صفحه اصلی
سياسي
بين الملل
اجتماعي
اقتصادي
فرهنگي
ورزشي
هنري
حوادث
ضربان
ديدگاه
شهرستانها
خراسان امروز
ستونها
اخبار ويژه
نداي آشنا
صفحه آخر
سرمقاله
ویژه نامه ها

جستجو

 
  Date : 2009-07-21
  آرشیو | آرشیو PDF | آرشیو نیازمندیها | ارتباط با ما | درباره ما

سه شنبه 30تیر ماه 1388
بهداشت و سلامتي بدن در هنگام استفاده از استخرهاي شنا؛ آب در يک قدمي است



استخر شنا محل مناسبي براي انتقال بيماريهاي عفوني و پوستي مي باشد. اهميت بهداشت آب استخرهاي شنا در خصوص





کيفيت ميکروبي و شيميايي آن مي باشد. استخر شنا به حجم مشخصي از آب اطلاق مي شود که معمولاً در يک فضا با ابعاد و اندازه مشخص محصور شده است.
آب استخرها معمولاً از منابع آب آشاميدني هستند که با اضافه کردن مواد گندزدا تصفيه شده اند. استخرهاي شنا به يکي از سه شکل پر و خالي شونده، با گردش آب و يا با جريان مداوم آب وجود دارند.
اولين خطري که در هنگام استفاده از استخرهاي آلوده متوجه شناگران مي شود، آسيبهايي است که در پوست و موي افراد ظاهر مي شود. افرادي که به طور مرتب به استخرها مي روند به دليل اينکه موي سر و پوست آنها به طور مداوم با کلر در تماس است، لايه خارجي مو و پوست آنها آسيب مي بيند، و موجب از بين رفتن رطوبت طبيعي پوست و مو مي شود و در نتيجه خشکي مو و پوست را به دنبال دارد.
اين خشکي باعث شکستن، گره خوردن، بدحالتي، بد شانه شدن موها و از دست رفتن شفافيت و جلاي طبيعي پوست و مو مي شود. در اين حالت موها حالت زيبا و شاداب خود را از دست مي دهند و ظاهري تيره و مرده پيدا مي کنند.
در صورتي که دوش گرفتن و شستشوي موها و بدن براي از بين بردن کلري که باقي مانده است، باشد و بدون توجه به نکات بهداشتي انجام گيرد، زيان بيشتري متوجه موها و پوست بدن مي شود. از اين رو نکاتي براي شناگران توصيه مي شود که در هنگام استفاده از استخرهاي عمومي بايد درنظر داشته باشند تا صدمه اي به پوست و موي آنها وارد نگردد.
پس از هر بار شنا در استخر بايد موها را با يک شامپوي مناسب و ملايم شستشو داد و چون موي همه افراد از نظر نوع و وجود چربي، خشکي، شوره و ضخامت يکسان نيست، نمي توان شامپوي خاصي را به همه افراد توصيه کرد و بهتر است در اين خصوص با پزشک متخصص پوست و مو مشورت کرد.
در هر حال يک بار شستشوي مو با شامپوي مناسب کافي است و نبايد در اين کار وسواس به خرج داد و بيش از يک بار شست.
آبکشي موها بايد کامل و به دقت صورت گيرد، به طوري که هيچ باقي مانده اي از کلر و شامپو در موها برجاي نماند. بعد از شستن با شامپو بايد از يک حالت دهنده استفاده کرد؛ زيرا باعث رسوب يک لايه نازک و نامريي بر روي مو شده و از سوي ديگر مانع خشک شدن و از دست رفتن رطوبت و شفافيت آن مي شود. همچنين حالت دهنده باعث قوام و حالت مو گرديده و شانه کردن آن را آسان تر مي کند. اگر مو بيش از حد خشک است، پيش از اينکه موها کاملاً خشک شوند، مي توان به جاي حالت دهنده از مقداري کتيرا که با آب گرم خيس شده به صورت ژل به موها ماليد. در مورد موهاي رنگ شده و يا خيلي خشک مي توان براي چرب کردن از روغن، پماد يا کرم استفاده کرد. البته بايد از مصرف روغن هاي سنگين و چرب و وازلين خودداري کرد؛ زيرا ممکن است سبب ايجاد جوشهايي شبيه غرور جواني در پوست سر بويژه در بالاي پيشاني گردد.
