوجوان خود مي شود، در جايگاه محرم ترين و شايسته ترين دوست براي وي قرار گرفته است. در اين رابطه، دختر از بالاترين سطح بهداشت رواني، احساس خود ارزشمندي و اعتماد به نفس بهره مند مي شود و از آسيبهاي رفتاري و کجروي اجتماعي مصون مي ماند.
در واقع در نتيجه وجود نظام تربيتي کارآمد مادر، وي به طور غيرمستقيم مسأله مهم همسرپروري و مادرپروري را مدنظر قرار مي دهد. وقتي مادر، به عنوان مرجع قابل اطمينان، دوستي قابل اعتماد، محرمي همراز و شخصيتي استوار براي دخترش مطرح مي شود، دختر آيين همسرداري، مرام مادري و فرزندپروري را به خوبي آموخته و حريم خانه، کلاس درس زندگي مي شود.
يک دختر همواره مي خواهد مادري با نشاط و با محبت، آرام، مطمئن، محکم و استوار، با اعتماد به نفس و فعال و پويا داشته باشد. وي هرگز دوست ندارد الگوي محبوبش تهي از اعتماد به نفس، مردد، دلواپس، پراضطراب، منفعل و حقير باشد. به همين دليل دختري که مي خواهد آينده روشن و اميدبخش داشته باشد و از زندگي فعال و پويا برخوردار شود، دوست دارد مادرش همواره در رابطه متقابل و مؤثر با پدر بوده و هرگز شاهد رابطه غالب و مغلوب و فعال و منفعل ميان آنها نباشد.
در نتيجه از پدران فهيم انتظار مي رود که در آشکارا و خلوت با تأييد و تکريم شخصيت مادر نزد فرزندان و اظهار تشکر و قدرداني از زحمات ارزشمند مادر، فرهنگ قدرداني و تشکر را به فرزند خود منتقل کنند.
بهتر است مادر نيز همواره با کلام مثبت و رفتار محبت آميز خود، قدردان زحمات همسر باشد و شخصيت وجودي همسر و فرزندان را مورد تکريم و تأييد قرار دهد. مادري که به جاي تأييد تلاشهاي ارزشمند پدر، در خلوت خود با دختر همواره زبان تکذيب و اعتراض مي گشايد و شخصيت پدر را در ذهن دختر تضعيف و تحقير مي کند، نه تنها فرزند خود را در تعارض رواني و دغدغه فکري قرار مي دهد، بلکه بطور مستقيم و غيرمستقيم زمينه بازخورد منفي و ناخوشايند نسبت به جنس مرد را در نظام فکري دختر فراهم مي کند. در نتيجه بدبيني و ترديد در تصميم گيري و طولاني شدن فرآيند انتخاب و پذيرش شخص واجد شرايط براي همسري و تأخير در ازدواج به موقع، از آثار رابطه نه چندان مطلوب مادر و دختر و گفته هاي ناخوشايند مادر به دختر در دوران تحول شخصيت اوست.
گاه مادر به لحاظ برخي ويژگيهاي شخصيتي و نيازهاي رواني ناشي از تجارب ناگوار، ناکامي ها و محروميت هاي حاصل از زندگي مشترک و احساس نياز فراوان به ترحم و دلسوزي، در رابطه خود با دختر زانوي غم بغل کرده و با حالتي غمگين قصه غصه هاي خود را بازگو مي کند. اين مادر در واقع براي حيات رواني خود احتياج به يک همدرد و حامي دارد و از اينکه دل دختر برايش بسوزد خشنود مي گردد. غافل از اينکه ادامه و استمرار اين رابطه که همواره فضاي دردمند و مملو از غم و ترحم بر آن حاکم است، غبار غم و افسردگي را بر چهره نيازمند نشاط دختري مي نشاند و افسردگي مادر را مضاعف مي کند. بهتر اين است که مادر با اعتقاد به نياز دختر به شادابي و نشاط، نگرش مثبت و انگيزه قوي براي توليد و تحول، با دختر رابطه برقرار کرده با او به گفتگو بنشيند. مادر انديشمند به خوبي آگاه است که شايسته ترين مشاور دختر در امر انتخاب همسر است.
بهتر است به دور از هر گونه تنگ نظري و حسادت و به عنوان مشاور دلسوز و آينده نگر مسؤوليت هاي همسري و رسالت مادري و فرزندپروري را مدنظر قرار دهد و با استعانت از پروردگار، دختر خود را راهنمايي، حمايت و پشتيباني کند.

