|
نامش آن بالا آمده، ده سال نمي شود که به نامي معتبر در شعر ايران بدل شده، اما چندين برابر اين وقت، در کيفيت و کميت اين مهم، پيش رفته، 25 ساله است و سه مجموعه شعر دارد. نام آخرينش «گنجشکهاي معبد انجير» است. يک خروار مقام در جشنواره هاي استاني و کشوري کسب کرده و تا دلتان بخواهد مدال و تنديس و لوح تقدير دارد. آخرين هنرنمايي اش براي خراسان، کسب سيمرغ بلورين سومين کنگره بين المللي شعر فجر بود. همين زمستان پيش در تهران. پاسخش به سؤالهاي بهترين من از اين قرار بود؛
1 - بهترين شاعر کلاسيک زبان فارسي؟- سعدي 2 - به ... قصه نويس خارجي؟- اليوت 3 - ... ايراني؟ - دولت آبادي 4 - ... شاعر معاصر زبان فارسي؟- حسين منزوي 5 - ... نام پسرانه؟- عليرضا 6 - ... دخترانه؟- باران 7 - ... شاعر خارجي؟- مايا کوفسکي 8 - ... شهر ايران؟- نيشابور 10 - ... کشور جهان؟- هند 11 - ... رنگ؟- بنفش 12 - ... شاعر معاصر خراسان؟- اخوان 13 - و... اما چند سؤال متفاوت ديگر را هم پاسخ داد؛ الف- چيزي بگو به شاعراني چون عليرضا بديع 1379 ؟- دستبوسم ب- خليج فارس؟! - عشق ج- مادر؟- مادر د- علي معلم دامغاني؟! عجيب و جالب ه- والفجر هشت؟- جنون آسماني و- و... امام خميني(ره)؟- او مرد کوه بود، که کوهوار بود/ مصداق صادقانه اي از کوهسار بود... و آخرين پرسش اين بود؛ چيزي بگو به خوانندگان اين ستون؟- مبادا خويشتن مقابل خويشتن بايستيم و البته براي کسب آرامش، نيازمند دعايتان هستم... و اين هم غزلي خوش، از او؛
چون طفل که از تلخي داروست پريشان
با دوست پريشانم و بي دوست پريشان
ابرو به هم آورده و گيسو زده برهم
چون ابر که بر گنبد مينوست پريشان
مجموعه ناچيز من آشفته او باد
آنکس که وجودم همه از اوست پريشان
دست و دل من بر سر اين سلسله لرزيد
در جنگل گيسوي تو آهوست پريشان
آرامش دريا مرا ريخته برهم
ماهي که پري خوست، پري روست، پريشان
با حوصله تنگ و دل سنگ چه سازم
با دوست پريشانم و بي دوست پريشان
دو سال پيش از اين، هنگامي که در جلسه ساليانه شاعران در خدمت رهبر معظم انقلاب اين غزل را خواند، ايشان خرسند و مشعوف چنين از شعر زيباي عليرضا بديع تمجيد کردند؛ چطور مي گويند که نيشابور به عطار و خيام نيفزوده؟! افزوده که الحمدا... |
