زانو مفصلي است که غير از حرکت باز و بسته شدن، داراي حرکات خفيف چرخش به داخل و خارج نيز مي باشد. در تشکيل و

نگهداري مفصل زانو، استخوانها، رباطها و غضروفهايي شرکت دارند که به اختصار ساختارها و عملکرد آنها را توضيح مي دهيم.
* استخوانها:
- سه استخوان در مفصل زانو وجود دارند.
- در بالا استخوان ران و در پايين استخوان درشت ني و در جلو استخوان کشکک مي باشد.
- استخوان نازک ني در تشکيل مفصل زانو شرکت ندارد، اما درست در مجاورت بخش خارجي مفصل زانو قرار دارد.
* رباطها:
- رباط ها، باندهاي فيبري هستند که دو استخوان را به هم ارتباط و متصل مي کنند.
- زانو 4 رباط مهم دارد که اين 4 رباط استخوان ران را به استخوان درشت ني محکم متصل مي کنند و پايداري استاتيک مفصل زانو را تأمين مي کنند.
- رباطهاي صليبي قدامي و خلفي سبب پايداري مفصل زانو در حرکات به سمت جلو و عقب و ضربات در اين جهات و نيز پايداري مفصل زانو در برابر حرکات چرخشي اعمال شده به زانو مي شوند.
- رباطهاي جانبي داخلي و خارجي که در طرفين زانو قرار دارند هم سبب پايداري مفصل زانو در برابر اعمال نيرو به سمت خارج و داخل زانو مي شوند.
* تاندونها:




تاندونها عضلات را به استخوان اتصال مي دهند.
- تاندون عضله چهار سر راني (جلوي ران ) در پايين در جلوي مفصل زانو به استخوان کشکک اتصال مي يابد و ادامه آن در پايين کشکک به استخوان درشت ني اتصال مي يابد. عمل عضله چهار سر راني باز کردن زانو مي باشد.
* غضروفها:
- به ساختمانهاي غضروفي زانو «منيسک» مي گوييم که در بين دو استخوان درشت ني و ران قرار دارند و سبب افزايش سطح تماس در استخوان فوق و افزايش پايداري مفصل زانو مي شوند.
* بورس ها:
- بورس يک کيسه کوچک حاوي مايع است که سبب تسهيل حرکات مفصلي مي شوند.
- زانو سه بورس دارد که عبارتند از: بورس کشکک (جلوي کشکک و زير پوست) و بورس زير کشکک و بورس غازي ( Anserine ) که در سمت داخل زانو حدود 2 اينچ زير مفصل زانو قرار دارد.
توجه:همواره بايد توجه داشت که دردي که در زانو احساس مي شود، مي تواند ناشي از درد واقعي زانو باشد يا يک درد ارجاعي از ناحيه کمر، ران و يا مچ پا باشد.
* علل درد مزمن زانو
آرتروز:
به تخريب غضروف مفصلي زانو «آرتروز زانو» مي گويند. در فرم شديد اين بيماري منيسک ها که غضروفي اند، به طور کامل از بين مي روند و در استخوان ران و درشت ني به يکديگر سايش پيدا مي کنند.
- نشانه ها: آرتروز زانو سبب درد مزمن زانو مي شود که با فعاليت زانو اين درد تشديد مي گردد.
- درمان: هدف از درمان در آرتروز کنترل درد است که مي تواند با تقويت عضلات حول مفصل زانو يا استفاده از داروهاي ضد درد و در موارد شديد تعويض مفصل زانو انجام گيرد.
بورسيت:
در نتيجه ضربات، عفونت و استفاده مکرر از زانو به صورتي که زانو به زمين فشرده شود، مي تواند منجر به التهاب «بورس»هاي زانو شود.
- نشانه ها: شايع ترين بورسي که دچار التهاب مي شود، بورس جلوي کشکک است که در افرادي که زياد زانو مي زنند؛ مثل خدمتکاران يا آنها که زياد فرش مي شويند، ديده مي شود و منجر به درد جلوي زانو و التهاب و قرمزي مي شود. همچنين التهاب بورس غازي که در زير و داخل مفصل زانو قرار دارد، در افراد چاق و زنان شايع تر است و سبب درد قسمت داخل و پايين زانو بخصوص در شب و در هنگام خم شدن زانو مي شود.
