|
گروه سياسي- آرش خليل خانه: قطعنامه بدون اجماع شوراي حكام آژانس بين المللي اتمي ديواري سياسي بود كه جاده همكاريهاي ايران و اين نهاد بين المللي را به بن بست حقوقي نزديكتر كرد.آخرين موضع گيري محمد البرادعي مدير كل آژانس هم براي زمينه سازي اين حركت سياسي و عجيب در تعارض آشكار و پرسش برانگيز با موضع گيريهاي پيشين و حتي گزارش واپسين او بود.
اما چرا گروه 1+5 بر خلاف سه سال گذشته اين بار خود وارد مسأله نشد و قطعنامه سياسي خود نوشته اش را به شوراي حكام كه داراي وظايف و مسؤوليت فني و حقوقي است، تحميل كرد؟
سردرگمي مضاعف
مجيد صفا تاج، كارشناس رخدادهاي بين الملل معتقد است: دليل اين رفتار كشورها نسبت به ايران دستپاچگي و سردرگمي آنها در برابر پيشرفت سريع و بدون توقف توانمندي هاي هسته اي ايران پس از ارايه گزارش البرادعي درباره سايت جديد «فردو» بوده است.
وي به خبرنگار قدس مي گويد: بهت كشور هاي غربي و بويژه آمريكا آنها را واداشت تا در يك تصميم سراسيمه مسأله معامله هسته اي با ايران را مطرح كنند و بكوشند، تهران را به انصراف از ساخت و ايجاد تأسيسات بيشتر ترغيب كنند، اما شرايط هوشمندانه اي كه ايران براي اين معامله تعيين كرد، امكان چنين سوءاستفاده اي را از اين طرح سلب كرد، بنابراين آنها چاره اي نداشتند تا براي جبران لطمه اي كه در بعد سياسي و فني ديدند، نهاد فني آژانس را جلو بيندازند و قطعنامه سياسي خود را لعاب فني بدهند.
صفاتاج با بيان اينكه اين يك آبروريزي بزرگ براي آژانس بود، تأكيد مي كند: ايران براي چندمين بار صداقت قدرتهاي جهاني را آزمود و نتيجه آن را دربرابر افكار عمومي جهان قرار داد و امروز ما برحق هستيم كه رفتار و سلوك خود را در واكنش به اقدام آنها تغيير دهيم و همان گونه كه مجلس ايران در سالهاي قبل وارد مسأله شد و اجراي داوطلبانه پروتكل الحاقي را متوقف كرد، اين بار نيز اراده ملت بر تجديد نظر در همكاريهاي حداكثري در چارچوب پادمان به حداقل قانوني قرار گرفته كه بازتاب رفتار قدرتهاي جهاني است.
وي يادآور شد: موضع گيري متفاوت البرادعي و قطعنامه شوراي حكام بر مبناي گزارش او آخرين امتيازي بود كه قدرتها از البرادعي خواستند و گرفتند.
بازتاب طراحي ناكام
دكتر سيد رضا مير طاهر، تحليلگر ديگري است كه در گفتگو با خبرنگار قدس مي گويد: قطعنامه ديكته شده به شوراي حكام، نه بر سر تأسيسات جديد ايران «فردو» كه بر سرنااميدي غرب از اجراي مفاد توافقهاي اخير در نشست ژنو است.
وي مي گويد: مبادله اورانيوم و مذاكرات سياسي بر سر بسته ايران كه دو مورد ديگر توافق ژنو بود به دليل تأكيد كشورهاي طرف ايران بر شرايط مشكوك و اصرار پرسش برانگيز آنها به شرايطي خاص مبني بر خروج اوليه اورانيوم ايران به بن بست بر خورد كرد.
وي تأكيد مي كند: در اين شرايط، تشديد فشارها عليه ايران ممكن نبود و توجيهي نداشت پس آنها ناچاربودند، به اقدام خود وجهه حقوقي وفني بدهند و شوراي حكام، پوشش خوبي براي اين هدف بود.
دكتر ميرطاهر مي افزايد: غرب اميد زيادي داشت كه معامله هسته اي با ايران را محقق كند و تلاش مي كرد ايران را به انتقال اورانيوم غني شده ترغيب يا حتي وادار كند، اما امروز البرادعي به عنوان طراح ايده مبادله اورانيوم از نااميدي در تحقق اين معامله مشكوك سخن مي گويد و بازتاب اين سرخوردگي و ناكامي، همين قطعنامه سياسي شوراي حكام است. |