|
در حوالي امروز- يزدي: موزه مصر بيشتر به عرصه 150 هزار اثر مربوط به تمدن رود نيل اختصاص دارد که 136 هزار قطعه آن به تمدن

فراعنه مربوط مي شود. اين موزه در سال 1858 تأسيس شده و در سال 1906 به ساختماني دو طبقه منتقل شده است. اما دولت مصر قصد دارد ساختمان عظيمي را با استفاده از کمکهاي بين المللي براي اين موزه بنا کند. تمدن مصر تنها تمدن قديمي است که آثار آن دست نخورده به بشر امروزه رسيده است علت اين امر به دو عامل برمي گردد. يکي اينکه مردگان مصري تمامي اشياي قابل حمل و ابزارهاي خود را به ارث مي بردند و آنها را همراه مردگان دفن مي کردند حتي به گونه اي آنها را دفن مي کردند که هرگز دزدان به آن دست پيدا نکنند.
دوم اينکه در مصر باران بندرت مي بارد و آثار تمدني تخريب نمي شود از تفاوت شديد سرما و گرما (که عوامل مهم تخريب بناها هستند) همانند آنچه در فلات ايران وجود دارد نيز خبري نيست. به طور مثال قبر فرعون توت؛ن خامون وقتي کشف شد 3500 شئي و وسايل زندگي وي بدون کوچکترين آسيب ديدگي به گونه اي که گويي تنها چند ماه از دفن آنها گذشته است، يافت شدند. ماسک يا اسکلت طلايي اين فرعون که روي جنازه اش کشيده شده بود گرانترين اثري است که تاکنون در جهان کشف شده است. موزه قاهره در برگيرنده بزرگترين مجموعه افراد موميايي شده است. اسکلت موميايي 27 فرعون بخشي از موميايي هايي است که در اين موزه نگهداري مي شود. در طبقه همکف اين موزه کتابخانه اي، ويژه کتابهاي مصرشناسي وجود دارد و حدود 4 هزار جلد کتاب که مصرشناسان سراسر جهان تاکنون نوشته اند در اينجا نگهداري مي شود.
در موزه قاهره چند اثر پارسي نيز وجود دارد، که از آنها مي توان به يک قلاب مفرغي همراه با کتيبه اي به نام «خشايارشا» در مصر کشف شد که بنابر نوشته روي اين ش„، آن را جهت نگهداري جايگاه مجسمه يا بخشي از مبلمان مقدسي که شاه هخامنشي به يک معبد مصري هديه کرده بود، به کار مي بردند و در معبد «کارناک» نيز چند قطعه سنگ مربوط به هخامنشيان شناخته شده که نشانه احترام و تقديس شاه هخامنشي به معابد مصري است.
در اواخر سده ششم پ.م داريوش دستور حفر ترعه ميان نيل و درياي سرخ را مي دهد و به يادبود اين کار عظيم و مهم يک لوحه سنگي به چهار خط و زبان (ميخي فارسي باستان- عيلامي- بابلي و مصري) در نزديکي ترعه به يادگار مي گذارد.
اين لوحه در سال 1866 ميلادي ضمن حفر کانال سوئز کنوني در محلي به نام «شلوف الترابه» در 33 کيلومتري کانال و با فاصله کمي از ترعه سوئز کشف شد.
روي اين لوحه سنگي نقش دو نفر حجاري شده و در وسط نام داريوش حک شده است. در طرف راست لوحه دو کتيبه همچون اکثر کتيبه هاي هخامنشي به سه زبان و خط فارسي باستان 6 سطر- عيلامي 4 سطر- بابلي سه سطر نقش گرديده است. کتيبه دوم حاوي اطلاعاتي در مورد حفر کانال با متن فارسي باستان در 12 سطر و زير آن عيلامي که 7 سطر آن بيشتر باقي نمانده و بقيه با متن بابلي که شايد زير خط عيلامي بوده، از بين رفته است. طرف ديگر لوح کتيبه مفصل تري به خط و زبان مصري (هيروگليف) وجود دارد، که تمام اينها در موزه قاهره نگهداري مي شود. |