نفس‌های طرح دارویار به شماره افتاده است

انتقاد کارشناسان از ترک فعل سازمان‌های بیمه‌گر 

نفس‌های طرح دارویار به شماره افتاده است

دارویار، طرحی که با وجود تبلیغات فراوان دولت، وزیر بهداشت و طراحان و مجریان آن، از سال گذشته آغاز شد، این روزها حال و روزخوشی ندارد و به اعتقاد برخی کارشناسان، نفس‌های آخر را می‌کشد. 


براساس وعده متولیان سلامت، قرار بود با اجرای طرح دارویار و با وجود آزاد‌سازی قیمت بیش از هزارو600 قلم دارو، قیمت هیچ دارویی برای بیمه‌‌شدگان گران نشود، فهرست داروهای بیمه‌‌ای افزایش یابد و حتی قرار بود حدود 370 قلم داروی پرمصرف بدون نسخه هم به فهرست داروهای بیمه‌‌ای اضافه شود و مهم‌تر از آن، كمبود دارویی در كشور به كمتر از 50قلم برسد.
حالا اما نه تنها کمبودهای دارویی بیشتر شده که قیمت بسیاری از داروها تا چندین برابر افزایش یافته و برخی از داروهای خاص یا در داروخانه‌ها یافت نمی‌شود یا کیفیت بسیار پایینی دارند و این درحالی است که میزان مطالبات داروخانه‌ها از سازمان‌های بیمه‌گر بیش از چهار تا پنج برابر پیش از اجرای طرح دارویار شده است. 
سخنگو و عضو هیئت مدیره انجمن داروسازان ایران با اشاره به اینکه طرح دارویار که از سال گذشته شروع شده طرح بسیار خوبی بود و موجب شد صنعت داروسازی نجات پیدا کند، می‌گوید: حذف ارز ترجیحی از ابتدا باید صورت می‌گرفت؛ وقتی ارز چندنرخی می‌شود مفسده‌های بسیاری از دل آن بیرون می‌آید و مشکلات زیادی برای دارو ایجاد می‌شود.
هادی احمدی در گفت‌وگو با قدس می‌افزاید: ریل‌گذاری، سیاست‌گذاری و بستر لازم برای اجرای این طرح‌ها از ابتدا دیده نشده بود، هرچند شاید برخی از زوایای طرح و موضوعات دیده شده بود، اما برخی دیگر اصلاً دیده نشد و این طرح را با چالش‌های فراوانی مواجه کرد.
احمدی با تأکید بر اینکه مهم‌ترین عاملی که می‌تواند موجب شود این طرح از خطر شکست نجات پیدا کند، موضوع نقدینگی است، می‌گوید: قرار بود وقتی این طرح اجرا می‌شود مطالبات داروخانه‌ها و مراکز درمانی به‌سرعت پرداخت شود؛ هرچند در چند ماه نخست این مطالبات به‌خوبی پرداخت می‌شد، اما در ادامه دچار مشکلات بسیاری شد.
وی به پولی که قرار بود سازمان برنامه و بودجه برای سازمان‌های بیمه‌گر اختصاص دهد، اشاره می‌کند و می‌افزاید: این پول متأسفانه در جاهای دیگر هزینه می‌شد و پولی بابت طرح دارویار پرداخت نمی‌شد و همین موضوع موجب شد داروخانه‌ها و مراکز درمانی دچار مشکل شوند.
وی با اشاره به ترک فعل سازمان‌های بیمه‌گر و اینکه هیچ کس نیست بررسی کند چرا سازمان‌های بیمه‌گر ترک فعل کرده و کارشان را به‌درستی انجام نمی‌دهند، می‌افزاید: وقتی طرحی شکست خورده و درست اجرا نمی‌شود، باید به دنبال علت بگردیم؛ علت آن نقدینگی بود و هست که در اختیار سازمان‌های بیمه‌گر قرار می‌گرفت، اما سازمان‌های بیمه‌گر در جای دیگر هزینه می‌کردند.
احمدی به بودجه 105همتی سازمان غذا و دارو برای اجرای این طرح در سال 1401 اشاره می‌کند و می‌گوید: بودجه‌ای که مجلس شورای اسلامی تصویب کرد 69همت بود که البته از این 69همت تاکنون تنها 31همت به طرح دارویار پرداخت شده و بیش از نیمی از آن هنوز پرداخت نشده است.