استفاده از ژل ها و پمادها و يا اسپري هاي فراوان و گرانقيمت ممکن است در افراد حساس حالت تحريک و حساسيت ايجاد کند و موجب اگزماي پوستي شود، لذا بهتر است آقايان از مقدار کمي کرم هاي مرطوب کننده صورت بعد از اصلاح و خانمها براي پوست صورت استفاده کنند.
موي سر را بايد با فشار ملايم و سبک حوله خشک نمود؛ زيرا موي خيس خيلي شکننده و آسيب پذير است و خشک کردن آن با حرکات شديد حوله موجب صدمه بيشتر به آن مي شود به علاوه تا جايي که مقدور است از سشوار کردن مو خودداري کرد زيرا گرماي حاصل از آن به لايه هاي خارجي مو آسيب رسانده و سبب خشکي مو مي شود.
موها را بايد با نرمي و حوصله شانه کرد. فاصله دندانه هاي شانه از يکديگر زياد باشد و شانه کاملاً صاف باشد. از شانه هايي که دندانه هاي تيز و ناصاف دارند استفاده نکنيد. هرگز موي خيس را شانه نزنيد، براي از بين بردن گره و يا درهم رفتگي هاي مو بايستي به آرامي و برعکس يعني از طرف نوک مو به طرف ريشه آن را شانه زد.
در فصل شنا بهتر است موها را ساده و کوتاه پيرايش کرد به طوري که منظم کردن مکرر آن احتياج به دستکاري نداشته باشد.
بهتر است از رنگ کردن، فر کردن و صاف کردن مو بخصوص در فصل شنا پرهيز کرد و يا اگر چنين کاري صورت مي گيرد، توسط افراد باتجربه انجام شود تا موجب صدمه بيشتر به پوست و موي سر نشود.
از ورود افراد مبتلا به ضايعات قارچي پوست بدن و پا و کشاله ران و يا افراد مبتلا به زگيل قبل از معالجه به استخرهاي عمومي جلوگيري کرد. رعايت بهداشت دقيق و کامل در استخرها ضروري است و گرنه ممکن است بيماري هاي ديگري مانند شپش سر و گال و... از طريق اين افراد منتقل شود.
* شرايط مطلوب آب استخر
کيفيت آب مصرفي استخرها يکي از موارد مهمي است که بايد به آن توجه شود، زيرا بيشتر استخرها از آب شهري استفاده مي کنند، اما تعدادي به علت به صرفه بودن از نظر اقتصادي، از آب چاه استفاده مي کنند، ولي در مجموع بايد آب مصرفي استخرها کلرزني شود. تحقيقات اين پژوهشگران نشان مي دهد، در صورت رعايت نکردن بهداشت، بيماري هايي از طريق استخر به افراد منتقل مي شود که از آن جمله مي توان به بيماري هاي روده اي مانند اسهال، شبه حصبه، ناراحتي هاي معده و نيز عفونتهاي گوش، چشم و بيني، بيماري هاي پوستي مقاربتي و تنفسي اشاره کرد.
همچنين استفاده از سرويسهاي بهداشتي پيش از ورود کودکان به استخر اجباري است و شناگران نيز پيش از ورود به استخر بايد حتماً دوش بگيرند و پس از خروج از آب بدن خود را شستشو دهند تا از ابتلاي احتمالي به آلودگي ها پيشگيري شود. از سويي، در صورت ابتلا به سرماخوردگي و يا هر نوع بيماري عفوني يا پوستي از ورود شناگران به استخر تا رسيدن به سلامت کامل بايد خودداري شود.
شناگران پيش از ورود به استخر حتماً بايد حداقل به مدت 30 ثانيه پاها را در حوضچه ضدعفوني قرار دهند و از ليف زدن، اصلاح صورت، استفاده از کرم و ماسکهاي زيبايي و جويدن آدامس خودداري کنند. از آنجا که مخلوط شدن آب استخرها با مواد آرايشي و ترشحات بدن مانند عرق مي تواند خطراتي داشته باشد، از نظر شيميايي تصفيه آب استخر و گندزدايي مهم است.
در عين حال ميزان pH مناسب آب استخر، 7/2 تا 8 است که بالاتر يا پايين تر بودن آن مشکلات پوستي و چشمي به وجود مي آورد. درجه حرارت ايده آل براي آب استخرها نيز بايد 26 تا 28 درجه سانتي گراد باشد.
