|
رساندن اکسيژن اضافي به مغز در هنگام سکته مي تواند آسيب جدي بافت مغز را کاهش دهد.به گزارش ساينس ديلي، نکته حائز اهميت در اين تحقيق، زمان اکسيژن رساني است.به گفته محققان، در حملات سکته، اگر پس از جريان يافتن دوباره خون عمل اکسيژن رساني انجام شود، به دليل رها شدن راديکالهاي آزاد احتمال آسيب ديدگي بافتهاي مغز وجود دارد و بيمار مي تواند وضعيت بسيار وخيم تري را تجربه کند.در اين تحقيق سکته هاي ايسکمي که طي آن لخته شدن عروق منتهي به مغز را مسدود مي کند، بررسي شد.
محققان دانشگاه اوهايو مي گويند، در سکته هاي ايسکمي مي توان با اکسيژن رساني به موقع به بيمار مانع از آسيب بافت مغز شد.
اين روش بر روي برخي گونه هاي جانوري مورد آزمايش قرار گرفته و نتايج موفقيت آميزي را به همراه داشته است.
با اين حال، اين فناوري امکان اندازه گيري سريع و مداوم جريان خون را در مغز در بيمارستان فراهم نمي کند.
به همين دليل پزشکان نمي توانند براي بيماري که سکته کرده است، اکسيژن رساني پرفشار انجام دهند، زيرا ضرر اين کار مي تواند از فوايد آن بيشتر باشد.سلولهاي مغز نسبت به محروميت از اکسيژن بسيار حساس بوده و طي چند دقيقه پس از قطع جريان خون دچار مرگ مي شوند. به طوري که در يک سکته مغزي در هر دقيقه حدود 2 ميليون سلول عصبي و 14 ميليارد سيناپس از بين مي روند و مغز محروم از اکسيژن در هر ساعت 3/6 سال از عمرش کاسته مي شود.
* علايم سکته
بسته به نوع سکته و ناحيه آسيب ديده در مغز متفاوت است.
- کرختي، فلج و ضعف ناگهاني در صورت، دست و يا پا که معمولاً در يک سمت بدن و از گردن به پايين بروز مي کند
- از دست رفتن بينايي و تاري ديد ناگهاني بويژه در يک چشم
- از دست رفتن قدرت تکلم، اشکال در صحبت کردن
- سر درد شديد ناگهاني بدون علت
- سرگيجه، تلوتلو خوردن واز دست دادن تعادل هنگام راه رفتن و سقوط بدون علت
- اشکال در بلع
- کاهش احساس درد و حرارت
- استفراغ و تهوع
- اختلال در جهت يابي و حافظه
- گيجي
* ريسک فاکتورها
- آترواسکلروز- ديابت کنترل نشده- پرفشاري خون- استعمال سيگار- سابقه حمله ايسکميک گذرا- بيماريهاي قلبي- بيماري شريان کاروتيد(سرخرگ تغذيه کننده مغز)- آريتمي- سابقه خانوادگي سکته- چاقي- مصرف مسکرات- کلسترول بالا- افزايش تعداد گلبولهاي قرمز خون- قرار گرفتن در معرض سرما و گرماي شديد - افزايش سن- افزايش آمينو اسيد هموسيستئين- نژاد آفريقايي- آمريکايي |