- درمان: درمان بر پايه اصول اوليه مراقبتي شامل بالا نگه داشتن، استراحت، فشار موضعي و يخ درماني است و گاهي هم از داروهاي ضد درد غير استروئيدي (ايبوبروفن و استامينوفن) استفاده مي شود. در موارد شديد گاهي از تزريق کورتون به داخل بورس استفاده مي شود.
عفونت:
ورود عامل عفوني (معمولاً باکتري) به فضاي مفصلي راعفونت گويند که سبب ايجاد عفونت زانو مي شود.
- نشانه ها: درد شديد زانو به همراه تورم و قرمزي آن. همچنين اغلب فرد دچار تب و گاهي دچار لرز مي شود.
- درمان: شامل تجويز آنتي بيوتيک براي از بين بردن عامل بيماري و گاهي تخليه با سوزن مايع مفصلي است.
کندرومالاسي کشکک (نرمي غضروفي):
سايش کشکک به قسمت داخلي يا خارجي انتهاي تحتاني ران که موجب فشار به غضروف سطح داخلي کشکک و آسيب به آن شود، کندر و مالاسي کشکک مي گويند.
- علايم: اين عارضه بيشتر در خانمهاي جوان و نيز در ورزشکاران از هر دو جنس رخ مي دهد. سايش مداوم سطوح مفصلي بين کشکک و ران سبب التهاب و تخريب غضروف مفصلي مي شود که سبب درد همراه با فعاليت و درد به دنبال شستن طولاني در زانو مي شود.
- درمان: در موارد خفيف با اصول اوليه درمان (استراحت، يخ درماني، بالا نگه داشتن و فشار موضعي) و استفاده از داروهاي ضد التهابي درمان صورت مي گيرد. همچنين تقويت عضله چهار سر راني در جلوي ران مي تواند آن را بهبود بخشد.
زانو پرش کاران:
به التهاب تاندون عضله چهار سر در يکي از اين 3 نقطه: بالاي کشکک، درست زير کشکک و در محل اتصال به درشت ني مي گوييم. نامگذاري به عنوان زانوي پرش کاران اين است که اين آسيب عمدتاً در ورزشهاي پرش و در واليبال و بسکتبال رخ مي دهد.
- نشانه ها: دردي موضعي که با پرش بدتر مي شود و با استراحت بهبود مي يابد يا کمتر مي شود. (به دليل فشار روي فيبرهاي تاندوني هنگام پرش)
- درمان: اساس درمان بر پايه يخ درماني، استراحت و داروهاي ضد التهابي است. پس از کنترل درد بايد تقويت عضلات چهار سر راني و عضلات پشت ران صورت گيرد.
*برخورد با آسيبهاي زانو
در هر آسيب زانو اولين امري که رخ مي دهد، به وجود آمدن التهاب است که اين التهاب منجر به درد و تورم و کاهش توانايي حرکت مفصل زانو خواهد شد. شکستن اين چرخه التهابي مي تواند منجر به تسريع بهبود و کاهش درد شود. براي اين امر بايد کارهاي زير را انجام داد:
استراحت به زانو:
- استراحت سبب کاهش کششهاي مکرر روي زانو مي شود
- استراحت سبب کاهش التهاب و جلوگيري از ورود آسيب بيشتر به زانو مي گردد
يخ درماني:
- سبب کاهش تورم زانو مي گردد و در هر نوع آسيب حاد و آسيب مزمن زانو کاربرد دارد
- اغلب مؤلفان توصيه مي کنند، يخ درماني 2 - 3 بار در روز و هر بار براي مدت 20 - 30 دقيقه صورت گيرد.
- از تماس مستقيم يخ با پوست بپرهيزيد. مي توانيد کيسه حاوي يخ را در حوله قرار دهيد و حوله را روي محل بگذاريد.
فشار موضعي به زانو توسط بانداژ محل:
- فشار موضعي سبب کاهش تورم و تسريع بهبود مي شود.