بعضي از شاخصه هاي شيميايي، فيزيکي و بيولوژيکي که در کيفيت آب استخرهاي شنا مورد توجه مي باشند، عبارتند از:
1. PH : PH درجه اسيدي و بازي آب را نشان مي دهد. PH مناسب آب استخرهاي شنا بين 8 - 7/2 توصيه شده است. خورندگي سطوح، ايجاد لک، تحريک و سوزش چشم و پوست شناگران از اثرات PH پايين و رسوب گذاري، کاهش کارايي کلر براي گندزدايي، کدر شدن آب استخر (حالت ابري)، تحريک و سوزش چشم و پوست از اثرات PH بالا در آب استخرهاي شناست.
2. دما: در استخرهاي سرپوشيده، کنترل دماي آب استخر و محيط آن (هواي استخر) داراي اهميت است. توصيه مي شود، دماي هواي استخر حدود 3 درجه سانتي گراد گرمتر از دماي آب استخر باشد. دماي آب پيشنهاد شده براي استفاده عموم 27 ، درجه مطلوب 24 - 23 و در وضعيت ايده آل 28 - 26 درجه سانتي گراد مي باشد.
دما نبايد بيشتر از 29 درجه باشد؛ زيرا شنا کردن در آبهاي بالاي 30 درجه ممکن است موجب وقفه تنفسي در فرد گردد.
3. شفافيت آب: شفافيت از مهمترين ويژگي هاي ظاهري آب استخرهاي شنا مي باشد و از جنبه هاي زير حائز اهميت است:
- عدم وجود ذرات معلق و کلوئيدي که مانع تماس مستقيم و مناسب عامل گندزدا با ميکروارگانيسم ها مي شود.
- افراد قادر خواهند بود، عمق آب استخر را تخمين بزنند و از وجود خطرات احتمالي به آساني مطلع شوند و مي توانند با اطمينان خاطر در آب شنا نموده و شيرجه بزنند.
- ايجاد شرايط دلپذير، خوشايند و مطلوب در آب استخر به همراه جنبه هاي زيبا شناختي براي استفاده کنندگان.
شفافيت آب استخر بايد به حدي باشد که يک صفحه سياه و سفيد به قطر 15 سانتي متر، در عميق ترين نقطه استخر به راحتي ديده شود.
4. مشخصه هاي ميکروبي: کيفيت ميکروبي آب استخرهاي شنا مهمترين عامل در استفاده سالم از استخر مي باشد. بيشتر ميکروارگانيسم هايي که در آب استخر يافت مي شوند، خطرناک نيستند. به علاوه در فرآيند گندزدايي و تصفيه، تمامي ميکروارگانيسم ها که شامل باکتريها، ويروسها، جلبکها و قارچها مي باشند، نابود مي شوند.
مسأله عمده، آلودگي ثانويه ناشي از تماس ترشحات دهان، بيني، پوست و دفع ادرار مي باشد.
براي گندزدايي آب استخرهاي شنا روشهاي متعددي مانند استفاده از کلر، برم، يد، سيانوراتهاي کلره و لامپهاي اشعه ماوراي بنفش استفاده مي شود.
در حال حاضر کلر گزينه انتخابي براي گندزدايي آب استخرهاست. بخشي از کلر اضافه شده صرف اکسيداسيون مواد آلي و معدني موجود در آب شده و بقيه صرف گندزدايي آب مي شود. براي اطمينان از گندزدايي آلودگي هاي ثانويه همواره بايد مقداري کلر آزاد باقيمانده در آب وجود داشته باشد. توصيه مي شود، ميزان کلر آزاد باقيمانده حداقل 6 ميلي گرم در ليتر باشد. اين ميزان کلر در PH بين 7/6 - 7/2 باعث ايجاد نتايج باکتريولوژيکي رضايت بخش خواهد شد. اما عملاً بين 1 تا 3 ميلي گرم در ليتر کلر آزاد باقيمانده مورد نياز است؛ زيرا افزايش آلودگي هاي احتمالي به همراه نوسانات PH که کارايي کلر را محدود مي کند، نياز به کلر بيشتر را ضروري مي نمايد.
تحريک و سوزش چشم ممکن است بر اثر شنا در آب با PH کمتر از 7/4 همراه با حضور کلر ترکيبي باقيمانده (کلرآمين) اتفاق افتد.
