روزنامه قدس - روزنامه صبح ایران

جستجو

	Date : 2009-06-15
آرشیو \| آرشیو PDF \| آرشیو نیازمندیها \| ارتباط با ما \| درباره ما	دوشنبه 25خرداد ماه 1388

[ هنري ]

* گفتگو با «داوود فتحعلي بيگي» / پژوهشگر، نويسنده و کارگردان تئاتر؛
تئاتر در سبد اقتصادي مردم

* «داوود ميرباقري» و آخرين سکانس هاي «مختارنامه» : يا لثارات الحسين (ع)

* عکاسان چه کساني هستند؟؛ پاسخ به تناقض هاي درون

* خوانش شعري از علي مير افضلي؛ خستگان خواب روزانه

* تابستان، سال سينماي سه بعدي در ژاپن آغاز مي شود

* مهين بزرگي-پيشکسوت دوبله- درگذشت

* فرهاد توحيدي خبر داد ؛ سيزدهمين جشن بزرگ سينماي ايران؛ 27 شهريور

* بازديد 500 هنرمند سفالگر از دوسالانه سفال ؛ تمامي سفالگران ايراني در راه سمنان

* سي و ششمين مراسم سالانه اسکار دانشجويي برگزار شد

گفتگو با «داوود فتحعلي بيگي» / پژوهشگر، نويسنده و کارگردان تئاتر؛ تئاتر در سبد اقتصادي مردم
* آي سان نوروزي «داوود فتحعلي بيگي» از هنرمندان پيشکسوت و باتجربه حوزه تئاتر سنتي ايران است که در زمينه هاي متعددي چون پژوهش و تحقيق و توليدات نمايشهاي سنتي ايران فعاليتهاي ارزنده اي داشته است. با وي درباره جايگاه تئاتر در زندگي مردم به گفتگو نشسته ايم. * جايگاه تئاتر در زندگي اجتماعي مردم ايران چگونه ارزيابي مي شود؟ آيا تئاتر در حال حاضر نقشي در زندگي فردي، خانوادگي و اجتماعي ما دارد؟ ** تئاتر و جامعه در جريان ارتباط ميان توليد و عرضه هنر در راستاي يکديگر قرار مي گيرند و ميزان استقبال و انتقال ميان آنها به واسطه مناسبات اجتماعي دورانهاي مختلف متفاوت است. در مورد ديدگاه و نياز جامعه به تئاتر هم همين طور است. هر زمان مردم رفاه و آسايش پيدا کردند و درآمدهايشان مازاد بر هزينه هاي جاري زندگي بود و توانستند علاوه بر تأمين نيازهاي اوليه زندگي درآمد و فراغت ديگري داشته باشند، اينجاست که به فکر فوق برنامه و تفريح و سرگرمي هم مي افتند. وقتي به فکر سرگرمي افتادند، حالا مي توانند تئاتر هم ببينند و به سالنهاي نمايش بروند و تئاتر رفتن را به عنوان يک عادت فرهنگي ياد بگيرند. در اين صورت است که تئاتر به يک پديده دخيل در فرآيند مناسبات اجتماعي تبديل مي شود. اگر شما وقت و فرصت نداشته باشيد که به ديدن تئاتر برويد، خب طبيعتاً هر چقدر هم تئاتر وجود داشته باشد و اتفاق بيفتد، در سبد هزينه هاي خانواده تان جاي نمي گيرد و نقش و حضوري در زندگي تان نخواهد داشت. * تئاتر اجتماعي که مشخصه ها و مؤلفه هاي مربوط به زندگي اجتماعي مخاطبان را در خود دارد، مي تواند به عنوان يک راهکار براي برون رفت از رکود رابطه ميان مردم و هنر تئاتر باشد؟ ** بحث در مورد تئاتر اجتماعي بيشتر به اين مقولات و مباحث مربوط مي شود که تئاتر در مواجهه با مخاطبانش چه مناسبات و مؤلفه هايي را بايد مورد توجه قرار دهد. در يک سوي اين قضيه خود تئاتر و در سمت ديگر آن جامعه و مردم قرار مي گيرند. اما اکنون بايد ديد که اصلاً «اجتماعي و مردمي بودن يعني چه؟» بسياري از هنرمندان تئاتر هستند که در آثارشان به موضوعات و مقولات اجتماعي و مردمي مي پردازند؛ اما اگر خواسته باشيم، يا نهاد و سازماني بخواهد سمت و سوي تئاتر را به سمت اين گونه آثار بکشاند خب اين امر مستلزم سفارش يکسري کارهاست که در آنها از مسائل مورد تحليل در جامعه و مردم بحث شود. نهادهاي مختلفي که با امر فرهنگ و جامعه در ارتباط هستند، مي توانند سفارش بدهند و گرنه اکثر کارهايي که در حال حاضر در ساختار و بدنه تئاتر ما توليد مي شوند به هر صورت بخشي از مسائل و ويژگي هاي اجتماعي را در خود به همراه دارند. تئاتر آيينه زندگي انساني است و زندگي انسان نمي تواند جدا از مسائل اجتماعي باشد. * شما نقش و کارکرد تئاتر را در فرهنگ سازي اجتماعي چگونه ارزيابي مي کنيد؟ ** تئاتر به خودي خود يک پديده فرهنگي است و نمي تواند جز اين باشد. وقتي هم به عنوان يک پديده فرهنگي به آن نگاه مي شود معلوم است که پيشبردش در فرهنگ جامعه نقش دارد و تأثيرگذار است. همان گونه که در بسياري از جوامع، خيلي ها معتقدند هر جامعه اي که تئاتر آن رشد قابل توجهي داشته باشد، از سطح فرهنگي بالايي هم برخوردار است.