وی با اشاره به اینکه برای سال آینده بودجه درخواست شده سازمان غذا و دارو برای طرح دارویار 125همت بوده، می‌افزاید: متأسفانه مجلس شورای اسلامی با تنها 86همت از این مبلغ موافقت کرده است، یعنی 40درصد کمتر از چیزی که سازمان درخواست داده است.
احمدی ادامه می‌دهد: این طرح درحال حاضر دارد نفس‌های آخرش را می‌کشد و اگر به داد صنعت دارو و نقدینگی نرسند به‌طور قطع مانند طرح‌های دیگر با شکست مواجه خواهد شد. 
نایب رئیس انجمن داروسازان تهران هم با بیان اینکه مهم‌ترین چالش این طرح این بود که از همان ابتدا منابع پایدار برای آن درنظر گرفته نشد، می‌گوید: اگر مطالبات داروخانه‌ها و مراکز دارویی به‌طور مرتب پرداخت می‌شد هیچ‌وقت کار به جایی نمی‌رسید که الان بخواهیم در مورد شکست طرح دارویار گفت‌وگو کنیم.
بهمن صبور ادامه می‌دهد: دارویار طرح مطلوبی است ولی باید جریان ورودی منابع مالی آن به شکل مناسب پرداخت شود تا بر کیفیت و گسترش صنعت داروسازی تأثیر بگذارد.
وی با بیان اینکه آنچه می‌تواند طرح دارویار را زمین بزند، عمل‌نکردن بیمه‌ها به تعهداتشان است، می‌افزاید: در سال 1402 کارشناسان گفتند ما بیش از 160همت برای ادامه طرح نیاز داریم، اما این پول هم اختصاص نیافت و همان را هم که مصوب کردند با تأخیر همراه بوده و نصف آن را هم پرداخت نکرده‌اند.
صبور افزود: وقتی بودجه طرح دارویار کمتر از میزان موردنیاز تعیین می‌شود و به‌‌طور کامل تخصیص نمی‌‌یابد مردم و زنجیره تأمین دارو از صنعتگران و داروخانه‌‌داران تا داروخانه‌‌ها و مراکز درمانی متضرر می‌شوند.وی بیان می‌کند: الان در حوزه دارو، تولیدکننده و فعال زنجیره تأمین التماس می‌کند برای تأمین داروی موردنیاز کشور، تسهیلات و وام دریافت کند و داروخانه‌‌ها درخواست می‌کنند سازمان‌های بیمه‌گر به تعهدات خود عمل کنند تا داروی مردم را تأمین کنند، اما نهادهای متولی تنها متوقع و نظاره‌‌گر هستند.
نایب‌ رئیس انجمن داروسازان تهران با تأکید بر اینکه باید ماهانه 6.5هزار میلیارد تومان بابت اجرای طرح دارویار از سوی بیمه‌‌ها و دولت به داروخانه‌‌ها پرداخت می‌شد، ادامه می‌دهد: در سه تا چهار ماه ابتدایی اجرای طرح دارویار، پرداختی‌ها به‌‌روز بود، اما با گذشت چند ماه از اجرا، فاصله میان پرداخت مطالبات از بیمه‌ها به داروخانه‌ها افزایش یافت و اکنون به چهار تا پنج ماه رسیده که همان هم منظم نیست؛ این موضوع سبب می‌شود داروخانه‌‌ها توانایی خرید داروهای موردنیاز مردم را از شرکت‌های پخش نداشته باشند.
صبور با بیان اینکه اگر تصمیم سریعی برای حل بحران کمبود نقدینگی زنجیره دارو گرفته نشود، شکست طرح دارویار و بحران بیشتر کمبود دارو قطعی خواهد بود، گفت: وقتی کمبود دارو ایجاد می‌‌شود حل آن زمان‌بر است؛ اگر می‌خواهیم این کمبودها ایجاد نشود، امروز باید به فکر آن باشیم زیرا در زمان کمبودهای دارویی، تقاضا برای آن افزایش می‌یابد و برطرف شدن احساس کمبود، زمان زیادی می‌برد.

​​​​​​​خبرنگار: مهدی توحیدی

برچسب ها :
ارسال دیدگاه