- در برخي از آسيبهاي زانو بانداژ مي تواند به قرار گيري صحيح کشکک سرجاي خود و حفظ حرکات مناسب مفصل زانو کمک کند.
بالا نگه داشتن زانو:
- سبب کاهش تورم و التهاب مي گردد.
- بالا نگه داشتن سبب تخليه مواد زايد و التهابي از زانو به سوي گردش خون مرکزي و کاهش التهاب مي شود.
استفاده از داروهاي ضد التهابي غير استروئيدي ( NSAIDS ):
- اين داروها در دوز کم سبب کاهش درد مي شوند
- اين داروها در دوز بالاتر سبب کاهش التهاب هم مي شوند.
- نمونه اي از اين داروها عبارتند از: ناپروکسن و ايبوبروفن.
- چنانچه زخم معده يا اثني عشر داريد يا قبلاً دچار خونريزي به هر دليل شده ايد، پيش از مصرف اين داروها حتماً با پزشک مشاوره کنيد.
*چه موقع به پزشک مراجعه شود
- هر گاه پس از انجام برخوردهاي اوليه که اشاره شد و يا استفاده از داروهاي ضد درد بعد از 3 - 7 روز علائم شما ادامه يافت يا حتي بدتر شد حتماً به پزشک مراجعه نماييد.
- هرگاه به دنبال آسيب به زانو قادر به راه رفتن روي زانو نبوديد، فوري به پزشک يا اورژانس مراجعه نماييد، زيرا احتمال بروز شکستگي زانو در اين موارد بالاست و يک اورژانس به شمار مي آيد.
- تب به همراه درد زانو (احتمال عفونت زانو)
- درد بسيار شديد و غير قابل تحمل در زانو
- زخم بزرگ يا عميق در ناحيه زانو باشد
- تورم زانو در افرادي که بيماري خوني دارند (هموفيلي) يا آنها که داروهاي ضد انعقادي مصرف مي کنند (مثل وارفارين )
شرح حال:
- درد در کجاي زانوست ؟
- ماهيت درد چگونه است، درد تيز است يا گنگ و مبهم؟
- آيا آسيب قبلي در ناحيه زانو وجود داشته است يا خير؟
- چه حرکاتي درد را بهبود و چه حرکاتي آن را تشديد مي کند؟
- آيا فرد مشکل طبي خاصي دارد؟
- ميزان فعاليت روزانه وي چقدر است ؟
- چه داروهايي احتمالاً مصرف مي کند ؟
- آيا حس در ناحيه پا و ساق طبيعي است ؟
- آيا فرد تب داشته است يا خير؟
معاينه:
- بررسي ظاهري زانو از نظر کبودي، تورم و تغيير شکل
- بررسي حساسيت زانو در لمس آن
- بررسي و انجام آزمايشهاي اختصاصي مربوط به ارزيابي سلامت رباط ها، تاندون ها و منيسک ها
راديوگرافي و سي تي اسکن:
- بر حسب شرح حال و معاينه پزشک، امکان دارد براي بررسي شکستگي استخواني احتمالي يا دررفتگي زانو و گاهي براي بررسي برخي سطوح مفصلي يا مشاهده تغييرات تخريبي زانو (آرتروز) عکس راديوگرافي ساده درخواست کند.
- بندرت پزشک براي بررسي دقيق شکستگي يا دررفتگي امکان دارد سي تي اسکن درخواست کند.
- هم سي تي اسکن و هم راديوگرافي ساده براي بررسي شکستگي هاي عادي هستند، اما هر دوي آنها در بررسي و ارزيابي بافت نرم مفصل که شامل رباط ها، عضلات و تاندون ها و منيسک ها مي باشند، ناتوان هستند.
ام آر آي:
- در مقايسه با سي تي اسکن، ام آر آي شکستگي هاي استخواني را بخوبي نشان نمي دهد
- در مقايسه با سي تي اسکن، ام آر آي براي بررسي رباط ها و تاندون ها بسيار عالي است
آرتروسکوپي:
- به مشاهده داخل مفصل زانو توسط دستگاه ويدئويي، آرتروسکوپي مي گويند.
- در اين روش جراح توسط ابزاري خاص وارد حفره مفصلي زانو شده و آن را به دقت بررسي مي کند.