«داوود ميرباقري» و آخرين سکانس هاي «مختارنامه» : يا لثارات الحسين (ع)
«داوود ميرباقري» در حال گرفتن آخرين سکانسهاي مجموعه تلويزيوني «مختارنامه» با استفاده از يک گراز دست آموز است. تصويربرداري مجموعه تلويزيوني «مختارنامه» به کارگرداني «داوود ميرباقري» در احمدآباد مستوفي ادامه دارد و در حال حاضر «داوود ميرباقري» مشغول فيلمبرداري بخشهايي از سريال است که در حقيقت جزو بخشهاي جزئي کار محسوب مي شود. به گزارش فارس، فيلمبرداري اين سريال حدود دو هفته پيش در شاهرود پي گيري شد و در حال حاضر ميرباقري در حال گرفتن تصاويري از سريال است که مربوط به بخش هاي نخستين سريال است. او چند سال پيش، اين صحنه ها را با کمک جلوه هاي ويژه تصويربرداري کرده، اما به دليل اين که احساس مي کرد خيلي خوب درنيامده با پرورش يک بچه گراز و دست آموز کردن آن، اين صحنه ها را دوباره فيلمبرداري مي کند. سريال «مختارنامه» در بيش از چهل قسمت داستان زندگي و قيام «مختار ابو عبيده بن ثقفي» ملقب به ابواسحاق را در مقاطع مختلف زندگي وي روايت مي کند. او يک علوي دوآتشه است که عشق و ارادت زيادي به خاندان پيامبر دارد. سياستمداري کهنه کار و باهوش و در عين حال جنگاوري بي نظير است. مختار سياست را خوب مي شناسد. فرمانده کارداني است و در شجاعت و بي باکي بي مثال است. شهرت مختار به دليل قيامي است که پس از واقعه عاشورا با هدف خونخواهي از شهداي دشت کربلا توسط او شکل گرفت و به پيروزي رسيد. در زماني که مردم کوفه از امام حسين(ع) براي آمدن به کوفه دعوت کردند؛ او و قبيله اش نيز به طرفداري از امام حسين(ع) حرکت خود را آغاز کردند. اما مختار توسط عبيدا... بن زياد دستگير و روانه زندان شد. او در روز عاشورا در زندان بود. توطئه بني اميه براي قتل او به نتيجه نرسيد و در نهايت او بعد از آزادي از زندان، با شعار يالثارات الحسين(ع) قيام خود را عليه اشقياء کربلا آغاز کرد. قيامي که به قصاص تمامي قاتلان کربلا و در نهايت تشکيل حکومتي شيعه و عدالت محور منجر شد. سريال «مختارنامه» سه بخش دارد که در بخش نخست جواني زندگي مختارثقفي و در دو بخش ديگر ميانسالي تا شهادت وي را به تصوير مي کشد. در اين مجموعه فريبرز عرب نيا، نقش مختار را ايفا مي کند و از ديگر بازيگران اين سريال به ترتيب حروف الفبا مي توان به اسامي زير اشاره کرد: ابراهيم آبادي، داوود آريا، روژان آريامنش، انوشيروان ارجمند، فرهاد اصلاني، محمود اردلان، کريم اکبري مبارکه، عباس اميري، رحمان باقريان، مريم بوباني، اسماعيل پورستار، پرويز پورحسيني، معصومه تقي پور، علي جاويدفر، محمود جعفري، بهناز جعفري، صدرالدين حجازي، شهرام حقيقت دوست، محمدرضا حق گو، الهام حميدي، ميرصلاح حسيني، عليرضا خندان، اسماعيل خلج، حسين خاني بيک، مسعود خدا بخشيان، ماه چهره خليلي، آهوخردمند، حبيب دهقان نسب، نصرت دستمردي، جعفر دهقان، رضا کيانيان، رضارويگري، داوود رشيدي، بهزاد رحيم خاني، امين زندگاني، جواد زيتوني، فريدون سوراني، محمد علي سليمان تاش، بهرام شاه محمدلو، جمشيد شاه محمدي، عنايت شفيعي، ولي ا... شيراندامي، رامونا شاه، محمد صادقي، شهرزاد صفوي، مهرداد ضيائي، مصطفي طاري، ژاله علو، حميدرضا عطايي، احمد علامه دهر، شهرام عبدلي، حديث فولادوند، مهدي فخيم زاده، تورج فرامرزيان، محمدفيلي، هوشنگ قوانلو، فريبا کوثري، حسن کاخي، شهره لرستاني، مظفرمقدم، حسن مير باقري، حامد ميرباقري، امير مولوي،صالح ميرزاآقايي، حميد مظفري، نسرين مقانلو، احمد نمازي، فرخ نعمتي، عزيز هنرآموز، کاظم هژيرآزاد، محمد يگانه، حسن پورشيرازي، اکبر زنجانپور و... عوامل پشت صحنه اين سريال نيز عبارتند از: نويسنده و کارگردان: داوود ميرباقري، تهيه کننده: محمود فلاح، نويسندگان اوليه: حسن ميرباقري، محمد بيرانوند، مدير فيلمبرداري: عظيم جوان روح، تدوينگر: مهدي حسيني وند، چهره پردازي: عبدا... اسکندري، مسعود ولدبيگي، محقق تاريخ اسلام: حجة الاسلام رسول جعفريان. گفتني است چندي پيش نيز گزارش مشروح خبرنگار قدس از پشت صحنه اين پروژه عظيم مذهبي تاريخي از نظر خوانندگان گرامي گذشت.

