* حشمت ا... فلاحت پيشه

روسيه مدتهاست به بهانه هاي مختلف راه اندازي نيروگاه بوشهر را -که قرار بود در سال 1999 تکميل شود- به تعويق انداخته و اکنون 10 سال از قولي که در اين خصوص به مردم ايران داده بود سپري شده است، اما در کمال تعجب بار ديگر و در پي ملاقات مقامهاي اين کشور با سران ايالات متحده زمان راه اندازي نيروگاه بوشهر را به تعويق انداخت.
واقعيت اين است، روسها رابطه راهبردي با ايران ندارند و به صورت تاکتيکي و سياسي با ايران برخورد مي کنند، بنابراين با توجه به شرايط و بازيهاي سياسي اين رابطه متحول مي شود، در حالي که در يک رابطه راهبردي بازيهاي سياسي و تحولات تأثير عميقي بر آن ندارد.
در اين ميان نوع رفتار اخير آنها در خصوص نيروگاه هسته اي بوشهر بسيار توهين آميز بود و بايد گفت گستاخي آنها در اين شرايط به حد اعلا رسيده است و البته بار ديگر بر اين فرضيه قديمي ما ايرانيها که معتقد بوديم «روسها هميشه با قدرتهاي ثالث بر سر ايران تباني خواهند کرد» مهر تأييد زد.
اين تباني اين بار خيلي آشکار بود، تا آنجا که بي درنگ پس از سفر اوباما به مسکو و ملاقات وي با مدودف آنها اعلام کردند به دلايل فني نيروگاه بوشهر را افتتاح نخواهند کرد، در حالي که اين نيروگاه اکنون هم از برنامه خود 10 سال عقب تر است، بنابراين بهانه مشکل فني به هيچ وجه براي ما پذيرفتني نيست و همه در ايران مي دانند که روسها دو باره يک بازي سياسي تازه به راه انداخته اند و زد و بندهاي سياسي با آمريکا باعث شده است تا مسايل فني را بهانه کنند.
ايران نبايد از اين مسأله به سادگي بگذرد و حتي ضروري است با طرح موضوع در محاکم و محافل بين المللي از حقوق خود دفاع کند. به نظر مي رسد روسها هم اکنون تصور مي کنند ايرانيها بيش از حد در عرصه بين المللي تنها هستند و به همين دليل همواره راهبرد خود را با ايران «سياست بازي» قرار داده اند، بنابراين اگر ما سياست تنش زدايي خود را در سطح منطقه و جهاني کمي گسترده و جدي تر پيگيري کنيم، در آن صورت اين روسها هستند که به دليل شرايط خود ناچار مي شوند به ما امتياز بدهند.
روسها در دکترين و نظم جديد جهاني با آمريکا قراردادي منعقد کرده اند، زيرا آمريکا را به عنوان قدرت اول دنيا پس از جنگ سرد پذيرفته اند و آمريکايي ها هم در سطوح منطقه اي به آنها امتياز مي دهند و اين همان رابطه اي است که آمريکايي ها در قبال قدرتهاي درجه دوم دنيا تعريف مي کنند.
اين روش را اوباما در خصوص مسأله ايران نيز با روسها پيگيري مي کند، اما واقعيتي که روسها از آن غافل هستند، اينکه ايران با کشوري همچون عراق متفاوت است و اساساً کشوري نيست که بتوان بر سر آن دست به تباني زد. لذا بي گمان اين موضوع به جايگاه مسکو ضربه خواهد زد، ضمن اين که ايران هم بيش از پيش بايد نسبت به پيگيري سياست تنش زدايي خود در دنيا و دستيابي به برنامه هاي خود اتکا در زمينه هسته اي جدي شود.
روسها به خوبي مي دانند که نظر مردم ايران نسبت به آنها بخصوص پس از بدقولي هاي مکرر در خصوص نيروگاه بوشهر بسيار تغيير کرده است، اما آنها طي يک اشتباه بزرگ به راحتي تعهدهاي خود در قبال ايران را زير پا گذاشته و نشان مي دهند که بر سر حقوق ايران با آمريکا در حال تباني هستند، معامله اي که البته در نهايت به سود روسيه نخواهد بود و هيچ گاه مردم کشورمان گستاخي آنها را از ياد نخواهند برد.
اکنون رئيس جمهور آمريکا تصميم دارد در ادامه سياستهاي پيشين ايالات متحده کشورهاي جهان را عليه ايران متحد کند، از اين رو به نظر مي رسد مسؤولان ما با واکنشي مناسب بايد به روسها و آمريکايي ها نشان دهند جمهوري اسلامي با کشورهاي ديگري که بتوان بر سر آنها تباني کرد، متفاوت است و نمي توان به سادگي حقوق مسلم آن را ناديده انگاشت.