- در مواردي مي توان اجسام زايد مثل قطعات شکسته غضروف که داخل فضاي مفصلي مانده اند و سبب درد شده اند، با اين روش تخليه کرد.
* جلوگيري از صدمات زانو
- لاغر اندام بمانيد يا بهتر بگوييم چاق نشويد. با حفظ وزن متعادل فشار بر روي زانوها کاهش و احتمال آسيب و آرتروز هم کاهش خواهد يافت.
- تناسب بدن خود را با انجام حرکات کششي و تقويت متناسب عضلات حفظ کنيد. انجام حرکات کششي روي زانو پيش از ورزش به نحو قابل ملاحظه اي صدمات به زانو را کاهش مي دهد.
- تقويت عضلات چهار سر راني و پشت ران هر دو به کاهش آسيبهاي زانو کمک مي کند.
- چنانچه درد مزمن زانو داريد، شنا و ورزشهاي آبي مي تواند درد شما را بهبود بخشد. نيروي شناوري در آب سبب کاهش وزن و نيروي وارده به زانوها مي شود.
- به بدن خود احترام بگذاريد، چنانچه کاري، درد زانوي شما را ايجاد نموده يا بدتر مي کند، آن را انجام ندهيد
- هرگاه خسته ايد، ورزش را ادامه ندهيد. بسياري از آسيبهاي ورزشي هنگامي رخ مي دهند که ورزشکار خسته است
- استفاده از زانو بند در ورزشهايي مثل واليبال يا بسکتبال مفيد است.

خال يا « melanocytic nevus » لکه ها يا زايده هاي رنگي در اندازه و شکلهاي مختلف هستند و معمولاً به رنگ قهوه



اي ، قهوه اي تيره و يا مشکي ديده مي شوند . رنگ خال به دليل وجود سلولهاي مخصوصي است که با توليد رنگدانه ، رنگ ويژه خال را به وجود مي آورند . خال ها در هر جايي از بدن و به شکلها و اندازه هاي مختلف ، گروهي يا منفرد مي توانند ديده شوند . يکي از انواع خال که شايع تر مي باشد ، خال هاي ملانوسيتي است در واقع يک تومور خوش خيم حاصل از تکثير سلولهاي رنگدانه ساز ملانوسيتي است که در واقع يک تومور خوش خيم حاصل از تکثير سلولهاي رنگدانه ساز ( ملانوسيت ) محسوب مي شود .

* زمان بروز خال
خال ها اغلب در طول 20 سال اول زندگي به وجود مي آيند؛ ولي ممکن است تا 40 سالگي و يا بيشتر هم ظاهرشدنشان ادامه يابد . به اين نوع خال ها ، خال هاي اکتسابي مي گويند و بيشتر اشخاص تعدادي از اين خال ها را روي بدن خود دارند ( گاهي اوقات 40 عدد يا بيشتر ) . در موارد نادري نيز خال ها از زمان تولد وجود دارند که به آنها ، خال هاي مادرزادي گفته مي شود و در حدود يک درصد نوزادان هنگام تولد به اين خال ها مبتلا هستند

*تغييرات خال ها
خال ها مسطح ، پهن و نرم و همان گونه که گفته شد، به رنگ قهوه اي و يا سياه هستند ( شبيه کک و مک )؛ اما به مرور زمان بزرگتر شده و روي بعضي از آنها ممکن است مو ظاهر شود .
تغيير شکل خال کاملاً تدريجي و کند است و خال هايي که زماني مسطح و تيره رنگ بوده اند ، بتدريج گوشتي ، گنبدي شکل و کمرنگ مي شوند؛ ولي بعضي از آنها به هيچ وجه تغيير نمي کنند ( مثل خال هاي کف دست و پا که مسطح و تيره باقي مي مانند و در نهايت بسياري از آنها بتدريج از بين مي روند ) و يا برخي برجسته و گوشتي شده و به وسيله پايه اي باريک، مانند زايده اي گوشتي آويزان مي مانند، سير تغييرات گفته شده در مورد خال بسيار کند است و شايد حدود 50 سال طول بکشد .
