|
«فيل ويلايتو» از بنيانگذاران مؤسسسه «مدافعان آزادي، عدالت و برابري» در ريچموند، و عضو كمپين مخالفان تحريم و مداخله نظامي

در ايران، در نامه اي سرگشاده به «جنبش ضد جنگ» با طرح اين سؤال كه «چگونه بايد به رويدادهاي ايران واكنش نشان دهيم؟» به بررسي رخدادهاي پس از انتخابات رياست جمهوري ايران پرداخته است.
به گزارش خبرگزاري فارس، سردبير رونامه «ويرجينيا ديفندر»، در نامه خود مي نويسد: در غرب اين گونه به ما القا شده است كه رئيس جمهور احمدي نژاد، ديكتاتوري است كه هم اكنون مورد خشم و عصبانيت شهروندان ايراني قرار دارد. از سوي ديگر، حاميان موسوي به عنوان «مردم ايران» معرفي مي شوند و ادعا مي شود كه احمدي نژاد تنها ازحمايت اقليتي ازمردم كه بيشتر آنها را نظاميان، سپاه و سازمانهاي بسيجي تشكيل مي دهند، برخورداراست.ويلايتو با بيان اين مطلب كه اين گونه مسائل تصوراتي نادرست است، مي افزايد: احمدي نژاد از طبقه ضعيف روستايي است كه چهارمين فرزند از هفت فرزند يك خانواده روستايي در نزديكي گرمسار كه نزديك 40 مايل با جنوب شرقي تهران، پايتخت ايران فاصله دارد. خانواده اش وقتي او تنها يك سال داشت به تهران مهاجرت كردند.
احمدي نژاد قبل از آنكه رئيس جمهور ايران شود، شهردار تهران بوده و بيشتر حاميان او نيز در قسمتهاي جنوبي تهران زندگي مي كنند كه ضعيف ترين افراد پايتخت درآن قسمتها به سر مي برند.وي مي نويسد: برخلاف مشكلات اقتصادي كه بخش گسترده اي از آن نيز بر اثر كاهش شديد بهاي نفت جهاني به وقوع پيوست، احمدي نژاد با راه اندازي برنامه هاي حمايتي از طبقه هاي ضعيف جامعه، حمايت اين گروهها را همچنان حفظ كرد.

بنابراين اگر فقط از ديدگاه آماري و دموگرافيك نگاه كنيم، كسب دوسوم آرا از سوي احمدي نژاد منطقي است.
اين گزارش در ادامه به بخشي از گزارشي كه « كن بالن» (Ken Ballen) و «پاتريك دائرتي» (Patrick Doherty)، مجريان نظرسنجي، پس از انتخابات ايران در روزنامه «واشنگتن پست» منتشر كردند، اشاره مي كند: بسياري از متخصصان ادعا مي كنند كه فاصله زياد آراي رئيس جمهور احمدي نژاد از نفر دوم انتخابات، نتيجه تقلب يا دست كاري آرا بوده است. اين در حالي است كه نظرسنجي كه سه هفته قبل از انتخابات ايران و در وسعت ملي برگزار شده است نشان داد كه احمدي نژاد با نسبت دو به يك كه بيشتر از نسبت كنوني آراي وي نيز مي باشد، برنده انتخابات مي شود.
ويلايتو سپس مي نويسد: 18 ژوئن، يعني شش روز پس از انتخابات، دولت انگليس 6/1 ميليارد دلار از داراييهاي ايران را در انگليس به بهانه تحريمهاي بين المللي مسدود كرد.
ساركوزي، رئيس جمهور فرانسه نيز مدعي شد، در انتخابات ايران تقلب رخ داده است. همچنين آنگلا مركل، صدراعظم آلمان خواستار بازشماري آراي انتخابات ايران تحت نظارت بين المللي شد.
اين گزارش مي نويسد: اما در موضوع مداخله، ايالات متحده در خط مقدم قرار دارد. بطوري كه نشريه «يواس اي تودي» در 25 ژوئن نوشت: دولت اوباما در حال اجراي طرحهايي به منظور كمك مالي به گروههاي معاند دولت ايران است.
اين خبر كه 13 روز پس از انتخابات ايران منتشر شد، تشريح مي كند كه «آژانس توسعه بين الملل آمريكا»، وابسته به وزارت خارجه آمريكا، سال گذشته 20 ميليون دلار در راستاي برنامه «ارتقاي دموكراسي، حقوق بشر و حاكميت قانون در ايران» هزينه كرده است.
نويسنده مقاله تأكيد مي كند: روشن است كه اين اقدامات دخالت درامور داخلي ايران بوده است. با اين حال تصوركنيد اگر ايران پس از انتخابات رياست جمهوري سال 2000 آمريكا كه جورج بوش با تقلب در آن پيروز شد، ميليونها دلار براي «ارتقاي دموكراسي» در فلوريدا اختصاص مي داد، آمريكايي ها چه واكنشي نشان مي دادند؟ |