* غلامرضا قلندريان

برگزاري نشست ساليانه مجمع عمومي سازمان ملل و شرکت رؤساي جمهور کشورهاي مختلف، همواره مورد توجه رسانه ها بوده است؛ ولي نشست اخير که در آن براي اولين بار اوباما به عنوان رئيس جمهور آمريکا شرکت مي کند، بويژه پس از طرح ديدگاه هاي متناقض وي، و همچنين پنجمين حضور آقاي احمدي نژاد، اهميت و جايگاه قابل اعتنايي يافته است.
سخنان رئيس جمهور ايران همچون گذشته بازتاب گسترده رسانه اي يافت و تحليلگران بين المللي بار ديگر اين اظهارات را در محور توجهات خود قرار دادند. «انتقاد از غرب»، «محکوم نمودن جنايتهاي اسرائيل» و «زير سؤال بردن دخالت غرب بويژه آمريکا در عراق، افغانستان و خاورميانه» محورهاي اساسي سخنان آقاي احمدي نژاد در اين نشست بود.
سياستهاي قلدرمابانه کشورهاي غربي در مناسبات جهاني موجب بي ثباتي و استمرار ناامني در کشورهاي جهان، بويژه منطقه خاورميانه گرديده است. امروز جهانيان نظاره گر کشتار مردم بي گناه عراق، افغانستان و فلسطين مي باشند. اين در حالي است که ريشه اين خشونتها در تئوريهاي انديشه اي مکاتب سلطه محور غرب تدوين گرديده است که مي طلبد کشورها با ايستادگي و شجاعت در مقابل تهديد دولتهاي غربي، از تريبون سازمان ملل اين بي عدالتي ها را به گوش جهانيان برسانند تا زمينه رسوايي کشورهاي مداخله گر فراهم گردد. به عبارت ديگر، اذعان به اين نکته که تريبون سازمان ملل عرصه رويارويي انديشه هاست، سخني بيهوده نيست.
آنچه را که آقاي احمدي نژاد در اظهاراتش بيان نمود، برگرفته از آرمان انقلاب اسلامي است که خواستار جهاني با ثبات توأم با احترام متقابل به ملتها و استقرار عدالت مي باشد که خواسته هر انسان آزاده اي است. اهتمام به اين موضوع از جهاتي حايز اهميت است؛ اينکه کدام کشورها از سخنان رئيس جمهور ايران متضرر مي گردند و منافع چه کساني با طرح سخنان مذکور دچار مخاطره مي گردد.
اعترافهاي رسانه هاي بيگانه در اين زمينه از زواياي گوناگون، جاي تأمل دارد. روزنامه صهيونيستي هاآرتص در واکنش به حضور آقاي احمدي نژاد در دانشگاه کلمبيا در سال 1386 اعتراف نمود: «اسرائيل بزرگترين خسارت را از سفر احمدي نژاد ديد... براي ماه ها، اسرائيل تلاش زيادي کرد تا از آنچه در نيويورک اتفاق افتاد جلوگيري کند، اما احمدي نژاد نشان داد که ايران در برابر جهان نيست، بلکه عليه اسرائيل است.»
از سوي ديگر، حضرت آيها... خامنه اي اين سفر را مايه سرافرازي ملت ايران دانسته و فرمودند: «سخنراني شما در دانشگاه کلمبيا و مسأله اي که در اين دانشگاه پيش آمد و همچنين سخنراني شما در مجمع عمومي سازمان ملل، در مجموع مايه سرافرازي ملت ايران شد.»
اظهارات رئيس جمهور ايران بيان حقايقي است که قطعاً تحسين دولتهاي مستقل و ملتها را در پي خواهد داشت، زيرا اين سخنان باورهايي است که سالها ملل مظلوم و ستمديده، امکان طرح آن را در مجامع حقوقي و بين المللي نداشته اند. اين شجاعت که ثمره گفتمان امام و انقلاب است، توسط سفيران انقلاب اسلامي بويژه آقاي احمدي نژاد در سازمان ملل مطرح گرديده است.