چه نوع خالي احتمال بدخيمي دارد؟
شانس سرطاني شدن خال هاي معمولي بسيار اندک است ؛ اما اين خطر در مورد بعضي از خال ها بيشتر است.
خال هاي مادرزادي: اين خال ها شانس بيشتري براي تبديل شدن به سرطان بدخيم نوع ملانوما را دارند. بيشترين خطر سرطاني مربوط به خال هاي مادرزاي بزرگ با قطر بيشتر از 20 سانتي متر است .
خال هاي ديس پلاستيک: اين خال ها معمولاً بزرگتر از خال هاي معمولي هستند و از نظر ظاهري نامنظم و رنگ غير يکنواخت دارند. (مثلاً قسمتي از خال قهوه اي تيره و اطراف آن روشن است) که معمولاً زمينه خانوادگي و ارثي دارند. کساني که از اين نوع خال دارند 10 برابر بيشتر دچار سرطان نوع ملانوماي بدخيم مي شوند. اگر گمان مي کنيد خال شما از نوع ديس پلاستيک و غيرعادي است با متخصص مشورت کنيد .
خال هاي آبي: به شکل يک برجستگي آبي رنگ با سطح صاف و کمي برجسته هستند که معمولاً قطري کمتر از يک سانتي متر دارند. شايع ترين مناطق درگيري، اندامها، باسن و صورت است. اگر چه رشد پيش رونده و سرطاني اين خال نادر است، ولي احتمال آن کمي بيشتر از خال هاي معمولي است .
* علايم هشدار دهنده در مورد خال ها:
اگر در خال هاي صورت و يا بدن به يکي از علائم زير برخورد کرديد، به متخصص مراجعه کنيد .
1 - عدم تقارن: خال هاي غيرسرطاني معمولاً شکل مدور، گرد و يا بيضي شکل دارند، اما نامتقارن بودن در خال هاي سرطاني شايع تر است .
2 - نامنظم بودن لبه خال: مضرس و دندانه دار بودن لبه خال نيز يکي ديگر از علائم مطرح کننده سرطان است .
3 - غيريکنواخت بودن رنگ خال: وجود سايه روشن هاي رنگ در يک خال به شکلي که مثلاً قسمتي از خال قهوه اي تيره، سياه و قسمتهاي ديگر قهوه اي روشن، قرمز، يا رنگهاي ديگر باشد نير نيازمند توجه است .
4 - اندازه خال: خال هاي سرطاني معمولاً بزرگتر از خال هاي معمولي هستند. ابعاد بالاتر از 6 ميلي متر يکي ديگر از علائم مطرح کننده سرطاني بودن خال است .
5 - پيدايش تغييرات: تغييرات کاملاً مشخص و سريع در اندازه، شکل و رنگ خال ها و پيدايش علايمي مانند خارش، سوزش، برجسته شدن (سريع)، سفت شدن يا نرم شدن خال، رنگ آبي مايل به سياه، تورم، دلمه، ترشح، خون ريزي و زخم مطرح کننده سرطان پوست از نوع ملانوم است که بايد هر چه سريع تر درمان شود .
هر شخصي بايد نسبت به خال هاي بدن خود آشنايي کامل داشته باشد تا در صورت پيدايش تغييرات ذکر شده به سرعت متوجه شود و اقدام به درمان کند. اين نکته بخصوص در افرادي که مبتلا به خال هاي ديس پلاستيک (غيرعادي) هستند و آنهايي که خالهاي مادرزادي با قطر بزرگتر از 20 سانتي متر دارند، و همچنين آنهايي که خود يا عضوي از اعضاي خانواده شان مبتلا به سرطان پوست بوده اند، اهميت بيشتري دارد .
*نکته:
وجود خال در مناطقي که مرتب تحريک مي شوند، منجر به سرطاني شدن خال نمي شود. مثلاً تراشيدن مکرر صورت و تحريک خال در مرداني که در ناحيه صورت خال دارند، باعث سرطاني شدن خال نمي شود .
ظاهر شدن مو روي خال به هيچ وجه نشانه اي از سرطاني شدن خال نيست .