عکاسان چه کساني هستند؟؛ پاسخ به تناقض هاي درون
* رضا خسروزاد عکاسان چه کساني هستند؟ پاسخ اين سؤال به نظر بسيار ساده مي آيد. اما هر پاسخي که براي آن در نظر بگيريد، الصاق يک موجوديت خلاقه به يک عکس، مانند آنچه در يک شعر، نقاشي يا قطعه موسيقي مي توانيم انجام دهيم، کاري دشوار است. در دنياي عکس و نقادي آن، مفهوم فرد خلاق مورد بازنگريهاي زيادي قرار گرفته است. برخي معتقدند فرض فرديت انسان، حد يک فرض است. «فرديت» چيزي نيست که هر شخصي به طور خودکار واجدش باشد و در مغزش جريان داشته باشد، بلکه مفهومي است که فرهنگ خلق مي کند و به نفع خودش و اعضايش از آن دفاع مي کند. فرديت، يک ايدئولوژي است. يکي از مسلط ترين بحثها در عکاسي، اهميت فرد و آزادي فردي است. عکسها همواره دارند چيزهايي مي گويند درباره فرآيند کشف و صادق بودن با خودمان؛ يعني با فرديتي که واجدش هستيم. آنچه ما فرديت مي پنداريم، در حقيقت مجموعه پيچيده اي از روابط اجتماعي است، که در آنها من و تو و ما و شما و...، وضعيتها يا ترتيبهاي دائماً متغيري هستند که همگي لحظه به لحظه به خود مي گيريم. «فرديت» در واقع چيز متغيري است. مني که عکس مي گيرد، دقيقاً همان «من»ي نيست که عکس را مي بيند. فرديت، کارکردي از زمان و مکان است و به همين جهت است که سؤال «عکاسان چه کساني هستند؟» پاسخي ساده ندارد. فرديت و ذهنيت موجود در هر عکس نه واقعيتهايي عيني، بلکه صورت بنديهاي فرهنگي و هنري هستند و به همين خاطر قدرتمند و برانگيزاننده احساس و عاطفه و تعقل است. تا آنجا که گاه پاي تاريخ را نيز به ميان مي کشد. عکاس در عکس، در زماني کوچک و همواره در حال تغيير از زمان و مکان است. ما به وجودش معتقديم، اما اين وجود در باوري جمعي و فرهنگي که حاصل نگاه و برداشت تماشاگر است، خرد و سرشکن مي شود. اعمال خلاقه يک عکاس، همواره از سوي بسياري از نيروهاي دروني و بيروني شکل مي گيرند. يک عکس در حقيقت مؤلفان بسياري دارد. از آنکه تکنيک به عکاسان به عکاس آموخته تا آنکه ذهنيت او را شکل داده و آنچه در جريان بوده تا عکس ثبت شود. علاوه بر اينها، مخاطبان و احاطه کنندگان و ناظران هم مؤثر بر آن و شامل آن مي شوند. داشتن سهم فردي در يک اثر هنري، در نهايت و پس از کشف آن در خود اثر است که تعيين مي شود و نه پيش از خود اثر. به