آنچه هنگام سخنراني رئيس جمهور ايران اتفاق افتاد، ترک سالن نشست توسط نمايندگان برخي کشورهاي غربي بود که پيشتر توسط صهيونيستها برنامه ريزي گرديده بود؛ اگر چه اين اقدام مسبوق به سابقه است و در نشست ژنو نيز برخي به نشانه اعتراض سالن اجلاس را ترک کردند؛ در حالي که آقاي احمدي نژاد هنگام سخنراني آنها بويژه اوباما در سالن نشست حضور داشت. اين رفتار بيانگر آن است که دولتهاي غربي که در شعارهايشان همواره بر اساس مباني انديشه اي خود از آزادي بيان دفاع مي کنند، حتي تحمل شنيدن سخن مخالفانشان را ندارند. به عبارت ديگر، اين رفتار آنها را مي توان پايه ديگر تحليلها قرار داد و اين گونه استنباط کرد، دولتهاي مذکور در خصوص ديگر شعارها نيز هيچ گونه پايبندي براي خود احساس نمي کنند.
از سوي ديگر، قبل از آغاز نشست مجمع عمومي، تبليغات گسترده اي از سوي لابي صهيونيست صورت پذيرفت تا بتوانند با برگزاري اجتماعات متعدد مخالفان جمهوري اسلامي، حضور رئيس جمهور ايران را تحت تأثير قرار دهند که البته تلاش آنها ناکام ماند، به نحوي که بيش از 100 خاخام صهيونيست در نيويورک در مقابل مجمع عمومي سازمان ملل تجمع کردند و عليه رئيس جمهور و ايران شعار سر دادند.
درسال 1386 نيز در اقدامي مشابه هنگام سخنراني آقاي احمدي نژاد در دانشگاه کلمبيا، خانم ليوني وزير امورخارجه اسرائيل بيرون از سالن دانشگاه در اجتماع مخالفان ايران سخنراني مي کرد تا شايد بتواند با تحريک اپوزيسيون و صهيونيستهاي افراطي، مانع انجام سخنراني گردد که توفيقي عايد آنها نگرديد.
سخنان نماينده ملت ايران همچنين سوژه گسترده خبري خبرنگاران گرديد و هر کدام به فراخور جهت گيريها، به ارائه ديدگاه هاي خويش پرداختند، به گونه اي که برخي صرفاً پوشش خبري را برگزيدند و برخي با برجسته نمودن کليدواژه هايي، تلاش کردند هدفهاي رسانه اي خود را تعقيب کنند. خروجي نقد ديدگاه هاي رئيس جمهور ايران نيز در ميان واکنشها، از فراواني قابل اعتنايي برخوردار است.
پر واضح است، حمايت از اسرائيل شاه بيت قصيده هاي بلند تحليلي صاحب نظران غربي است که تلاش مي کنند جنايتهاي اين رژيم در نوار غزه و اقدامهاي ضد انساني آن را توجيه نمايند. لابي صهيونيسم در آمريکا و غرب تمام سرمايه خود را به صحنه حمايت از اين رژيم نامشروع آورده تا با تخطئه سخنان آقاي احمدي نژاد، به دفاع از رژيم صهيونيستي همت بگمارند.
واکنشهاي گسترده به اين اظهارات در پي اثبات اين واقعيت مي باشد که انتقاد از مباني فکري و فلسفي غرب، بنيانهاي تئوريک کاذب بلوک بنديهاي برخوردار و نابرخوردار را دچار ترديد مي نمايد که آنها تلاش مي کنند تا اين موضع که يک کشور جهان سومي به نقد مباني نظام سلطه مي پردازد، به رويه اي براي ديگر بازيگران مشابه مبدل نگردد، لذا اقدام گسترده دفاع از نظم مذکور را در دستور کار قرار داده اند تا از اين منظر روال کنوني به عنوان صورت بندي قدرت مخدوش نگردد.
ابرقدرتها نمي خواهند سخن حق خواهي و عدالت طلبي را از بازيگران خرد و جهان سومي بشنوند، زيرا پذيرش چنين سخناني به منزله اعتقاد به بلوک جديد قدرت و تکثر قطبهاي مدعي است که اين موضوع نمي تواند با روحيه سيطره جويي نظام سلطه همسويي داشته باشد.
بنابر اين، سخنان آقاي احمدي نژاد فرياد آزادي خواهي و حق طلبي يک کشور نيست، بلکه آرمان فراموش شده و به زنجير کشيده شده ملتهاست که به دليل همسويي با نظم ناعادلانه موجود جهاني، امکان طرح آن فراهم نگرديده و طبيعي است که انعکاس آن در مقطع کنوني با واکنشهاي گسترده امپرياليسم خبري روبه رو گردد.