* مجيد صفاتاج

موضوع تحريم ايران دوباره با آتش پر حجمي از سوي آمريکايي ها مطرح گرديده و موضوع آن هم بيشتر بانکها، انرژي و ارائه قطعات به ايران است.
واقعيت آن است که «تحريم» موضوع تازه اي نيست و پيش از اين هم جمهوري اسلامي ايران بارها با آن دست به گريبان بوده است. اما آنچه امروز مطرح مي شود، بيشتر به اين دليل است که آمريکايي ها و همپيمانان آنها تلاش مي کنند تا به اين بهانه مذاکرات هسته اي ايران را که چه در بعد سلبي و يا بعد ايجابي در حال رسيدن به نتايج مشخصي است به نفع خود تمام کنند؛ در حالي که حقيقت آن است که بيش از ما آمريکايي ها به مذاکره و حصول برخي توافقها نيازمندند.
در مذاکرات اخير مشاهده شد غربي ها، اعم از آمريکايي ها و همپيمانان آنها، در اظهارات خود براي تخليه اورانيوم کمتر از 5 درصد غني شده ما و تحويل آن به روسيه هم صدا شده بودند، اما پيشنهاد جمهوري اسلامي ايران براي خريد اورانيوم با غناي 20 درصد که حق هر کشور عضو «ان.پي.تي» است، آنها را در شرايط نا مناسبي قرار داد.
اين اتفاق و حرکت مقامهاي ايراني عملاً دست آمريکايي ها را نسبت به ما بست و آنان را در تنگنا قرار داد، به همين دليل سناتورهاي تندرو اين کشور همراه با برخي نومحافظه کاران باقي مانده در بدنه دولت جديد آمريکا که با لابي صهيونيستي در ارتباط هستند، امروز تلاش مي کنند با مطرح کردن موضوع تحريمها، از ديد خود ايران را تحت فشار قرار دهند تا براي انتقال اورانيومهاي کمتر از 5 درصد غني شده خود به خارج که معلوم نيست چه سرانجامي پيدا کند، مسؤولان کشور را قانع کنند.
ايران حق دارد از کشورهاي صاحب فناوري براي مصارف صلح آميز خود اورانيوم با غناي لازم را تهيه کند و قوانين آژانس هم بر اين نکته تأکيد مي کند، لذا آمريکايي ها اکنون با چالش جدي ايجاد شده از سوي ايرانيها مواجه هستند؛ بدين ترتيب که اگر مانع تحويل اورانيوم مورد نياز ايران از سوي کشورهاي داراي فناوري شوند، با سؤال جدي افکار عمومي مواجه شده اند و اگر بخواهند با ايران براي توليد بومي اورانيوم مورد نياز خود موافقت کنند، دچار يک عقب نشيني جدي در مواضع قبلي خود شده اند.
جدا از موارد گفته شده، بايد اين نکته را همواره به خاطر داشت که جمهوري اسلامي ايران در طول تاريخ خود با تحريمهاي مختلف مواجه بوده است و اتفاقاً در شرايطي که به لحاظ توان فني و تکنولوژيک در شرايط ضعف قرار داشت، توانست تحريمها را با پيروزي پشت سر بگذارد. بخصوص در دهه اول انقلاب، هم در منطقه و هم در جامعه بين الملل با مشکلات جدي روبه رو بوديم و همزمان جنگ را که بالغ بر هزار ميليارد دلار خسارت به ما وارد کرد تحمل مي کرديم، اما باز هم تحريمها نه تنها باعث شکست نشد، بلکه به تقويت زيرساختها انجاميد.
در دوره کنوني، شرايط با گذشته بسيار تفاوت کرده است. ما در عرصه هاي مختلف در حال رسيدن به خودکفايي هستيم، تا آنجا که غربيها نيز در گزارشها و اظهارنظرهاي خود نتوانسته اند پيشرفتهاي جمهوري اسلامي ايران را ناديده بگيرند و به آن معترف هستند. در حوزه سياست خارجي هم به اقتدار لازم رسيده ايم، لذا اين تهديدها نمي تواند دستاورد چنداني براي غربيها و بخصوص آمريکايي ها درپي داشته باشد، نمونه آن هم، سفر اخير نخست وزير ترکيه به کشورمان با يک هيأت پر تعداد اقتصادي بود که نشان از شرايط مناسب ايران در سطح منطقه و در حوزه هاي مختلف دارد. علاوه بر اينها، شرکتهاي غربي و بخصوص آمريکايي ها از تحريم ايران بيشتر متضرر مي شوند و تحريمها نه تنها در برابر پيشرفت و توسعه ما تأثير چنداني ندارد، بلکه تأثير آن بر اقتصاد آشفته اروپا و آمريکا بيشتر خواهد بود.