|
ايسنا- روزنامه آلماني زوددويچه: دبيرکل جديد ناتو که شروع دوران دبيرکلي وي با شرايط سخت و دشواري در ناتو همزمان شده است، بايد بعنوان اولين اقدام، تلاش براي سازماندهي استراتژيهاي جديد اين سازمان را جزو اولويتهاي کاري خود قرار دهد.
آندرس فوگ راسموسن در حالي بعنوان دبيرکل جديد سازمان پيمان آتلانتيک شمالي(ناتو) مشغول بکار خواهد کرد که وي با مسؤوليتهاي دشواري روبروست.
تعويض رياست بالاترين پست سازمان پيمان آتلانتيک شمالي(ناتو) امري رايج است که به طور دوره اي و با توافق اعضا صورت مي گيرد، اما آنچه که مأموريت راسموسن را نسبت به ديگر رؤساي اين سازمان قابل توجه و دشوارتر مي سازد، اين است که در کنار نگراني از به شکست انجاميدن مأموريت نيروهاي خارجي حاضر در افغانستان، از نخست وزير سابق دانمارک انتظار مي رود که بتواند تلاشهاي بيهوده اي را که تاکنون با هدف تبيين استراتژي جديد براي ناتو انجام شده است، با موفقيت همراه سازد؛ چرا که براساس اظهارات ياپ دو هوپ شفر دبيرکل سابق اين سازمان، استراتژيهاي فعلي ناتو مربوط به سده گذشته است.
البته راسموسن پيش از اين در نشست ماه آوريل ناتو تا حدي با مأموريتهايي که بايد آن را اجرا کند، آشنا شد. وي بايد شورايي تشکيل دهد که اين شورا با هماهنگي کامل با اعضاي ناتو، پيشنهادات سازنده اي را براي استراتژي جديد ناتو ارائه کند. استراتژيهاي ناتو به حوادث سال 1999 و به زماني بر مي گردد که ناتو به جنگ عليه صربستان مشغول بود و هنوز با تهديداتي چون تروريسم، انتشار سلاحهاي کشتار جمعي و حمله به سيستمهاي اطلاعاتي روبرو نبود.
ناتو همگام با چالشهاي جديد پيش روي اين سازمان رشد نکرده است. هسته اهداف اين سازمان را عمليات دفاعي آن هم تنها در محدوده کشورهاي عضو تشکيل مي دهد که همين استراتژي مانع از گسترش محدوده عمل و تأثيرگذاري ناتو در سراسر جهان و در جاهايي شده است که کشورهاي عضو ناتو احساس خطر مي کنند. محدوديت عملکرد ناتو را در فراسوي مرزهاي آن مي توان به چالشهاي درون اين سازمان و عدم دستيابي به جوابهاي عملي و صحيح مشترک براي سؤالهاي چالش برانگيز بين کشورهاي عضو ناتو جستجو کرد.
از موضوعات چالش برانگيز که باعث شکاف بين اعضاي ناتو شده است مي توان به چگونگي پيشبرد برنامه جنگ عليه ترور ناتو اشاره کرد که البته حتي با حضور باراک اوباما رئيس جمهور آمريکا نيز گرچه شکاف بين کشورهاي عضو ناتو بر سر اين مسأله کمتر شده است، اما همچنان وجود دارد که مي توان به رابطه کشورهاي عضو ناتو با روسيه اشاره کرد. در شرايطي که آمريکا و کشورهاي غرب اروپا، مسکو را شريک خود مي دانند، کشور هاي شرق اروپا حاضر در ناتو و بويژه کشورهاي حوزه بالتيک خواهان اتخاذ سياست دفاعي عليه روسيه هستند.بررسي تاريخچه 30 سال اخير فعاليتهاي سياسي راسموسن، حاکي از آن است که وي در دوران فعاليتهاي سياسي خود فاقد سمتهايي چون وزير دفاع و يا وزيرخارجه بوده است. اين واقعيت مزيتي محسوب مي شود که به راسموسن کمک مي کند در بحثهاي مربوط به امنيت بين المللي در هيچ جناحي دسته بندي نشود و بتواند سطح اعتقاد به عملکرد خود را بعنوان دبيرکل ناتو و بعنوان يک قدرت اجرايي برجسته و بي طرف افزايش دهد. افزون بر اين راسموسن در اتحاديه اروپا داراي احترام فوق العاده اي است، چرا که کشور وي(دانمارک) بعنوان رئيس اتحاديه در سال 2001 توانست مأموريت خود را با هوشياري کامل و با قدرت عملکرد بالا به اتمام برساند. از آن زمان تاکنون به هنگام صحبت از پستهاي برجسته اتحاديه اروپا، نام وي بخاطر آورده مي شود.دبيرکل جديد ناتو از وجهه برجسته اي در بين کشورهاي شرق اروپا و بويژه ترکيه برخوردار است. محبوبيت وي در ميان ترکها را مي توان به تلاشهاي وي براي عضويت ترکيه هم در ناتو و هم در اتحاديه اروپا نسبت داد. البته اينکه راسموسن در ادامه تا چه اندازه بتواند جريان فوق را ادامه دهد، به تلاشهاي ترکيه و همسويي هاي وي با مواضع کشورهاي عضو اتحاديه اروپا نيز بستگي دارد. |
