|
اسماعيل عباسي، کارشناس هنر عکاسي معتقد است: با وجود پيشرفت هايي که ژانر عکاسي مستند اجتماعي ايران در سالهاي اخير به دست آورده است، اما متأسفانه امروزه و به دلايل مختلفي که هر کدام از آنها نيز قابل بررسي است، مورد بي مهري فراوان قرار گرفته است.
وي مي گويد: عکس، رسانه اي تأثيرگذار براي احياي بخشي از تاريخ و فرهنگ سرزمين ماست.
وي همچنين با اشاره به تغييراتي که به واسطه ورود تکنولوژي در عکاسي زيارتي ايجاد شده است، مي افزايد: با ورود تکنولوژي و دانش امروزي، عکاسي زيارتي دستخوش تغييرات اساسي شده و عناصر جديد وارد کادر تصوير شده است که هيچ ربطي به هويت ملي و مذهبي ما ندارد که بايد براي ممانعت از گسترش اين آسيب، راهکار هاي مناسبي انديشه شود.
عباسي در خصوص ضرورت احياي ژانر عکاسي زيارتي خاطرنشان مي کند: عکاسي زيارتي نوعي از عکاسي مستند اجتماعي است که به دليل ارتباط تنگاتنگ و معنوي با مخاطب، در کشور ما از اهميت بسيار بالايي برخوردار است و نگاه به اين عکس هاي تاريخي، حس نوستالژيک مخاطب نسبت به گذر زمان را بر مي انگيزد.
وي با تأکيد بر اهميت عکاسي مستند اجتماعي تصريح مي کند: شايد به راحتي نتوانيم عکاسي شهر را در يک قالب و تعريفي خاص بگنجانيم، عکاسي شهر در شاخه هاي مختلف، تعاريف خاص خودش را دارد و در عين حال يکي از زيرشاخه هاي عکاسي مستند اجتماعي نيز به شمار مي آيد.
وي مي افزايد: ابزار هاي ثبت، عکس، فيلم و نوشته است که عکس يکي از بهترين راه هاي ثبت تاريخ براي آيندگان است.
وي خاطر نشان مي کند: در فيلم و عکس اصل موضوع، عنصر انديشه و فکر است و مهم حسي است که عکس به مخاطب مي دهد، اين مساله يکي از ويژگيهاي عکس زيارتي است.
همچنين فرامرز عامل بردبار، عکاس مطبوعات در خصوص نقش اين هنر در تبيين معارف اسلامي ميگويد: زائراني که به قصد زيارت به مشهد مقدس سفر مي کنند، معمولاً هنگام برگشت در کنار سوغات و خاطرات خوشي که از زيارت امام هشتم (ع ) دارند، يادگاري معنوي را که همان عکس زيارتي باشد با خود به همراه مي برند.
وي مي افزايد: عکس هاي فوق به تنهايي يک رسانه قوي براي ترويج فرهنگ زيارت به شمار مي آيند که اين رسانه در دورترين نقاط کشور که حتي برخوردار از رسانه ملي هم نيستند، مي تواند نقش بسزايي در ارتباط معنوي و نشر معارف اسلامي و سفر هاي زيارتي داشته باشند.
وي ادامه مي دهد: با توجه به اينکه پيش کسوتان اين حرفه يا از دنيا رفته اند و يا ديگر به دليل کهولت سن به اين حرفه اشتغال ندارند، جا دارد مسؤولان فرهنگي و دلسوزان هنر، نسبت به احياي اين رشته از عکاسي، کمر همت بگمارند، زيرا عکاسي که در حال حاضر به عنوان عکاسي زيارتي وجود دارد، نه مورد قبول هنر دوستان و نه حتي زائران مي باشد.
وي پيشنهاد مي دهد، با توجه به ايجاد مراکز آموزشي تخصصي در هنر عکاسي، مي توان نسبت به آموزش عکاسي زيارتي يا همان حرم- بارگاهي اقدام نمود.
در همين حال يک عکاس خراساني نيز مي گويد: هنر عکاسي مي تواند در اشاعه و صدور بصري فرهنگ ديني و به طور تخصصي تر فرهنگ رضوي به سر تا سر جهان، نقشي مهم و سازنده ايفا کند.
احمد خادم الحسيني مي افزايد: مهمترين عامل انتقال بصري مفاهيم، هنر عکاسي است و مي توان از اين هنر در معرفي باورهاي ديني و اعتقادي بهترين بهره را برد.
وي ادامه مي دهد: ديدن يک عکس مذهبي مي تواند به تحول افراد بينجامد پس بايد براي بهره گيري از اين ويژگي نگاهي وسيع و عميق داشت.
وي با بيان اينکه بايد جايگاه عکس در حوزه دين شناخته شود، خاطر نشان مي کند: با توجه به جايگاه مذهبي کشورمان در جهان بايد از هنر عکاسي حمايت شده تا در معرفي باورهاي اعتقادي مان به جهانيان موفق باشيم.
وي در ادامه اظهار مي دارد: براي موفقيت نياز به بهره گيري از نيروي انساني و تفکر و انديشه است، که عکاسان خراساني در ترويج فرهنگ ديني و بويژه فرهنگ رضوي از اين توان بهترين بهره را برده اند. |