پيدايش خال هاي جديد، تعدد آنها و محل بروز خال ها، تحت کنترل ژنهاي فرد بوده و قابل پيشگيري نيست. زاد و ولد و تکثير در مورد خال ها معني ندارد، بنابراين خال هاي بزرگتر و قديمي تر نمي توانند خال هاي جديد ايجاد کنند و اصطلاح خال دختر و خال مادر بي معني است.
جراحي کردن خال هاي معمولي هيچ وقت باعث سرطاني شدن خال نمي شود .
درمان خال ها از نظر زيبايي يا پيشگيري از سرطاني شدن آنها چه موقع ضرورت مي يابد؟
در اصل درمان خال ها جراحي است و چون جراحي خال معمولاً با به جا ماندن جاي زخم همراه است، لذا بايد در مورد برداشتن خال زماني تصميم گرفت که جاي زخم جراحي آن از خود خال کمتر جلب توجه کند. روشهاي ديگري هم براي برداشتن خال نظير سوزاندن، تراشيدن، ليزر و ماليدن اسيدهاي سوزاننده بر روي خال مرسوم است که از نظر علمي خالي از اشکال نيستند.

دانشمندان مي گويند، قرص گريپ فروت براي مقابله با چاقي بسيار مفيد است.

پژوهشگران هشدار دادند: افزايش سطح انسولين در خون، خطر ابتلا به سرطان سينه را افزايش مي دهد.
محققان تأکيد کردند، که ظاهراً بالا رفتن ميزان انسولين در خون در زنان يائسه خطر ابتلا به سرطان سينه را تشديد مي کند.
اين يافته حاصل تلاش محققان کالج پزشکي آلبرت انيشتين در دانشگاه يشيوا در نيويورک است. اين محققان پيشتر دريافته بودند، چاقي و ديابت خطر ابتلا به سرطان سينه را در زنان يائسه افزايش مي دهد.
به گفته محققان علوم پزشکي در هر دو حالت در بدن مقاومت انسوليني بروز مي کند که نتيجه آن افزايش مقدار انسوليني است که همراه جريان خون در گردش است.
محققان خاطرنشان کردند، انسولين در آزمايشهايي که روي نمونه هاي حيواني انجام شد، باعث افزايش تقسيمات سلولي شده و در نتيجه موجب افزايش رشد تومور سينه مي شود. بنابراين محققان چنين استدلال کردند که افزايش سطح انسولين مي تواند خطر بروز سرطان سينه را در زنان بيشتر کند.
دکتر جوفري کابات، اپيدميولوژيست برجسته در اين دانشکده متذکر شد: تاکنون مطالعات بسيار اندکي در زمينه بررسي رابطه مستقيم سطح انسولين و ارتباط آن با خطر ابتلا به سرطان سينه، صورت گرفته است و نتايج به دست آمده نيز ضد و نقيض بوده اند.
در اين تحقيق اطلاعات مربوط به 5 هزار و 450 زن مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت و تأثير شماري از عوامل بر سلامت اين زنان بررسي شد.

عضو هيات علمي دانشگاه آزاد اسلامي واحد ورامين پيشوا در کار تحقيقاتي جديد، اثرات غذادارويي برخي از گياهان دارويي ايران را به دست آورد.
در اين تحقيق، دکتر سيد محمود فرش پور رضايي، عضو هيأت علمي سازمان تحقيقات آموزش و ترويج کشاورزي مؤسسه رازي کرج و دانشگاه آزاد اسلامي واحد ورامين پيشوا، غذا داروها و همچنين اسطوخودوس را از نظر ارزش غذايي و اثرات دارويي مورد بررسي قرار داد.
اسانس اين گياه که از سرشاخه هاي گلدار توسط تقطير با بخار آب بدست مي آيد، به رنگ زرد روشن و يا زرد مايل به سبز است و بويي مطبوع دارد. اسانس «لاواند» به هر نسبتي در الکل 95 درجه و اتر حل مي شود.
ترکيبات شيميايي لاواند شامل نيم تا يک ونيم درصد روغن معطر تانن ها، کومارين فلاونوييدها و اوريک اسيد مي باشد.
