اگر کسی اهل انفاق باشد در دنیا آرامش دارد. قرآن یک آیه دارد می‌گوید: «وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ شَیْ‏ءٍ فِی سَبِیلِ اللهِ یُوَفَّ إِلَیْکُمْ وَ أَنْتُمْ لا تُظْلَمُونَ» (انفال/60) اگر چیزی را در راه خدا بدهی، به تو برمی‌گردانم. خدا زمینی که در اختیار ما گذاشته، یک دانه در آن می‌کاریم، یک خوشه به ما برمی‌گرداند. یک تک‌سلول را خدا از پدر و مادر می‌گیرد، یک اولاد صالح و سالم به شما برمی‌گرداند، چرا از خدا می‌ترسیم؟ چقدر می‌خواهید خدا را امتحان کنید؟ چقدر ما باید خدا را امتحان کنیم؟ می‌گوید: نترس! بدهی جایش پر می‌شود. امیرالمؤمنین(ع) از پسرش امام حسن(ع) پرسید: «ما الشح» بخل چیست؟ گفت: معنای بخل این است که آنچه در دست تو است، فکر می‌کنی شرف است. آنچه در راه مردم و کمک به مردم خرج می‌کنی، فکر می‌کنی پولت کم شد. اگر کسی هر چه دارد به آن تکیه کند و هر چه رفت بگوید: پولم رفت. این معنای بخل است.