* محمد حسين جعفريان

هر ساله رهبر معظم انقلاب در ماه مبارک رمضان و در شب تولد امام حسن مجتبي(ع) ميزبان شاعران اين سرزمينند. اين دعوت هر ساله که با اقامه نماز و افطارتوأم است، قريب به دو دهه دوام يافته و به سنتي حسنه تبديل شده و... اما غرض از نگارش اين سطور اشاره به نکاتي مهم به بهانه اين جلسه و درس گرفتن از رفتار رهبر انقلاب با مقوله شعر و شاعران و فرهنگ اين مرز و بوم است.
اين جلسه بسيار صميمي و در عين حال با شکوه در تمام اين سالها ثابت و منظم برگزار شده و منشأ برکات متعددي بوده است در شرايطي که به اذعان قريب به اتفاق منتقدان و ناظران هنر و ادبيات، شعر فارسي روزهاي بدي را مي گذراند. شاعران که طي قرنها در متن فرهنگ فارسي و فرهنگ مردم و از سازندگان و آفريدگاران اصلي آن به شمار مي رفتند به حاشيه رانده شده و شعر فارسي شايد در بدترين وضع طي سده هاي اخير قرار دارد. اين در حالي است که در دو دهه نخست انقلاب، شعر با جهشي انکارناپذير نسبت به دهه هاي پيش از آن، چهره هاي درخشاني را معرفي و آثاري ماندگار را به ادبيات فارسي تقديم کرد. اکنون اما به نظر مي رسد رسانه ها چون گذشته تمايلي به انعکاس شعر شاعران و آثار موجود ندارند. صفحات شعر و ادبيات در بيشتر رسانه هاي مکتوب حذف شده و يا تنها از جهت رفع تکليف منتشر مي شوند. شمارگان مجموعه هاي شعر در بهترين حالات، به زحمت از مرز سه يا چهار هزار نسخه مي گذرد و آنچه منتشر مي شود نيز کمتر اقبال عمومي يافته و استقبال از آن اندک است. ناشران با اين احوال عنايتي به انتشار آثار شاعران ندارند و ناشران دولتي نيز به جهت مديريت نادرست در توليد و انتخاب آثار منتشر شده در اين حوزه، کارنامه درخشاني ندارند. نشريات تخصصي شعر بسيار اندک و انگشت شمارند و آنها که هستند نيز وضعيتي کم فروغ و شمارگان ناچيز دارند.
در اين اوضاع، رسانه ملي نيز روي خوشي به شاعران نشان نداده و نمي دهد. شعر جايي در برنامه سازي صدا و سيما به طور حرفه اي و جدي ندارد. در تلويزيون آنچه به شعر برمي گردد اندک، نازل و قابل سرزنش است. اکنون به برکت همين رسانه ها و بويژه رسانه ملي، عمده مردم اين سرزمين از پاره شدن رباط صليبي بازيکنان درجه سه ليگ دوم و سوم فوتبال کشور نيز مطلعند.
مخاطبان رسانه ها و راديو و تلويزيون در جريان بي اهميت ترين گفتگوها و حوادث زمين و حاشيه زمين فوتبال در دور افتاده ترين نقاط مملکت قرار مي گيرند، اما بزرگترين حوادث ادبي شانسي براي ظهور و حضور در رسانه ندارد. مردم شاعران بزرگ خود را نمي شناسند و شعر خوب در جايي خريدار ندارد.
اين وضعيت بسيار تأسف آور است. خوب است ديگر مسؤولان کشور و بويژه مديران رسانه اي از رهبر انقلاب بياموزند. به راستي کسي تاکنون از خود نپرسيده است که چطور مقام معظم رهبري با وجود اين همه مشغله هاي متعدد، با شور و شوق و توجه بسيار به شعر و شاعران، هر ساله با آنان به گفتگو مي نشيند و آثارشان را مي شنود و... .
اما ديگران کوچکترين درسي از اين رفتار تحسين برانگيز نمي گيرند. آيا حتي مديران ارشد فرهنگي ما، حتي وزراي ارشاد ما در دولتهاي متعدد، چنين اهتمامي داشته اند؟ چرا؟