خانه هاي بسياري از ما، اغلب به دليل انباشتگي وسايل بيشتر شبيه سمساري است. چنانکه گاه سالها حتي نگاهي به اين



وسايل نمي کنيم. اين مسأله براي خودم هم رخ داده غير از انباري خانه که مملو از وسايل شده بود، قفسه هاي آشپزخانه، کمدهاي بچه ها و... نيز از انبوه اين وسايل غرق شده بود.
وقتي اين مسأله را با چند نفر از دوستان و خويشاوندان درميان گذاشتم، آنها هم در اين باره مشکلاتي داشتند. دوستي مي گفت: لباس فرزندم را بيشتر از دوبار نتوانستم استفاده کنم، چون برايش کوچک شده بود.
ديگري مي گفت: يک سرويس عصرانه خوري برايم هديه آورده اند اما به دليل رنگش علاقه اي به آن ندارم. از همين رو چند سال است که گوشه آشپزخانه مانده است و... .
بنابراين تصميم گرفتيم در قالب معاشرتهاي دوستانه، با هم به تبادل وسايل اضافي بپردازيم. نوارهاي قصه بچه ها، لباسها، ظروف و... را که کنار هم گذاشتيم؛ شبيه بازارچه کوچکي شده بود. همانجا چند کتاب قصه، يک دست کارد ميوه خوري و همان سرويس عصرانه خوري را خريدم.به نظرم طرحش همخواني زيبايي با آشپزخانه ام داشت.
ديگران هم بنا بر نيازشان خريد کردند و در پايان همه شاد بودند. در حال حاضر، چند سالي است که از راه اندازي بازارچه ما مي گذرد. اما با اين تدبير ضمن آنکه به اقتصاد خانواده کمک مي کنيم، گنجه ها و کمدهايمان خلوت تر شده اند.

* عاليه حجت زاده
يکي از مسايل مهم در زندگي زناشويي، بويژه در سالهاي نخست ازدواج، تعيين محدوده و حريم شخصي زن و مرد و رعايت آن توسط