تعبيري، خلق عکس (اثر و مفاهيم) به شکلي رو به عقب از اثر تا شخص عکاس خلق مي شود. به همين جهت است که عکس بايد ديده شود و اگر ديده نشود خلق نشده يا به عبارتي ناقص الخلقه است و ابتر. با در نظر گرفتن اين موضوع، مي توانيم سهم افراد را در يک عکس متوجه شويم. عکس از هيچ پديد نمي آيد، بلکه حاصل صناعت، ذهنيت، نگرش و هنري است که همه آنها محصول خلاقيت انسان هستند. پس عکس خلاقه، کار منحصر به فرد يک فرد مورد الهام واقع شده که در تنهايي خلق مي کند و نيروهاي احساسات انفرادي را به خود مي خواند، نيست. مي توانيم عکس را چون رويدادي جمعي بخوانيم که محصول يک همکاري مشترک ميان عکاس و سوژه و مخاطب است. پس همکاري اصل خلاقيت عکاسي است و عکاس کسي است که واقعيت اين توافق چند جانبه را درک کرده باشد. واقعيت پديده اي عيني و مادي نيست؛ چيزي است که در مورد جهان گفته يا ادراک مي شود. جهان مادي وجود دارد، اما واقعيت موجود در عکس، مجموعه اي متغير است. نوعي ديد چند وجهي که توسط ديدگاه هاي متغير و اميال فرهنگي ساخته مي شود. واقعيت عکس، تصويري در هم تافته از جهان ذهنيت و انطباق و احساس و برداشت است که بسياري از ما در سازمان بخشي آن سهيم هستيم. در اين صورت است که عکاس با بينش و در نظر داشتن اين مهم، به نوعي مبدأ فرهنگي مي شود که مي تواند طيفي از واکنشها را بر اساس هنرش بنا کند. پس وقتي «آندره بازن» نظريه پرداز گفت که تاريخ هنر با تاريخ ميل آدمها به بيان تصويري از جهان واقع برابر است، در واقع در عمق کلامش «ارائه بياني مهم از جهان» اصل بود. چيزي که ما در عکس مي بينيم، جهان و واقعيت نيست، بلکه بياني مهم و رسانشي جهت دار و هدفمند از جهان و واقعيت بيروني است که بر حقيقت دروني تأکيد دارد. اين تناقضي عجيب است. عکس واقعيت است. اما واقعيت نيست، زيرا در اين واقعيت دخالت مي کنيم. از اين تناقض، پرسشهاي سردرگم کننده فراواني حاصل مي شود؛ در اين باره که عکاس کيست؟ عکس چيست و چه مي کند؟ اما به نظرم در پاسخ سؤال اول که عکاسان چه کساني هستند، مي توان گفت همه ما! همه آناني که به واقعيت ثبت شده در يک لحظه و مکان، حس و معنا مي بخشيم و فراموش مي کنيم که آنها فقط تصويرند. در حقيقت، مي کوشيم تا در يک لحظه و مکان ايستا، زندگي را سيال سازيم و به تناقضهاي درونمان پاسخ گوييم.