آب حوضچه پاشويه بايد حداقل حاوي 15 ميلي گرم در ليتر کلر باشد. تماس کوتاه مدت پا با آب حوضچه اطمينان کافي براي گندزدايي ايجاد نخواهد کرد. کلر علاوه بر غلظت، نياز به زمان کافي براي اثرگذاري دارد. اگر چه غلظت بالاي کلر در حوضچه نياز به زمان را محدود کرده است، اما يک مکث چند ثانيه اي در حوضچه ضروري به نظر مي رسد.
قبل از عبور از حوضچه پاشويه، وجود توالت هاي بهداشتي و متعاقب آن دوش به تعداد کافي براي شناگران جهت شستشو و استحمام از ضروريات استخرهاي شناست. افراد بايد قبل از ورود به آب استخر، بدن خود را با ماده شوينده مناسب شستشو دهند.
پرهيز از شنا در مواقع ابتلا به بيماريهاي عفوني و مسري(پوستي، گوارشي و تنفسي) کمترين انتظاري است که از افراد مراجعه کننده به استخرهاي شناي عمومي وجود دارد؛ چون امکان سرايت بيماري به ديگر استفاده کنندگان وجود خواهد داشت.
* شناگاه هاي طبيعي (رودخانه ها، چشمه ها، دريا، سدها و...)
شناگاههاي طبيعي در فصل تابستان ممکن است براي شنا مورد استفاده قرار گيرند، همه ساله موارد زيادي از غرق شدن شناگران در دريا، رودخانه ها و ديگر محلهاي مورد استفاده اتفاق مي افتد که عمدتاً ناشي از بي توجهي افراد به رعايت نکات ايمني است. بنابراين مسأله اساسي در استفاده از شناگاه هاي طبيعي توجه به حفظ ايمني شناگران است.
به لحاظ بهداشت و سلامت نيز آب اين مناطق ممکن است حاوي آلاينده هاي ميکروبي، شيميايي و فيزيکي باشد. با آغاز فصل گرما و حضور مردم در شناگاه هاي طبيعي، موارد زيادي از ابتلاي افراد به بيماريهاي منتقله از آب گزارش مي شود. بديهي است که تماس با آبهايي که هيچ گونه اطميناني براي عدم وجود باکتري، قارچ و ... در آنها وجود ندارد، ممکن است سبب ابتلا به بيماريهاي گوارشي و پوستي گردد.
آلودگي هاي زيست محيطي نکته قابل توجه ديگري است که بايد مد نظر قرار گيرد. آلاينده هاي شيميايي (مانند سرب و جيوه) ناشي از تخليه فاضلاب و يا پساب کارخانه ها در بالا دست رودخانه ها و آبريزها ممکن است سبب ايجاد مشکل گردد.
پيش از استفاده از هر آبي براي شرب، شنا، تفريح و يا هر مورد ديگر بايد جنبه هاي ايمني بهداشتي در ابعاد سلامت فردي و زيست محيطي مورد توجه قرار گيرند.
* ميکروبها و انگلهاي موجود در آب استخر
کيستهاي گيارديا و کريپتوسپوريديم در برابر کلر بسيار مقاومند و حتي ممکن است در استخرهايي که از کلر مخصوص از بين بردن اين کيستها استفاده شده است، براي چند روز بي اثر باقي بمانند.
از اين گذشته به دليل اندازه کوچک خود بوسيله فيلترهايي که عموماً در استخرها استفاده مي شوند، قابل تصفيه نيستند.
کريپتوسپوريديم، گيارديا و اي.کولي و ديگر ميکروبها و انگلها چگونه وارد استخر شنا مي شوند؟ از طريق موادي که در مدفوع يافت مي شوند. تصور کنيد، افرادي را که در يک استخر در حال شنا هستند با يکديگر تصادف مي کنند.
ممکن است بعضي از آنها دچار اسهال باشند يا مشکل ديگري( مانند قاعدگي در خانمها ) داشته باشند. پس هميشه اين خطر وجود دارد.
براي جلوگيري از انتقال بيماري، اين افراد نبايد شنا کنند. هر چند نمي توان جلوي اين افراد را گرفت يا آنها را شناسايي کرد. براي چنين شخصي سخت است که جلوي تراوش مواد مضر را بگيرد. شناگران بايد مراقب باشند که آب استخر را نخورند. و همه افرادي که شنا مي کنند در صورت بروز مشکل يا پس از استفاده از دستشويي کاملاً بهداشت را رعايت کنند.