طرف مقابل است که شامل نوع و کيفيت معاشرت همسران با خويشان، دوستان و همسايگان نيز مي شود.
گرچه مشخص کردن محدوده اي خاص و يا تعيين الگويي يکسان براي تمامي خانواده ها در اين مورد، غيرمنطقي و يا محال است، ولي در يک نگاه کلي مي توان به چند مسأله براي رسيدن به تفاهم دست يافت.
نخستين موضوع، «اعتمادسازي» زن و شوهر است تا در سايه آن هر دو نفر بتوانند با خيالي آسوده، با حفظ حريم و محدوده هاي مشترک خانوادگي از آزادي لازم و مشروع فردي نيز بهره مند شوند.
به نظر مي رسد، ايجاد حس اعتماد در طرفين بايد از همان گفتگوهاي اوليه و در مراحل خواستگاري آغاز شود، به طوري که دختر و پسر جوان بايد از همان ابتدا صادقانه بگويند تا چه حد اهل معاشرت با دوستان دوران تحصيل، همکاران اداري و يا در مورد پسر دوستان دوران سربازي هستند.
البته اين موضوع به مرور زمان و با برقراري ارتباط کلامي مؤثرتر هر دو نفر شکلي نهادينه و تثبيت شده خواهد يافت، در غير اين صورت مي تواند مسأله ساز شود؛ زيرا «حسن معاشرت» طرفين که به عنوان شروط ضمن عقد نيز آمده، يکي از زمينه هاي اصلي اعتمادسازي در زندگي مشترک است، به طوري که اگر زن يا مرد در اين باره دچار لغزش يا مشکلي شوند، امکان اختلاف يا حتي فروپاشي کانون خانواده وجود دارد.
اين در حالي است، اگر زوج جوان از همان ابتداي آشنايي و شروع زندگي، زمينه آشنايي تعدادي از دوستان قديمي خود را با طرف مقابل فراهم کنند و تعدادي را که صاحب صلاحيت تشخيص مي دهند، براي ادامه معاشرت مستمر خانوادگي برگزينند، اي بسا شبکه ارتباطي قوي و منسجمي از دوستي هاي سالم و صميمانه جديد شکل بگيرد و مايه رشد جمعي و خير و برکت طرفين شود.
البته آنچه در اين نوع رفت و آمدهاي دوستانه بايد مد نظر قرار گيرد، پرهيز از چشم و همچشمي و تجمل گرايي است که برخي از خانواده ها، بخصوص زوجهاي جوان، دچار آن مي شوند و در نتيجه معاشرتها را از سادگي و بي تکلفي خارج مي کند.
مسأله ديگري که بسيار حايز اهميت است، ولي کمتر مورد توجه زن و شوهر قرار مي گيرد، رعايت آزادي نسبي هر يک از آنان به منظور رفت و آمد جداگانه با دوستاني است که براي همسرشان شناخته شده بوده و از لحاظ اخلاقي و رفتاري هم مورد تأييد طرف مقابل هستند، اما به دليل تجرد يا قيود ديگر، معاشرت خانوادگي با آنان امکان پذير نيست.
در اين صورت زوجين مي توانند گاه گاهي با هماهنگي قبلي، ساعتي را با اين گونه دوستان قديمي خود سپري کنند و حتي در مراسمي نظير تولد يا عروسي اقوام نزديک آنان شرکت کنند و يا به کلاس ورزشي يا ديدن نمايشگاه هاي هنري بروند.
اين مسأله باعث خواهد شد تا استقلال عمل فردي نيز از زن و شوهر ساقط نشود. ضمن آنکه با حفظ حريم خانوادگي، حريم خصوصي آنان نيز محترم شمرده مي شود.
به ياد داشته باشيم، تشکيل زندگي مشترک به معناي ايجاد قيد و بند بي حد و حصر و يا محدوديت افراطي طرف مقابل نيست، بلکه زن و شوهر مي توانند با همدلي، همفکري و تعامل با يکديگر، زمينه رشد و بالندگي اجتماعي و فرهنگي خود و همسرشان را فراهم کنند.

همزمان با ولادت با سعادت حضرت فاطمه زهرا(س) و بنيانگذار جمهوري اسلامي ايران حضرت امام خميني(ره)، 6 هزار زوج از خانواده تحت پوشش کميته امداد زندگي مشترک خود را آغاز کردند.
به گزارش ايسنا، اين نهاد با هدف ترويج سنت حسنه نبوي و اشاعه فرهنگ ازدواج آسان با آموزش ديني، اجتماعي و فرهنگي پيش از ازدواج، امکان زندگي مناسب را براي دختران و خانواده هاي تحت حمايت فراهم کرده است.
اين گزارش حاکي است، 30 ميليارد ريال هزينه جهيزيه به خانواده هاي اين نوعروسان توسط کميته امداد امام خميني(ره) و نيکوکاران اهدا شده است.
گفتني است، طي دو دهه بيش از يک ميليون دختر خانواده کميته امداد امام خميني(ره) با همت و کمکهاي اين نهاد مقدس، دولت و مردم سخاوتمند به خانه بخت رفتند.

گروه بانوان: به منظور استعداديابي نيروهاي مناسب، اولين بار طرح مدرسه ايروبيک و استپ دختران در مشهد برگزار مي شود.
خانم بردبار، مسؤول طرح مزبور با اشاره به اينکه گرچه استان خراسان رضوي موفق به کسب عناوين برتر در اين زمينه شده است، اما هنوز جايگاه مشخصي ميان بانوان ندارد. از همين رو، سعي شده در قالب طرح ياد شده، به استعداديابي دختران سنين 12 تا 18 سال بپردازيم.
وي در ادامه گفت: اين افراد مي توانند در دوره سني 7 تا 12 سال و 12 تا 18 سال به مدت سه ماه در کلاسهاي ايروبيک و استپ شرکت کنند که هزينه ايروبيک 12 هزار تومان و استپ 15 هزار تومان مي باشد. البته ورزشکاراني که داراي مقامهاي استاني و کشوري هستند؛ مي توانند به طور رايگان از اين کلاسها بهره مند شوند.
گفتني است، اين کلاسها از اول تير برگزار مي شود.