|
علي محدث
مرقد شريف و پر برکت امام رضا(ع) در کشور دوستداران اهل بيت عصمت و طهارت(ع) بزرگترين و با ارزش ترين وديعه اي است که خداوند به ملت ايران عطا فرموده است.
مشهد - اين قبله دلها - تنها مکان مقدسي است که برنامه ريزي و اداره آن در اختيار مردم ايران و نهادهاي حاکميتي آن است.
در فضاي اعتقادي ايران، مشهدالرضا(ع) حقيقاً «پايتخت معنوي ايران» است و دلهاي بي شماري از سرچشمه سراسر معنويت آن، جان مي گيرند.
مشهد که به گفته امام خميني(ره) «اصلاً مرکز ايران است» هر ساله پذيراي ميليونها زائر است که در صورت سهولت سفر، ميليونها مشتاق ديگر در صف اين زوار قرار مي گيرند. چنين شهري با اين همه دلداده مشتاق، بايد از چنان موقعيت و شرايطي برخوردار باشد که ميهمانان آن مي توانند بدون دغدغه به تزکيه و تهذيب نفس خود بپردازند. علاوه بر محدوده حرم مطهر، ساير نقاط اين شهر نيز بايد به نحوي باشد تا زوار بتوانند در مدت اقامت، ملالت و خستگي هاي زندگي امروزي را از جسم و روح خود بزدايند.
مشهد بايد محلي براي تجديد قوا، جايي براي کسب انرژي و اميد و جايگاهي براي پر کردن ظرف تن و جان از فيض تشرف به آستان ملائک پاسبان رضوي باشد.
زائران بايد قدرت تلاش و همت خود براي زندگي پربارتر را در مشهد بازيافته و سرشار از آرامش و معنويت راهي شهر و ديار خود شوند.
... اما امکانات موجود شهر مشهد امروز، قابليتهايي که توصيف آن شد را ندارد. امروز اگرچه عشق زيارت، خيل زائران را به مشهد مي کشاند ولي خدمات اين شهر هرگز با آنچه بايد باشد، همخواني و انطباق ندارد.
اکنون مشهد در قالب يک شهر اداره مي شود در حالي که مسايل اين خطه معنوي از جهات فراوان، به مراتب فراتر از امور يک شهر است؛ بديهي است شهري که چندين برابر نفوس خود، ميهمان مي پذيرد، کانون دلبستگي و ارادت و خانه اميد و ملجأ يک ملت است، نمي تواند در قواره يک شهر اداره گردد.
مشهد را بايد متناسب با اندازه ارادت ملت ايران به بارگاه نوراني رضوي و متناسب با نيازهاي مشتاقان بي شمار آن اداره کرد.
مشهد را بايد در قامت واقعيتي که دارد باز تعريف کرد و اندازه، امکانات، اعتبارات، مديران و مديريتش را متناسب با آن تعريف نمود.
و در اين خصوص، چه نهادي محق و شايسته تر از دولت و مجلس شوراي اسلامي که بايد نگاه جامع و درستي را در مورد پايتخت معنوي ايران به تصوير کشيد و به آن رسميت دهد. |