* توصيه هاي مراکز کنترل و پيشگيري بيماريهاي آمريکا
استخرهاي سر پوشيده در تمام فصول مشتاقان فراوان دارند. آب استخر ناقل خوبي براي انتقال بيماريهاي مختلف، باکتريال، انگلي و قارچي است.
مراکز کنترل و پيشگيري بيماريهاي آمريکا توصيه مي کند، براي رفتن به استخر، درياچه و يا درياها حتماً حوله و کرم ضدآفتاب به همراه داشته باشيد و نسبت به اين امر که با چند تن ديگر در آب مشترک شنا مي کنيد، هوشيار و گوش به زنگ باشيد.
کارشناسان اين مراکز اعلام کردند، استخرهاي عمومي در ايالات متحده با افزايش تعداد مبتلايان به بيماريهاي آبهاي تفريحگاه ها روبه رو هستند که دليل آن وجود ميکروارگانيسم ها در اين آبهاست.
اين روند نگران کننده است؛ زيرا که اين ارگانيسم ها مي تواند باعث بروز بيماريهاي جدي و حتي موجب مرگ افراد شوند. از آنجا که تعداد افراد مراجعه کننده به اين استخرها و تفريحگاه هاي آبي عمومي در آمريکا روبه افزايش است، اين مراکز مردم را به توجه بيشتر به بهداشت آبي که در آن شنا مي کنند، توصيه مي نمايند.
به گفته يک اپيدميولوژيست آمريکايي، شنا کردن ورزش مهمي است که بايد براي بهره مندي از مزاياي آن ادامه پيدا کند، اما حقيقت اين است که بسياري از کشورها به بهداشت اين تفريحگاه ها توجه نمي کنند.
به گفته اين کارشناس، اعتماد به اين که کلر مي تواند تمام آلودگي هاي خطرزاي اين آبها را از بين ببرد، يک تصور غلط است و به علاوه حتي اگر اين قبيل امور رعايت شود باز نمي توان از عدم وجود فضولات و پسمانده هاي انساني در اين آبها اطمينان حاصل کرد. تمام ميکروارگانيسم هاي بيماري زا از قبيل باکتريها، ويروسها، تک يافته اي ها و کرمها در پس مانده هاي انساني وجود دارند که به راحتي از طريق اين آبهاي عمومي منتقل مي شوند.
از مهمترين دستورالعمل هاي بهداشتي که در اين زمينه ارائه شده، مي توان به نکات زير اشاره کرد:
- اگر به بيماري اسهال مبتلا هستيد، از رفتن به داخل آب خودداري کنيد.
توجه به اين امر بويژه براي کودکاني که هنوز از پوشک استفاده مي کنند مهم است، زيرا ممکن است در صورت وارد شدن به داخل آب، محيط را آلوده کرده و ديگران را بيمار کنند.
- آب استخر را به هيچ وجه وارد دهان نکنيد.
- بهداشت خود را به دقت رعايت کنيد.
پيش از شنا حتماً دوش بگيريد و دستهاي خود را پس از اجابت مزاج بشوييد. آلودگي هاي پوست بدن شما به راحتي در آب منتقل مي شود.
- حتماً کودکان خردسال خود را در فواصل زماني کوتاه حمام کرده و پوشک آنها را عوض کنيد. اگر منتظر بمانيد تا خود آنها اعلام نياز کنند، حتماً دير شده است.
- پوشک کودکان را در کنار استخر عوض نکنيد و حتماً به سرويس بهداشتي مراجعه کنيد، چرا که آلودگي از روي سطح و اجسام قابل انتقال است.
کودکان را پيش از وارد شدن به آب با آب و صابون تميز بشوييد.
همچنين کارشناسان آژانس حفاظت محيط زيست آمريکا در مورد شنا کردن در آبهاي آزاد مانند درياچه و درياها رعايت نکاتي را ضروري مي دانند که در ذيل مطرح شده است.
- از شنا کردن بلافاصله پس از بارش باران در آبهاي آزاد خودداري کنيد. باران عمدتا آلودگي ها را شسته و به نزديکي زمينهاي اطراف درياچه ها، رودخانه ها، درياها و نهرها مي آورد.
- مراقب وجود لوله هاي پوسيده در کنار دريا باشيد و هرگز در نزديکي آنها شنا نکنيد؛ زيرا آبي که از اين لوله ها خارج مي شود، حاوي آلودگي هاي بسياري است.