خوانش شعري از علي مير افضلي؛ خستگان خواب روزانه
* حميدرضا شکارسري «راهرو را با صداي پا مي آشوبند خستگان خواب روزانه» ( 1 ) روح روشنگري و خردگرايي و به دنبال آن مدرنسيم، جستجوي جهان در فيزيک و فراروي از متافيزيک مزمن و ريشه داري بود که فلسفه و حتي علوم انساني را زير سلطه خود داشت. اين روح طغيانگر در واکنشي جنونمند نسبت به آنچه که قرنها بر سر انديشه انساني رفته بود، يکسره وجود را در موجوديت مستند به عقلي تجربه گرا خلاصه کرد. بدين ترتيب هر چه به ذهن و کليات وحدت بخش هستي برمي گشت، مورد غضب و غفلت واقع شد و عينيات و جزئيات قابل تجربه (با نياتي پوزيتيويستي) جايگزين آن گرديد. اين روال اگر چه با آموزه هاي «نيچه» و خردگريزان بعدي مورد انتقادهاي جدي واقع شد، ولي تاکنون هرگز به طور کامل نفي نشده و دفاع جدي از آن ادامه دارد و در نتيجه آثار آن هم هنوز در حوزه هاي مختلف انديشه بشري از جمله ادبيات، پررنگ و پرطنين به نظر مي رسد. عيني گرايي و جزء نگري هنر مدرن از شعر مشروطه به طور جدي و پيگير از شعر «نيما» به بعد، در شعر ايران وارد و بتدريج به روال حاکم تبديل گرديد و امروزه از مختصات عمده شعر ايران محسوب مي شود. خطر عمده اي که عيني گرايي و جزء نگري براي شعريت متن ايجاد مي کند، تبديل متن به گزارشي خام از جهان درون و پيرامون شاعر است. البته شاعر با تکنيکها و شگردهاي شاعرانه که در هر صورت ميزاني کم و بيش از ذهني گرايي را در خود دارند، به متن عيني گرا و جزء نگر، هويت فرا واقعي شعري مي بخشد. شعر «ميرافضلي» اگر چه نيمايي است و فرم نيمايي را در خدمت تأثيرگذاري بر مخاطب در اختيار دارد، اما در نگاه اول يک نثر منظوم به نظر مي رسد. گزارش از يک راهروي پر تردد، در غروب يا شبي برآمده از روزي سپري شده. اما در سطر آخر اين شعر بايد به واژه «خواب» در ترکيب «خواب روزانه» دقت بيشتري کرد. شاعر مشغله روزانه را به واقع «خواب» ناميده است و مگر نه اين که خواب، ملازم با غفلت هم هست، پس گرفتاري در چنبره مشغله روزانه (روزمرگي)، بيداري به شمار نمي آيد، اگر چه خستگي آن را به همراه داشته باشد. «سيد علي ميرافضلي» در حداکثر ايجاز، «روزمرگي» را به نقدي زبانمند، کشيده است. نقدي که بر اصول علمي و عقلي متکي نيست اما بر حسي متجلي شده در زبان تکيه داده است. ... و گاه سرنوشت يک متن و هويت آن را يک واژه تعيين مي کند. * ( 1 ) گنجشک ناتمام- سيدعلي ميرافضلي- نشر همسايه- 1383 - صفحه 64