خواص درماني:
اگر چه امروز لاواند يا همان اسطوخودوس را بيشتر در صنايع عطرسازي و بهداشتي به کار مي برند، اما بعضي ها معتقدند، اگر شبها يک کيسه کوچک اسطوخودوس را زير بالش بگذارند، سردرد رفع و خواب آسان مي شود و بيد و ساير حشرات را دور مي کند.
عسلي که از لاواند به دست مي آيد، بسيار گوارا و خوشبو است.
لاواند داراي اثر مقوي معده، مدر، معرق، صفرابر، بادشکن، نيرو دهنده، ضدتشنج و ضدکرم است.
در صنايع غذايي به عنوان طمع دهنده و ماده رنگي مصرف دارد.
مصرف در روز بالاي روغن لاواند سم خواب آوري است که مي تواند سبب مرگ پيچيده اي گردد. روغن آن نيز مي تواند سبب ناراحتي هاي پوستي(درماتيت ها) شود.

يک متخصص بيماري هاي عفوني، بوسيدن را از راه هاي انتقال آنفلوانزاي نوع A ( H1N1 ) موسوم

پوکي استخوان بسياري از زنان و مردان را همزمان با بالا رفتن سن گرفتار مي کند که در اين عارضه تراکم استخوانها کاهش مي يابد و در نتيجه خطر شکستگي استخوانها تشديد مي شود.
مؤسسه ملي پوکي استخوان در آمريکا فهرستي از عوامل خطرزا را که عامل بروز اين عارضه استخواني هستند، ارائه کرده که به قرار زير است:
- افراد پير و زنان بيشتر در معرض ابتلا به اين بيماري قرار دارند
- سابقه ابتلا به بيماري در خانواده در افزايش خطر ابتلا تأثيرگذار است
- داشتن اسکلت بندي ضعيف و ظريف يک عامل خطرزاي مهم است
- نژاد آسيايي، سفيد پوست و اسپانيايي بيشتر در معرض ابتلا قرار دارند
- سابقه شکستگي استخواني در گذشته خطر ابتلا را افزايش مي دهد
- کاهش هورمون جنسي يکي ديگر از عوامل ابتلا به پوکي استخوان است
- کمبود کلسيم، ويتامين D و تحرک بدني ناکافي از عوامل مهم بروز اين بيماري هستند
- مصرف زياد کافئين، سديم و پروتئين خطر ابتلا را تشديد مي کند
- الکل و سيگار خطر پوکي استخوان را افزايش مي دهند
- دو مشکل اختلالات تغذيه اي و ابتلا به آرتريد روماتوئيد از عوامل مهم در بروز پوکي استخوان هستند
- مصرف داروهاي خاص مانند استروئيدها نيز احتمال ابتلا به پوکي استخوان را تشديد مي کند

مطالعات نشان مي دهد، انجام ورزشهاي پر تحرکي مثل دوندگي و يا شناي طول استخر در زنان باعث کاهش حافظه مي شود.
اين در حالي است که ورزشهاي ملايم و طولاني مدتي مثل پياده روي سريع، دو چرخه سواري در سطح جاده باعث ارتقاي توان مغز مي شود.
با اين توصيف، اغلب افراد گمان مي کنند که اگر کمي از چيزي خوب است، پس زياد آن بهتر است!
اما بايد گفت، در اين مورد وضعيت فرق مي کند. شايد هم کلاً ميانه روي در انجام هر کاري بهترين پيشگيري براي پشيماني در آينده است.
ورزش هاي سنگين و پرتقلا عبارتند از: شناي طول استخر، ايروبيک، ورزشهايي که نياز به ابزار ندارند مانند نرمش و شناي روي زمين(ورزش سوئدي)،دوندگي، بسکتبال، دوچرخه سواري روي تپه و راکت بال مي باشد. ورزشهاي ملايم عبارتند از پياده روي سريع، واليبال، گلف، دوچرخه سواري روي زمين هموار، تنيس تفريحي و سافت بال است.
طبق تحقيقي که انجام شده مشخص گرديد که اغلب زناني که ورزشهاي سنگين انجام مي دهند، دچار کاهش عملکرد مغزي مي شوند و در آزمايش تمرکز و حافظه امتياز کمتري کسب مي کنند.