- از شناکردن در آبهاي حاوي زباله، مواد چربي و ساير پسمانده هاي جامد خودداري کنيد، اين آبها حاوي ميکروارگانيسم هاي بيماري زا هستند.
همچنين محققان عنوان مي کنند، آب استخرها مي تواند موجب آلرژي يا تشديد بيماري آسم مي شود. در واقع، موادي که براي تصفيه و ميکروب زدايي آب استخرها استفاده مي شود، مشخصاً کلر، باعث ايجاد برخي آلرژي ها مي شود.
نکته مهم اين است، ميزان مصرف کلر از نظر بهداشتي، استاندارد مشخصي دارد. اما مصرف کم آن باعث ازدياد ميکروبها و قارچها مي شود و از سوي ديگر، مصرف زياد آن آلرژي زا و تشديد کننده بيماري است.
اين آلرژي ها، علايم چشمي به صورت قرمزي، خارش، ريزش اشک و تحريک و سوزش چشم ويا علايم بيني مثل عطسه، آبريزش، خارش و گرفتگي بيني ايجاد مي کنند. در بيماران مبتلا به آسم نيز علايمي چون سرفه، خس خس و تنگي نفس ديده مي شود. اين علايم، زماني که فرد در آب است يا حتي ساعتها بعد از تماس با آب، مي تواند بروز کند يا تشديد شود.
براي جلوگيري از اين مشکل به نکات زير توجه کنيد :
اگر شدت حساسيت افراد نسبت به آب استخر کم باشد، به طوري که به سرعت نيز برطرف شود و بيمار را خيلي آزار ندهد، موضوع مهمي نيست. اما اگر اين حساسيت زياد باشد، ما توصيه مي کنيم افراد داروهاي پيشگيرانه مصرف کنند. براي مثال، پيش از رفتن به استخر مي توانند از اسپري مخصوص استفاده کنند. درمواردي نيز که علايم حساسيت خيلي شديد است و به سادگي برطرف نمي شود، در واقع توصيه مي کنيم که اصلاً از استخر استفاده نشود.
* بيماري هاي پوستي
آب آلوده و غير استاندارد استخرها، بيماري ها و ناراحتي هاي پوستي ايجاد مي کند. مهمترين بيماري هايي که آب آلوده ايجاد مي کند، قارچي، زگيل و کچلي هستند که جزوهمان بيماريهاي قارچي محسوب مي شوند. اما از آن سوي ديگر اگر براي جلوگيري از آلودگي آب، کلر زيادي مصرف شود، ممکن است کساني که زمينه آلرژي هاي پوستي دارند، در برابر اين مقدار کلر، واکنش نشان دهند و پوست شان خشک شده و خارش و اگزماي پوستي پيدا کنند.
استخر روباز، مشکل آفتاب را دارد که مي تواند آسيب جدي به پوست وارد کند.آسيب حاد استخرهاي رو باز را آفتاب سوختگي، تورم و قرمزي مي دانند که در دراز مدت مي تواند باعث تغيير رنگ پوست و ايجاد «کک ومک» شده و نهايتاً در صورت تکرار زياد، ممکن است منجر به سرطان پوست شود.
آفتاب به مقدار خيلي کم، براي چند دقيقه به اندازه اي که منجر به قرمزي پوست نشود، مفيد است. بنابر اين، توصيه ما اين است که در هنگام آب تني خودتان را از آفتاب دور نگه داريد؛ چون درطول روز به اندازه کافي از آفتاب برخورداريم.
* تغيير رنگ و شکنندگي مو
تغيير رنگ و شکنندگي مو نيز مي تواند از عوارض آب استخر باشد. به جز مورد کلر که در اين زمينه تأثير گذار نيست، آب اگر مس هم داشته باشد و در واقع، لوله ها مس آزاد کنند، مي تواند روي مو رسوب کرده و تا اندازه اي رنگ آن را تغيير دهد.
به همين دليل، بايد افراد حتماً از کلاه استفاده کنند و بعد از شنا نيز دوش بگيرند. البته بهترين راه اين است که اگر در استخرهاي عمومي امکان به کارگيري اين روش نيست، حداقل در استخرهايي که با ثبت نام عضو مي گيرند، ابتدا افراد علاقه مند، توسط يک پزشک متخصص معاينه شوند که اگر سابقه بيماري قارچي يا زگيل دارند پس از درمان پذيرفته شوند.