تابستان، سال سينماي سه بعدي در ژاپن آغاز مي شود
صنعت سينماي ژاپن سال 2009 را سال سينماي سه بعدي نام گذاري کرده است. سال سينماي سه بعدي ژاپن با اوج گيري نمايش فيلمهاي تابستاني آغاز مي شود. به گزارش فارس، صنعت سينماي ژاپن که فعاليتهاي سه بعدي سينمايي خود را کمي دير شروع کرده، قصد دارد با کمک محصولات داخلي و بين المللي سه بعدي، علاقه و توجه تماشاگران داخلي را به سمت اين شيوه و سبک سينمايي جلب کند. منتقدان سينمايي مي گويند اهل فن اميد خيلي زيادي به اولين فيلم بلند سينمايي سه بعدي داخلي «لابيرنت شوک» دارند. اين اثر دلهره آور و ترسناک را «تاکاشي شيميزو» کارگرداني کرده است. يکي از اولين فيلم هاي بين المللي سه بعدي که در ژاپن به نمايش در مي آيد ، انيميشن «هيولاها عليه بيگانه هاي فضايي» محصول کمپاني «دريم ورکس» است. اين انيميشن طي سه ماه اخير محبوبترين فيلم سه بعدي در سطح بين المللي بوده است.

مهين بزرگي-پيشکسوت دوبله- درگذشت
مهين بزرگي-پيشکسوت دوبله- درگذشت. شادروان بزرگي که در بيمارستان رسالت در کما به سر مي برد، پس از خارج شدن از کما، 23 خردادماه جان به جان آفرين تسليم کرد. به گزارش ايسنا، بزرگي (با نام اصلي فاطمه ابوالقاسم تبريزي) در سال 1314 به دنيا آمد واز سال 1335 دوبله را به طور حرفه اي آغاز کرد .او که از قديمي ترين گويندگان زن ايران به شمار مي آيد ، تيپ زنان با وقارو پيرزنها را مي گفت. شادروان بزرگي، دوبلور زنده ياد پروين سليماني بود. از ديگرفعاليتهاي مرحوم بزرگي به گويندگي حرفه اي در راديو مي توان اشاره کرد.