*بهداشت شنا کردن
عوامل عفونتهاي ذيل در استخري با مراقبت ضعيف ممکن است وجود داشته باشد:
- عفونتهاي ويروسي و قارچي، مثل عارضه خارش پاي شناگران که يک بيماري قارچي پوست است.
- عفونت چشم، گوش، گلو و بيني
- عفونتهاي بخش فوقاني تنفس
- عفونتهاي روده اي
آنچه شناگران در استخر بايد به آن توجه کنند :
- پيش از ورود به استخر، بدن خود را با يک شوينده مناسب شستشو دهيد
- پيش از ورود به استخر، پاي خود را در داخل حوضچه کلر قرار دهيد
- به همه کساني که به استخر مي روند، توصيه مي شود پيش از ورود به استخر مثانه خود را تخليه کنند
- از تف کردن، مزمزه کردن آب، شستن و خارج کردن ترشحات بيني و ... خودداري کنيد
- هنگام شنا کردن خلط گلوي خود را به آب استخر وارد نکنيد. ترجيحاً هنگام ابتلا به بيماري توأم با خلط عفوني، به شنا نپردازيد
- اگر بيماري پوستي از قبيل بيماريهاي قارچي قابل سرايت داريد، به هيچ عنوان به استخر عمومي مراجعه نکنيد
- بعد از استخر نيز بدن خود را شستشو دهيد
آنچه متصديان استخر بايد توجه کنند :
- کلر آزاد باقيمانده استخر حداقل 1/5 - 2 ميلي گرم در آب باشد، مقادير کمتر از اين ميزان ممکن است عواملي از قبيل کريپتوسپوريديوم را از بين نبرد.
- مرتباً محيط استخر را تميز کنيد و آب آن را به دفعات کافي تخليه و تعويض نماييد.
- آب استخر را به لحاظ وجود باکتريهاي کلي فرم و پسودوموناس کنترل کنيد، اين دو مي توانند شاخصهاي مناسبي براي سنجش ميزان کارايي سيستم هاي ضدعفوني کننده و بهداشت آب باشند.
* ايمني شناگران
خودداري از دويدن در محيط استخر، شنا کردن در عمق متناسب با توانايي شنا کردن و اجتناب از بازي و شوخي هاي خطرناک مي تواند ايمني نسبي افراد را تأمين کند. استفاده از وسايل مورد نياز براي شنا از قبيل عينک، گوشي و دماغي را فراموش نکنيد.
چنانچه دچار خستگي و گرفتگي عضلاني شديد، از شنا کردن در قسمتهاي عميق خودداري کنيد.
از شنا کردن در دريا هنگامي که شرايط طوفاني وجود دارد، پرهيز کنيد.

  

رژيم غذايي سالم



با توجه به اينکه افراد مختلف به يک نوع تغذيه نياز ندارند، دستورالعمل جديد وزارت کشاورزي آمريکا بر اين اساس اجازه داده است که



مردم هر کدام هرم غذايي خود را بر پايه نيازها و سبک و سياق زندگي خود جداگانه تنظيم و ترسيم کنند.
* ويژگي هاي جديد مواد خوراکي
اعتدال، کليد تمامي رژيم هاي غذايي مناسب است، لذا هرم جديد نيز مي گويد حساب مقدار کالري ها را داشته باشيم. بخش رنگي هرم بتدريج به سمت بالاي هرم کمتر مي شود و به اين ترتيب مي فهماند که مواد قندي و چرب به مقدار متعادل مصرف شده است. براي اينکه اندازه هر وعده غذا مشخص شود، واژه مبهم «ميزان يک وعده» هرم قديمي با مقدارها و وزنهاي دقيق هر نوع غذا در يک وعده تعويض شده است، براي مثال: يک برش نان يا نيم فنجان برنج.
ورزش نيز مؤلفه تازه اي است که به برنامه غذايي جديد اضافه شده و در تصوير هرم به شکل کسي که از کناره هرم در حال صعود است مجسم شده است. توصيه هايي نيز براي حرکت بيشتر و ورزش مناسب ارائه گرديده، بديهي است هر چه بيشتر ورزش کنيد مي توانيد کالري بيشتري ميل فرماييد.
نکته تازه و جالب ديگر اين است که همه نبايد داخل يک الگو و اندازه قرار گيرند. « USDA » عملاً 12 هرم مجزا و متفاوت براي تيپ هاي مختلف مردم تدارک ديده که متناسب با سن، ميزان فعاليت و ساير مشخصه هاي افراد است. کافي است سن، جنسيت و ميزان فعاليت روزانه خود را بنويسيد و به برنامه «نقشه کش هرم من» بدهيد. آن وقت برنامه «هرم شخصي من» به شما برنامه غذايي و رژيمي خواهد داد که شما را سالم، روي فرم و در وزن دلخواه نگه مي دارد.
براي نمونه اگر زني 28 ساله شغل پشت ميز نشيني دارد و فعاليت چنداني ندارد، برنامه «هرم من» به شما رژيمي را توصيه مي کند که حاوي 1800 کالري در روز است و شامل 6 اونس (هر اونس آمريکا حدود 28 و اندي گرم غلات است ) که نصف آن بايد سبوس دار باشد، 2/5 فنجان سبزيها، 1/5 فنجان ميوه، 3 فنجان شير و 5 فنجان گوشت يا حبوبات (پروتئين حيواني يا نباتي) مي باشد. اين رژيم حتي وارد جزئيات نيز شده، مي گويد حداقل تعداد دفعات استفاده از هر نوع سبزي در هفته چه ميزان است: مثلا در هفته 3 فنجان سبزي سبز تيره، 2 فنجان سبزي نارنجي رنگ، 3 فنجان انواع لوبيا يا نخود سبز، 3 فنجان سبزيهاي نشاسته اي، بقيه که 6/5 فنجان در هفته مي شود، هر نوع سبزي به دلخواه. چنين خانمي بايد مقدار مصرف قند و چربي روزانه اش از 195 کالري تجاوز نکند و بيش از 5 قاشق چاي خوري از انواع روغن مايع مصرف نکند.
در مقابل، يک مرد 20 ساله که روزانه بيش از يک ساعت ورزش مي کند، به رژيمي بر اساس 3000 کالري در روز نياز دارد، لذا رژيم غذايي او شامل 10 اونس غلات مي شود که بتواند کالري اضافي مورد نياز او را تامين کند. خانم مليندا هملگارن، متخصص تغذيه و رژيم غذايي از شهر کلمبيا ايالت مونتانا معترض است که اين رژيم هرمي در جايي که نوشابه هاي گازدار، غذاهاي سرپايي (نظير پيتزا و همبرگر) و ساير تنقلاتي که از نظر مواد مغذي فقيرند، مصرف مي شود، محاسباتش بهم مي خورد و قابل اطمينان نيست.
هملگارن که ضمناً از اعضاي سياستگذار موسسه «غذا و جامعه» است، و به دليل تخصص و مهارتش در علم تغذيه شهرت دارد، مي گويد: نکته مهمي که در اين برنامه از قلم افتاده اين است: اغلب مردم و مصرف کنندگان مي دانند چه غذايي برايشان خوب است و چگونه خوب تغذيه کنند، ولي مشکل در اين است که چطور هرم را اجرا کنيم.
* چطور تغيير لازم را عملي کنيم
بديهي است اين طور غذا خوردن کار آساني نيست و به همين دليل از جايگزين هايي نام برده شده است. براي نمونه اگر پيدا و مصرف کردن آن مقدار غله سبوس دار دشوار است، تارنماي اينترنتي پيشنهاد جايگزين هايي مانند استفاده از سريال غير شيرين سبوس دار را در سالاد به جاي کروتن، يا جايگزيني ماکاروني و اسپاگتي سبوس دار «قهوه اي رنگ» و يا برنج قهوه اي به جاي برنج سفيد را مي دهد.
و اگر مايل نيستيد مواد لبني مصرف کنيد، مي توانيد به جاي آن از فرآورده هاي سويا همراه با سبزيها با برگ سبز مصرف کنيد که نياز کلسيم بدن را نيز برآورده کند. اين توصيه ها حتي گياه خواران را نيز مد نظر داشته و به آنها پيشنهاد مي کند تا مي توانند روي مصرف پروتئين کافي، آهن، کلسيم، روي، و ويتامين B 12 (مواد غذايي که معمولاً در رژيم گياه خواران کمتر يافت مي شود) تمرکز نمايند.
تغيير در نظام هرمي تغذيه قديم، مدتهاست مورد نياز بوده و به تأخير افتاده بود، اين چيزي است که خانم ژوزفين کانللي شونن، استاديار پزشکي خانواده در دانشگاه استوني بروک در نيويورک مي گويد.

  

 

 

 
 

موسسه فرهنگی قدس
روزنامه قدس
 info@qudsdaily.com