فرهاد توحيدي خبر داد ؛ سيزدهمين جشن بزرگ سينماي ايران؛ 27 شهريور
دبير سيزدهمين جشن سينماي ايران از قطعي شدن زمان برگزاري اين جشن در 27 شهريور و آغاز داوريهاي آن از 25 خردادماه خبر داد. فرهاد توحيدي درباره برگزاري سيزدهمين جشن سينماي ايران به مهر گفت: آئين گشايش داوري سيزدهمين جشن سينماي ايران يکشنبه شب 24 خردادماه با حضور داوران، مدير عامل، اعضاي هيأت مديره خانه سينما و اهالي مطبوعات در سالن شماره دو خانه سينما برگزار مي شود. وي در ادامه افزود: از روز دوشنبه 25 خردادماه نيز کار داوري آثار در سالن شماره يک خانه سينما آغاز مي شود. در آئين نامه جشن نيز تغييراتي انجام شده که تا روز دوشنبه در اختيار هنرمندان و رسانه ها قرار مي گيرد. دبير سيزدهمين جشن سينماي ايران درباره آثار ارسالي در بخش هاي مختلف اين جشن گفت: فراخوان در بخشهاي مستند، کوتاه و انيميشن به پايان رسيده و در بخش مستند 303 ، کوتاه 331 و انيميشن 67 اثر به دبيرخانه ارسال شده است. توحيدي با اشاره به زمان پايان فراخوان سينماي بلند افزود: هنوز زمان مشخصي براي پايان فراخوان اين بخش در نظر گرفته نشده است. برخي آثار که فرم پر کرده اند هنور در مراحل فني هستند. تلاش مي کنيم از نمايش آثار جديد نيز استفاده کنيم و تاکنون بيش از 30 فيلم در اين بخش به دبيرخانه ارائه شده است. دبير سيزدهمين جشن سينماي ايران درباره تاريخ برگزاري جشنها گفت: 27 شهريور زمان برگزاري جشن بزرگ سينماي ايران است و از 21 تا 27 شهريور نيز جشنهاي کوتاه، مستند و انيميشن برگزار مي شود. هنوز مکان برپايي مشخص نشده و به زودي اسامي داوران اعلام خواهد شد.

بازديد 500 هنرمند سفالگر از دوسالانه سفال ؛ تمامي سفالگران ايراني در راه سمنان
گروه هنر- مدير اجرايي نهمين دوسالانه سفال و سراميک در سمنان از برنامه ريزي جهت بازديد 500 هنرمند سفالگر از نمايشگاه اين دوسالانه خبر داد. امير هوشنگ باهنر سرپرست اداره فرهنگ و ارشاد سمنان با اعلام اين خبر گفت: ستاد برگزاري نمايشگاه نهمين دوسالانه سفال و سراميک ايران در سمنان با هماهنگي مرکز هنرهاي تجسمي، شرايطي را جهت بازديد سفالگران از اين نمايشگاه پديد آورده اند تا آن عده از هنرمنداني که آثارشان براي شرکت در دوسالانه برگزيده نشد بتوانند از اين نمايشگاه بازديد کنند. وي افزود:همچنين مراکز فرهنگي هنري و دانشگاه هايي که رشته هاي مرتبط با سفال را تدريس مي کنند، مي توانند با دبيرخانه برگزاري اين دوسالانه در سمنان جهت برگزاري تورهاي دانشجويي و بازديد از نمايشگاه تماس حاصل نموده و هماهنگيهاي لازم را انجام دهند.

سي و ششمين مراسم سالانه اسکار دانشجويي برگزار شد
مراسم اعطاي جوايز اسکار دانشجويي 2009 درحالي در لس آنجلس برگزار شد که دانشگاه هاي کاليفرنيا و کلمبيا بيشترين جوايز را به دست آورند. به گزارش ايسنا سي و ششمين مراسم سالانه اعطاي جوايز اسکار دانشجويي شنبه شب با تقدير از 13 دانشجوي فيلم ساز برگزار شد. جوايز اسکار دانشجويي در چهار بخش سينماي متفاوت، انيميشن، مستند و روايتي برگزار مي شود که برندگان مدالهاي طلا، نقره و برنز هريک به ترتيب جوايز نقدي پنج هزار، سه هزار و دوهزار دلاري دريافت مي کنند. به گزارش ورايتي، امسال در بخش بهترين فيلم غيرانگليسي، جايزه اسکار درحالي به «الکلند» از سوئد ساخته «پر هانف جورد» تعلق گرفت که 57 فيلم از 39 کشور نامزد اين جايزه بودند. آکادمي اسکار در سال 1972 با هدف کشف و حمايت از استعدادهاي فيلمسازي در سطح دانشگاهها اقدام به راه اندازي جوايز اسکار دانشجويي کرد.

موسسه فرهنگی قدس
روزنامه قدس
info@qudsdaily.com